Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Olga Błaszkiewicz"

BADANIE METOD DETEKCJI PIERWSZEGO PRĄŻKA ODPOWIEDZI IMPULSOWEJ KANAŁU NA BAZIE SYGNAŁÓW DS-CDMA Z PROPAGACJĄ WIELODROGOWĄ DOI:10.15199/59.2019.6.15


  W sieciach radiolokalizacyjnych położenie terminali ruchomych określane jest przy wykorzystaniu różnych parametrów, które charakteryzują sygnały radiowe. Metody lokalizacji działają w oparciu o pomiar mocy sygnału RSS (Received Signal Strength), pomiar czasu nadejścia TOA (Time of Arrival), pomiar różnicy czasu nadejścia TDOA (Time Difference of Arrival) czy pomiar kąta nadejścia sygnału AOA (Angle of Arrival) a także ich kombinacje [3]. Wymienione metody określania położenia terminala ruchomego podlegają działaniu czynników zachodzących w środowisku propagacyjnym, wśród których wyróżniamy: propagację wielodrogową czy brak wzajemnej widoczności anten (NLOS) a także czynnikom takim jak: błędy synchronizacji stacji bazowych czy interferencje związane z jednoczesnym dostępem wielu użytkowników do kanału. Wpływ tych czynników powoduje wprowadzanie błędów w estymacji położenia terminala ruchomego [1]. Prawidłowe estymowanie położenia terminali ruchomych w sieciach radiowych bazujących na pomiarach zależności czasowych pomiędzy odbieranymi sygnałami zależy od dokładności określenia czasu nadejścia pierwszej składowej sygnału radiowego. Błędy estymacji czasu nadejścia sygnałów radiowych w systemach radiolokalizacyjnych mają swoje odzwierciedlenie w dokładności estymacji położenia lokalizowanego obiektu, przy czym istotnym elementem jest wzajemne rozmieszczenie lokalizowanego terminala oraz zestawu stacji bazowych, czyli tzw. geometria układu. Parametrem często używanym do określania wpływu tego rozmieszczenia na dokładność estymaty położenia terminala jest rozmycie precyzji DOP (Dilution of Precision) [2]. Celem realizacji prac opisanych w niniejszym artykule było porównanie różnych metod detekcji czasu nadejścia sygnałów do celów lokalizacyjnych. Na potrzeby testów zaimplementowano siedem metod wybranych spośród metod przedstawionych w licznej literaturze przedmiotu, np. [2], [4] czy [5]. Aby uzyskać wiarygodne wyniki odpow[...]

STREFA BLISKA ANTEN W ZASTOSOWANIACH RADIOLOKALIZACYJNYCH DOI:10.15199/59.2019.6.20


  Radiolokalizacja i radionawigacja to obszary radiokomunikacji, w których istotne jest nie tylko prawidłowe przesłanie na odległość informacji przez kanał radiowy, ale także, a nawet przede wszystkim, uzyskanie informacji wiążących parametry odbieranych sygnałów radiowych z lokalizacją punktu odbioru lub emisji. Z tego względu w zastosowaniach lokalizacyjnych dużego znaczenia nabiera funkcjonowanie anten w sposób umożliwiający dokładne i jednoznaczne powiązanie sygnałów elektrycznych z polem elektromagnetycznym wykorzystywanym do określania położenia terminali ruchomych. W tym kontekście powszechnie obowiązującą zasadą jest minimalizowanie liczby niepożądanych obiektów w tzw. strefie bliskiej stosowanych anten. Za strefę bliską uznaje się przestrzeń wokół anteny, w której dominuje magazynowanie energii w polu elektromagnetycznym, a nie jej emisja [1-3]. Występujące w tej strefie elementy, zarówno przewodzące jak i absorbujące, mogą wpływać na parametry polowe anten i rozkład generowanych pól elektromagnetycznych. Jednak w niektórych zastosowaniach lokalizacyjnych szczególną uwagę należy rozciągnąć na znacznie większy obszar wokół anten, istotnie wykraczający poza przyjęte granice strefy bliskiej. Przykład obliczeniowy i interpretacje wyników, przedstawione w dalszej części artykułu, odnoszą się do konstrukcji i zasady działania systemu radiolokalizacyjnego pracującego w paśmie fal średnich, którego budowa i najważniejsze parametry zostały przedstawione w [4] i [5]. Jednak wnioski co do możliwych błędów estymacji położenia obiektów w pobliżu anten nadawczych można rozszerzyć także na systemy pracujące w innych zakresach częstotliwości i o innej organizacji systemowej. 2. FAZA POLA ELEKTRYCZNEGO W POBLIŻU ANTENY Załóżmy, że analizowana jest praca anteny nadawczej stacji referencyjnej systemu radiolokalizacyjnego, przeznaczonego do estymacji poło[...]

ZASTOSOWANIE GŁĘBOKIEGO UCZENIA DO OKREŚLANIA WARUNKÓW LOS/NLOS W ULTRASZEROKOPASMOWYCH RADIOWYCH SIECIACH WBAN DOI:10.15199/59.2019.6.77


  1. WSTĘP Niewątpliwie, radiowe sieci nasobne WBAN (Wireless Body Area Network) zyskały ogromną popularność ze względu na swoje zastosowanie w nowoczesnych sieciach piątej generacji (5G), w których użytkownicy oczekują zwiększania jakości oraz przepływności usług strumieniowania danych przy jednoczesnym zachowaniu mobilności. Monitorowanie parametrów życiowych w systemach nadzoru medycznego, zwiększanie bezpieczeństwa użytkowników czy funkcjonariuszy podczas zadań operacyjnych, radiolokalizacja w systemach krótkiego zasięgu czy aplikacje związane z rozrywką to jedne z głównych zastosowań tychże sieci. Z punktu widzenia projektowania radiowych sieci WBAN wpływ ciała człowieka ma istotne znaczenie na charakterystykę kanału radiowego zarówno w komunikacji wewnątrz ciała człowieka (in-body), na ciele człowieka (on-body), pomiędzy ciałami (body-to-body) jak i pomiędzy ciałem człowieka a zewnętrznym punktem dostępowym (off-body) [1]. W niniejszej pracy badania skupiono wokół komunikacji typu off-body, która umożliwia transmisję informacji poza ciało człowieka i jest najczęściej wykorzystywanym typem komunikacji w systemach lokalizacyjnych osób czasu rzeczywistego RTLS (Real Time Locating Systems). W takich systemach, pracujących w środowisku wewnątrzbudynkowym, ze względu na wysoką rozdzielczość pomiarową, stosowane są ultraszerokopasmowe interfejsy radiowe. Charakteryzują się one większą odpornością na efekt propagacji wielodrogowej niż wąskopasmowe interfejsy radiowe i umożliwiają uzyskanie nawet centymetrowej dokładności lokalizowania [3, 13]. Jednym z takich interfejsów radiowych jest znany moduł radiowy DWM1000 firmy DecaWave, który zastosowano również w niniejszych badaniach [5]. Prowadzone dotychczas prace badawcze mają na celu zwiększenie efektywności działania systemów radiolokalizacyjnych, czy sieci adaptacyjnie alokujących zasoby czasowo-częstotliwościowe np. poprzez dynamiczne określanie warunków bezpośredniej wi[...]

 Strona 1