Wyniki 1-10 spośród 23 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej Kotowski"

Metodologia wymiarowania poddennych promienistych ujęć wody z nowym sposobem zafiltrowania drenów

Czytaj za darmo! »

Ujęcia wody infiltracyjnej lokalizowane są zazwyczaj w czwartorzędowych utworach wodonośnych - aluwialnych dolin rzecznych. Ujęcia takie, zasilane w przeważającej części wodami powierzchniowymi, cechują się znaczną wydajnością i na ogół dobrą jakością ujmowanej wody [1]. Do tej grupy ujęć zaliczyć należy ujęcia promieniste bądź drenażowe, o rurach filtrowych (drenach) zlokalizowanych pod dnem źródła infiltracji - naturalnej (rzeki) bądź sztucznej (stawy, baseny infiltracyjne). Poddenne ujęcia wody stanowią wciąż atrakcyjną alternatywę dla tradycyjnego sposobu ujmowania wody za pomocą studni wierconych bądź kopanych, w tym usytuowanych wzdłuż brzegu źródła infiltracji, zwłaszcza przy małej miąższości warstwy wodonośnej [2, 3]. Przykładem może być tutaj poddenne ujęcie promienist[...]

Weryfikacja zasad wymiarowania zbiorników retencyjnych ścieków deszczowych w Polsce

Czytaj za darmo! »

Zbiorniki retencyjne ścieków deszczowych pełnią funkcję reduktorów strumieni objętości w systemach kanalizacji rozdzielczej bądź ogólnospławnej [1, 2, 3]. Stosowane są głównie w celach (wg hierarchii ważności): ■ ochrony wód odbiorników ścieków przed nadmiernym zanieczyszczeniem ze zrzutów burzowych (ranga Rozporządzeń Ministra Środowiska), ■ zabezpieczania sieci i obiektów kanalizacyjnych przed przeciążeniem hydraulicznym, w tym ochrony przed wylewami, zwłaszcza w czasie opadów nawalnych (PN-EN), ■ zmniejszania wielkości budowli kanalizacyjnych lokalizowanych za zbiornikiem retencyjnym, tj. zmniejszania kosztów budowy i eksploatacji sieci kanalizacyjnych, pompowni czy oczyszczalni ścieków (wytyczne techniczne projektowania - WTP). Zbiorniki retencyjne ściek[...]

Modele fizykalne opadów do projektowania kanalizacji we Wrocławiu

Czytaj za darmo! »

Projektowanie systemów odwodnień terenów zurbanizowanych, zwłaszcza kanalizacji deszczowej bądź ogólnospławnej napotyka w Polsce na trudność wynikającą z braku wiarygodnej metody określania miarodajnego do wymiarowania kanalizacji natężenia deszczu. Wzór Błaszczyka [1-4], który jest najczęściej stosowany do projektowania systemów kanalizacyjnych w Polsce, znacznie zaniża wyniki obliczeń miarodajnych strumieni deszczy, co wykazano w wielu publikacjach [5-8]. Ma to swoje konsekwencje przy wymiarowaniu odwodnień terenów w Polsce wg zaleceń normy PNEN 752:2008 r., dostosowanej do zaleceń Europejskiego Komitetu Normalizacji (CEN), odnośnie ujednolicenia wymagań w zakresie ochrony terenów przed wylewami z kanalizacji w państwach członkowskich Unii Europejskiej, wpływając bezpośrednio na większą częstość występowania tych niekorzystnych zjawisk w Polsce. Z punktu widzenia hydrologii miejskiej, zarówno krótkotrwałe intensywne opady nawalne o małym najczęściej zasięgu terytorialnym, jak i długotrwałe opady deszczu o mniejszej intensywności lecz o dużym zasięgu, mogą wywołać w efekcie zniszczenia środowiskowe, wskutek zalania bądź podtopienia terenu czy też rozmycia powierzchni gruntu, przy braku możliwości odbioru przez system kanalizacyjny czy melioracyjny (bądź odbiornik) dużych objętości wód opadowych. Takie zjawiska losowe będą zapewne zdarzały się w przyszłości. Najnowsza norma europejska PN-EN 752:2008 ogranicza częstość wylewów z kanalizacji, czy też braku możliwości odbioru wód opadowych, do rzadkich "akceptowanych społecznie" powtarzalności ich występowania: od raz na 10 lat do raz na 50 lat - odpowiednio do rodzaju zagospodarowania przestrzennego terenu. Nie znaczy to wcale, że mamy wymiarować kanały na tak rzadkie częstości występowania deszczy, czyli na tak znaczne prognozowane strumienie objętości wód opadowych. Byłoby to często nieuzasadnione ekonomicznie i technicznie trudne do spełnienia np. z powodu braku miejsca na k[...]

