Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Anna Stępień"

Metody augmentacji satelitarnych systemów nawigacyjnych

Czytaj za darmo! »

W artykule opisano cztery podstawowe warunki, jakie musi spełniać system satelitarny, aby mógł być uznany za system nawigacyjny, tj. dokładność, ciągłość działania, dostępność i wiarygodność. Powszechnie znane systemy satelitarne GPS i GLONASS nie spełniają tych warunków i muszą być udokładnione. Obecnie używa się trzech rodzajów augumentacji. Są to GBAS (Ground Based Augumentation System - sy[...]

Modyfikacja wyrobów wapienno-piaskowych DOI:10.15199/33.2015.12.08


  Wartykule przeanalizowano wpływ modyfikacji składu mieszanki wapienno-piaskowej (silikatowej) na właściwości i mikrostrukturę gotowych wyrobów. Badaniom poddano mieszanki modyfikowane: kruszywem bazaltowym, kruszywem barytowym oraz krzemianem i polikrzemianem litu. Analizę skutków modyfikacji dokonano na podstawie wyników badań uzyskanych przy wykorzystaniu termicznej analizy różnicowej (DTA), dyfraktometrii rentgenowskiej (XRD) i elektronowej mikroskopii skaningowej (SEM), a także oznaczania porowatości. Słowa kluczowe: silikaty, faza C-S-H, lit, baryt, bazalt.Wdobie, gdzie jednym z najważniejszych kryteriów jest ekologia, poszukuje się trwałych i bezpiecznych dla środowiska materiałów [6]. Przełomowym momentem w rozwoju wyrobów wapienno-piaskowych (silikatów) był 1880 r., gdy w drodze eksperymentów Michaelis wynalazł i opatentował technologię produkcji sztucznego piaskowca. W1894r.wyprodukowano na skalę przemysłową pierwsze cegły, a w 1903 r. powstała pierwszawPolsce fabryka silikatów (Mazurska Wytwórnia Cegły Piaskowo- Wapiennej Sp. z. o.o.), zrzeszająca 20 pracowników i wytwarzająca przez 7miesięcy w roku 2,5mln cegieł. Kolejne zakłady powstawały sukcesywnie, a do najpopularniejszych należały wLeżajsku (1961), Ludyni (1962), Przysieczynie (1962), Kluczach (1968), Krukach (1972). W latach 70. i 80. XX w. wyroby silikatowe zostały wyparte przez technologię "wielkiej płyty" [39]. Wzmożone zainteresowanie silikatami nastąpiło na przełomie lat 80. i 90. XX w. i powiązane było z powołaniemgrupy ECSPA(European Calcium Silicate Producers Association), która stanowi platformę dla ekspertów krajowych w dziedzinie technologii, normalizacji i produkcji. Silikaty nie są nasiąkliwe. Wchłaniają wodę jedynie do 16% w stosunku do masy, podczas gdy nasiąkliwość innych materiałów budowlanych osiąga nawet 24% [14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 35, 36]. Przekonanie, że silikat to wyrób zimny i mokry, jest zatem błędne. Silik[...]

Wymagania dotyczące jakości wody w obiektach służby zdrowia DOI:10.15199/17.2016.6.6


  Każdy obiekt użyteczności publicznej powinien zapewnić wodę o wymaganej jakości, zgodnej z odpowiednimi wytycznymi prawnymi i branżowymi, na cele technologiczne oraz cele sanitarne. Z uwagi na niebezpieczeństwo wtórnego zanieczyszczenia wody w instalacji wewnętrznej podczas jej dystrybucji oraz ze względu na obowiązujące dodatkowe wymagania dotyczące jakości wody przeznaczonej na różne cele technologiczne, obiekty służby zdrowia decydują się na stosowanie Lokalnych Stacji Doczyszczania Wody (LSDW). Na wybór odpowiedniego układu doczyszczania wody wpływa w głównej mierze wyjściowa jakość wody w punkcie czerpalnym oraz wymagania stawiane wodzie zasilającej urządzenie bądź instalację danego typu. Przestrzeganie zaleceń producentów i wymagań prawnych sprzyja wydłużeniu żywotności urządzeń oraz wpływa na efektywność ich pracy i zdrowie użytkowników instalacji.Woda doprowadzana do odbiorców ze stacji uzdatniania wody musi zawsze spełniać wymagania określone przez Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27.11.2015 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (RMZ) [25]. Podczas dystrybucji istnieje zawsze niebezpieczeństwo wtórnego mikrobiologicznego zanieczyszczenia wody, jak i mogą pogorszyć się jej własności fi zyko-chemiczne. Gdy woda jest wykorzystywana nie tylko na cele bytowe, ale również na różnorodne cele technologiczne, może to negatywnie wpłynąć na zdrowie odbiorców oraz mieć wpływ na efektywność i na czas eksploatacji urządzeń. Problem ten głównie ma znaczenie w budynkach użyteczności publicznej, gdzie wodę wykorzystuje się do wielu dodatkowych celów. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury (RMI) [21] i Ustawy o zakładach opieki zdrowotnej [31], szpital, jako obiekt opieki zdrowotnej, jest budynkiem użyteczności publicznej. Każdy szpital powinien zapewnić pacjentom wodę o wymaganej jakości, ilości i ciśnieniu. W obiektach służby zdrowia przebywa wielu pacjentów o obniżonej odporności, bądź sto[...]

