Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Rafał Bogusz"

Kryteria projektowania alternatorów samochodowych

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiamy podstawowe kryteria projektowania alternatorów samochodowych oraz szczególne rozwiązania pozwalające na optymalizację konstrukcji w kierunku ich realizacji. Rozważane są: obliczenia własnego modelu, redukcja rozmiarów i masy, modyfikacja obwodu magnetycznego wzbudzenia (zmiana rozmiaru szczeliny powietrznej), poprawa efektywności chłodzenia, zmniejszenie generowanego hałasu i inne. Abstract. In this paper, we present basic criteria, as well as special solutions, permitting on optimalization of construction in direction their realization designing automotive alternators. Own model calculations, reduction in mass and size, modifications in the magnetic excitation circuit (air gap size change), improvement in the cooling efficiency, decrease of the generating noise and others are discussed. (Design criteria of automotive alternators). Słowa kluczowe: inżynieria samochodowa, alternator kłowy, kryteria projektowe, optymalizacja. Keywords: automotive engineering, claw pole (Lundell) alternator, design criteria, optimalization. Wstęp Przepływ prądu w uzwojeniach odbywa się na skutek pola magnetycznego, więc pierwszym działaniem projektanta jest określenie obwodu magnetycznego maszyny. Po dokonaniu wstępnego doboru rodzaju magneśnicy, który w większości przypadków wypada na korzyść biegunów kłowych, w ramach dalszych działań należy rozważyć, w jaki sposób w ramach tej samej konstrukcji osiągnąć większą wydajność prądową i moc na wyjściu układu. Nie można przy tym zapomnieć, że pomiędzy potencjalnymi możliwościami drzemiącymi w konstrukcji alternatora, a rzeczywistością istnieje istotna przepaść. Miarą poziomu tej "niemocy" jest sprawność, chociaż z drugiej strony stanowi ona swoistą gwarancję; pole manewru; że poprzez identyfikację strat i źródeł ich powstawania, w ramach tej samej konstrukcji, odpowiednie zabiegi technologiczne, względnie inny dobór materiałów konstrukcyjnych zadziałają na naszą korzyść. Wstępn[...]

Study on heterogeneous solid rocket propellants based on hydroxy-terminated polybutadiene rubber Badanie heterogenicznych stałych paliw rakietowych na bazie syntetycznego kauczuku butadienowego z grupami hydroksylowymi DOI:10.15199/62.2016.12.12


  A review, with 34 refs., of additives to heterogeneous solid rocket propellants, methods for detn. of their viscosity, linear combustion rate, and ageing behaviour. Dokonano przeglądu prac nad heterogenicznymi stałymi paliwami rakietowymi (HSPR) na bazie kauczuku HTPB (hydroxy-terminated polybutadiene). Opisano trendy badań ze szczególnym uwzględnieniem badań wpływu poszczególnych dodatków technologicznych do HSPR. Zwrócono uwagę na znaczny zakres prac nad nowymi modyfikatorami szybkości spalania HSPR. Przeanalizowano także metody wyznaczania parametrów balistycznych, badań starzeniowych w technice przyspieszonego starzenia w podwyższonej temperaturze oraz badań właściwości reologicznych w układzie HTPB-diizocyjanian. W badaniach technologii heterogenicznych stałych paliw rakietowych (HSPR) na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat można wyróżnić dwa główne trendy. Były to badania nad otrzymaniem nowych komponentów stałych paliw rakietowych najczęściej w postaci wysokoenergetycznych składników lepiszczy lub utleniaczy o wysokiej zawartości azotu oraz modyfikacja dotychczas stosowanego heterogenicznego stałego paliwa rakietowego w układzie HTPB/chloran(VII) amonu (NA). Obecnie w opracowywanych technologiach otrzymywania rezygnuje się z inertnych składników lepiszczy, takich jak HTPB, na rzecz energetycznych polimerów typu GAP, polyNIMMO lub polyGLYN1). Zastosowanie tych związków pozwala na podwyższenie energetycznych właściwości HSPR. Ponadto w literaturze pojawiają się doniesienia o otrzymaniu energetycznych termoplastycznych elastomerów (ETPEs)2, 3) w reakcji energetycznych polimerów z diizocyjanianami w stosunku stechiometrycznym. Tak powstałe liniowe kopolimery znalazły już zastosowanie w eksperymentalnych partiach prochów oraz odlewanych materiałach wybuchowych4). W związku z powyższym otrzymanie ETPEs spełniających wymagania stawiane HSPR jest tylko kwestią czasu. Jednakże otrzymany w połowie lat siedemdziesiątych XX [...]

