Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"PAWEŁ FUDALI"

Projekt ortezy nadgarstka wykonanej z wykorzystaniem metod inżynierii odwrotnej (RE) DOI:10.15199/148.2018.7-8.2


  Urazy towarzyszą ludziom w życiu codziennym. W większości są to niegroźne uszkodzenia tkanki miękkiej (siniaki, stłuczenia), choć czasami dochodzi do uszkodzeń kości. Metody leczenia urazów podzielić można na operacyjne i nieoperacyjne, wśród których najpopularniejszą metodą, stosowaną przede wszystkim w przypadku złamań czy zwichnięć jest gipsowanie [1]. Innymi metodami usztywnienia są opatrunki termoplastyczne oraz ortezy, których zadaniem jest ograniczenie ruchów w stawie lub też jego całkowite unieruchomienie. Stosuje się je w przypadku złamań, zwichnięć, zerwań wiązadeł czy skręceń. Orteza to rodzaj usztywniacza na staw, przypominającego w działaniu gipsową osłonę nakładaną przez lekarza. W przeciwieństwie do gipsu nie jest jednak niewygodna i pozwala skórze oddychać. Pacjenci wyposażeni w ortezę mogą zdejmować ją samodzielnie, np. w celu przeprowadzenia zabiegów higienicznych. Wyróżnia się ortezy sztywne, miękkie (zwane również elastycznymi) oraz półsztywne. W pracy przedstawiono metodykę projektowania ortezy sztywnej nadgarstka, której geometria jest uzależniona od kończyny konkretnego pacjenta. Tak zaprojektowane usztywnienie ze względu na zastosowane materiały będzie lekkie, a przy tym zachowa oryginalny wygląd. Model nadgarstka Ze względu na konieczność zaprojektowania ortezy nadgarstka z uwzględnieniem cech anatomicznych, niezbędne jest pozyskanie geometrii kończyny. Uzyskać ją można na kilka sposobów. Jednym z nich jest utworzenie modeli bryłowych na podstawie danych medycznych z tomografu komputerowego.[...]

Pomiar powierzchni kontaktu z wykorzystaniem folii naciskowych SPF-D DOI:10.15199/148.2018.11.11


  Jedną z form oceny poprawności działania mechanizmu jest określenie wielkości i położenia śladu współpracy. Wśród stosowanych technik wyznaczania powierzchni kontaktu, szczególnie w przypadku badania przekładni zębatych, można wymienić tuszowanie [1]. Polega ono na naniesieniu cienkiej warstwy tuszu na współpracujące zęby. W miejscu bezpośredniego kontaktu tusz zostaje wytarty, ukazując ślad współpracy. Ze względu na skomplikowanie geometrii występuje trudność w pomiarze jego pola powierzchni, a ocena śladu jest najczęściej oceną jakościową. Jedną z dostępnych metod określania parametrów kontaktu jest wykorzystanie folii naciskowych. Są to dwa arkusze z cienkiej folii na bazie poliestru. Jeden arkusz pokryty jest warstwą mikrokapsułek z substancją odbarwiającą. Drugi arkusz służy do utrwalania koloru (rys. 3). W zależności od wielkości przyłożonego ciśnienia zmienia się intensywność barwy, a wartość nacisku jest szacowana przy użyciu szablonu [2, 3]. W przedstawionej pracy postanowiono opracować algorytm pozwalający na określenie pola powierzchni kontaktu mierzonego za pomocą folii o oznaczeniu katalogowym "SPF-D" [4]. Algorytm pomiaru pola powierzchni W celu określenia pola powierzchni kontaktu opracowano aplikację w środowisku Matlab [5 -7]. Skanując folię naciskową z odciśniętym ś[...]

Projekt stanowiska do badań rozkładu nacisków w siedziskach wózków dla osób niepełnosprawnych DOI:10.15199/148.2017.5.1


  Klasyczne rozwiązania wózków dla osób niepełnosprawnych, z siedziskami opartymi na standardowym układzie fotela składającego się z oparcia i siedzenia dolnego, mają wiele ograniczeń. Główne z nich to niekorzystny rozkład nacisków, wysoko położony środek ciężkości (mała stabilność), trudność w przesiadaniu się na krzesło, łóżko i itp. [1 - 5]. Omówione zagadnienia mają istotne znaczenie przy projektowaniu urządzeń dla osób niepełnosprawnych ruchowo, u których występują zaburzenia czucia. Odpowiedni dobór nacisków na poszczególne części ciała wpływa nie tylko na komfort [6, 7], ale jest równocześnie istotnym elementem profilaktyki przeciwodleżynowej. Opracowany przez autorów nowy system podparcia [8] charakteryzuje się korzystniejszym rozkładem nacisków oraz zmienionym położeniem środka ciężkości w porównaniu z tradycyjnymi rozwiązaniami. Opracowano koncepcję siedziska, gdzie zmieniono klasyczny układ podparcia. W proponowanym rozwiązaniu ciało człowieka zostało podparte w miejscu klatki piersiowej, pośladków i podudzia (rys. 1). Relacja pomiędzy komfortem a parametrami użytkowymi została zdefiniowana w [5, 6, 9]. Drgania oraz rozkład nacisków to dwa mechaniczne parametry, ściśle związane z komfortem [6]. W pracy omówiono problem nacisków. W celu wyznaczenia ich wartości można posłużyć się badaniami analitycznymi, numerycznymi lub doświadczalnymi. W artykule skupiono się na badaniach doświad[...]

Koncepcja zdalnego sterowania elektrycznym wózkiem dla osób niepełnosprawnych DOI:10.15199/148.2019.1.3


  Pierwsze konstrukcje wózków pojawiły się już w XVI wieku. Ciągły rozwój technologii pozwala budować coraz lepsze wózki, bardziej dostosowane do potrzeb użytkowników [1]. Pierwszy napęd elektryczny został zastosowany w wózku dopiero w XX wieku. Duży postęp w dziedzinie napędów elektrycznych spowodował zwiększenie wydajności i niezawodności silników przy jednoczesnym zmniejszeniu ich rozmiarów, natomiast rozwój nowoczesnych akumulatorów umożliwił obniżenie masy oraz zwiększenie zasięgu i czasu użytkowania, przy jednoczesnym skróceniu czasu ładowania. Producenci zwiększają liczbę dostępnych akcesoriów podnoszących komfort użytkowania, pozwalających na indywidualną konfigurację lub szybkie dostosowanie do rodzaju zadania lub terenu. Prowadzone są prace nad autonomicznymi pojazdami transportu indywidualnego dla osób niepełnosprawnych [2]. Dostępne wózki mogą być wyposażone w podnośnik, regulację siedziska, a nawet układ pionizatora, umożliwiający ustawienie pacjenta w pozycji stojącej. Z punktu widzenia użytkownika jednym z istotnych elementów jest system sterowania wózka. W tej dziedzinie również dokonuje się postęp. Obecnie dostępne są rozwiązania umożliwiające sterowanie wózkiem nawet osobom ze znacznym niedowładem kończyn górnych [3]. Realizowane jest to przez wyspecjalizowane układy pozwalające na kontrolę za pomocą brody, języka, a nawet wydmuchiwanego ustami powietrza. W artyk[...]

 Strona 1