Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Marcin Grzelka"

Prace badawczo-rozwojowe i doświadczenia PSE zmierzające do cyfryzacji obiektów elektroenergetycznych w sieci przesyłowej DOI:10.15199/74.2018.2.1


  Polskie Sieci Elektroenergetyczne jako operator systemu elektroenergetycznego dostrzegają duże znaczenie kwestii wdrażania rozwiązań innowacyjnych w stacjach elektroenergetycznych, których są właścicielem. Wypracowane rozwiązania powstają na bazie realizowanych prac badawczo- -rozwojowych w najważniejszych obszarach technicznych. Jednym z nich są obwody wtórne, w których na przełomie ostatnich lat w energetyce światowej zauważa się znaczący postęp techniczny i technologiczny. 4 Rok LXXXVI 2018 nr 2 Oferowana na rynku światowym technologia osiągnęła stan, w którym możliwe jest wprowadzenie rozwiązań do obiektów krajowej sieci przesyłowej opartych wyłącznie na urządzeniach cyfrowych. Stacje elektroenergetyczne najwyższych napięć w KSE budowane są na podstawie opracowanych w PSE standardów technicznych. Proces standaryzacji, który rozpoczął się na początku XXI w., przez długi okres nie przewidywał zastosowania komunikacji, opartej na protokole komunikacyjnym IEC 61850. Wraz z budową nowych obiektów elektroenergetycznych stosowano do komunikacji pomiędzy urządzeniami obwodów wtórnych głównie protokół komunikacyjny PN-EN 60870-5-103. Dotychczasowe medium transmisji danych w postaci połączeń drutowych zastępowane było sukcesywnie światłowodami. W obwodach wtórnych zaczęto instalować urządzenia cyfrowe, które jednak wykorzystywały i nadal wykorzystują, sygnały analogowe. Wraz z rozbudową obwodów wtórnych, a co za tym idzie, potrzebą przesyłania coraz większej ilości informacji pomiędzy urządzeniami stacyjnymi i systemami dyspozytorskimi (SSiN - systemy sterowania i nadzoru), pojawiła się potrzeba uproszczenia tych obwodów, a tym samym zapewnienia obiegu informacji w sposób płynny, pewny i dodatkowo w krótkim czasie. Nie bez znaczenia jest też szybkość i pewność reagowania urządzeń z obszaru elektroenergetycznej automatyki zabezpieczeniowej (EAZ) na zakłócenia powstające w KSE. Skomplikowane rozwiązania i stosowanie coraz większej [...]

Wymagania przyłączeniowych kodeksów sieci dla elektroenergetycznej automatyki zabezpieczeniowej DOI:10.15199/74.2019.7.1


  Elektroenergetyczna automatyka zabezpieczeniowa (EAZ) to nieodłączny element wszystkich obiektów lub grup obiektów systemu elektroenergetycznego (SEE). Rola EAZ zasadniczo sprowadza się do realizacji ciągu zadań związanych z zapewnieniem bezpiecznej pracy SEE: obserwacja → detekcja → identyfikacja → lokalizacja → decyzja [16]. Funkcjonalność i nastawienia EAZ każdego obiektu elektroenergetycznego powinny być tak dobrane, aby zapewnić jak najszybsze jego wyeliminowanie (także jego elementów) ze struktury SEE, jeśli zostanie on objęty nienormalnym stanem pracy, zagrażającym jego bezpieczeństwu bądź bezpieczeństwu innych obiektów w sąsiedztwie, obsługi lub użytkowników energii elektrycznej. Przy wyznaczaniu nastawień EAZ należy wziąć pod uwagę wymóg zachowania selektywności działania EAZ w sposób zapewniający wzajemne rezerwowanie się tych układów/systemów oraz ograniczenie do minimum skutków zwarć oraz wyłączeń w SEE. Wszystko to jest niezbędne, aby zakłócenie nie eskalowało na kolejne fragmenty SEE (zadanie realizowane przez automatykę eliminacyjną). Niejednokrotnie dla ochrony SEE przed skutkami nienormalnej pracy przeprowadza się predykcyjne wyłączenia grupy obiektów (zadanie realizowane przez automatykę prewencyjną). EAZ może także podejmować działania ukierunkowane na przywrócenie stanu pracy normalnej po wyeliminowaniu obiektu objętego zakłóceniem (zadanie realizowane przez automatykę restytucyjną). Powyższe jednoznacznie wskazuje, że funkcjonalność i nastawienia EAZ powinny być dobierane z najwyższą starannością, indywidualnie dla każdego obiektu, z uwzględnieniem unikalnych warunków pracy SEE spodziewanych w miejscu zainstalowania danego układu/systemu EAZ. Niemniej, wybrane aspekty doboru funkcjonalności i nastawiania EAZ uogólnia się, formułując wytyczne generalne zawarte m.in. w [3, 4, 11, 15]. Zwykle uogólnienie odnosi się do grupy tożsamych obiektów (np. obiekty o jednakowej funkcjonalności[...]

 Strona 1