Study of the effect of curing agents on properties of the heterogeneous solid rocket propellants Badanie wpływu środków utwardzających na właściwości stałych heterogenicznych paliw rakietowych DOI:10.15199/62.2015.3.21


  Three com. curing agents were added to solid heterogeneous propellants based on dihydroxypolybutadiene and NH4ClO4. Calorific value, decompn. temp., pot life, hardness, friction and impact sensitivity of the propellants were detd. The calorific value and pot life depended strongly on the curing agent used. Omówiono wpływ środków utwardzających na właściwości fizykochemiczne i fizykomechaniczne stałych niejednorodnych paliw rakietowych na bazie α,ω-dihydroksypolibutadienu oraz chloranu(VII) amonu. W procesie formowania stałych heterogenicznych paliw rakietowych (SHPR), zwanych dalej paliwami, w początkowej fazie występuje półpłynna masa (PM) w postaci wysokonapełnionej zawiesiny (WNZ) o właściwościach nienewtonowskiego, tiksotropowego i pseudoplastycznego płynu, która w procesie utwardzania przechodzi w ciało stałe o specyficznych właściwościach i specjalnym przeznaczeniu1). W celu przygotowania WNZ do fazy ciekłej złożonej z kauczuku butadienowego typu HTPB (α,ω-dihydroksypolibutadien) i plastyfikatora dodaje się porcjami utleniacz oraz dodatki modyfikujące użytkowe właściwości SHPR. Po dodaniu każdej porcji dodatków PM miesza się w podwyższonej temperaturze i pod obniżonym ciśnieniem. Przygotowaną w ten sposób WNZ poddaje się procesowi chemoutwardzania przez wprowadzenie do masy di- lub triizocyjanianów2), które wchodzą w reakcję z polimerową matrycą zgodnie ze schematem przedstawionym na rys. 1. W celu optymalnego przeprowadzenia procesu utwardzania paliwa rakietowego do przygotowanej masy paliwowej dodaje się środek utwardzający. Jako środki utwardzające SHPR na bazie kauczuku HTPB stosuje się diizocyjanian dimetylu2) (DDI) (rys. 2) lub diizocyjanian izoforonu3) (IPDI) (rys. 3). W pracy zastosowano także Desmodur® (DES) (rys. 4). W zależności od budowy cząsteczki poszczególne izocyjaniany wykazują zróżnicowaną szybkość reakcji z grupami hydroksylowymi. Jest to bardzo istotny technologicznie p[...]

Wstępna ocena stałych heterogenicznych paliw rakietowych na bazie azotanów(V), o obniżonej zawartości chlorowodoru w produktach spalania DOI:10.15199/62.2017.12.16


  Stałe heterogeniczne paliwa rakietowe (SHPR) są mieszaniną utleniacza i palnych dodatków zawieszonych w polimerycznej matrycy. Podczas procesu spalania SHPR są zdolne do emisji dużej ilości gorących gazów o wysokiej energii kinetycznej, będących źródłem napędu silników rakietowych na ich bazie. Paliwa te znajdują zastosowanie m.in. w silnikach pocisków balistycznych, pocisków kierowanych i rakiet kosmicznych. Podstawowe składniki powszechnie stosowane w technologii stałych heterogenicznych paliw rakietowych to chloran(VII) amonu (NA) (utleniacz), ciekłe 2482 96/12(2017) Inż. Natalia SZEMLIŃSKA w roku 2016 ukończyła studia I stopnia na Wydziale Nowych Technologii i Chemii Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie. Obecnie kontynuuje naukę na studiach magisterskich na tym samym wydziale. Specjalność - materiały wybuchowe i pirotechnika. Dr hab. inż. Bogdan FLORCZAK, prof. IPO - notkę biograficzną i fotografię Autora wydrukowaliśmy w nr. 11/2017, str. 2306. Table 2. ICT-Code calculation results Tabela 2. Wyniki obliczeń w programie ICT-Code Parametr Próbka I II III IV V VI VII VIII IX d, g/cm3 1,75 1,80 1,71 1,77 1,70 1,75 1,74 1,74 1,73 Q, J/g 5798 5998 6354 6058 5598 5820 5663 5503 5484 Isp, s 246,2 247,6 258,4 241,7 242,6 244,9 236,6 242,2 240,4 CHCl, komora, % mas. 2,256 2,881 19,201 3,040 1,955 2,670 2,061 1,305 1,718 CHCl, dysza, % mas. 0,339 0,610 20,931 0,674 0,102 0,436 0,338 0,060 0,206 lepiszcze na bazie syntetycznego kauczuku z grupami funkcyjnymi (np. PBAN (kopolimer butadienu z acetonitrylem i kwasem akrylowym), HTPB, GAP (polimer azydku glicydu))1) oraz pyły metali takich jak glin, magnez lub stop glinowo-magnezowy2), które zwiększają impuls właściwy oraz ciepło spalania uzyskiwanych SHPR3). W technologii SHPR stosuje się również modyfikatory szybkości spalania4), stabilizatory i plastyfikatory. Istotnym problemem podczas stosowania tej grupy paliw jest znaczna emisja chlorowodo[...]

 Strona 1