Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Zofia Lendzion-Bieluń"

Wpływ dyfuzji międzyziarnowej na aktywność katalizatorów żelazowych do syntezy amoniaku

Czytaj za darmo! »

Oznaczono aktywność mieszaniny dwóch katalizatorów żelazowych o różnej zawartości potasu w procesie syntezy amoniaku pod ciśnieniem 10 MPa. Pomiary wykonano w czasie redukcji katalizatorów mieszaniną 3H2+N2 w temp. 500°C, 525°C i 650°C. Aktywność mieszaniny katalizatorów bezpośrednio po 48-godzinnej redukcji w temp. 500°C była ok. 2 razy mniejsza od aktywności wzorcowego katalizatora przemysłowego. W wyniku wygrzewania łącznie przez 500 h w temp. 500°C i 525°C aktywność mieszaniny katalizatorów osiągnęła aktywność katalizatora przemysłowego. Wzrost aktywności mieszaniny katalizatorów jest wynikiem dyfuzji potasu miedzy ziarnami katalizatora. Three Fe catalysts for NH3 synthesis of varying K2O concns. (0.23-1.32%) were prepd. on a basis of a com. catalyst (K2O content 0.70% by mass) by leaching, impregnation or blending, reduced with H2/NH3 mixt. at 500-650oC for 50-530 h, and studied for their catalytic activity under pressure 10 MPa at 350-500°C. The max. activity was found for the com. catalyst used for comparison. Both decreasing and increasing the K2O content in the catalyst resulted in a decrease in its catalyst activity. Synteza amoniaku jest prowadzona na katalizatorze wytwarzanym z rudy magnetytowej przetapianej z dodatkiem promotorów, takich jak tlenki glinu, wapnia i potasu po redukcji otrzymanego stopu1-5). W jednostkach przemys􀃡owych syntez􀄊 amoniaku z wykorzystaniem stopowego katalizatora 􀄪elazowego prowadzi si􀄊 pod wysokim ci􀄞nieniem (13-20 MPa) i w temp. 400-500􀁱C6, 7). Katalizator 􀄪elazowy jest wyj􀄅tkowo stabilny w warunkach reakcji. Czas eksploatacji w jednostce syntezy wynosi przeci􀄊tnie 10-12 lat, ale mo􀄪e nawet si􀄊ga􀃼 20 lat. Przyk􀃡adem jest instalacja w K􀄊dzierzynie produkuj􀄅ca 1500 t NH3/dob􀄊, gdzie katalizator PS3 INS, opracowany w Politechnice SzczeciИ[...]

Synthesis and characterization of crystalline Fe3O4 nanoparticles Synteza i charakterystyka nanokrystalicznego Fe3O4 DOI:10.15199/62.2016.11.33


  Fe3O4 was pptd. from an aq. soln. of Fe2+ and Fe3+ by addn. of Na2CO3 in presence of poly(ethylene glycol) used to protect the product against oxidn. and agglomeration of nanoparticles. Reaction was carried out at 80-90°C and varying rates of stirring (400-6000 rpm). The presence of Fe3O4 phase was evidenced by X-ray powder diffraction. The increase of reaction temp. and stirring rate resulted in an increase of the av. crystallite size (from 12 nm to 21 nm). Przedstawiono sposób otrzymywania nanocząstek magnetycznych Fe3O4 metodą współstrącania. Metoda polegała na dodaniu węglanu sodu (Na2CO3) do mieszaniny glikolu polietylenowego i roztworu soli zawierającego jony żelaza w odpowiednim stosunku molowym Fe3+/Fe2+. Glikol polietylenowy został użyty jako substancja zabezpieczająca tlenek żelaza Fe3O4 przed utlenianiem i aglomeracją nanocząstek, a także umożliwiająca dalszą funkcjonalizację otrzymanego tlenku. Zbadano wpływ temperatury strącania i szybkości mieszania na strukturę otrzymanego tlenku Fe3O4. Ostatnio zaobserwowano wzrost zainteresowania nanokrystalicznym tlenkiem żelaza Fe3O4, zwanym magnetytem, o właściwościach superparamagnetycznych. Grubokrystaliczny magnetyt jest ferrimagnetykiem, który tworzy sieć przestrzenną typu odwróconego spinelu. Właściwości superparamagnetyczne wykazuje tlenek żelaza(II, III) o wymiarach nanometrycznych, przeważnie od kilku do kilkudziesięciu nanometrów. Superparamagnetyczne nanocząstki tlenku żelaza(II, III) SPION (superparamagnetic iron oxide nanoparticles)1) wykazują niezwykłą mobilność i ultraszybką reakcję na przyłożone zewnętrzne pole magnetyczne2, 3). Początkowo nie doceniano właściwości tlenków żelaza, wykorzystując je wyłącznie jako barwniki. Z czasem nanokrystaliczny tlenek żelaza( II, III) znalazł zastosowanie jako katalizator m.in. w syntezie Fischera i Tropscha4), w elektrotechnice jako magnetyczny nośnik pa[...]

