Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Sylwia Łaba"

Modelowanie i symulacja procesów produkcyjnych

Czytaj za darmo! »

Szybki rozwój techniczny, coraz większa różnorodność produkowanych wyrobów oraz złożoność procesów wytwarzania spowodowały, że przedsiębiorstwa dążą do wypracowania efektywnej metody projektowania systemów produkcyjnych oraz racjonalnego systemu planowania. Gwarancją sukcesu na dzisiejszym coraz bardziej konkurencyjnym i zmiennym rynku jest szybka i elastyczna realizacja procesów produkcyjnych. Trudność dostosowania się do potrzeb rynku jest tym większa, im bardziej złożony jest system produkcyjny, im większa jest kapitałochłonność podejmowanych inwestycji oraz im dłuższy jest okres ich przygotowywania. Projektowanie systemu i procesu produkcyjnego i jego optymalizacja mają istotny wpływ na sprawność jego działania oraz wpływają na jakość i koszt wytworzenia produktu, a także [...]

Ciemnienie bulw ziemniaka możliwości jego ograniczania DOI:10.15199/65.2017.11.6


  Grupa cech, które decydują o przydatności konkretnej odmiany do sprecyzowanego wykorzystania, jest określona jako odpowiednia jakość surowca (konsumpcyjna, technologiczna). Jakość ta charakteryzowana jest przez cechy zewnętrzne (m.in. kształt, regularność, choroby skórki) oraz wewnętrzne (m.in. barwa miąższu, typ kulinarny, smakowitość, skłonność do ciemnienia, zawartość suchej substancji i skrobi) [17]. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 29 października 2003 r. (DzU 2003 nr 194 poz.1900 z późn. zm.) określa wymagania co do jakości handlowej ziemniaków wprowadzanych do obrotu, wg którego widoczne zaciemnienie miąższu na przekroju jest jedną z cech dyskwalifikujących. Również w ocenie konsumentów ziemniaki powinny charakteryzować się przede wszystkim miąższem bez wad, nieciemniejącym zarówno przed, jak i po ugotowaniu [6]. Barwa miąższu to cecha jakościowa bulw, która w znacznym stopniu decyduje o ich pozytywnym lub negatywnym postrzeganiu przez konsumenta [4, 9]. Dla konsumentów wygląd, a przede wszystkim barwa miąższu, jest podstawowym kryterium jego wyboru. Po zbiorze, wskutek procesów starzenia się, zawsze ma miejsce zmiana barwy miąższu. Wynika to z procesów biosyntezy i degradacji składników chemicznych, które decydują o jakości produktu. Ma to ogromne znaczenie zwłaszcza na rynku produktów świeżych, gdzie konsument nabywa produkty roślinne do bezpośredniego spożycia (po obróbce termicznej). Jakość ziemniaków nabywanych do celów konsumpcyjnych oceniana jest przez konsumentów głównie wizualnie - wygląd stanowi podstawową funkcję klasyfikacji handlowych i decyzji o zakupie [5]. Proces ciemnienia miąższu bulw surowych jest spowodowany enzymatycznym utlenianiem fenoli (głównie tyrozyny i kwasów fenolowych: chlorogenowego i kawowego) w obecności enzymu fenolazy, do ciemno zabarwionych produktów - melanin [6, 8, 10]. Związkami mającymi bezpośredni wpływ na ciemnienie miąższu bulw są składniki bioaktywne, tak[...]

Liofilizowane owoce jagodowe właściwości antyoksydacyjne DOI:10.15199/65.2017.12.4


