Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Mariusz Fabijański"

Multiple processing of polylactide Wielokrotne przetwórstwo polilaktydu DOI:10.15199/62.2016.4.33


  Com. polylactide was multiple processed by injection molding (5 times) and subsequently studied for tensile strength, elongation at fracture after each processing cycle. No substantial changes of tensile strength and elongation but a decrease in the impact strength were obsd. during the multiple processing. Powtórne wykorzystanie materiałów polimerowych jest synonimem dojrzałości technicznej i ekonomicznej. Troska o ochronę środowiska naturalnego powoduje, że ilość ponownie wykorzystywanych tworzyw sztucznych ciągle rośnie. Obligują również do tego regulacje prawne i dyrektywy Unii Europejskiej. Wyzwanie jakie jest stawiane odzyskiwanym materiałom polega również na poszukiwaniu nowych zastosowań. Tworzywa które ulegają biodegradacji mogą być ponownie wykorzystywane zanim trafią na wysypisko. Przykładem takiego materiału jest polilaktyd (PLA), pochodzący z tzw. "chemii zielonej". Aby uległ on biodegradacji muszą być stworzone odpowiednie warunki środowiskowe. Ta cecha powoduje, że można go ponownie przetwarzać. Na przykładzie PLA zaprezentowano wyniki badań zmian właściwości mechanicznych po wielokrotnym przetwórstwie. Wzrost konsumpcji oraz postęp technologiczny przyczyniły się do wytwarzania bardzo dużej ilości odpadów poużytkowych, które charakteryzują się różnorodnością surowców. Zwykłe składowanie ich na wysypiskach wiąże się z obciążeniem dla środowiska orazutratą surowcowych zasobów i energii. W celu minimalizacji negatywnego wpływu odpadów na środowisko naturalne wprowadza się zasady zarządzania nimi, w myśl których najważniejsze i najczęściej stosowane powinno być ponowne wykorzystywanie surowców oraz stosowanie materiałów ulegających biodegradacji w środowisku naturalnym1)[...]

Study on mechanical properties of phosphogypsum-filled polylactide Badania właściwości mechanicznych polilaktydu napełnionego fosfogipsem DOI:10.15199/62.2016.11.15


  Polylactide was filled with dried phosohogypsum (5-30% by mass) by injection molding and studied for tensile strength, elongation at break, impact strength and hardness by std. methods. The addn. of phosohogypsum resulted in deterioration of polylactide quality except for its hardness. Napełniacze do tworzyw sztucznych stosuje się w celu zmiany właściwości gotowego wyrobu lub nadania mu odpowiednich cech. W wielu przypadkach dodaje się je, by obniżyć cenę końcowego produktu. Do polilaktydu (PLA), który jest polimerem biodegradowalnym, otrzymywanym z surowców odnawialnych, jako napełniacz zastosowano fosfogips. Jest to odpad poprodukcyjny z przemysłu wytwarzania nawozów sztucznych i z powodzeniem jest stosowany jako napełniacz innych polimerów. Badano mieszaniny o różnych zawartościach napełniacza. Zaobserwowano, że wpływa on na pogorszenie wytrzymałości materiału oraz na wydłużenie. Przy napełnieniu 5% i 10% mas. obserwowano poprawę udarności, a przy większym udziale fosfogipsu udarność była niewiele mniejsza niż czystego PLA. Twardość materiału z tym napełniaczem była większa niż czystego PLA. Badania pokazały, że fosfogips można z powodzeniem stosować do napełniania PLA. Jednym ze sposobów zmiany właściwości materiałów polimerowych jest wprowadzanie do nich napełniaczy mineralnych1). W ten sposób można modyfikować nie tylko parametry wytrzymałościowe gotowego wyrobu, ale również właściwości przetwórcze samego tworzywa, np. zwiększać lepkość. Producenci napełniaczy mineralnych systematycznie poprawiają i udoskonalają swoje produkty poprzez zmianę wielkości kształtu ziaren oraz modyfikację ich [...]

