Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Agnieszka Tuszyńska"

Wpływ składu granulometrycznego zanieczyszczeń na jakość wód i ścieków oczyszczanych w systemach ekologicznych


  Podstawowym zagrożeniem wód śródlądowych jest ich eutrofizacja, będąca głównie wynikiem odprowadzania niedostatecznie oczyszczonych ścieków i spływów powierzchniowych (Luederitz i in., 2001; Richter i Burchardt, 2009; Schroeder i in., 2006). Ostatnia Dyrektywa Ramowa dotycząca ochrony wód (RDW 2000/60/WE) wymusza obowiązek zapewnienia do roku 2015 "dobrej" jakości wód powierzchniowych. W związku z tym podejmowane regulacje prawne wprowadzają niższe wartości stężeń związków azotu i fosforu w oczyszczonych ściekach (Rozporz. MŚ: Dz.U. z dn. 09.12.2002 r.; Rozporz. MŚ: Dz.U. z dn. 01.03.2004 r.). W ostatnich latach coraz częściej zaobserwować można stosowanie ekologicznych systemów oczyszczających (ETS, w jęz. ang. Ecological Treatment Systems) m.in. do renaturalizacji wód powierzchniowych i doczyszczania ścieków komunalnych. W celu ochrony rzek i jezior przed dopływem wysokich ładunków zanieczyszczeń ze źródeł obszarowych, ekologiczne systemy buduje się najczęściej wzdłuż ich linii brzegowej. ETS-y projektuje się również jako III stopień oczyszczania biologicznego w oczyszczalniach konwencjonalnych. Systemy te mają za zadanie doczyszczać odpływające z osadników wtórnych ścieki z substancji organicznej i związków biogennych. Ich olbrzymią zaletą jest niska energochłonność. Są to również rozwiązania proste w budowie, tanie w eksploatacji, a przy tym doskonale wkomponowują się w krajobraz naturalny. Jak pokazują dotychczasowe doświadczenia z zastosowaniem analizy cyklu życia (w jęz. ang. Life Cycle Assessment LCA) w globalnej środowiskowej ocenie, stosowane dotychczas chemiczne metody strącania związków fosforu ze ścieków wypadają negatywnie w porównaniu z systemami ekologicznymi. Systemy ekologiczne ze względu na wysoki efekt ekologiczny i niskie koszty eksploatacji są rekomendowane do oczyszczania ścieków i wód powierzchniowych z zanieczyszczeń (Konieczny i Dobrucka, 2008). Budowa systemów ETS i zasiedlająca je roślinność umo[...]

Perspektywy rozwoju systemów sanitarnych z zastosowaniem toalet separujących w Europie

Czytaj za darmo! »

Istniejące technologie z tradycyjnymi toaletami zbiorczymi (WC), kanalizacją ogólnospławną (względnie rozdzielczą) oraz oczyszczalnią centralną niosą za sobą szereg wad i nie rozwiązują problemu gospodarki wodno-ściekowej [7, 23, 42, 44]. Ochrona wód bazuje nadal na filozofii "end-of-pipe" i oczyszczalniach komunalnych. Pomimo wysokiej efektywności oczyszczania ścieków z obiegu przyrodniczeg[...]

Wpływ jakości doprowadzanej substancji organicznej na wydajność i eksploatację oczyszczalni hydrofitowych

