Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej KSIĄŻKIEWICZ"

Koncepcja sterowania instalacjami w pomieszczeniu biurowym - wykorzystanie systemów KNX i LCN


  Stosowane obecnie systemy automatyki budynkowej można podzielić na systemy zdecentralizowane oraz scentralizowane. W systemach zdecentralizowanych nie występuje jeden centralny sterownik zarządzający pracą całej instalacji. Rozwiązanie to wykorzystuje wzajemną komunikację pomiędzy urządzeniami połączonymi magistralą. Urządzenia przesyłają między sobą rozkazy bądź informację o stanie, na podstawie których wykonywane są polecenia. Do systemów zdecentralizowanych można zaliczyć systemy KNX i LCN. W obu tych systemach nie występują centralne sterowniki, obecna jest natomiast magistrala komunikacyjna służąca do wymiany informacji pomiędzy urządzeniami. W systemie KNX magistrala komunikacyjna może zostać wykonana jako przewodowa lub bezprzewodowa. Jako magistralę przewodową stosuje się skrętkę dwuparową 2×2×0,8, w której to jedna czerwono-czarna para żył wykorzystywana jest do komunikacji, a druga para żółto-biała jest rezerwowa (rys. 1). Aby uniknąć nadmiernej ilości przesyłanych informacji po magistrali (telegramów) system dzieli się na linie i obszary (rys. 2). Dzięki temu jeżeli urządzenia z różnych linii lub obszarów nie wymagają łączności między sobą to nie zachodzi konieczność przesyłania między nimi telegramów. Takie podejście pozwala na zmniejszenie obciążenia magistrali a tym samym zwiększa jej przepustowość. Mgr inż. Andrzej Książkiewicz - Instytut Elektroenergetyki Politechniki Poznańskiej Rys. 1. Magistrala przewodowa w systemie KNX - skrętka dwuparowa [1] Rys. 2. Topologia systemu KNX [2]: UM - urządzenie magistralne, Z/C - zasilacz, SL - sprzęgło liniowe, SO - sprzęgło obszarowe W systemie LC N do transmisji danych wykorzystuje się dodatkową żyłę transmisyjną oraz żyłę neutralną tradycyjnej instalacji elektrycznej (rys. 3). Każdy moduł LC N może dzięki tym dwóm żyłom komunikować się z całą magistralą. Wykorzystanie konwencjonalnej instalacji poszerzonej o jedną, dodatkową żyłę pozwala na prostsze układanie instala[...]

Wybrane środki ochrony przeciwporażeniowej w systemach automatyki budynkowej

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono aktualne wymagania prawne w zakresie ochrony przeciwporażeniowej z perspektywy ochrony instalacji wykorzystujących automatykę budynkową. W systemach automatyki budynkowej stosuje się urządzenia elektroniczne do sterowania pracą odbiorników. Urządzenia te wykorzystują elementy półprzewodnikowe, zmieniające kształt prądu zasilającego. W przypadku porażenia osoby prądem elektrycznym o kształcie innym niż sinusoidalnie przemienny - typowe wyłączniki różnicowoprądowe, stosowane w budownictwie mieszkalnym i biurowym, nie zapewniają wystarczającego stopnia ochrony. Wymagania ochrony przeciwporażeniowej wg aktualnych aktów prawnych Instalacje i urządzenia elektryczne powinny przede wszystkim zapewniać ochronę przed porażeniem prądem elektrycznym [1]. Wymagania w stosunku do instalacji wyposażonych w system automatyki budynkowej BMS (building management system) są nie mniejsze niż w instalacjach tradycyjnych. Niemniej przy zabezpieczaniu takich obwodów należy uwzględnić ich specyfikę. W arkuszu normy PN-HD 60364-4-41 wymienione są rodzaje i środki ochrony przeciwporażeniowej z podziałem na te, które mogą być stosowane do zabezpieczenia obwodów obsługiwanych przez osoby niewykwalifikowane oraz na te obsługiwane przez osoby wykwalifikowane lub poinstruowane. Instalacje elektryczne w budynkach mieszkalnych i biurowych użytkowane są przez osoby niewykwalifikowane, co w pewnym stopniu organicza środki ochrony przeciwporażeniowej (tab. I). Norma [2] została przywołana w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (z późn. zm.). Rozporządzenie to określa specyficzne warunki, jakie musi spełniać instalacja elektryczna. Należy stosować w niej szczególnie [1]: ● złącza instalacji elektrycznej budynku, umożliwiające odłączenie od sieci zasilającej i usytuowane w miejscu dostępnym dla dozoru i obsługi oraz zabezpi[...]

