Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"STANISŁAW J. KŁOSOWICZ"

Uwarunkowania technologii wytwarzania kompozytów ciekłokrystalicznych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono metody otrzymywania kompozytów polimer - ciekły kryształ w skali laboratoryjnej. Sformułowano zasady przemysłowej technologii wytwarzania tych materiałów. Podano podstawowe kryteria doboru materiałów i sposoby optymalizacji użytkowych właściwości kompozytów na etapie ich otrzymywania. Kompozyty ciekły kryształ - polimer od kilku lat stanowią przedmiot intensywnych badań podsta[...]

Mobile system for decontamination barrier materials and equipment contaminated with sulfur mustard Mobilny system do odkażania materiałów barierowych i sprzętu skażonych iperytem siarkowym DOI:10.12916/przemchem.2014.468


  Use of gaseous H2O2 for decomp. of sulfur mustard was discussed (12 refs). Podano informacje na temat likwidacji skażeń chemicznych (iperyt siarkowy) za pomocą gazowego nadtlenku wodoru. Korozja pojemników i pocisków zatopionych w Morzu Bałtyckim przez Rosjan, Niemców i Anglików powoduje, że coraz większe ilości bojowych środków trujących są uwalniane do wody morskiej, powodując poważne niebezpieczeństwo, zwłaszcza dla rybaków i turystów na plażach. Szczególnie groźnym środkiem toksycznym jest iperyt siarkowy, bardzo wolno ulegający naturalnej hydrolizie. Ocenia się, że ok. 50 tys. t niemieckich pocisków i pojemników zawierających broń chemiczną, głównie iperyt siarkowy (HD), zatopiono po II Wojnie Światowej w różnych regionach Morza Bałtyckiego1-4). Do chwili obecnej zanotowano liczne wypadki skażeń, spowodowane przez bryły HD (rys. 1), wśród polskich, duńskich i niemieckich rybaków5), a także osób na plażach, co jest szczególnie groźne w przypadku dzieci (w 1955 r. na plaży w Darłówku 120 dzieci uległo skażeniu iperytem, w tym 7 ciężko). Zagrożenie kolejnymi przypadkami skażenia przez HD jest coraz poważniejsze ze względu na korozję pocisków i pojemników nim wypełnionych oraz powolną hydrolizę naturalną tego związku w wodzie morskiej (rys. 2)6). Ocenę ryzyka tego problemu przeprowadzono w ramach międzynarodowego projektu CHEMSEA7). Niezależnie od już istniejących zespołów ratownictwa chemicznego, małe lokalne zespoły ratunkowe powinny mieć możliwość szybkiego odkażania sprzętu i odzieży w celu przywrócenia ich użyteczności oraz uniknięcia skażeń wtórnych w przypadku wypadków o ograniczonej skali. Celem pracy było opracowanie instalacji do likwidacji skażeń chemicznych i biologicznych, umieszczonej w dziesięciostopowym kontenerze, który może być transportowany samochodem ciężarowym. Jako aktywny czynnik odkażający zastosowano gazowy nadtlenek wodoru (GNW) zamiast roztworów tego związku8). GNW jest używany głównie do dezynfe[...]

 Strona 1