Badanie właściwości katalizatora żelazowego pobranego z różnych części wlewka

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań właściwości fizykochemicznych katalizatora żelazowego pobranego z różnych części "wlewka" otrzymanego podczas wytopu tego katalizatora. Oznaczono skład chemiczny oraz fazowy, rozmieszczenie promotorów, a także aktywność katalityczną w procesie syntezy amoniaku. Wykazano, że katalizator żelazowy powstały podczas wytopu w wyniku krystalizacji stopu jest niejednorodny. Fe catalyst was prepd. by fusion of Fe3O4 with Al2O3, CaO and K2O under industrial conditions and casting the resp. ingots. Melt samples were taken from the upper and middle parts of the ingot and analyzed for chem. and phase compns. as well as for catalytic activity in the NH3 synthesis at 723 and 923 K after redn. with H2 at 473-773 K. The catalyst from the upper part of the ingot contained more Fe3O4 than those taken from the middle ingot part and was twice as active at the beginning of the synthesis, but its activity rapidly decreased during its use at elevated temp. Stopowy katalizator 􀄪elazowy jest najcz􀄊􀄞ciej stosowanym katalizatorem do syntezy amoniaku. Otrzymuje si􀄊 go poprzez stapianie magnetytu z promotorami, takimi jak Al2O3, CaO i K2O. G􀃡ówn􀄅 faz􀄅 katalizatora w formie utlenionej jest magnetyt. Oprócz niej, gdy stopie􀄔 utlenienia 􀄪elaza w próbce Fe2+/Fe3+ jest wi􀄊kszy od 0,5, wyst􀄊puje tak􀄪e wustyt oraz ferryt wapniowy1). Identyfikuje si􀄊 tak􀄪e faz􀄊 szklist􀄅, sk􀃡adaj􀄅c􀄅 si􀄊 g􀃡ównie z tlenków krzemu, glinu, wapnia i potasu. Tlenek glinu rozpuszcza si􀄊 w magnetycie tworz􀄅c roztwór sta􀃡y. Niewielkie jego ilo􀄞ci znajduj􀄅 si􀄊 w wustycie oraz w fazie szklistej2, 3). Jony wapnia Ca2+ zast􀄊puj􀄅 jony Fe2+ w fazie wustytowej oraz magnetytowej. Wap􀄔 zawarty jest takh[...]

Badanie fitoremediacji zawierających metale ciężkie mieszanin osadów ściekowych i popiołów przy użyciu jęczmienia jarego DOI:10.15199/62.2017.8.25


  Wraz z rozwojem technizacji, nie tylko w przemyśle, usługach, ale także w gospodarstwie domowym, zwiększa się ilość i zakres używanych związków metali ciężkich. Część z nich w postaci odpadów przechodzi do ścieków, a następnie jest kumulowana w osadach ściekowych, ograniczając możliwości ich przyrodniczego i rolniczego wykorzystania1). Do najbardziej niepożądanych toksycznych dla organizmów żywych metali ciężkich występujących w osadach ściekowych zalicza się kadm, ołów, chrom, nikiel i rtęć, gdyż wykazują (poza niklem) znaczną podatność na biokumulację2). Zawartość metali ciężkich uzależniona jest głównie od udziału ścieków przemysłowych (głównie przemysł galwanizerski, górniczy, garbarski, papierniczy, nawozowy oraz bateryjny) w całej ilości ścieków komunalnych poddawanych oczyszczeniu3). Źródłem metali ciężkich (np. Cd, Cu, Zn i As) w ściekach komunalnych mogą być również detergenty lub proszki do prania odprowadzane z gospodarstw domowych4-7). W przypadku zakładów pralniczych źródłem metali ciężkich w ściekach mogą być też dywany i wykładziny podłogowe niewiadomego pochodzenia, które mogą zawierać związki rtęci, ołowiu i chromu8). Biorąc pod uwagę, że przemysł pralniczy jest jednym z największych konsumentów wody - przeciętne zużycie wynosi 15 L wody na 1 kg prania9) - w przypadku odprowadzania ścieków z dużej pralni przemysłowej może ona stanowić znaczne źródło metali ciężkich odprowadzanych do środowiska. Metale ciężkie zawarte w środkach piorących nie mają wprawdzie negatywnego wpływu na prany asortyment ani na urządzenia pralnicze10), to jednak w przypadku oczyszczania ścieków pralniczych w oczyszczalni ścieków mogą mieć istotne implikacje dla możliwości zagospodarowania powstających osadów ściekowych. Pralnia Fliegel Textilservice w Nowym Czarnowie jest dużą pralnią przemysłową, w której dzienny przerób wynosi ok. 70 t prania. Ilość powstających ściek[...]

 Strona 1