Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Janusz W. Sikora"

Thermal cutting of porous polymers Cięcie cieplne porowatych tworzyw polimerowych DOI:10.12916/przemchem.2014.453


  Expanded polystyrene plates (100 mm thick) were cut with moving resistance wires (diam. 0.16-0.34 mm, speed 150- 600 mm/min) to det. the effect of current intensity and power supply on cutting gap. The increase in the wire heating power and the wire diam. as well as the decrease in the wire cutting speed resulted in an increase in the width of the cutting gap. Badano proces cięcia cieplnego tworzyw porowatych. Celem badań było określenie wpływu parametrów elektrycznych prądu zasilającego drut oporowy, jego średnicy oraz prędkości jego posuwu na szerokość szczeliny powstającej podczas cięcia polistyrenu porowatego. Dla trzech badanych średnic drutu oporowego przedstawiono w postaci wykresów zależności szerokości szczeliny cięcia od mocy prądu zasilającego drut, otrzymane przy zmienianej skokowo prędkości posuwu drutu. Tworzywami porowatymi nazywa się tworzywa o strukturze komórkowej. Są one otrzymywane w procesie porowania, polegającym na utworzeniu struktury komórkowej w wyniku rozprężenia gazu wewnątrz uplastycznionego lub ciekłego tworzywa, które zostaje następnie zestalone1). Porowanie tworzyw polimerowych może odbywać się w różnych procesach przetwórstwa, takich jak wytłaczanie lub wtryskiwanie porujące oraz mikroporujące2-4) z zastosowaniem zarówno konwencjonalnych, jak i innowacyjnych rozwiązań konstrukcyjnych układu uplastyczniającego i narzędzia przetwórczego5-10). Proces ten zachodzi z zastosowaniem poroforów, którymi mogą być wprowadzane do tworzywa gazy obojętne, ciecze niskowrzące lub ciała stałe, z których w wyniku rozkładu wydziela się gaz. Tworzywa porowate ze względu na swoje właściwości, małą gęstość pozorną, małe przewodnictwo cieplne oraz odporność na działanie wilgoci są stosowane głównie jako materiały termoizolacyjne i dźwiękochłonne oraz jako wypełnienia tapicerskie, elementy opakowań, jak również jako elementy dekoracyjne. Spośród wytwarzanych tworzyw porowatych szczególnie duże znaczenie odgrywa po[...]

Wpływ niemodyfikowanej neuburskiej glinki krzemianowej na właściwości przetwórcze i granulometryczne polietylenu dużej gęstości DOI:10.15199/62.2017.6.25


  W ostatnich latach, obok intensywnych prac związanych z badaniami nowych konstrukcji maszyn przetwórczych i procesów przetwórczych1-3) coraz więcej uwagi poświęca się polimerom modyfikowanym różnymi napełniaczami, które zmieniają właściwości tworzyw i znacząco poszerzają obszar ich zastosowań4, 5). Kompozycje polimerowe w postaci ich najróżniejszych modyfikacji fizycznych i chemicznych zdobywają coraz większe uznanie wśród przetwórców, a przede wszystkim użytkowników wyrobów z tworzyw. Do modyfikacji fizycznej tworzyw polimerowych stosuje się najczęściej substancje stałe o odpowiednim stopniu rozdrobnienia, którymi są przede wszystkim napełniacze organiczne i nieorganiczne oraz materiały wzmacniające, najczęściej typu włóknistego 1348 96/6(2017) Table 1. Basic properties of the tested polymer as given by the manufacturer Tabela 1. Podstawowe właściwości tworzywa stosowanego w badaniach wg danych producenta Nazwa właściwości Jednostka Wartość Gęstość normalna Masowy wskaźnik szybkości płynięcia (190 oC; 2,16 kg) Masowy wskaźnik szybkości płynięcia (230 oC; 5,0 kg) Moduł elastyczności przy rozciąganiu Naprężenie na granicy plastyczności Wydłużenie na granicy plastyczności Udarność wg Charpy z karbem przy 23oC, Typ 1, karb A Twardość oznaczana metodą wciskania kulki, (H 132/30) Twardość Shore’a kg/m3 g/10 min g/10 min MPa MPa % kJ/m2 MPa oSh D 955 4 11 1180 27 8 4 52 60 Table 2. Selected properties of the untreated types of NSE Tabela 2. Wybrane właściwości niemodyfikowanych odmian NGK Nazwa właściwości Jednostka Neuburska glinka krzemianowa Silitin Z86 Silitin V88 Gęstość normalna kg/m3 2600 Przewodność elektryczna μS/cm 80 Temperatura topnienia oC 1600 Odczyn pH - 6-8 Rozmiar ziarna μm 2-9 4-18 Powierzchnia właściwa m2/g 11 8 Absorpcja oleju g/100 g 55 47 Współczynnik załamania światła - 1,55 i proszkowego6-8). Dodatek modyfikatorów poprawia pewne właściwości fizykochemiczne, a i[...]

