Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"KATARZYNA BILEWSKA"

WYTWARZANIE MATERIAŁÓW TERMOELEKTRYCZNYCH NA OSNOWIE ZWIĄZKU Bi2Te3 TECHNIKĄ SPIEKANIA PLAZMOWEGO


  Analizowano możliwość otrzymywania związków międzymetalicznych Bi2Te3, Bi0,4Sb1,6Te3 i Bi2Te2,95Se0,05 za pomocą metody łączącej mechaniczną syntezę i iskrowe spiekanie plazmowe. Stwierdzono, że już samo mechaniczne stopowanie umożliwia otrzymanie związków Bi2Te3 i Bi2Te2,95Se0,05 w czystej postaci. W stopie o składzie Bi0,4Sb1,6Te3 dopiero spiekanie plazmowe powoduje pełne przereagowanie stopowanych metali. Konsolidacja otrzymanych proszków, metodą spiekania plazmowego w określonych warunkach, umożliwia zachowanie ich struktury nanokrystalicznej, uzyskanej podczas mechanicznego stopowania. Słowa kluczowe: materiały termoelektryczne, związek Bi2Te3, stopowanie mechaniczne, spiekanie plazmowe, analiza rentgenowska Dr Adriana Wrona, dr Mariusz Staszewski, dr inż. Jacek Mazur, dr Małgorzata Kamińska, mgr inż. Marcin Lis, mgr inż. Małgorzata Osadnik, mgr Katarzyna Bilewska — Instytut Metali Nieżelaznych, Gliwice. 765 MANUFACTURING OF THERMOELECTRIC MATERIALS BASED ON Bi2Te3 COMPOUND BY SPARK PLASMA SINTERING METHOD A possibility of synthesis of Bi2Te3, Bi0.4Sb1.6Te3 and Bi2Te2.95Se0.05 intermetallic compounds through a method that combines mechanical alloying with spark plasma sintering was analyzed. It has been found that mechanical alloying already enables obtaining pure Bi2Te3 and Bi2Te2.95Se0.05 compounds. However, for Bi0.4Sb1.6Te3 alloy spark plasma sintering is necessary to complete reaction between mechanically alloyed metals. Additionally consolidation of mechanically alloyed powders under specific conditions using spark plasma sintering preserves their nanocrystalline structure obtained during mechanical alloying. Keywords: thermoelectric materials, Bi2Te3 compound, mechanical alloying, spark plasma sintering, X‐ray analysis Wstęp Związek międzymetaliczny Bi2Te3 oraz związki należące do układów pseudopodwójnych Bi2Te3‐Sb2Te3 i Bi2Te3‐Bi2Se3 odznaczają się dobrymi własnościami termoelektrycznymi, szczególni[...]

NOWE POLE ZASTOSOWAŃ RENU JAKO SKŁADNIKA KOMPOZYTÓW CERMETALICZNYCH


  Kompozyt proszkowy Mo-Re o zawartości masowej 15 i 44 % Re wytworzono w oparciu o techniki metalurgii proszków. Zastosowano dwie metody wytwarzania. Pierwsza metoda obejmowała próby wprowadzenia renu do proszku molibdenu na drodze redukcji nadrenianu amonu (współredukcja). W drugiej metodzie do wytworzenia mieszanek zostały użyte czyste pierwiastki — ren i molibden, które wytworzono metodą mielenia w wysokoenergetycznym młynku planetarnym Pulversitte 7. Następnie materiał poddany został wygrzewaniu w temperaturze 1150 °C przez 24 godz. Przeprowadzono szczegółowe badania struktury metodą rentgenowskiej analizy strukturalnej oraz mikroanalizy rentgenowskiej. Otrzymano materiał wielofazowy, przy czym dominującą jego fazę stanowił roztwór stały na bazie molibdenu. Zaobserwowano istotny wpływ pierwszej operacji technologicznej (współredukcja lub mielenie) na końcowy skład fazowy kompozytu. Słowa kluczowe: stop Mo-Re, redukcja, mechaniczna synteza, analiza fazowa NEW FIELD OF RHENIUM APPLICATION AS A CERAMETALLIC COMPOSITE COMPONENT Powder composites of Mo-Re with 15 i 44 % weight content of Re were prepared using powder metallurgy methods. Two various techniques were employed. In one of them rhenium was introduced to molybdenum powder in the process of ammonium perrhenate reduction (co-reduction). In the other method pure rhenium and molybdenum powders were milled together in high-energy planetary mill Pulversitte 7. Subsequently after both processes the materials were annealed at 1150 °C for 24 hours. Structural investigation was carried out with X-ray diffraction and X-ray microanalysis. A multiphase material was obtained where the dominant phase was a molybdenum-based solid solution. It has been found that the first technological operation (co-reduction or milling) has a significant influence on the final composition of composite. Keywords: Mo-Re alloys, reduction, mechanical alloying, X-ray analysis Wstęp W ostatnich latach wzrasta[...]

