Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"Bożena Kostuch"

Ceramika w Krakowie - sztuka w ogniu tworzona

Czytaj za darmo! »

Ceramika - wykorzystywana przez człowieka od niepamiętnych czasów i służąca mu na co dzień - większości z nas kojarzy się przede wszystkim z przedmiotami o charakterze użytkowym i użytkowo-dekoracyjnym. Tymczasem jest to materiał o wyjątkowych walorach plastycznych, wybierany przez wielu artystów jako medium dla ich twórczości. Na tę, nieco pomijaną w potocznym rozumieniu, rolę ceramiki sta[...]

Bolesław Książek - artysta ceramik


  Historia polskiej ceramiki notuje wielu wybitnych twórców: artystów, garncarzy, technologów, rzeźbiarzy, rzemieślników, projektantów... Jedną z takich zasłużonych postaci jest - urodzony przed ponad stu laty - Bolesław Książek, artysta-ceramik, którego postać chcielibyśmy z tej okazji przypomnieć. Bolesław Książek urodzony 17 listopada 1911 roku w Romanowie koło Kijowa szybko opuścił rodzinną miejscowość. Jako młody chłopak pracował dorywczo w hutach szkła, w 1930 roku dotarł do Krakowa i związał się z tym miastem na najbliższe dwadzieścia lat. W Krakowie nieco bliżej zainteresował się ceramiką, zaczął zdobywać doświadczenie, wreszcie, już podczas wojny, rozpoczął studia w Kunstgewerbeschule - szkole założonej przez Niemców, która miała kształcić rzemieślników, a dzięki znakomitym profesorom i nietuzinkowym uczniom stała się miejscem, z którego wyszło wielu wybitnych polskich twórców. Bolesław Książek został przyjęty na wydział ceramiki prowadzony przez Tadeusza Szafrana, doświadczonego pedagoga, [...]

Stanisław Jagmin - pionier polskiej nowoczesnej ceramiki


  "W gmachu Towarzystwa publiczność warszawska po raz pierwszy oglądała przeróżne garnki, wazoniki, flakony, a wszystko to cudnie mieniące się siedmiu barwami tęczy, proste i zarazem nacechowane wykwintnym artyzmem, co dało najzupełniejsze prawo umieszczenia tych okazów w przybytku prawdziwej sztuki, jakim jest Towarzystwo" - donosił "Tygodnik Ilustrowany" 23. czerwca 1906 roku. Tym artystą, który "ośmielił się" pokazać owe garnki i wazoniki w szacownym gmachu Zachęty był Stanisław Jagmin (1875-1961), urodzony w Ossie koło Opoczna i wykształcony w Krakowie artysta-rzeźbiarz, od 1904 roku prowadzący warsztat ceramiczny w Nieborowie. Jagmin był pierwszym w Polsce twórcą, który w swych wyrobach na dużą skalę zaczął wykorzystywać czysto ceramiczne środki wyrazu, jakim[...]

Mozaiki w pejzażu Krakowa


  Mozaiki pojawiły się w Krakowie na początku XX wieku. Były to mozaiki szklane, tzw. weneckie, układane albo we Włoszech na podstawie projektów polskich artystów, albo komponowane w Krakowie z materiału sprowadzanego z Włoch lub z kostek wykonanych na miejscu, w krakowskim zakładzie Stanisława Gabriela Żeleńskiego. Żeleński w 1904 r. przystąpił do spółki założonej dwa lata wcześniej przez architekta prof. Władysława Ekielskiego i malarza dekoracyjnego Antoniego Tucha, a na przełomie 1906 i 1907 r. przejął zakład na własność. To właśnie Stanisław Gabriel Żeleński sprawił, że Krakowski Zakład Witrażów, Oszkleń Artystycznych i Fabryka Mozaiki Szklanej zaliczany jest do najlepszych i najbardziej znanych tego typu wytwórni w Polsce. Nowy właściciel podszedł do rozwoju zakładu niezwykle pragmatycznie i wielostronnie. Dbał zarówno o pozyskiwanie nowych zamówień przez zamieszczanie licznych reklam prasowych oraz udział w wystawach krajowych i zagranicznych, na których niejednokrotnie zdobywał nagrody, jak i o poziom artystyczny tworzonych prac. Stopniowo rezygnował także z zatrudniania zagranicznych specjalistów kierujących wcześniej poszczególnymi działami firmy i kształcących polskich pracowników. Nowa siedziba, mieszcząca się przy ówczesnej ulicy Swoboda,[...]

