Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Kinga Mencel"

Modyfikacja epsilon-kaprolaktamu nanocząstkami [3-(2-aminoetylo)amino]propylo- -heptaizobutyleno-polisilseskwioksanu DOI:10.15199/62.2019.3.17


  Spośród konstrukcyjnych polimerów termoplastycznych poliamidy mają szeroki i stale rosnący zbyt rynkowy ze względu na ich korzystne właściwości, takie jak m.in. odporność chemiczna i mechaniczna, mała przepuszczalność gazów i oparów oraz duża przezroczystość optyczna1, 2). Jedną z najważniejszych cech poliamidów i innych materiałów polimerowych jest możliwość kontrolowania ich makroskopowych właściwości fizycznych poprzez odpowiednie manipulowanie ich strukturami w skali mikro- i nanoskopowej. W ostatnich latach organiczno-nieorganiczne nanonapełniacze wzbudzają duże zainteresowanie, ponieważ często wykazują nieoczekiwane właściwości hybrydowe, powstałe w wyniku synergistycznego działania dwóch składników3-5). Do obecnie często stosowanych nanonapełniaczy należą poliedryczne silseskwioksany POSS (polyhedral oligomeric silsesquioxanes). Jest to grupa związków zbudowanych z trójfunkcyjnych jednostek krzemowych T, w których na 1 atom krzemu przypada 1,5 atomu tlenu, o wzorze ogólnym ([RSiO3/2]n), w którym R oznacza dowolny podstawnik organiczny lub atom wodoru, a n stanowi liczbę całkowitą przybierającą z reguły wartości 6, 8, 10 lub 12. Cząsteczki POSS mają wymiary w zakresie 1-3 nm i są uważane za najmniejszą możliwą do otrzymania cząsteczkę krzemową. Ze względu na tendencję do tworzenia aglomeratów w osnowie polimerowej silseskwioksany tworzą często krystality o wymiarach kilkudziesięciu nanometrów6). Krzemowo-tlenowy rdzeń nanometrycznych rozmiarów oraz obecność organicznych grup funkcyjnych stwarzają możliwość szerokiego wykorzystania POSS jako nanonapełniaczy tworzyw polimerowych. Nanoparticles of I were added (0.25 and 0.5% by mass) to ε-caprolactam to modify its thermal and mech. properties and structure of the reinforced poly-ε-caprolactam nanocomposites. The addn. of I resulted in decrease of anionic polymerization rate of ε-caprolactam and crystn. of the composite. Przedstawiono wyniki badań wpływu nan[...]

Modification of polyamide 6 and polyoxymethylene with [3-(2-aminoethyl)amino]propyl-heptaisobutylpolysilsesquioxane nanoparticles Modyfikacja poliamidu 6 i polioksymetylenu nanocząstkami [3-(2-aminoetylo)amino]propylo- heptaizobutylo-polisilseskwioksanu DOI:10.12916/przemchem.2014.392


  Nanoparticles of [3-(2-aminoethyl)amino]propyl-heptaisobutyl- polysilsesquioxane were added (0.5 and 1% by mass) to modify mech. and thermal properties as well as morphology of polyamide 6 and polyoxymethylene nanocomposites. The addn. resulted in an improvement of melt flow index, tensile strength, elongation at break, Young modulus (tension) hardness and impact-tensile strength. A small increase in melting and crystn. temps. and in crystallinity degree as well as a decrease in melting and crystn. enthalpies were also obsd. Przedstawiono wyniki badań wpływu nanocząstek [3-(2-aminoetylo)amino]propyl-heptaizobutylu na właściwości mechaniczne i cieplne, w tym strukturę poliamidu 6 i polioksymetylenu. Zawartość napełniacza w osnowie polimerowej wynosiła 0,5 i 1% mas. W wyniku modyfikacji aeaphPOSS uzyskano poprawę wskaźnika szybkości płynięcia, naprężenia zrywającego, sztywności i odporności na kruche pękanie. Uzyskano niewielki wzrost temperatury topnienia i krystalizacji oraz stopnia krystaliczności, jak również zaobserwowano obniżenie entalpii topnienia i krystalizacji dla nanokompozytów w porównaniu z niemodyfikowanymi PA 6 i POM. Wpółczesny przemysł poszukuje coraz to doskonalszych materiałów konstrukcyjnych, charkteryzujących się wyższą wytrzymałością, sztywnością i udarnością oraz odpornością termiczną. Zachowanie się polimerów pod wpływem różnych stanów naprężeń lub temperatury istotnie wpływa na możliwości późniejszego zastosowania tych materiałów. Do grupy tych materiałów, poddawanych ciągłym modyfikacjom niewątpliwie należy zaliczyć poliamid 6 (PA 6) i polioksymetylen (POM), które są szeroko stosowane m.in. w budowie maszyn. Nowym i bardzo obiecującym sposobem modyfikacji materiałów polimerowych jest sporządzenie nanokompozytów poprzez zastosowanie nanonapełniacza w postaci polisilseskwioksanów (POSS)1). Charakterystyczną ich cechą jest klatkowa lub częściowo klatkowa budowa. Ich cząsteczki są zbudowane z pierśc[...]