Automatyka budynkowa w obiektach rozległych na przykładzie systemów KNX i LCN DOI:10.15199/74.2015.4.7

Czytaj za darmo! »

Systemy automatyki budynkowej można podzielić na zdecentralizowane oraz scentralizowane. W systemach zdecentralizowanych nie występuje jeden, centralny sterownik zarządzający pracą całej instalacji. Rozwiązanie to opiera się na wzajemnej komunikacji pomiędzy urządzeniami połączonymi magistralą. Urządzenia przesyłają między sobą rozkazy bądź informacje o stanie, na podstawie których wykonywane są polecenia. Do systemów zdecentralizowanych można zaliczyć systemy KNX i LCN. Zdecentralizowane systemy automatyki budynkowej W obu systemach automatyki budynkowej nie występują centralne sterowniki, obecna jest natomiast magistrala komunikacyjna służąca do wymiany informacji pomiędzy urządzeniami. Topologia systemu KN X składa się z następujących elementów (rys. 1): - linii, do której podłącza się elementy magistralne (maksymalnie 255 urządzeń), - obszaru, który buduje się przez łączenie wielu linii za pośrednictwem sprzęgieł liniowych (do 15 linii), - systemu, który jest tworzony przez obszary połączone wzajemnie za pomocą sprzęgieł obszarowych (do 15 obszarów).W ten sposób, jeżeli urządzenia z różnych linii lub obszarów nie wymagają łączności pomiędzy sobą, to nie zachodzi konieczność przesyłania pomiędzy nimi telegramów. Takie podejście pozwala na zmniejszenie obciążenia magistrali i zwiększa jej przepustowość. W systemie KN X magistrala komunikacyjna może zostać wykonana jako przewodowa lub bezprzewodowa. Jako magistralę przewodową stosuje się skrętkę dwuparową (twistedpair KN X.TP) 2×2×0,8, w której to jedna para żył (czerwono-czarna) wykorzystywana jest do komunikacji, a druga para (żółto-biała) jest rezerwowa (rys. 2). Podstawowym medium transmisyjnym wykorzystywanym w instalacji KN X jest skrętka dwuparowa. Medium to służy do zapewnienia zasilania urządzeniom magistralnym oraz do komunikacji pomiędzy nimi. Informacje przekazywane są w postaci telegramów, czyli paczek bitów zawierających dane m.in.: o nadawcy, odbiorcy oraz ro[...]

Wskazówki doboru i zabezpieczenia przekaźnikowych elementów wykonawczych w systemach automatyki budynkowej DOI:10.15199/74.2016.2.3


  Systemy automatyki budynkowej stosowane są przede wszystkim w celu umożliwienia automatycznego sterowania obwodami odbiorczymi. Obwody te mogą być wykorzystywane do zasilania różnego rodzaju obciążeń, w tym: ogrzewania elektrycznego, oświetlenia czy silników regulujących pracę rolet czy żaluzji. Różnią się one zarówno mocą zainstalowaną, jak i charakterem obciążenia, wyrażonym m.in. współczynnikiem mocy. Pomimo rozwoju półprzewodnikowych łączeniowych elementów elektronicznych i energoelektronicznych, niezastąpione pozostają łączniki przekaźnikowe, szeroko stosowane w elementach wykonawczych automatyki budynkowej. Istotny jest dobór tych elementów w celu zapewnienia długotrwałej i niezawodnej pracy instalacji sterowanej. Przekaźnikowe urządzenia sterujące Systemy automatyki budynkowej stosowane są do regulacji pracy odbiorników, w tym elektrycznych, bez konieczności ingerencji lub przy minimalnym udziale człowieka w proces regulacji. Do najczęściej sterowanych typów odbiorników można zaliczyć odbiory oświetleniowe, rolety lub żaluzje a także ogrzewanie. Sterowanie to może zostać zrealizowane za pomocą elementów energoelektronicznych bądź przekaźnikowych. Pierwsze z nich wykorzystywane są dla prawie każdego typu odbiornika, przy czym przeważnie charakteryzują się ograniczeniem mocy sterowanej. Drugie z nich mogą być zastosowane również do regulacji każdego z rodzaju odbiorów, ale najczęściej spotykane są w obwodach roletowych/żaluzjowych a także ogólnego przeznaczenia, np. gniazd wtykowych. Przekaźnikowe elementy sterujące pozwalają na zarządzanie obwodami o większej mocy, przeważnie w zakresie do 16 A AC1. Ze względu na wykorzystanie elementów z przekaźnikami do sterowania pracą obwodów silnikowych (rolety, itp.) należy właściwie dobrać urządzenie wykonawcze automatyki do danego obwodu, jak i zabezpieczyć sam obwód, tak aby zapewnić długotrwałą bezawaryjną pracę instalacji. Błędny dobór może prowadzić do uszkodzenia takiego [...]