  Wzrost zainteresowania żywnością przetworzoną, wygodną, z której łatwo i szybko można przygotować posiłek, skłania technologów żywności, biotechnologów oraz przedsiębiorców do opracowania nowych technologii. To dzięki temu wytwarzane są produkty zachowujące właściwości chemiczne, biologiczne i fizyczne naturalnych surowców. Surowce pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, zawierające duże ilości wody, są narażone na niekorzystne zmiany fizyczne, chemiczne i biologiczne. Woda ma bowiem ogromny wpływ na trwałość żywności i decyduje o szybkości reakcji enzymatycznych, mikrobiologicznych czy hydrolizy. Jednym ze sposobów utrwalania żywności jest obniżenie zawartości wody w surowcu przez suszenie, które hamuje procesy enzymatyczne oraz procesy życiowe drobnoustrojów. W celu ochrony produktów o krótkim terminie przydatności do spożycia przed utlenianiem (np. witaminy C) konieczne jest stosowanie odpowiednich, hermetycznych opakowań, które chronią produkt przed dostępem tlenu. Jedną z najnowocześniejszych metod suszenia produktów termolabilnych oraz osiągnięć nauki jest liofilizacja. Jest ona uznawana za najbardziej zachowawczą metodę suszenia, w której jakość otrzymanego produktu - suszu liofilizacyjnego - jest znacznie lepsza niż w przypadku innych metod suszenia [19]. Proces liofilizacji odkryli kilkaset lat temu Indianie Quechua. Zaobserwowali oni, że ziemniaki pozostawione w wysokich partiach Andów, które poddane zostały działaniu niskiego ciśnienia i obniżonej temperatury, najpierw zamarzają, a następnie odparowuje z nich lód. To dzięki temu procesowi pozostają wysuszone i przez długi czas nadają się do spożycia. Kolebką liofilizacji żywności są Stany Zjednoczone, gdzie po raz pierwszy liofilizaty zastosowano w czasie zimnej wojny, w latach pięćdziesiątych XX w., na zlecenie rządu USA w celu wyprodukowania dla wojska bogatych we wszystkie niezbędne składniki odżywcze racji żywności o małej masie. Liofilizowaną żywność zabierał[...]

Możliwości zagospodarowywania wytłoków i innych odpadów przemysłu owocowo-warzywnego


  Znaczną ilość odpadów przemysłu owocowo-warzywnego stanowią wytłoki, które mogą być ponownie zagospodarowane. Mimo że w ostatnich latach ilość wytłoków owocowych zmniejsza się, ilość powstających odpadów wciąż jest znaczna w skali kraju i wynosi niemal 200 tys. t rocznie. Wytłoki zawierają głównie polisacharydy ścian komórkowych, czyli takie komponenty błonnika pokarmowego, jak pektyny, celuloza i hemicelulozy. Ze względu na swoje fizykochemiczne właściwości polisacharydy te dają duże możliwości recyklingu, m.in. poprzez wykorzystanie ich jako dodatki do żywności. Wytłoki powstające w czasie tłoczenia owoców i warzyw stanowią główną masę odpadową w produkcji win, soków i napojów. W zależności od surowca i stosowanej technologii wytłoki stanowią od 15 do 25% owoców przetwarzanych na sok zagęszczony. W Polsce, która jest znaczącym producentem soków owocowych i warzyw nych, powstaje ok. 260 tys. t wytłoków owocowych i ok. 100 tys. t warzywnych rocznie [1]. Masa wytłoków zależy od wydajności tłoczenia soku. W tradycyjnej metodzie tłoczenia udział powstających wytłoków wynosi 20-25% masy użytych owoców [2]. W technologiach otrzymywania soków z wykorzystaniem preparatów enzymatycznych upłynniających miazgę oraz ługowania wytłoków wodą udział wytłoków może obniżyć się do ok. 12% masy jabłek [3]. Zakładając, że wytłoki powstające w produkcji soków owocowych stanowią średnio 20% zużytego surowca, w tabeli 1 przedstawiono szacunkowe dane dotyczące ilości wytłoków z produkcji soków owocowych w Polsce w latach 2008-2010. Poza wytłokami owocowymi otrzymywanymi głównie przy produkcji soków owocowych, przemysł wytwarza także wytłoki warzywne powstające głównie w procesie produkcji koncentratu pomidorowego, koncentratu z buraków ćwikłowych i w produkcji soku pomidorowego (tab. 2). Ilość wytłoków warzywnych jest znacznie mniejsza niż wytłoków owocowych. Ilość powstających wytłoków uzależniona jest od wydajności tłoczenia, a ta z kolei zależy od jako[...]

 Strona 1