Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Karol Rydzewski"

SYSTEM REPUTACYJNY Z CENTRALNYM AGENTEM I METRYKAMI ZAUFANIA OPARTYMI NA POZIOMIE SWIADCZONYCH USŁUG SIECIOWYCH DOI:10.15199/59.2015.8-9.89


  Zaproponowano nowy system reputacyjny zdolny do identyfikacji egoistycznych wezłów w wieloskokowych sieciach bezprzewodowych ad hoc. Zawiera on mechanizmy oceny stopnia kooperatywnosci wezłów oraz wymuszania współpracy, sprawiajac, e zachowania egoistyczne pogarszaja relacje wydajnosci i kosztów dla wezłów. Podejscie opiera sie na historycznych wartosciach reputacji i zachowan wezłów, heurystycznym algorytmie identyfikacji zachowania wezłów przy znajomosci topologii oraz na filozofii znanej jako Generous Tit-For-Tat. 1. WSTEP Współczesnie oczekuje sie, e sieci telekomunikacyjne beda w stanie zapewnic efektywne wsparcie aktywnosci człowieka w coraz wiekszym zakresie. Wymaga to opracowania nowych standardów i technologii sieciowych, które zapewnia poadany poziom dostepnosci w kadej sytuacji i kadym srodowisku. Wysiłki te prowadza ku wiekszej niezalenosci wezłów, samoorganizacji i ulotnosci topologii tych sieci. W takim srodowisku nieopłacalne jest wprowadzanie jakiejkolwiek zarzadzajacej infrastruktury i kontrola zachowan wezłów staje sie niemoliwa. Tym samym wiele koncepcji i problemów, do tej pory kojarzonych ze sfera relacji miedzyludzkich, pojawia sie w zagadnieniach czysto technicznych, zas tradycyjne podejscie, które traktuje wezły sieci jako jednostki bezrefleksyjnie podaajace za standardem, moe nie miec zastosowania. Teoria gier i proste wyliczenia pokazuja jasno, e w takich srodowiskach racjonalnym zachowaniem wezła czesto jest egoizm (lub szerzej, niekooperatywnosc) w stosunku do innych, pozwalajace bardziej efektywnie wykorzystywac zasoby sieciowe [1]. Strategia ta, działa dobrze tak długo, jak liczba wezłów zachowujacych sie egoistycznie jest stosunkowo niewielka. Jednak nie ma powodu, by inne wezły miały zrezygnowac z zachowan egoistycznych dla polepszenia uzyskiwanej jakosci usług sieciowych. Pokusa ta stwarza egzystencjalne zagroenie dla sieci komputerowych, gdy potencjalnie prowadzi do znaczne[...]

DEDUKCJA ZACHOWAŃ WĘZŁÓW SIECI AD HOC NA PODSTAWIE POTWIERDZEŃ KOŃCOWYCH: OCENA DOKŁADNOŚCI DOI:10.15199/59.2016.8-9.52


  Przebadano precyzję algorytmu dedukcji rzeczywistych spolegliwości węzłów sieci MANET w oparciu o potwierdzenia end-to-end i bez użycia mechanizmu watchdog. W przeprowadzonych eksperymentach numerycznych wskazano charakterystyki topologiczne wpływające na tę precyzję. Abstract: Based on extensive numerical experiments, the accuracy of deduction of MANET nodes' intrinsic trustworthiness using end-to-end acknowledgement statistics is investigated, and topological factors critical to this accuracy are pointed out. Słowa kluczowe: sieci ad-hoc, systemy reputacyjne, węzły egoistyczne, spolegliwość Keywords: ad hoc networks, reputation systems, selfish nodes, trustworthiness 1. WSTĘP Wymagania w zakresie parametrów transmisji są szczególnie trudne do spełnienia w mobilnych sieciach bezprzewodowych ad hoc (ang. mobile ad hoc network, MANET), gdzie brak jest centralnej infrastruktury zarządzającej, która mogłaby sprawować kontrolę nad spełnianiem wymagań przez poszczególne węzły, a zamiast tego polega się wyłącznie na powszechnej i dobrowolnej zgodzie węzłów sieci na uczestniczenie w istotnych protokołach komunikacyjnych sieci, takich jak routing (wyszukiwanie tras) i forwarding (przekazywanie ruchu tranzytowego). Jak jednak wykazują badania z pogranicza inżynierii i ekonomii [6], założenie takiej kooperatywnej postawy węzłów nie zawsze da się uzasadnić. Węzły dysponujące z natury rzeczy ograniczonymi zasobami energetycznymi i transmisyjnymi, chcąc poprawić własne parametry pracy, np. czas życia, i realizowany poziom usług dla ruchu pochodzącego od lokalnych użytkowników, powinny w zasadzie odmawiać świadczenia usług na rzecz innych węzłów. W literaturze takie węzły są określane mianem węzłów egoistycznych (w odróżnieniu od złośliwych, dopuszczających się intencjonalnego i niemotywowanego własnymi korzyściami zaburzania działania sieci). Zachowania egoistyczne mogą prowadzić do drastycznego pogorszenia wydajności sieci. Gdy [...]

DEDUKCJA ZACHOWAŃ WĘZŁÓW TRANZYTOWYCH W WIELOSKOKOWEJ SIECI BEZPRZEWODOWEJ W OBECNOŚCI ZAKŁÓCEŃ DOI:10.15199/59.2019.7.7


  1. WSTĘP Problem kooperacji między racjonalnymi agentami jest aktywną sferą badań w wielu dziedzinach nauki. Wraz ze wzrostem stopnia autonomii urządzeń sieciowych i rezygnacją z dedykowanej infrastruktury w niektórych architekturach sieciowych (np. MANET, VANET, sieci sensorowe) problem zaczął być badany również w bezprzewodowych sieciach komputerowych z transmisją wieloskokową. Z teorii gier wynika, że sieć działająca w oparciu o tradycyjne domniemanie kooperatywnego zachowania węzłów, rozumianego tu jako gotowość węzłów tranzytowych do przekazywania pakietów danych na ścieżkach pomiędzy węzłami źródłowymi i docelowymi, będzie narażona na nadużycia ze strony racjonalnych węzłów tranzytowych [7]. Spowoduje to obniżenie jakości transmisji, tj. stosunku liczby pakietów danych dostarczonych i wysłanych na danej ścieżce (ang. Path Delivery Ratio, PDR). Jednym z podejść do rozwiązania tego problemu jest wyposażenie sieci w system reputacyjny, który klasyfikuje zachowania węzłów, aby następnie umożliwić eliminację węzłów zaklasyfikowanych jako niekooperatywne, bądź podejmowanie działań typu "wet za wet", które zachęcą węzły tranzytowe do zachowań kooperatywnych. Elementem systemu reputacyjnego jest mechanizm dedukcji zachowań węzłów tranzytowych, określający ich metrykę reputacji na podstawie rozmaitych informacji dostępnych w sieci. Prezentowany dalej algorytm odnosi się właśnie do tego mechanizmu. Wyróżnikami proponowanego rozwiązania jest oparcie się wyłącznie na potwierdzeniach końcowych (ang. end-to-end), odporność na różnego rodzaju zakłócenia przypadkowe, oraz względnie wysoka dokładność dedukcji zachowania węzła tranzytowego, a także informacja o możliwym błędzie dedukcji pozwalająca na podjęcie trafnej decyzji co do dalszego wykorzystania otrzymanej metryki. Dalsza część artykułu jest zorganizowana następująco: punkt 2 pokrótce opisuje ważniejsze prace dotyczące omawianej problematyki; punkt 3 opisuje model sieci,[...]

 Strona 1