Effect of poly(vinyl chloride) modification with microspheres on geometric structure of extrudates. Analiza wpływu modyfikacji poli(chlorku winylu) mikrosferami na strukturę geometryczną wytłoczyny


  Poly(vinyl chloride) was blended with ethylene/vinyl acetate copolymer contg. 65% microspheres and extruded at 145°C to porous rods (sphere contents up to 2.5%). The rods were studied for surface roughness and microsphere distribution the rod diam. along. The addn. of microspheres resulted in an increase in the surface roughness by 60%. Przedstawiono wyniki badań doświadczalnych struktury geometrycznej poli(chlorku winylu) (PVC) porowatego otrzymanego w procesie wytłaczania porującego z użyciem środka w postaci mikrosfer. Stwierdzono, że na otrzymaną strukturę porowatą PVC znaczący wpływ mają dobrane parametry procesu wytłaczania. Na podstawie wyników badań doświadczalnych dokonano oceny struktury geometrycznej powierzchni PVC modyfikowanego mikrosferami. Modyfikacja tworzyw polimerowych różnego rodzaju środkami pomocniczymi w poszczególnych procesach przetwórstwa jest obecnie coraz powszechniej przeprowadzana1-3). Wynika to przede wszystkim z wytwarzania materiałów o zmodyfikowanych właściwościach4), co stwarza nowe i szersze możliwości ich zastosowania5-7). Wpływa na to również niewątpliwie szybki rozwój technologii przetwórstwa tworzyw polimerowych, przede wszystkim maszyn i urządzeń przetwórczych8). Jednak w celu otrzymania wytworów spełniających określone wyma-gania jakościowe, konieczne jest właściwe przeprowadzenie procesu modyfikacji tworzywa. Zasadniczą rolę odgrywa wówczas dobór metody przetwórstwa, tworzywa polimerowego, modyfikatora (środka pomocniczego) oraz parametrów przetwórstwa. Odpowiednie ustalenie procesu, uwzględniające wymienione czynniki umożliwia efektywne jego przeprowadzenie9) oraz otrzymanie produktu o żądanych, zmienionych właściwościach fizycznych10, 11) i strukturze geometrycznej12, 13). Struktura geometryczna należy do czynników, które znacząco wpływają na wybrane właściwości eksploatacyjne produktu oraz decydują o jego jakości. [...]

Studium wytłaczania polietylenu z dodatkiem nanorurek haloizytowych. Cz II**). Właściwości mechaniczne i przetwórcze DOI:10.15199/62.2019.8.22