Ignacy Cenzik - fałszerz, zesłaniec, ceramik. NIEZWYKŁA POSTAĆ I ZASKAKUJĄCE LOSY


  O jego talencie plastycznym świadczą prace zachowane w zbiorach muzealnych, a fragmenty jego życia na Syberii możemy poznać dzięki współczesnym relacjom - o Ceyziku i jego ceramice niejednokrotnie wspominali bowiem inni zesłańcy. Życiorys Ignacego Ceyzika uwzględniają różne słowniki biograficzne z Polskim Słownikiem Biografi cznym i Słownikiem Artystów Polskich i Obcych w Polsce Działających na czele. Jego życie i twórczość opisywane są w opracowaniach omawiających historię polskiej ceramiki. W ostatnich latach w Polsce i na Litwie poświęcono mu też kilka artykułów, jednak biografi a Ceyzika wciąż jest pełna rozbieżności i znaków zapytania. Chcielibyśmy przypomnieć tego nietuzinkowego ceramika i jego dzieła. Ignacy Ceyzik urodził się najprawdopodobniej w 1779 r. Po ukończeniu szkoły zamieszkał w Wilnie i w 1798 r. wstąpił na Uniwersytet. Uczęszczał na lekcje rysunku i malarstwa do Franciszka Smuglewicza, studiował także chemię, uczył się historii, fi lozofi i i francuskiego. Biografowie wspominają, że związał się z kołem wolnomy[...]

Majolika z Nieborowa w dyskusji na temat "sztuki krajowej"


  Gdy myślimy o dziewiętnastowiecznych pomysłach stworzenia stylu narodowego, w pierwszej kolejności z pewnością przychodzi nam na myśl Stanisław Witkiewicz. Ten artysta malarz, architekt, pisarz i teoretyk był bowiem twórcą najpełniejszej wizji owego stylu - jego styl zakopiański, realizowany od lat 90. XIX wieku, obejmował architekturę z wszelkimi detalami oraz rozmaite sprzęty i utensylia, od mebli poczynając, poprzez piece kafl owe, ubrania, na sztućcach i fi liżankach kończąc. Zapewne niewiele jednak osób wie, że kilka lat wcześniej, w dyskusjach toczących się na temat konieczności stworzenia "sztuki krajowej" i przemysłu mającego polski charakter, pewną rolę odegrała także ceramika, pojawił się w nich bowiem wątek majoliki z Nieborowa.Manufaktura w Nieborowie - historia i charakterystyka produkcji Manufakturę majoliki w Nieborowie założył książę Michał Piotr Radziwiłł (1853-1903) - członek Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, redaktor i wydawca "Biblioteki Warszawskiej", prezes Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności, a od 1879 r. właściciel dóbr nieborowskich, które odkupił od swego stryja, Zygmunta. [1] Książę - pozytywista, a zarazem artysta amator - był zainteresowany rozwojem i uprzemysłowieniem swych dóbr. W rodowej siedzibie, Szpanowie na Wołyniu, otworzył manufaktury, w których robiono meble, naczynia z blachy trybowanej i wyroby z dziedziny kowalstwa artystycznego. W Nieborowie, oprócz manufaktury majoliki działała tzw. Rzeźbiarnia, gdzie wykonywano elementy wyposażenia dla pałacu. Książę projektował meble i ramy, a także wyroby z majoliki. Chętnie własnoręcznie je dekorował. Manufaktura rozpoczęła działalność pod koniec 1881 r. Jej dyrektorem został Stanisław Thiele - ceramik, który zdobył doświadczenie zawodowe, pracując w fabryce należącej do Antoine’a Monatgnona we francuskim Nevers, a przed przybyciem do Nieborowa krótko związany był z wytwórnią w Ćmielowie1. Według Włodzimierza Piwkowskiego, to właśnie o[...]