MATERIAŁY PIEZOELEKTRYCZNE WYTWARZANE W INSTYTUCIE METALI NIEŻELAZNYCH W GLIWICACH DOI:10.15199/67.2015.3.5


  Opracowano procedury wytwarzania materiałów piezoelektrycznych przeznaczone do zastosowania w Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach opierając się na posiadanej bazie sprzętowej. Otrzymane materiały to seria spieków na osnowie perowskitu Pb(Zr,Ti)O3 (PZT), które po naniesieniu elektrod i spolaryzowaniu przetestowano w charakterze transformatorów w elektronicznym układzie pomiarowym. Stwierdzono, że materiały wykonane według proponowanych procedur cechują się zarówno właściwymi parametrami strukturalnymi i fizycznymi, jak też dobrymi właściwościami użytkowymi, w tym wysoką sprawnością. Mogą one zatem służyć do wytwarzania urządzeń elektronicznych, takich jak transformatory, przetwornice elektryczne, rezonatory itp. Słowa kluczowe: ceramiki piezoelektryczne; spiekanie; dyfrakcja rentgenowska; mikroanaliza rentgenowska; właściwości elektryczne; właściwości dielektryczne PIEZOELECTRIC MATERIALS MANUFACTURED IN INSTITUTE OF NON-FERROUS METALS IN GLIWICE Procedures for manufacturing of piezoelectric materials, applicable in the Institute of Non-ferrous Metals in Gliwice with the use of installed equipment, are elaborated. Manufactured materials are the series of sinters based on Pb(Zr,Ti)O3 perovskite (PZT), which after application of electrodes and after polarization are tested as transformers in the electronic measuring system. It has been found that the materials made according to the proposed procedures, have the appropriate structural and physical parameters as well as good utility properties, including their high efficiency. Therefore, they may be used for production of electronic devices such as transformers, electric converters, resonators etc. Keywords: piezoelectric ceramics; sintering; X-ray diffraction; X-ray microanalysis; electrical properties; dielectric properties Rozwój zastosowań materiałów piezoelektrycznych Zjawisko piezoelektryczności odkryli w 1880 r. Pierre i Jacques Curie. Badając właściwości kryształów, m.in. kwar[...]

KOMPOZYTOWY MATERIAŁ STYKOWY NA BAZIE SREBRA Z DODATKIEM AZOTKU CHROMU PRZEZNACZONY NA STYKI ELEKTRYCZNE DOI:10.15199/67.2015.8.2


  W artykule przedstawiono badania elektroerozyjne dwóch kompozytów Ag(Cr2N)10 i AgNi10 na przykładzie nakładek stykowych wykonanych klasyczną metodą metalurgii proszków na drodze prasowania i spiekania. Wykonano pomiary ubytku masy oraz rezystancji zestykowej każdego z kompozytów na poszczególnych etapach ich pracy po 10 000, 20 000, 30 000, 40 000 i 50 000 łączeń. Przedstawiono także właściwości kompozytowych materiałów stykowych po procesie prasowania, spiekania i dogęszczania. Słowa kluczowe: srebro, azotek chromu, materiał stykowy, nakładka stykowa, metalurgia proszków, odporność na działanie łuku elektrycznego Mgr inż. Dariusz Kołacz, mgr inż. Marian Czepelak, mgr inż. Krzysztof Rudnicki, dr Adriana Wrona, dr inż. Stanisław Księżarek, dr Małgorzata Kamińska, dr Mariusz Staszewski, mgr inż. Katarzyna Bilewska - Instytut Metali Nieżelaznych, Gliwice. e-mail: dariuszk@imn.gliwice.pl Rudy Metale R60 2015 nr 8 s. 361÷368 362 SILVER BASED COMPOSITE CONTACT MATERIALS WITH ADDITION OF CHROMIUM NITRIDE FOR THE ELECTRICAL CONTACTS The paper presents the electroerosion tests of composites of Ag(Cr2N)10 and AgNi10. The investigated samples were made based on classical powder metallurgy by pressing and sintering processes. The research included measurements of weight loss and contact resistance of each of composites selected moments after 10 000, 20 000, 30 000, 40 000 and 50 000 switching cycles. The paper describes properties of the composites after pressing, sintering and re-pressing process as well. Keywords: silver, chromium nitride, contact material, contact tip, powder metallurgy, arc erosion resistance Wstęp Do niedawna najczęściej stosowanym materiałem stykowym na osnowie srebra był kompozyt Ag-CdO. Obecnie ze względu na szkodliwe działanie tlenku kadmu, wyroby, do których zaliczane są między innymi materiały stykowe, nie powinny zawierać kadmu i jego związków. Z tego powodu znani światowi producenci materiałów stykowych wp[...]