Ochrona przewodów w instalacjach elektrycznych niskiego napięcia od skutków przepływu prądu zwarciowego DOI:10.15199/74.2018.7.2


  Prawidłowo zaprojektowana instalacja elektroenergetyczna powinna charakteryzować się niezawodną pracą podczas przepływu prądów roboczych oraz odpornością na skutki przepływu prądów zwarciowych. Przepływ prądu zwarciowego prowadzi do znacznego zwiększania się wydzielania ciepła na rezystancji żył przewodów i kabli oraz do pojawienia się sił elektrodynamicznych o znacznej wartości. W instalacjach elektroenergetycznych niskiego napięcia w budynkach pomija się oddziaływania elektrodynamiczne. Istotne dla funkcjonowania instalacji są natomiast skutki cieplne. Nagrzewanie się przewodów podczas przepływu prądu zwarciowego najczęściej jest krótkotrwałe i uzależnione od czasu zadziałania aparatu zabezpieczającego. Dla obwodów odbiorczych instalacji niskiego napięcia zabezpieczonych wyłącznikami nadprądowymi czas ten jest nie dłuższy niż 100 ms, przeważnie jednak zawiera się w granicach od 5 do 15 ms [1]. Przy takim czasie przepływu prądu zwarciowego przyjmuje się, że nie zachodzi oddawanie ciepła do otoczenia (nagrzewanie adiabatyczne), cała energia wydzielona na rezystancji żył prowadzi do wzrostu temperatury przewodu. Nagrzewanie przewodów podczas przepływu prądów zwarciowych Na rys. 1 przedstawiono przebieg nagrzewania się przewodu w czasie zwarcia. Przyjmuje się, że bezpośrednio przed wystąpieniem zwarcia przewody nagrzane są do temperatury roboczej ϑ (dopuszczalnej długotrwale). Czas trwania zwarcia tk w instalacjach odbiorczych jest nie dłuższy niż kilkanaście milisekund, a w obwodach rozdzielczych rzędu dziesiątej części sekundy. Przyjmuje się, że podczas zwarcia nie następuje oddawanie ciepła do otoczenia, cała energia cieplna wytworzona w przewodzie przeznaczana jest na jego nagrzewanie. Tym samym równanie bilansu cieplnego dla jednorodnego toru prądowego można zapisać w postaci [1, 4] dq = dq2 (1) gdzie: dq - ciepło wydzielone w elemencie do długości dx od przepływającego prądu w czasie dt, dq2 - ciepło zużywane na[...]

Calculation of minimal short-circuit current in parallel arrangement of cables for a three phase short-circuit fault DOI:10.15199/48.2019.05.30

Czytaj za darmo! »

Power increase: required by low-voltage switchgears, individual loads (most often powering the technological line), MV / LV transformers make the required cross-section of a single power cable often larger than the cross-section offered by manufactures. In this situation, the only solution is to use cables that are laid in parallel along the same route. Other reasons for the use of parallel cables are the permissible bending radius of a single conductor (this applies mainly to power cables), mass and cost of laying. The method of laying cables mainly affects the permissible long-term load capacity of conductors, including, among others, the asymmetry coefficient [2]. Cable resistance plays a positive role in evennes of the current distribution. When increasing the reactance proportions in the resultant cable impedance, the load on the individual cables increases asymmetry [4]. Nonsymmetrization of loads in individual cables is problematic in terms of design and operation [3]. For shielded cables, the influence of the arrangement method affects the power losses generated in the screen [7]. It is suggested that in order to obtain the lowest asymmetry coefficient, the cables should be arranged in an equilateral triangle [6, 5]. If all of the above conditions are met the current will be evenly distributed in all of the cables (both in normal and fault conditions). Cables operating in parallel system should have the same cross-sections and lengths, and working conductors and PEN and PE conductors should be made of the same material. The specified requirements are also listed in the IEC 60364-5-52 standard [1]. In the event of a short circuit with one of the cables of the parallel circuit, the same shortcircuit current flows through the remaining parallel-connected cables. This applies both to the three-phase and singlephase short-circuits. Therefore, in the analysis of three-phase short-circuit current described below, it was as[...]

 Strona 1