  Stopień zdyspergowania oraz kompatybilność polimeru z nanonapełniaczem to czynniki, od których zależą wszystkie właściwości nanokompozytów polimerowych modyfikowanych HNT, czynniki te można poprawić poprzez szczepienie na niepolarnych makrocząsteczkach polimeru bezwodnika maleinowego. Jednakże, mimo zastosowania kompatybilizatora, zdyspergowanie HNT w matrycy PE nie jest dobre2). W pracy3) wykazano, że na właściwości wytrzymałościowe przy rozciąganiu takich nanokompozytów mają wpływ zarówno ilość dodanego napełniacza, jak i obecność kompatybilizatora, który zwiększał ten efekt. W miarę zwiększania ilości napełniacza właściwości wytrzymałościowe stawały się lepsze. Najkorzystniejsze właściwości wytrzymałościowe wykazywały kompozyty, zawierające kompatybilizator oraz HNT w ilości 5%. Badania wybranych mechanicznych oraz przetwórczych właściwości kompozytów na osnowie wybranych poliolefin (polietylenu o małej i dużej gęstości oraz polipropylenu) napełnionych HNT modyfikowanymi mleczanem dialkilodiamidoaminy wykazały korzystniejsze ich wartości w porównaniu z kompozytami z niemodyfikowanymi HNT oraz nienapełnionymi poliolefinami4). Z kolei inne badania dowiodły, że HNT modyfikowane mieszaniną K-acetatu, glikolu etylenowego i N-heksyloaminy odpowiadały za istotny (ok. 94%) wzrost modułu sprężystości wzdłużnej w porównaniu z matrycą LLDPE, a naprężenie i wydłużenie przy zerwaniu umiarkowanie malało wraz ze wzrostem zawartości HNT5). Najnowsze badania w zakresie uniepalniania poliolefin są ukierunkowane na zastosowanie 98/8(2019) 1317 dodatku HNT jako b[...]

Studium wytłaczania polietylenu z dodatkiem nanorurek haloizytowych. Cz. III. Właściwości strukturalne DOI:10.15199/62.2019.8.23


  Nanotechnologia to gwałtownie rozwijająca się dziedzina wiedzy o charakterze interdyscyplinarnym, obejmująca wiele obszarów badawczych, takich jak fizyka, chemia, biologia, mechanika a nawet medycyna. Interdyscyplinarność nanotechnologii sprawia, że trudno jest określić jednoznacznie jej zakres tematyczny oraz obszary badawcze, ponieważ praktycznie w każdej dziedzinie technicznej podejmowane są zagadnienia związane bezpośrednio ze skalą nano, również w przetwórstwie tworzyw polimerowych. Najczęściej wykorzystywane dodatki w skali nano w przetwórstwie tworzyw polimerowych to nanonapełniacze z grupy glinokrzemianów: montmorylonit oraz haloizyt. Ostatnio dużą uwagę skupiają także minerały ilaste z grupy kaolinitu ze względu na 1320 98/8(2019) największe rozpowszechnienie w przyrodzie, gdyż stanowią główny składnik skorupy ziemskiej3). Materiały takie mogą być z powodzeniem stosowane do produkcji organiczno-nieorganicznych materiałów hybrydowych, wykorzystywanych w różnych gałęziach przemysłu i ochronie środowiska4-6). Nanonapełniacze mogą występować w różnej formie, np. płytek, ziaren, igieł, włókien lub nanorurek. Syntetyzowanych jest wiele rodzajów nanorurek, ale do najważniejszych należą nanorurki węglowe, metaliczne oraz nieorganiczne7, 8). Do grupy nieorganicznych należą m.in. nanorurki haloizytowe. Haloizyt jest uwodnionym glinokrzemianem o wzorze chemicznym Al2[Si2O5](OH)4∙5H2O. Dzięki specyficznej budowie haloizyt wykazuje cechy napełniaczy zarówno warstwowych, jak i rurkowych. Morfologia ziarna haloizytu zależy od jego pochodzenia, z którym związany jest sposób oraz warunki krystalizacji w środowisku geologicznym. Minerał ten jest zbudowany z warstw krzemowych tetraedrów i glinowych oktaedrów, tworzących porowatą przestrzenną strukturę. Pojedyncze płytki są od siebie oddzielone wolną przestrzenią, w której mogą się znajdować zaabsorbowane jony oraz [...]

 Strona 1