Effect of [3-(2-aminoethyl)amino]propyl-heptaisobutyl- -polysilsesquioxane nanoparticles on thermal stability and color of polyoxymethylene and polyamide 6 Wpływ nanocząstek [3-(2-aminoetylo)amino] propylo-heptaizobutyleno polisilseskwioksanu na termostabilność i barwę polioksymetylenu i poliamidu 6 DOI:10.12916/przemchem.2014.1997


  Nanoparticles of [3-(2-aminoethyl)amino]propyl-heptaisobutyl- polysilsesquioxane were added (0.5 and 1% by mass) to polyamide 6 (PA 6) and polyoxymethylene (POM) to modify thermal stability of the nanocomposites. The addn. resulted in an increase in the decompn. temp. of the polymers. The best result was achieved for the POM nanocomposites. A color change from white to orange-brown was obsd. after the modification of PA 6 and POM. Przedstawiono wyniki badań wpływu nanocząstek [3-(2-aminoethyl)amino]propyl-heptaizobutylu na właściwości polioksymetylenu i poliamidu 6. Zawartość napełniacza w osnowie polimerowej wynosiła 0,5 i 1% mas. Uzyskano niewielki wzrost temperatury dekompozycji dla PA 6 oraz znaczny wzrost dla POM. W wyniku modyfikacji aeaphPOSS w obu przypadkach uzyskano poprawę termostabilności. Najlepszy efekt zanotowano dla nanokompozytów POM. Na podstawie badań kolorymetrycznych stwierdzono, że wszystkie nanokompozyty w porównaniu z niemodyfikowanymi PA 6 i POM zmieniły barwę z białej na pomarańczowo- brunatną wskutek działania stabilizatora. Właściwości polimerów silnie zależą od temperatury, dlatego wiedza o ich zachowaniu się w podwyższonej temperaturze ma istotneznaczenie dla konstruktorów. Oznaczenie właściwości cieplnych rozumianych jako zmianę pod wpływem temperatury stanowi podstawę do oceny bezpieczeństwa tworzyw sztucznych przy zastosowaniu ich na części maszyn, elementy konstrukcyjne oraz przedmioty codziennego użytku. Pod pojęciem stabilność termiczna rozumiana jest wartość temperatury do jakiej można podgrzać materiał, aby nie przekroczyć jego degradacji termicznej. Zastosowanie materiałów polimerowych jest ograniczone ich niską stabilnością termiczną. Wśród materiałów konstrukcyjnych poliamidy, jak i poliacetale odgrywają szczególną rolę dzięki dobrym właściwościom mechanicznym. Większość polimerów w temp. powyżej 400°C ulega rozkładowi, wyjątek stanowią polimery wysokotemperaturowe, np. polibenzim[...]

Flammability test of polyamide 6 modified with halogen free flame retardant. Badanie palności poliamidu 6 modyfikowanego bezhalogenowym antypirenem


  Polyamide 6 was compounded with a com. phosphatebased fire retardant (10 or 15 phr) by extrusion, formed by injection molding, soaked in H2O at 20°C for 24 h and studied for tensile strength and flammability. The polymer contg. 15 phr of the fire retardant was non-flammable. The presence of H2O in the polymer matrix resulted in decreasing its inflammability. Przedstawiono wyniki badań palności (test UL- 94, indeks tlenowy) oraz właściwości mechanicznych (statyczne rozciąganie) poliamidu 6 (PA6) i poliamidu 6 modyfikowanego bezhalogenowym antypirenem (Exolit OP1312). Badano próbki suche oraz kondycjonowane w wodzie przez 24 h. Mieszaninę PA6 i antypirenu (10 phr oraz 15 phr) wytłaczano z użyciem wytłaczarki dwuślimakowej współbieżnej. Zgranulowane wytłoczyny wtryskiwano. Stwierdzono, że woda zawarta w próbkach wpływa nie tylko na właściwości mechaniczne, ale również na ich palność. Większość materiałów polimerowych jest palna, co stwarza duże zagrożenie w trakcie ich użytkowania i często ogranicza zakres możliwych zastosowań. W celu uodpornienia materiałów polimerowych na zapłon, spalanie płomieniowe, szerzenie się ognia oraz wydzielanie dymu i toksycznych gazów, najczęściej dodaje się do nich sproszkowane substancje chemiczne, nazywane antypirynami lub opóźniaczami palenia (flame retardant), które w procesie technologicznym powinny zostać jednorodnie zdyspergowane w tworzywie1-5). Zadaniem antypirenów jest zwiększenie ognioodporności materiałów polimerowych względnie modyfikacja ich zachowania się w płomieniu. W ostatnich latach wzrosły wymagania w stosunku do opóźniaczy palenia stosowanych w produkcji tworzyw polimerowych. Oprócz zwiększenia skuteczności ich działania coraz większą uwagę przywiązuje się do innych właściwości, takich jak nietoksyczność (zarówno samych antypirenów, jak i produktów ich rozkładu), ilość wydzielających się dymów i gazów toksycznych oraz nieobecność związków chloru i bromu1, 5). [...]

 Strona 1