INŻYNIERIA MATERIAŁOWA W WALCE Z MIKROORGANIZMAMI DOI:10.15199/67.2017.10.20


  W 2011 r. w szpitalach w Stanach Zjednoczonych 1 na 25 pacjentów doznał infekcji związanej z opieką zdrowotną. Na 722000 przypadków zachorowań, 75000 pacjentów zmarło w trakcie hospitalizacji. Natomiast całkowity, roczny koszt związany z tymi infekcjamim wynosił 9,8 mln USD [4]. Uważa się, że ok. 1/3 przypadków zakażeń szpitalnych można było zapobiec [2]. Źródłem zakażenia mogą być przedmioty szpitalne: łóżka, meble, klamki, sedesy, nocniki, kaczki, butelki, mydelniczki, a także uchwyty, które są stale dotykane przez pacjentów i personel medyczny, stanowiąc ogniska infekcji [1, 3]. Do stałych rezydentów na dłoniach należą m.in. mikroorganizmy, takie jak Pseudomonas aeruginosa, wywołująca głównie zakażenie dolnych dróg oddechowych [2]. Podobny problem dotyczący rozprzestrzeniania się zakażeń przenoszonych drogą kontaktu bezpośredniego (dotyk), pojawia się on także w środkach komunikacji miejskiej, takich jak: metra, tramwaje oraz autobusy, co dowiodły badania prowadzone od 20.07.2010 do 21.09.2010 przez Markę Dett[...]

ASPEKTY TECHNOLOGICZNE WYTWARZANIA MATERIAŁU STYKOWEGO Ag-CrxN NA DRODZE KONSOLIDACJI DYFUZYJNEJ I PLASTYCZNEJ W PROCESIE SPIEKANIA, WYCISKANIA I CIĄGNIENIA DOI:10.15199/67.2019.9.3


  WSTĘP Ciągły rozwój w dziedzinie elektrotechniki i elektroniki wymusza poszukiwanie nowych rozwiązań w projektowaniu współczesnych technologii. Fakt ten powoduje postęp w dziedzinie materiałów stykowych, których parametry lub cena będą konkurencyjne w stosunku do obecnie stosowanych. Najpopularniejszym kompozytem używanym w produkcji łączników niskoprądowych jest kompozyt na bazie srebra z dodatkiem tlenku cyny. Często stosuje się także materiał zawierający 90% wag. srebra i 10% wag. Ni, jednakże według [5] nikiel jest metalem toksycznym działającym mutagennie i alergicznie. Jako alternatywę w stosunku do wymienionych kompozytów, autorzy [4, 6, 7] proponują użycie Ag-Cr2N, jako dobrego zamiennika o podobnych parametrach i działaniu do wycofanego już z użycia materiału stykowego AgCdO10, ze względu na trujące działanie tlenku kadmu. Autor pracy [3] przedstawia wynik prób elektroerozyjnych szeregu materiałów stykowych m.in. AgCdO15, Ag(SnO2)9,6(In2O3)2,4, Ag(Cr2N)12, AgZnO12. Próby odporności na działanie łuku elektrycznego prowadzono na nakładkach użytych w stycznikach jednobiegunowych SU-310 przy napięciu 468-665 V oraz natężeniu prądu stałego 119-160 A z częstotliwością łączeń 1300 na godzinę. Najlepszym wynikiem charakteryzował się materiał z dodatkiem azotku chromu. W pracy [7] opisano badania elektroerozyjne kompozytowych materiałów stykowych na bazie srebra. Testy wykonano przy napięciu 440 V i prądzie stałym 20 A wykonując 250000 łączeń. Ag(Cr2N)13 plasuje się w środku badanych materiałów, co wskazuje na jego przydatność, jako kompozytu do wytwarzania nakładek stykowych. Należy jednak nadmienić, że wspomniane materiały nie były konsolidowane plastycznie na drodze wyciskania i ciągnienia, co zdecydowanie wpływa na obniżenie ich wła- DARIUSZ KOŁACZ KRZYSZTOF RUDNICKI KATARZYNA BILEWSKA MARIUSZ STASZEWSKI MAŁGORZATA KAMIŃSKA ŁUKASZ WIERZBICKI STANISŁAW KSIĘŻAREK MARIAN CZEPELAK PIOTR TOMCZYK 14 DOI 10.15199/67.2[...]

