Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Łukasz Mika"

Przegląd metod akumulacji ciepła DOI:10.15199/8.2019.4.2


  W ostatnich latach na świecie można zaobserwować znaczący wzrost konsumpcji energii oraz wiążące się z tym problemy, takie jak ograniczone zasoby paliw kopalnych, które obecnie dominują w strukturze zużycia energii, a także emisje szkodliwych substancji do środowiska, powstających na skutek spalania owych paliw. Jednocześnie rośnie udział odnawialnych źródeł energii (OZE), lecz źródła te są nieprzewidywalne i możliwości pozyskiwania z nich energii są zmienne w czasie. Ze względu na wymienione czynniki powinniśmy dążyć do bardziej efektywnego wykorzystania energii, co można osiągnąć, stosując akumulację energii. Istnieje wiele metod magazynowania różnych form energii. Jedną z nich jest akumulacja ciepła. We współczesnym świecie występuje potrzeba stałych i niezawodnych dostaw ciepła, jednak zapotrzebowanie na ciepło nie jest stałe w czasie. Często występującym problemem jest brak możliwości uzyskania ciepła w miejscu, w którym jest ono potrzebne. Ponadto, podczas wielu procesów technologicznych tracone są bezpowrotnie ogromne ilości ciepła, które w pewnym stopniu można by odzyskać i ponownie wykorzystać. Głównym celem stosowania magazynów ciepła jest rozwiązanie, a przynajmniej minimalizacja przedstawionych problemów, gdyż ciepło wytworzone podczas niskiego zapotrzebowania lub podczas procesów technologicznych może zostać wychwycone, zmagazynowane i wykorzystane w późniejszym okresie, kiedy występuje duże zapotrzebowanie. PODZIAŁ METOD AKUMULACJI CIEPŁA Metody akumulacji ciepła można podzielić według wielu kryteriów. Do najważniejszych z nich można zaliczyć: kryterium długości magazynowania ciepła [10] oraz kryterium podziału ze względu na stosowane metody i techniki magazynowania ciepła [11]. Drugie kryterium dzieli magazyny ciepła na trzy rodzaje. Są to magazyny wykorzystujące ciepło jawne (właściwe), ciepło utajone (przemian fazowych) oraz ciepło wydzielane lub pochłaniane w czasie procesów chemicznych [5], [10]. Najważn[...]

Czynniki zeotropowe w sprężarkowych układach chłodniczych DOI:10.15199/8.2018.2.3


  1 stycznia 2015 roku weszło w życie europejskie rozporządzenie nr 517/2014 w sprawie tzw. F-gazów, którego celem jest stopniowe ograniczenie stosowania czynników chłodniczych z grupy HFC (wodorofluorowęglowodorów) o wysokim potencjale tworzenia efektu cieplarnianego. W celu ograniczenia emisji gazów cieplarnianych komisja europejska przedstawiła listę ograniczeń, które państwa członkowskie zobowiązane są przyjąć oraz podała wykaz terminów, od których te ograniczenia mają obowiązywać. Jednym z najbliższych ważnych terminów jest 1 stycznia 2020 roku, kiedy to wchodzi zakaz stosowania czynników chłodniczych o wskaźniku GWP (ang. Global Warming Potential) większym niż 2500 do serwisowania lub konserwacji urządzeń chłodniczych o wielkości napełnienia czynnikiem chłodniczym równej 40 t ekwiwalentu CO2 lub większej [10]. Tego samego dnia wchodzi też oczywiście zakaz wprowadzania do obrotu nowych urządzeń zawierających czynniki o wskaźniku GWP większym niż 2500, a od 1 stycznia 2022 roku większym niż 150 [10]. Powyższe restrykcje znacznie ograniczają możliwości wykorzystania wielu popularnych gazów roboczych w urządzeniach sprężarkowych. Liczba alternatywnych substancji roboczych, spełniających aktualnie wymogi prawne jest niewielka i wobec tego cały czas wykorzystywane są dostępne na rynku starsze czynniki, w tym mieszaniny (seria R-400 i R-500). Ze względu na charakter zachowania się tych mieszanin podczas procesów przemiany fazowej dzielą się one na substancje zeotropowe i azeotropowe. Stosowanie mieszanin zeotropowych jest uzasadnione w pewnych aplikacjach i można wskazać szereg zalet takich czynników w obiegach chłodniczych. Jednocześnie mieszaniny te charakteryzują się pewnymi cechami eksploatacyjnymi, które nie występują podczas eksploatacji urządzeń zasilanych czynnikami jednorodnymi, bądź mieszaninami azeotropowymi. Dla przykładu popularnie stosowane termostatyczne urządzenia rozprężne nie nadają się do [...]