Effect of calcium carbonate addition on mechanical properties of polylactide Wpływ zawartości węglanu wapnia na właściwości mechaniczne polilaktydu DOI:10.15199/62.2017.4.33


  Com. modified CaCO3 was added (up to 30% by mass) to polylactide formed by injection molding. The composite specimens were studied for mech. properties. The CaCO3 addn. resulted in decreasing the tensile strength and elongation at break but also in increasing the impact strength and hardness. Polilaktyd (PLA) należy do rodziny tworzyw biodegradowalnych i często jest nazywany "podwójnie zielonym" z uwagi na fakt, że jest otrzymywany z surowców odnawialnych i ulega całkowitej degradacji w odpowiednich warunkach środowiskowych. Pomimo tej podstawowej zalety jest on mało konkurencyjny cenowo w porównaniu z tradycyjnymi tworzywami. W celu obniżenia ceny oraz modyfikacji właściwości mechanicznych dodaje się do niego napełniacze. Określono wpływ dodatku CaCO3 na właściwości mechaniczne PLA, takie jak wytrzymałość, wydłużenie przy zerwaniu, udarność oraz twardość przy zawartościach napełniacza 5-30% mas. W trakcie badań zaobserwowano pogorszenie wytrzymałości i odkształcenia w stosunku do czystego PLA. Poprawie uległa udarność w stosunku do czystego materiału (19,1 kJ/m2). Po wprowadzeniu 25% mas. CaCO3 wynosiła ona 38,9 kJ/m2. Dodatek napełniacza spowodował zwiększenie twardości i przy zawartości 25% mas. osiągnęła ona 136,6 MPa. W ostatnich latach coraz większe zainteresowanie zaczęły wzbudzać polimery biodegradowalne. Na razie ich udział masowy w ogólnym zużyciu tworzyw jest niewielki i wynosi ok. 1%. Stanowią one jednak bardzo dynamicznie rozwijającą się grupę materiałów. Obserwuje się systematyczny wzrost ich produkcji, a obszary zastosowań cały czas się powiększają1-3). Wzrost wykorzystania tych materiałów wynika również z dbałości o środowisko naturalne4-8). Obecnie na rynku dostępnych jest wiele tworzyw biodegradowalnych, takich jak np. skrobia termoplastyczna (TPS), kopolimery kwasu masłowego, walerianowego i heksanowego (PHBV, PHBH), polikaprolakton (PCL) i poli[...]

Właściwości mechaniczne kompozytów na osnowie polilaktydu napełnionych mączką drzewną DOI:10.15199/62.2019.8.6


  Stosowanie tradycyjnych kompozytów polimerowych z udziałem włókien szklanych, aramidowych oraz węglowych coraz częściej jest poddawane krytycznej dyskusji z uwagi na rosnącą świadomość ekologiczną1, 2). Dlatego prowadzi się prace badawczo-rozwojowe, które mają doprowadzić do powstania nowych produktów opartych na zasobach naturalnych3-5). Dobrym rozwiązaniem jest stosowanie polimerów biodegradowalnych jako osnowy w kompozytach. Ponadto, polimery biodegradowalne, aby zachować swój charakter przyjaznego materiału dla środowiska, wzmacnia się włóknami pochodzenia naturalnego, takimi jak len, konopie, juta lub włókna bawełny oraz mączka drzewna, która odgrywa największe znaczenie jako napełniacz oraz wzmocnienie materiału6-9). Polimerowe kompozyty drzewne (WPC) (wood polymer composite) pojawiły się na rynku tworzyw już w latach dziewięćdziesiątych XX w. Światowa roczna produkcja WPC wynosi ok. 4 mln t. Kompozyty drzewne znajdują szerokie zastosowanie w gospodarce jako zamiennik drewna. Są odporne na działanie warunków atmosferycznych, zwłaszcza wilgoci. Znaczenie mają głównie kompozyty na osnowie polipropylenu (PP), polietylenu dużej gęstości (HDPE) i poli(chlorku winylu) (PVC)10). W przypadku polimerów biodegradowalnych, najbardziej obiecującym polimerem do tego typu zastosowań jest polilaktyd (PLA), Politechnika Warszawska Mariusz Fabijański* Mechanical properties of polylactide wood composites Właściwości mechaniczne kompozytów na osnowie polilaktydu napełnionych mączką drzewną DOI: 10.15199/62.2019.8.6 Zakład Przetwórstwa Tworzyw Sztucznych, Wydział Inżynierii Produkcji, Politechnika Warszawska, ul. Narbutta 85, 02-524 Warszawa, tel.: (22) 234-81-15, e-mail: mfabijan@wip.pw.edu.pl Dr inż. Mariusz FABIJAŃSKI - notkę biograficzną i fotografie Autora wydrukowaliśmy w nr 4/2019, str. 556. * Adres [...]