Nanokrystaliczne druty bimetalowe żelazo-miedź - technologia i właściwości fizyko-mechaniczne DOI:10.15199/24.2017.1.12


  Badano proces wytwarzania kompozytowych drutów bimetalowych żelazo-miedź w aspekcie uzyskania wyrobu o podwyższonych właściwościach fizyko-mechanicznych, przeznaczonych do stosowania głównie na przewody elektryczne i kable w kolejnictwie. Koncentrowano się na doborze odpowiednich gatunków półfabrykatów wsadowych, ich właściwym przygotowaniu do wytwarzania wstępnych zestawów bimetalowych, ustaleniu optymalnej technologii w zakresie parametrów procesu przeróbki plastycznej, gwarantujących wytwarzanie gotowych wyrobów, charakteryzujących się nanokrystaliczną strukturą, zapewniającą odpowiednio wysokie właściwości fizyko-mechaniczne i eksploatacyjne. Uzyskane wyniki badań pozwoliły na opracowanie technologii wytwarzania drutów bimetalowych FeCu30 o średnicy 0,4 mm, które odznaczają się stosunkowo wysokimi parametrami mechanicznymi, przy jednoczesnym zachowaniu odpowiednio wysokiej plastyczności. Druty charakteryzują się także nanokrystaliczną strukturą. Z uzyskanego na bazie opracowanej technologii materiału, wykonane zostały linki wieszakowe L10-zgodnie z normą PN -74/E-90081. Linki poddane zostały nadzorowanym próbom eksploatacyjnym na kolejowej sieci trakcyjnej PKP PLK S.A., uzyskując po dwuletnim okresie eksploatacji bardzo korzystne wyniki, w pełnym zakresie stawianych im wymagań. Przewody i kable wytwarzane z tego typu drutów bimetalowych[...]

SFERYCZNE PROSZKI ZE STOPÓW RENU Z KOBALTEM I NIKLEM


  W nowoczesnych dziedzinach techniki duże znaczenie mają metale wysokotopliwe, w tym ren i jego stopy. Obecnie ren najczęściej wykorzystywany jest do produkcji nadstopów na bazie niklu, które charakteryzuje duża wytrzymałość mechaniczna, odporność na korozję i pełzanie w wysokich temperaturach. Ponadto powłoki z renu i jego stopów wykazują znaczną odporność chemiczną. W przypadku wytwarzania powłok technikami natrysku z proszków istotne znacznie ma morfologia proszku. Proszki sferyczne w porównaniu do proszków o nieregularnym kształcie ziaren charakteryzują się większą gęstością względną, lepszą sypkością i większą czystością chemiczną. Sferyczne proszki renu z dodatkiem niklu i kobaltu wytworzono techniką rozpylania plazmowego. Materiałem wyjściowym były stopowe proszki na bazie renu otrzymane na drodze redukcji renianu(VII) kobaltu(II) i renianu(VII) niklu(II). Obydwa reniany(VII) otrzymywano, poprzez sorpcję niklu/kobaltu Dr Adriana Wrona, dr inż. Katarzyna Leszczyńska-Sejda, mgr inż. Marcin Lis, dr inż. Grzegorz Benke, mgr inż. Marian Czepelak, mgr inż. Krystyna Anyszkiewicz, dr Jacek Mazur, mgr Katarzyna Bilewska, dr inż. Andrzej Chmielarz, prof. IMN, dr inż. Mieczysław Woch, prof. IMN, dr Mariusz Staszewski, mgr inż. Małgorzata Osadnik, mgr inż. Łucja Orłowska-Buzek - Instytut Metali Nieżelaznych, Gliwice, mgr inż. Kamil Kozub, mgr inż. Paweł Gambal, mgr inż. Wojciech Satora —-e-mail: adrianaw@imn.gliwice.pl Rudy Metale R58 2013 nr 12 s. 828÷834 829 z kwaśnych roztworów siarczanowych lub azotanowych i kolejno elucję zasorbowanych metali (Ni lub Co) wodnym roztworem kwasu renowego(VII), uzyskiwanym również przy użyciu metody jonowymiennej. Powstałe w wyniku elucji roztwory zawierające ren i nikiel/kobalt kierowano do zatężania. W wyniku zatężania powstały osady renianu(VII) niklu(II) lub kobaltu( II). Po ich wysuszeniu otrzymywano bezwodne reniany(VII) wybranych metali zawierające w przypadku renianu(V[...]

 Strona 1