Mozaiki w powojennym pejzażu Krakowa


  Dekoracje wykorzystujące płytki ceramiczne pojawiały się w Krakowie sporadycznie już w ostatniej ćwierci XIX w., ale dopiero w drugiej połowie XX w. ceramika zaczęła być stosowana na dużą skalę, a mozaiki zajęły ważne miejsce wśród tworzonych kompozycji. Jedyna znana mozaika ceramiczna wykonana przed II wojną światową zdobi budynek przy ul. Św. Gertrudy - kina "Wanda" wzniesionego w 1912 r. Mozaika wypełnia trzy pola w prawej części fasady, tworząc całość w kształcie lekko spłaszczonego półkola. Geometryczne ornamenty ułożone zostały z błękitnych, białych, zielonych, szafirowych i karminowych płytek o różnych kształtach i rozmiarach, z dominacją kwadratów, trójkątów i równoległoboków. Pole środkowe wyróżniono zieloną maską wpisaną w prostokąt. Warto dodać, że podczas remontu przeprowadzonego w 1969 r. kino otrzymało ceramiczną dekorację holu, w formie bogato zdobionych, wielobarwnych kół, zaprojektowaną przez Witolda Skulicza i wykonaną w Spółdzielni "Kamionka" w Łysej Górze. "Wanda", jedno z najstarszych krakowskich kin, już niestety nie istnieje, a w jego wnętrzach znajduje się sklep spożywczy. Zachowała się jednak mozaika na fasadzie, którą jakiś czas temu zabezpieczono siatką. W okresie powojennym ceramika była wykorzystywana do dekoracji krakowskiej architektury na trzy sposoby: robiono kompozycje z płyt łysogórskich, które stanowiły lubiany i często używany materiał, stosowano piropikturę - eksperymentalną technikę mającą uniezależnić ceramikę od konieczności wypalania w piecu, a także tworzono moz[...]

Mozaiki w małopolskich uzdrowiskach


  Uzdrowiska na południu Małopolski od zawsze przyciągały nie tylko leczniczymi walorami wód mineralnych, lecz także krystalicznie czystym, górskim powietrzem. Perłą wśród polskich uzdrowisk była, i wciąż jest, Krynica-Zdrój, chętnie odwiedzana m.in. przez kuracjuszy z kręgów artystycznych. To tu Jan Kiepura wzniósł swą "Patrię" i tworzył Nikifor. Rywalizowała z nią mniejsza, lecz niezwykle malownicza Szczawnica, należąca przed wojną do rodziny Stadnickich. Oba kurorty znane i odwiedzane były już w XIX w. Młodsza od nich jest Muszyna, która stała się uzdrowiskiem w okresie XX-lecia międzywojennego. Po zakończeniu II wojny światowej nastąpił wzrost popularności uzdrowisk, czemu towarzyszyła gwałtowna ich rozbudowa. Powstały nowe sanatoria i domy wczasowe, często przytłaczające swym ogromem i dominujące nad okolicą. Wiele z nich ozdobiono kompozycjami wykonanymi z ceramiki, metalu, drewna, kamieni… Dekoracje nadawały indywidualny rys niekiedy podobnym budynkom, ocieplały wnętrza, dodawały im koloru. Od tamtej pory dużo się zmieniło, sanatoria i domy wczasowe zostały sprywatyzo[...]

Mozaiki w Zakopanem DOI:


  W Zakopanem bardzo chętnie wprowadzano do przestrzeni publicznej kompozycje realizowane przez plastyków. Miasto ozdabiano rzeźbami i płaskorzeźbami z drewna, metalu, kamienia czy betonu, a także dekoracjami ceramicznymi, zarówno we wnętrzach, jak i na elewacjach różnych budynków. Co prawda nie wszystkie przetrwały do dnia dzisiejszego, niektóre znane są jedynie ze zdjęć czy wzmianek w prasie, ale w Zakopanem wciąż możemy natrafić na ciekawe prace zrealizowane w minionych latach przez artystów plastyków. Są wśród nich zarówno dzieła miejscowych twórców (a trzeba zaznaczyć, że środowisko plastyków zakopiańskich było liczne i ważne na artystycznej mapie Polski), jak i artystów pochodzących z innych regionów. Pierwsza zakopiańska mozaika została zrealizowana podczas II wojny światowej. Wykonał ją Jan Seweryn Sokołowski nad wejściem do części barowej lokalu Trzaski, pó[...]

 Strona 1