Analiza opłacalności ekonomicznej produkcji chłodu przy wykorzystaniu chłodziarek adsorpcyjnych DOI:10.15199/8.2019.1.4


  WSTĘP Komunikat Komisji Europejskiej w sprawie ram klimatyczno- energetycznych na lata 2020-2030 zakłada kontynuowanie obecnej polityki energetycznej Unii Europejskiej polegającej na dążeniu do redukcji emisji gazów cieplarnianych, zwiększania udziału energii z OZE w całkowitym zużyciu energii oraz poprawie efektywności energetycznej [5]. Jednym ze sposobów redukcji emisji CO2 jest zmniejszanie zużycia energii elektrycznej, gdyż znaczna część energii elektrycznej na terenie Wspólnoty Europejskiej jest produkowana w elektrowniach węglowych oraz gazowych. Rozwiązaniem problemu niskiej efektywności energetycznej mogą być działania zmierzające do odzysku ciepła odpadowego oraz jego efektywnego zagospodarowania. Instalacje chłodnicze i klimatyzacyjne są wysoce energochłonne. Przyjmuje się, że praca systemu klimatyzacji odpowiada za 20-30% całkowitej konsumpcji energii elektrycznej w budynku [11]. W szeroko pojętej branży chłodnictwa i klimatyzacji redukcję zużycia energii elektrycznej można osiągnąć poprzez stosowanie urządzeń cechujących się wysokimi wartościami współczynnika wydajności chłodniczej EER (Energy Efficiency Ratio) oraz przez upowszechnianie stosowania adsorpcyjnych i absorpcyjnych urządzeń chłodniczych. Chłodziarki adsorpcyjne i absorpcyjne wytwarzają bowiem moc chłodniczą przy minimalnym zużyciu energii elektrycznej, gdyż ich energię napędową stanowi energia cieplna. ZASADA DZIAŁANIA CHŁODZIAREK ADSORPCYJNYCH Zasadę działania chłodziarek adsorpcyjnych objaśniono rozważając adsorpcyjne urządzenie chłodnicze zasilane energią słoneczną (rys. 1). Instalacja pokazana na rys. 1 jest zbudowana z następujących elementów: złoża adsorbentu 1 podgrzewanego przy pomocy kolektora słonecznego 2, skraplacza chłodzonego powietrzem 3, parownika 4 oraz zaworu rozprężnego 5. Rys. 1. Ideowy schemat adsorpcyjnego układu chłodniczego zasilanego energią słoneczną Rys. 1. Ideowy schemat adsorpcyjnego układu chłodniczego zasilanego en[...]

Pośrednie układy chłodzenia zasilane zawiesiną lodową

Czytaj za darmo! »

Omówiono właściwości nowego czynnika pośredniczącego - zawiesiny lodowej i wynikające z nich cechy instalacji chłodniczych i klimatyzacyjnych zasilanych zawiesiną lodową. Uzupełnieniem artykułu jest przedstawienie przykładowych aplikacji oraz aspektów ekonomicznych zastosowania zawiesiny lodowej w pośrednich układach chłodzenia. Zawiesina lodowa - zalety i wady Do nowych, ekologicznych chło[...]

 Strona 1