Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Alicja Olejniczak"

DETEKCJA WARUNKÓW LOS I NLOS W ŚRODOWISKU WEWNĄTRZBUDYNKOWYM PRZY UŻYCIU ALGORYTMU GŁĘBOKIEGO UCZENIA DOI:10.15199/59.2019.6.49


  1. WSTĘP Jednym z najważniejszych problemów w radiolokalizacji w środowisku wewnątrzbudynkowym jest propagacja wielodrogowa. Z uwagi na charakter ośrodka transmisji, liczne przeszkody, takie jak meble czy ściany, sprawiają że sygnał z węzła nadawczego dociera do węzła odbiorczego w postaci wielu sygnałów, które na trasie propagacji uległy licznym odbiciom, czy załamaniom. W efekcie, określenie położenia węzła może być obarczone sporym błędem. Jednym ze sposobów zapobiegania wymienionym problemom, jest korekcja informacji docierającej do odbiornika. Jednym z pierwszych etapów jej realizacji może być detekcja warunków LOS (Line-of-Sight) i NLOS (Non-Line-of-Sight). W przypadku wykrycia braku bezpośredniej widoczności jest bowiem możliwa kompensacja błędów estymacji położenia lub też zmiana węzłów na takie, które pozostają w warunkach LOS. W dostępnej literaturze przedstawiono wiele propozycji algorytmów służących identyfikacji warunków NLOS, dedykowanych środowisku wewnątrzbudynkowemu. Jedną z najpowszechniejszych metod jest analiza statystyczna estymowanych parametrów kanału, która w oparciu o przyjęty model propagacyjny oraz charakter odpowiedzi impulsowej kanału, umożliwia detekcję warunków NLOS. Wśród stosowanych metod wyróżnić można test skośności oraz test kurtozy analizujące kształt badanego rozkładu prawdopodobieństwa, jak również testy Shapiro-Wilka i Andersona-Darlinga sprawdzające zgodność badanego rozkładu z rozkładem wzorcowym [1]. W [8] przedstawiono porównanie skuteczności detekcji NLOS w warunkach rzeczywistych na podstawie analizy parametrów: kurtozy, MED (Mean Excess Delay), wartości skutecznej rozrzutu opóźnienia sygnału RMDS (Root Mean Delay Spread) oraz SPE (Strong Path Energy). Wyniki pokazały, że jedynie dla parametru MED przekroczono 60% skuteczności, przy czym we wszystkich przypadkach fałszywa detekcja NLOS wynosiła 2%. Dodatkowo, użyto algorytmu LS-SVM (Least- Squares Support-Vector Machine) [...]

STREFA BLISKA ANTEN W ZASTOSOWANIACH RADIOLOKALIZACYJNYCH DOI:10.15199/59.2019.6.20


  Radiolokalizacja i radionawigacja to obszary radiokomunikacji, w których istotne jest nie tylko prawidłowe przesłanie na odległość informacji przez kanał radiowy, ale także, a nawet przede wszystkim, uzyskanie informacji wiążących parametry odbieranych sygnałów radiowych z lokalizacją punktu odbioru lub emisji. Z tego względu w zastosowaniach lokalizacyjnych dużego znaczenia nabiera funkcjonowanie anten w sposób umożliwiający dokładne i jednoznaczne powiązanie sygnałów elektrycznych z polem elektromagnetycznym wykorzystywanym do określania położenia terminali ruchomych. W tym kontekście powszechnie obowiązującą zasadą jest minimalizowanie liczby niepożądanych obiektów w tzw. strefie bliskiej stosowanych anten. Za strefę bliską uznaje się przestrzeń wokół anteny, w której dominuje magazynowanie energii w polu elektromagnetycznym, a nie jej emisja [1-3]. Występujące w tej strefie elementy, zarówno przewodzące jak i absorbujące, mogą wpływać na parametry polowe anten i rozkład generowanych pól elektromagnetycznych. Jednak w niektórych zastosowaniach lokalizacyjnych szczególną uwagę należy rozciągnąć na znacznie większy obszar wokół anten, istotnie wykraczający poza przyjęte granice strefy bliskiej. Przykład obliczeniowy i interpretacje wyników, przedstawione w dalszej części artykułu, odnoszą się do konstrukcji i zasady działania systemu radiolokalizacyjnego pracującego w paśmie fal średnich, którego budowa i najważniejsze parametry zostały przedstawione w [4] i [5]. Jednak wnioski co do możliwych błędów estymacji położenia obiektów w pobliżu anten nadawczych można rozszerzyć także na systemy pracujące w innych zakresach częstotliwości i o innej organizacji systemowej. 2. FAZA POLA ELEKTRYCZNEGO W POBLIŻU ANTENY Załóżmy, że analizowana jest praca anteny nadawczej stacji referencyjnej systemu radiolokalizacyjnego, przeznaczonego do estymacji poło[...]

ZASTOSOWANIE GŁĘBOKIEGO UCZENIA DO OKREŚLANIA WARUNKÓW LOS/NLOS W ULTRASZEROKOPASMOWYCH RADIOWYCH SIECIACH WBAN DOI:10.15199/59.2019.6.77


  1. WSTĘP Niewątpliwie, radiowe sieci nasobne WBAN (Wireless Body Area Network) zyskały ogromną popularność ze względu na swoje zastosowanie w nowoczesnych sieciach piątej generacji (5G), w których użytkownicy oczekują zwiększania jakości oraz przepływności usług strumieniowania danych przy jednoczesnym zachowaniu mobilności. Monitorowanie parametrów życiowych w systemach nadzoru medycznego, zwiększanie bezpieczeństwa użytkowników czy funkcjonariuszy podczas zadań operacyjnych, radiolokalizacja w systemach krótkiego zasięgu czy aplikacje związane z rozrywką to jedne z głównych zastosowań tychże sieci. Z punktu widzenia projektowania radiowych sieci WBAN wpływ ciała człowieka ma istotne znaczenie na charakterystykę kanału radiowego zarówno w komunikacji wewnątrz ciała człowieka (in-body), na ciele człowieka (on-body), pomiędzy ciałami (body-to-body) jak i pomiędzy ciałem człowieka a zewnętrznym punktem dostępowym (off-body) [1]. W niniejszej pracy badania skupiono wokół komunikacji typu off-body, która umożliwia transmisję informacji poza ciało człowieka i jest najczęściej wykorzystywanym typem komunikacji w systemach lokalizacyjnych osób czasu rzeczywistego RTLS (Real Time Locating Systems). W takich systemach, pracujących w środowisku wewnątrzbudynkowym, ze względu na wysoką rozdzielczość pomiarową, stosowane są ultraszerokopasmowe interfejsy radiowe. Charakteryzują się one większą odpornością na efekt propagacji wielodrogowej niż wąskopasmowe interfejsy radiowe i umożliwiają uzyskanie nawet centymetrowej dokładności lokalizowania [3, 13]. Jednym z takich interfejsów radiowych jest znany moduł radiowy DWM1000 firmy DecaWave, który zastosowano również w niniejszych badaniach [5]. Prowadzone dotychczas prace badawcze mają na celu zwiększenie efektywności działania systemów radiolokalizacyjnych, czy sieci adaptacyjnie alokujących zasoby czasowo-częstotliwościowe np. poprzez dynamiczne określanie warunków bezpośredniej wi[...]

 Strona 1