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania określające wpływ substancji organicznej na efektywność oczyszczania ścieków. Obiektami badań były złoża z pionowym przepływem ścieków (VFCW) wchodzące w skład dwóch hybrydowych systemów hydrofitowych zlokalizowanych w Wieszynie i Wiklinie k. Słupska. Analizowane złoża były podobne pod względem budowy (materiału filtracyjnego, głębokości złoża i czasu eksploatacji), jednak różniły się obciążeniem substancją organiczną wynoszącym odpowiednio 8,0 g ChZT/m2d i 31,0 g ChZT/ m2d. Analiza jakości substancji organicznej w ściekach polegała na określeniu stężeń substancji organicznej występującej w zawiesinie trudno rozkładalnej (XI) i podatnej na rozkład biologiczny (XS) oraz substancji organicznej w postaci rozpuszczonej łatwo rozkładalnej biologicznie (SS) i nie podatnej na rozkład (SI). Intensywność natleniania obiektów, wywołanego dyfuzyjnym przepływem tlenu do gruntu, określono dokonując pomiarów współczynnika dyfuzji tlenu w gruncie (Dg). Na podstawie przeprowadzonych badań wykazano, że wzrost obciążenia ładunkiem substancji organicznej powodował pogorszenie warunków tlenowych w złożu, a w konsekwencji spadek efektywności usuwania zanieczyszczeń. Wykazano, że niewłaściwa eksploatacja obiektu w Wieszynie związana z nadmiernym obciążeniem zawiesiną organiczną była bezpośrednią przyczyną kolmatacji złóż VF-CW. Two biolog. wastewater treatment plants with hybrid hydrophyte systems located at Wieszyno and Wiklino, PL (vertical flow constructed wetlands) were analyzed for efficiency of removal of impurities. The efficiency depended on quality and hight of org. matter (COD values 8.0 and 31.0 g/m2d, resp.). The Wieszyno plant was less efficient (COD redn. by 41.2% to 47.4% only) than that of Wiklino (COD redn. by 80.1% to 89.2%) because of lower oxygenation intensity (O2 diffusion coefs. 0.0132 and 0.0552 cm/s, resp.). W ostatnich latach wzrost zainteresowania systemami hydrofitowymi wynika z usuwan[...]

Ocena jakości odcieków pofermentacyjnych z biogazowni komunalnych i rolniczych w aspekcie możliwości odzysku związków biogennych DOI:10.15199/62.2019.7.15


  Technologia produkcji biogazu jest postrzegana jako jedno z najbardziej przyszłościowych rozwiązań w sektorze zagospodarowania odpadów i alternatywnej produkcji energii odnawialnej. W 2016 r. w Europie liczba biogazowni wynosiła ponad 17 tys., przy czym większość z nich stanowiły biogazownie rolnicze1). Liczba ta będzie systematycznie rosnąć ze względu na konieczność zwiększenia udziału energii odnawialnej w bilansie energetycznym i zmniejszenia wykorzystania paliw kopalnych a także z powodu intensyfikacji przetwórstwa rolno-spożywczego2). Zgodnie z zasadami gospodarki cyrkulacyjnej produkcja energii powinna być powiązana z minimalizacją negatywnego oddziaływania produktów ubocznych procesu fermentacji (w postaci pulpy pofermentacyjnej zwanej pofermentem). W odniesieniu do komunalnych oczyszczalni ścieków, obiekty te są zobowiązane do zagospodarowania i przetwarzania pofermentu, który w konwencjonalnym rozwiązaniu jest rozdzielany przed końcowym zagospodarowaniem na frakcję stałą i ciekłą (odcieki pofermentacyjne). Frakcja stała jest z reguły poddawana suszeniu lub termicznemu spalaniu a odcieki kierowane są na 98/7(2019) 1109 Dr hab. inż. Krzysztof CZERWIONKA, prof. nadzw. PG, w roku 2001 ukończył studia na kierunku inżynieria środowiska na Wydziale Hydrotechniki (obecnie Wydział Inżynierii Lądowej i Środowiska) Politechniki Gdańskiej. Od 2018 r. jest kierownikiem Katedry Technologii Wody i Ścieków tej uczelni. Specjalność - oczyszczanie ścieków komunalnych i przemysłowych, usuwanie i odzysk związków biogennych ze ścieków, fermentacja metanowa. Dr inż. Joanna MAJTACZ w roku 2010 ukończyła studia na kierunku inżynieria środowiska na Wydziale Inżynierii Lądowej i Środowiska Politechniki Gdańskiej. W tym samym roku podjęła pracę na tym wydziale w Katedrze Inżynierii Sanitarnej. Specjalność - usuwanie substancji biogennych głównie azotu w procesie nitryfikacji, denitryfikacji, anammox oraz procesie deamonifikacji. początek[...]

 Strona 1