Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Beata Król"

Wpływ opakowania i czasu przechowywania na jakość surowców zielarskich


  Wstęp Niezwykle ważnym zagadnieniem dla przemysłu zielarskiego, jak też spożywczego jest właściwe opakowanie i przechowywanie zakonserwowanego surowca. Przy tym dla każdego rodzaju surowca należy stosować odpowiednie opakowanie, zabezpieczające przed zawilgotnieniem, pleśnieniem i rozkładem związków czynnych. Opakowania szczelne są zalecane dla surowców silnie higroskopijnych, aromatycznych lub zawierających łatwo rozpadające się substancje aktywne. Opakowania półszczelne i zwykłe stosuje się do surowców masowych, aromatycznych o mniej lotnych składnikach oraz mniej higroskopijnych. Opakowania przewiewne polecane są zaś dla surowców niearomatycznych, mniej wrażliwych na zmiany warunków atmosferycznych lub takich, które łatwo się zaparzają. W praktyce w naszym kraju najczęściej stosowane są opakowania jutowe (tzw. wańtuchy), z tworzyw sztucznych lub worki papierowe (Elbanowska 1994, Kołodziej 2010). Podobnie w UE oraz w Indiach stosuje się opakowania polietylenowe (HDPE/LDPE) lub otrzymane z tkanin z włókien naturalnych (Masand i in. 2014). Surowiec roślinny przeznaczony do produkcji preparatówleczniczych nie powinien być przechowywany zbyt długo, ponieważ wraz z upływem czasu następuje rozkład substancji czynnych i surowiec traci na wartości. Dowiedziono, że surowce zawierające alkaloidy lub niektóre glikozydy po 5-10 latach tracą kilka procent substancji aktywnych, surowce garbnikowe - po 2-3 latach ok. 20%, natomiast olejkowe - w zależności od opakowania: w poliamidowych lub blaszanych ubywa 5-10% w ciągu roku, w polietylenowych lub z polichlorku winylu - po kilku miesiącach nawet do 50% (Elbanowska 1994). Te ostatnie substancje aktywne - olejki eteryczne stanowią heterogenną grupę produktów roślinnych o zróżnicowanym charakterze chemicznym, które wykazują szerokie spektrum właściwości farmakologicznych. Od dawna znane są jako zapachowe substancje roślinne stosowane do celów kosmetycznych, dezynfeku[...]

Porównanie efektywności fizjologicznej chelatów Co-EDTA i Co-EDDS stosowanych w nawożeniu fasoli szparagowej DOI:10.15199/62.2019.7.2


  W praktyce rolniczej i ogrodniczej są stosowane dość powszechnie nawozy chelatowe zawierające mikroelementy z grupy takich metali przejściowych, jak Fe, Cu, Zn, Mn i Co. Nawozy te są bardziej efektywne plonotwórczo niż formy mineralne tych składników1-6). Zgodnie z zasadami zarządzania środowiskowego, określonymi w wielu programach, w tym w programie czystsza produkcja (cleaner production), nawozy m.in. nie powinny stanowić zagrożenia dla środowiska przyrodniczego7). W przypadku nawozów chelatowych wymóg ten jest spełniony wówczas, gdy są one stosowane w ilościach ściśle odpowiadających zapotrzebowaniu fizjologicznemu rośliny, a czas pobierania składnika nawozowego odpowiada co najmniej czasowi biodegradacji związku kompleksującego8). Obecnie prawie 80% produkowanych nawozów chelatowych tych zasad nie spełnia, gdyż dominującymi związkami kompleksującymi są chelatory tzw. starej generacji9), w większości jest to kwas etylenodiaminotetraoctowy (EDTA). Związek ten cechuje niewystarczająca zdolność ulegania procesom biodegradacji oraz kumulowanie się w środowisku nawet do ponad 15 lat9-13). Ponadto EDTA w nadmiarze nagromadzony w glebie zaburza równowagę między poszczególnymi formami pierwiastków mineralnych, jest toksyczny dla mikroorganizmów glebowych, powoduje uszkodzenia systemu korzeniowego roślin, a wprowadzony w łańcuch troficzny stanowi zagrożenie dla zdrowia 1050 98/7(2019) Dr hab. Anna KRZEPIŁKO, prof. nadzw., w roku 1990 ukończyła studia na kierunku biologia na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 2000 r. uzyskała stopień doktora nauk przyrodniczych na Uniwersytecie Łódzkim, a w 2013 r. stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych na Uniwersytecie Przyrodniczo- -Humanistycznym w Siedlcach. Obecnie jest zatrudniona w Katedrze Biotechnologii, Mikrobiologii i Żywienia Człowieka Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. Specjalność - badania z zakresu nawożenia roślin, w tym biofortyfikacji agrotechnicz[...]

 Strona 1