O konieczności ujednolicenia zasad tworzenia modeli opadów miarodajnych do wymiarowania kanalizacji w Polsce


  Projektowanie kanalizacji deszczowej bądź ogólnospławnej, wraz z obiektami typu przelewy burzowe, zbiorniki retencyjne czy oczyszczalnie ścieków, napotyka w Polsce na trudność wynikającą z braku wiarygodnej metody określania miarodajnego do wymiarowania kanalizacji natężenia deszczu. Model opadów Błaszczyka z 1954 r. [1,2,3] znacznie zaniża bowiem wyniki obliczeń strumieni wód deszczowych, co wykazano w licznych analizach porównawczych [4-9]. Ma to swoje konsekwencje w wymiarowaniu odwodnień terenów wg wymagań normy PN-EN 752 (z 2008 r.) - dostosowanej do zaleceń Europejskiego Komitetu Normalizacji (CEN) odnośnie ujednolicenia do 2050 r. ochrony terenów zurbanizowanych przed wylewami z kanalizacji w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Wynika stąd konieczność pilnego zastąpienia modelu Błaszczyka nowymi, dokładniejszymi modelami, w tym o zasięgu lokalnym, na podstawie których możliwe byłoby w przyszłości opracowanie atlasu opadów maksymalnych w Polsce, na wzór atlasu KOSTRA w Niemczech [10,11]. Podstawową formą ilościowego opisu deszczy, są jak dotychczas, modele na zależność: wysokości h opadu lub intensywności I bądź natężenia jednostkowego q, od czasu jego trwania t i prawdopodobieństwa wystąpienia p. Związki te prezentowane są najczęściej w postaci krzywych typu DDF (Depth-Duration-Frequency) bądź też krzywych typu IDF (Intensity-Duration-Frequency) dla różnych prawdopodobieństw p lub zamiennie częstości C = 1/p wystąpienia opadu. Pierwsze, historyczne modele powstały w Polsce z pomiarów wysokości opadów za pomocą prostych rejestratorów typu deszczomierz Hellmanna. Często też wykorzystywano zarejestrowane sumy opadów godzinowych, przeliczane następnie na mniejsze interwały czasowe. Wzorowano się przy tym na modelach radzieckich (Aleksiejewa i Gorbaczewa) czy niemieckich (Reinholda). Z tych względów modele te należy uznać z założenia za przybliżone. Współczesne modele opadów oparte są już na dyskretyzacji danych, odc[...]

Prognozowane skutki ocieplenia klimatu w modelowaniu przeciążeń systemów kanalizacyjnych w Polsce


  W pracy wykazano, że pod względem wysokości i intensywności opadów, warunki hydrologiczne Polski i Niemiec są zbliżone. Oznacza to, że ogólne zasady badania przeciążeń systemów kanalizacyjnych wypracowane w Niemczech wg DWAA118: 2006, mogą być stosowane w Polsce. Zaprezentowano współczesne modele opadów i metodę maksymalnych natężeń do bezpiecznego wymiarowania odwodnień terenów w Polsce. Na podstawie doniesień literaturowych o wzroście intensywności opadów w perspektywie do 2100 roku, zaproponowano zmiany scenariuszy opadów do modelowania nadpiętrzeń w kanałach, dla zachowania w przyszłości dopuszczalnych obecnie, wg PN-EN752:2008, częstości wylewów.Wprowadzenie Zaobserwowane w XX wieku ocieplenie klimatu nie pozostaje bez wpływu na opady. Wzrost średniej rocznej temperatury globu wywołuje zwiększoną cyrkulację wody w cyklu hydrologicznym oraz nasilenie się ekstremalnych zjawisk pogodowych (susze, powodzie, trąby powietrzne). Z powodu ocieplenia klimatu zmieni się wysokość i intensywność opadów regionalnych i lokalnych w Polsce - w projekcji na lata 2071- 2100 wg [1], biorąc za podstawę trendy zmian w okresie pomiarowym 1951-2009. Według prognoz opartych na globalnym modelu klimatu IPCC:2007, w bieżącym stuleciu temperatura globu może się podnieść o 1,7oC do 4,4oC [2], a na każdy stopień wzrostu temperatury przewiduje się ok. 7% wzrost intensywności opadów [3]. Przykładowo, we Wrocławiu na przestrzeni ostatnich 50 lat (1960-2009) nastąpił już wzrost intensywności opadów o około 13%. Stąd też w przyszłości wystąpi więcej zdarzeń ekstremalnych opadów lokalnych, które mogą powodować szkody na obszarach zurbanizowanych, w skutek wylewów z kanałów czy szerzej tzw. powodzi miejskich. Ponieważ budowane obecnie systemy kanalizacyjne powinny sprawdzać się w działaniu w horyzoncie czasowym 2100 roku, niezbędne jest już dzisiaj podjęcie odpowiednich działań zaradczych, w celu zminimalizowania negatywnych skutków takich zdarzeń w przysz[...]