Wpływ działania podwyższonej temperatury na wyroby z materiałów polimerowych


  Wprowadzenie Tworzywa sztuczne od momentu pojawienia się na rynku cieszą się ogromną popularnością i znajdują zastosowanie w wielu dziedzinach życia; trudno już obecnie wyobrazić sobie funkcjonowanie bez nich. Ich największe zalety to: lekkość, łatwość wytwarzania, niska cena oraz bardzo dobre właściwości mechaniczne i odporność na działanie czynników zewnętrznych. Problemem jest natomiast ich utylizacja i powtórne zagospodarowanie. Czas rozkładu niektórych materiałów polimerowych w warunkach naturalnych wynosi grubo ponad sto lat i nawet ich recykling wiąże się z produkcją wielu szkodliwych substancji [1-5]. Alternatywą są tworzywa ulegające degradacji w środowisku naturalnym, które rozkładają się na składniki proste, obojętne dla otoczenia i człowieka. Najpopularniejsze tworzywa sztuczne stosowane na opakowania, takie jak polietylen czy polipropylen, są wytwarzane z ropy naftowej oraz gazu ziemnego. Ich rozkład w środowisku naturalnym jest bardzo długi i dlatego od pewnego czasu prowadzi się badania nad produkcją polimerów ze źródeł odnawialnych oraz z produktów rolniczych [6-8]. Proces biodegradacji polimerów szczegółowo jest zdefiniowany w normie [6], jednak aby przeprowadzić go dla materiałów niepodlegających temu procesowi bezpośrednio, musi on przebiegać dwuetapowo. Dzieli się na procesy tzw. zewnątrzkomórkowe i wewnątrzkomórkowe. Za ten drugi etap odpowiadają mikroorganizmy takie jak bakterie czy grzyby produkujące enzymy zdolne do rozłożenia materiału do biomasy. Aby doprowadzić materiały wielkocząsteczkowe do postaci takiej, by mogły zadziałać organizmy żywe, muszą zajść procesy tzw. zewnątrzkomórkowe (etap pierwszy) powodujące skrócenie łańcuchów. W trakcie kompostowania bakterie obecne w tym środowisku i ich działalność powodują wzrost temperatury [7, 8]. Zna[...]

The effect of multiple processing on the strength of polylactide/polypropylene mixture Wpływ wielokrotnego przetwarzania na właściwości wytrzymałościowe mieszaniny polilaktyd/polipropylen DOI:10.15199/62.2017.3.16


  Polylactide/polypropylene blends were studied for mech. strength after multiple processing. Even fivefold processing did not result in any decreasing the mech. strength of the blends. Polilaktyd (PLA) jest materiałem należącym do tworzyw biodegradowalnych. Z uwagi na wyższą cenę w porównaniu z tradycyjnymi tworzywami, uzasadnione jest jego powtórne wykorzystanie (recykling). Z tego samego powodu stosuje się mieszaniny PLA z innymi tworzywami. W pracy wykonano badania mieszanin o różnych udziałach masowych PLA i polipropylenu (PP). Sprawdzono możliwość przygotowania i przetwórstwa takich mieszanin oraz wykonano badania ich właściwości wytrzymałościowych. Przeprowadzone badania wykazały, że tego typu mieszaniny są wielokrotnie przetwarzalne. Nawet pięciokrotne przetwarzanie nie powodowało obniżenia parametrów wytrzymałościowych. Wytwarzanie nowych polimerów jest coraz trudniejsze i droższe. Dlatego też mieszaniny polimerowe stanowią alternatywną grupę nowych materiałów o unikatowych właściwościach. Dąży się do tego, by tanimi metodami uzyskać materiał o pożądanych cechach wytrzymałościowych i jakościowych przy zachowaniu ceny na odpowiednim poziomie. Tworzy się kompozycje z polimerów, które teoretycznie nie stanowią stabilnej mieszaniny (są wzajemnie niemieszalne)1, 2). Tak dobiera się poszczególne ilości materiałów, aby w standardowych urządzeniach była możliwość ich przetwarzania. Wykonuje się mieszanie fizyczne polimerów, w wyniku czego jeden stanowi osnowę a drugi wypełnienie. W wyniku modyfikacji fizycznej otrzymuje się zmianę ich struktury, oddziaływań międzycząsteczkowych i zmianę stopnia zdyspergowania3, 4). Właściwości takich kompozycji będą zależały od składu mieszaniny, sposobu jej przygotowania oraz wzajemnego oddziaływania składników5, 6). W pracy do przygotowania mieszaniny polimerowej wytypowano dwa materiały: PLA i PP. PLA jest termoplastycznym poliestrem liniowym, całkowicie biodegradowalnym. Można go prz[...]

 Strona 1