Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"BOGUMIŁ GAJDZICKI"

Środki zmiękczające i ich wpływ na właściwości użytkowe wyrobów włókienniczych DOI:10.15199/60.2019.03.3


  1. Wstęp Bawełna stanowi około 33% produkcji wszystkich włókien na świecie. Włókna syntetyczne, takie jak poliamid, poliester, polipropylen czy włókna wysokoplastyczne to ponad 60% zużycia. Szwedzka Agencja ds. Chemikaliów zidentyfikowała ponad 900 różnych związków chemicznych stosowanych podczas produkcji odzieży, z których 165 klasyfikowanych jest w Unii Europejskiej jako niebezpieczne dla życia lub środowiska [1]. W UE 70% produkowanych tekstyliów wykorzystywanych jest w odzieżownictwie. Mapa drogowa przyjęta przez Komisję UE w 2011 r. przewiduje, że do 2020 r. ludzkość zużyje ok. 20% istniejących zasobów wody. W Europie 20-40% wody stanowią ścieki. Przyjmuje się, że wykorzystanie wody powinno być o 40% bardziej efektywne poprzez sprawniejsze technologie i urządzenia. Szacuje się, że na przetworzenie 1 kg przędzy na wyrób finalny zużywa się od 3 do 3,5 kWh energii elektrycznej. Procesy wykończalnicze mają w tym zużyciu zdecydowanie największy udział. Problem żółknięcia wyrobów włókienniczych jest jednym z najszerzej dyskutowanych zagadnień w kontekście jakości wyrobów. Przyżółcenie odzieży jest widoczne dla użytkownika i odnosi się zarówno do wyrobów białych, jak i barwionych, szczególnie na pastelowe kolory. Na globalnym rynku wyroby tekstylne podlegają długotrwałemu magazynowaniu lub przewożeniu, co wymaga stosowania różnych środków zabezpieczających. Wszystko to sprzyja pogłębieniu zażółcania, miejscowemu lub na całej powierzchni. Bardzo często bezbarwne substancje chemiczne ulegają rozkładowi pod wpływem wielu czynników zewnętrznych, tworząc produkty od nieznacznie zabarwionych do brunatnych. Oczywiście, jeśli znajdują się one na wyrobie włókienniczym, bądź celowo są zastosowane lub uległy adsorpcji w inny sposób, może wystąpić niekontrolowany problemem żółknięcia wyrobu. 2. Środki zmiękczające Produkcja środków pomocniczych dla przemysłu włókienniczego w skali światowej w 2017 r. jest szacowana na 2,58 miliona t. [...]

Pomiar stopnia bieli wyrobów włókienniczych DOI:


  Biel i odcień bieli Biel (białość) - postrzegana wzrokowo lub mierzona instrumentalnie cecha jakościowa, optyczna powierzchni, która odbija lub rozprasza praktycznie całe padające na nią promieniowanie, w całym zakresie widma widzialnego [PN-92/C-04701]. Biel jest złożoną cechą wizualnej obserwacji powierzchni i zależy jednocześnie od chromatyczności (zwykle niewielkiej) i jej jasności. Białość jest postrzegana często przez użytkownika jako czystość wyrobu. Natomiast stopień bieli "W" jest wielkością umowną, umożliwiającą liczbowe określenie bieli danego wyrobu w odniesieniu do bieli wyrobu przyjętego jako wzorzec. W tym celu przeprowadza się pomiary i za pomocą odpowiedniego wzoru określa się liczbową wartość stopnia bieli. Stopień bieli jest wykorzystywany często do oceny jakości produktu. W procesie bielenia wyrobu włókienniczego służy do porównania efektywności i poprawności jego wykonania. Wyroby białe często różnią się rodzajem odczuwanej bieli. Każdy człowiek we własny subiektywny sposób odczuwa i ocenia biel wyrobu. Za idealnie białe uznaje się powierzchnie, które rozpraszają lub odbijają całkowicie wszystkie promienie widzialne, które na tę powierzchnię padają. Powierzchnie białe charakteryzują się prostą poziomą linią odpowiadającą odbiciu (remisji) światła, z wyjątkiem zakresu niebieskiego (od 400 do 450 nm), gdzie obserwuje się mniejsze lub większe zmniejszenie mierzonych wartości. Im większe zmniejszenie wartości remisji tym mierzone powierzchnie wyrobu włókienniczego są bardziej zażółcone (mniej białe, czyste). Rys. 1. Odbicie lustrzane i rozproszenie światła od powierzchni Pierwsze próby obiektywnej oceny białości powierzchni polegały na wyznaczeniu odbicia światła od powierzchni w zakresie światła niebieskiego z użyciem filtrowych kolorymetrów. Od wielu lat obserwowano, że poprawa postrzeganej bieli wyrobów włókienniczych jest możliwa po zastosowaniu niewielkiej ilości niebieskiego środka barwiącego. Dodatek[...]

Technologia otrzymywania i właściwości równowagowego kwasu nadoctowego

Czytaj za darmo! »

W chemicznej obróbce włókien celulozowych dąży się do eliminacji związków chloru na rzecz stosowania związków utleniających o charakterze nadtlenkowym, np. nadtlenku wodoru lub kwasu nadoctowego. Kwas nadoctowy ma większy potencjał utleniający w porównaniu z nadtlenkiem wodoru, stwarza to możliwość prowadzenia procesu bielenia w niższej temperaturze, w kąpieli o pH w zakresie 6-8. Przedsta[...]

Postęp w barwieniu barwnikami reaktywnymi na kolor czarny DOI:10.15199/60.2019.09.1


  Reactive dyes are the most important group of dyes for dyeing cotton. About 60% of the tonnage consumption of dyes from this group is for reactive blacks. Reactive Black 5, despite its imperfections, is still the most popular dye for dyeing navy blue and as an ingredient for blacks. Its importance in creased particularly after discontinuation of the production and use of direct benzidine dyes, aniline black, dyes reproducing harmful aromatic amines and Seminarium pod hasłem "Przyszłość włókiennictwa - wyroby włókiennicze przyszłości", które organizuje Stowarzyszenie Polskich Chemików Kolorystów i Fundacja Rozwoju Polskiej Kolorystyki, odbywać się będzie w dniach 25-27 września br. w Domu Wczasowym "Rewita" w Kościelisku. W programie seminarium znajdą się referaty plenarne, prezentacje firm i sesje panelowe. Wydarzeniem towarzyszącym seminarium będzie konferencja w ramach projektu ENTeR - INTERREG CENTRAL EUROPE, dotycząca zagadnień Gospodarki Obiegu Zamkniętego (GOZ), ze szczególnym uwzględnieniem branży tekstylno-odzieżowej. XXXV Seminarium Polskich Chemików Kolorystów BARWNIKI 4 Przegląd - WOS 9/2019 BARWNIKI sulfur black requiring the use of sodium sulfide. Intensively conducted research on the modification of the Reactive Black 5 molecule structure indicates that there is a very high probability of obtaining dyes with improved substantivity and increased dye fixation on the cellulose fibre, individually or in a mixture with appropriately selected other reactive dyes will ensure deep and full black shade with satisfactory basic parameters of color fastness and resistance to oxidative UV exposure in wet condition. Key words: dyeing of cotton, Reactive Black 5, oxidative UV fastness, K/S measurement Wstęp Wprowadzenie barwników syntetycznych w 1856 roku dało wiele nowych możliwości w stosunku do dotychczas opracowanych rozwiązań wykorzystujących barwniki naturalne do zabarwiania włókna celulozowego. Szybki postęp w dziedzini[...]

 Strona 1