Zagrożenia dla infrastruktury miast wynikające ze zmian klimatu DOI:10.15199/17.2015.11.7


  W pracy omówiono zagrożenia dla infrastruktury miast wynikające z niedoboru bądź nadmiaru wody w przyszłości, wywołane zmianami klimatu. Mianowicie, zaprezentowano wyniki badań trendów zmian w strukturze opadów w Europie, w tym w Polsce, odnośnie wysokości i częstości występowania intensywnych opadów deszczy na przykładzie danych z dorzecza Górnej Odry i Wrocławia. Wykazano potrzebę zmiany scenariuszy opadów do modelowania nadpiętrzeń w kanałach oraz zaproponowano kryteria do oceny przeciążeń kanalizacji w przyszłości, dla zachowania w dopuszczalnych obecnie (wg PN-EN752:2008) częstości wylewów z kanałów. Uzasadniono tym samym konieczność podjęcie już dzisiaj odpowiednich działań zaradczych, polegających m.in. na identyfikacji rejonów potencjalnych przeciążeń systemów odwodnień terenów w przyszłości i miejscowym zagospodarowaniu wód opadowych - zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju.1. Wprowadzenie W Polsce, podobnie jak w innych krajach Europy i świata, obserwowane są zmiany klimatu, przejawiające się m.in. wzrostami temperatury powietrza, intensywności opadów atmosferycznych i częstości występowania zdarzeń ekstremalnych typu susze, powodzie, huragany czy trąby powietrzne. Wzrost średniej rocznej temperatury powietrza odnotowywany jest we wszystkich regionach kraju. Przykładowo, na podstawie danych z siedmiu stacji meteorologicznych IMGW położonych na wybrzeżu Bałtyku, stwierdzono, że w okresie 1836-1990 nastąpił wzrost temperatury powietrza o 1,09oC, czyli średnio około 0,07oC na dekadę [1]. Podobny przyrost temperatury powietrza odnotowano w Warszawie w okresie 1779-2010 - z około 7 do 8,6oC [2]. Według raportu Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC:2007) [3], tylko w okresie 1960-2005 nastąpił wzrost średniej rocznej temperatury globu o 0,74°C. Przyrost temperatury wyniósł więc już około 0,16°C na dekadę. W efekcie tych zmian poziom mórz i oceanów na przestrzeni lat 1901-2010 podniósł się średnio o 0,19 m (IP[...]

Koncepcja renowacji kanału z oszacowaniem wpływu wybranej techniki rehabilitacji na warunki przepływu ścieków

Czytaj za darmo! »

Do złego stanu technicznego kanałów przyczynia się słaba jakość materiału konstrukcyjnego, nieprawidłowy transport, jak i sam montaż. Precyzja wykonania, uszczelnienia połączeń i rozwiązania konstrukcyjne mają zasadniczy wpływ na wytrzymałość przewodu. Przyczyny uszkodzeń mogą być zarówno fizyczne jak i chemiczne. Czynniki fizyczne to obciążenia zewnętrzne oraz naprężenia wewnętrzne, spowodow[...]

 Strona 1  Następna strona »