Analiza zaopatrzenia i wykorzystania wody w wybranych obiektach służby zdrowia DOI:10.15199/17.2016.7.4


  W związku z wymaganiami dotyczącymi jakości wody oraz bezpieczeństwa użytkowników, szczególnie pod kątem skażenia mikrobiologicznego, eksploatatorzy systemów zaopatrzenia w wodę w budynkach użyteczności publicznej stosują rozwiązania zgodne zarówno z wymaganiami producentów urządzeń, jak i odpowiednimi normami oraz wytycznymi branżowymi. W celu uzyskania odpowiednich parametrów jakości wody przeznaczanej na konkretne cele, obiekty użyteczności publicznej decydują się na zastosowanie dodatkowych rozwiązań, takich jak lokalne stacje doczyszczania wody (LSDW). W obiektach opieki zdrowotnej przygotowanie wody jest wielostopniowe, a ilość stopni oraz zakres doczyszczania zależy od zużycia wody, celu na jaki będzie ona wykorzystywana, zastosowanych urządzeń, rodzaju instalacji i materiałów użytych do wykonania danego systemu.1. Wstęp W zależności od charakteru obiektu, jego wyposażenia i rodzaju świadczonych usług dla pacjentów woda przeznaczana jest na różne cele technologiczne. Każdy z celów ma odrębne, określone prawnie wymagania, dotyczące jakości i ilości wody zasilającej, budowy instalacji wewnętrznej, niekiedy odpowiedniego ciśnienia. Woda musi odpowiadać określonym wymaganiom pod kątem fi zyko-chemicznym oraz mikrobiologicznym, nie tylko zgodnie z przepisami obowiązującymi na terenie kraju, ale również zgodnie z wymaganiami producentów urządzeń. Stosowanie się do wymagań producentów i określonych w odpowiednich normach i rozporządzeniach, zdecydowanie wpływa na żywotność urządzeń, jakość prowadzonego procesu technologicznego oraz na zdrowie ludzi korzystających z wody uzdatnianej i doczyszczanej na terenie obiektu. 2. Przegląd rozwiązań systemów zaopatrzenia w wodę w wybranych obiektach służby zdrowia Do analizy zastosowanych rozwiązań systemów zaopatrzenia w wodę w obiektach służby zdrowia wybrano trzy szpitale publicznej służby zdrowia (OBIEKT A, B i C). Każdy z obiektów znajdował się w innej strefi e zasilania w wodę. [...]

Methods for synthesis of fatty-acid esters of starch Metody syntezy estrów skrobi i kwasów tłuszczowych DOI:10.15199/62.2015.11.22


  A review, with 56 refs., of the prepn. methods of the title esters in org. or ionic solvents, under the supercrit. conditions, in absence of solvents as well as by using lipases of microbial origin. Przedstawiono metody otrzymywania estrów skrobi i kwasów tłuszczowych z wykorzystaniem katalizatorów chemicznych oraz enzymatycznych. Ze względu na różnice w rozpuszczalności poszczególnych substratów omówiono wpływ wyboru medium reakcyjnego na efektywność reakcji. Najpowszechniej stosowanym w przemyśle spożywczym biopolimerem jest skrobia. Parametrem gwarantującym zróżnicowanie właściwości fizykochemicznych tego polisacharydu jest pochodzenie botaniczne. W zależności od surowca wyjściowego poszczególne rodzaje skrobi różnią się m.in. wielkością granul, zdolnością wiązania wody, charakterystyką kleikowania i właściwościami reologicznymi jej roztworów. Wykorzystanie skrobi w stanie niezmodyfikowanym jest bardzo ograniczone. Podczas przemysłowych procesów technologicznych układy zawierające naturalne polisacharydy są narażone na destabilizację pod wpływem operacji mechanicznych (przepompowywanie, szybkie mieszanie), termicznych oraz w wyniku zmiany pH. Dlatego też, aby sprostać rosnącym wymaganiom konsumenckim konieczne jest wprowadzanie modyfikacji, które nadają surowcom nowe cechy funkcjonalne. Pod kątem stosowania w przemyśle spożywczym modyfikacje skrobi koncentrują się głównie na poprawie jej stabilności reologicznej, zarówno na etapie produkcji, jak i w trakcie przechowywania. Zwiększanie zastosowania skrobi uzyskuje się m.in.poprzez zmianę zdolności wiązania wody i zmniejszenie tendencji do jej retrogradacji. W zależności od przeznaczenia żele i kleiki skrobiowe mogą cechować się zróżnicowaną lepkością, konsystencją, klarownością i przezroczystością. Ważnymi cechami funkcjonalnymi pochodnych skrobiowych są ich zdolności emulgujące. Uzyskuje się również nośniki polisacharydowe charakteryzujące się zdolnością do absorbowania [...]

 Strona 1