Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Robert Trębski"

Poprawa obserwowalności systemu elektroenergetycznego przez wykorzystanie techniki synchrofazorów DOI:10.15199/74.2018.12.8


  Synchrofazor (rys. 1) jest liczbą zespoloną, która reprezentuje sinusoidalną wielkość pomiarową x(t) (np. prąd lub napięcie w systemie elektroenergetycznym), przy czym liczba ta jest wyznaczana na podstawie ciągu próbek wielkości mierzonej, a chwile próbkowania są synchronizowane wspólnym dla całego systemu źródłem synchronizującym [2]. Fazor wielkości mierzonej x(t) zawiera jej wartość skuteczną X oraz fazę θ, która jest odległością kątową wyznaczoną w odniesieniu do początku pomiaru określonego przez zewnętrzny impuls synchronizujący. Urządzenia wykonujące pomiary synchrofazorów nazywa się Phasor Mesurement Unit (PMU). Na bazie PMU budowane są obszarowe systemy pomiarowe typu WAMS (Wide Area Measurement System). Wiążącymi elementami struktury WAMS są koncentratory komunikacyjne typu PDC (Phasor Data Concentrator). Przeznaczeniem PDC jest zbieranie za pośrednictwem systemów teleinformatycznych pomiarów z PMU. Zgromadzone przez PDC dane pomiarowe mogą być poddawane procesom obróbki i archiwizowania. W systemach WAMS można tworzyć różne rozwiązania funkcjonalne, jednakże ich działanie w dużym stopniu zależy od dokładności zastosowanych urządzeń PMU oraz szybkiej i poprawnej transmisji z PDC. Dlatego gwarancją skuteczności systemów WAMS jest zapewnienie wysokiej przepustowości oraz małych opóźnień w transmisji pakietów danych fazorów przesyłanych do PDC. Na rys. 2 przedstawiono poglądowo zależność powiązań PMU i PDC w ramach systemu WAMS. Najprostszym rozwiązaniem połączeń WAMS jest struktura gwiazdowa, w której wszystkie PMU wysyłają swoje pomiary do jednego PDC. Po odpowiedniej obróbce PDC przekazuje dalej dane do centralnego komputera realizującego zadania określone w rozwiązaniach funkcjonalnych WAMS. Taka struktura cechuje się prostym rozwiązaniem połączeń systemu komunikacyjnego, ale ma pewne ograniczenia, ponieważ jeden może obsługiwać dane nie więcej jak z 20-30 PMU, a komputer centralny może nie być w stanie do[...]

Przeciwdziałanie utracie synchronizmu w dużych elektrowniach za pomocą automatyki przeciwkołysaniowej i poprawy pracy zabezpieczeń DOI:10.15199/74.2015.2.1


  Zwarcia w sieciach elektroenergetycznych mogą powodować utratę synchronizmu generatorów synchronicznych i towarzyszące temu asynchroniczne kołysania mocy w sieci przesyłowej lub głębokie kołysania wirników generatorów i towarzyszące temu synchroniczne kołysania mocy w sieci przesyłowej. Utracie synchronizmu przeciwdziała się, przyjmując odpowiednie kryteria w planowaniu rozwoju systemu elektroenergetycznego (SEE) i dobierając właściwe środki zaradcze [1, 2]. Do środków zaradczych zalicza się m.in. wyłączanie części generatorów wykonywane w stanach zagrożenia synchronizmu przez automatykę przeciwkołysaniową APK [3, 4]. Automatykę APK czasem łączy się z automatyką odciążania sieci AO, używając skrótu APK-O. Jednak obie automatyki mogą różnić się pod względem zasady oraz szybkości działania. Ten artykuł dotyczy automatyki APK. Kołysania asynchroniczne i głębokie kołysania synchroniczne mają istotny wpływ na pracę niektórych zabezpieczeń. Zalicza się do nich: zabezpieczenia podimpedancyjne generatorów, zabezpieczenia odległościowe bloków generator-transformator, zabezpieczenia odległościowe linii przesyłowych, blokady kołysaniowe PSB (Power Swing Blocking) zabezpieczeń podimpedancyjnych i odległościowych, zabezpieczenia od poślizgu biegunów generatorów synchronicznych PSP (Pole Slip Protection) oraz ewentualnie zabezpieczenia rozcinające sieć OST (Out of Step Tripping), o ile są stosowane. Wszystkie te zabezpieczenia wraz z automatyką przeciwkołysaniową muszą tworzyć funkcjonalnie spójny i logiczny system ochrony przeciwdziałania skutkom kołysań mocy w sieci przesyłowej. Zagadnienia te dość szeroko omówiono w artykułach [5-7] oraz powtórzono w referacie [8]. Według grupy roboczej Power System Relaying Committee of IEEE Power Engineering Society [9] oraz informacji zawartych w [5-7] filozofia funkcjonowania omawianego systemu ochrony i jego selektywność sprowadza się do następujących ogólnych wytycznych: ● APK ma przeciwd[...]

Koncepcja procedury doboru zaczepu przesuwnika fazowego włączanego do sieci elektroenergetycznej DOI:10.15199/74.2018.3.5


  Przesuwniki fazowe (PF) w sieci elektroenergetycznej pozwalają kształtować rozpływ mocy czynnej, co jest bardzo korzystne dla operatora tej sieci. Sterowanie PF (realizowane zmianą zaczepów PF) umożliwia zmianę wartości (także kierunku przepływu) mocy, nie tylko w gałęzi z PF, ale również w ich otoczeniu sieciowym [2, 5]. Jednak podczas włączania PF mogą występować gwałtowne zmiany warunków pracy sieci, niepożądane dla jej bezpiecznej i niezawodnej pracy [1, 4]. Włączaniu PF mogą towarzyszyć znaczne udary prądowe i gwałtowne zmiany rozpływu mocy czynnej. W skrajnie niekorzystnej sytuacji może to być przyczyną awarii i zbędnych wyłączeń w sieci (także nieuzasadnionego wyłączenia dopiero co włączonego PF). Definiuje to oczekiwania operatorów sieci - zmiany warunków pracy sieci, wywołane włączeniem PF, powinny zostać wyeliminowane lub przynajmniej zminimalizowane. Dlatego znalezienie rozwiązania umożliwiającego ograniczenie niepożądanych skutków włączania PF jest bardzo ważne, mimo stosunkowo rzadkiej potrzeby włączania PF (zwykle po planowych przestojach eksploatacyjnych PF lub rzadziej awaryjnych ich wyłączeniach, także wyłączeniach linii z PF w następstwie zaistniałych zakłóceń). W artykule przedstawiono charakterystykę zmian warunków pracy sieci elektroenergetycznej towarzyszących włączaniu PF, zależnie od ustawionego w nich zaczepu oraz warunków pracy otoczenia sieciowego PF. Przyjęta metodyka badań obejmowała zarówno stan dynamiczny w początkowych chwilach czasowych operacji włączania PF, jak i stan quasi-ustalony po jego włączeniu. Do celów badań symulacyjnych opracowano m.in. dokładny model dynamiczny PF zainstalowany w stacji Mikułowa (MIK) oraz modele otoczenia sieciowego stacji MIK i Hagenwerder (HAG), do której są przyłączone napowietrzne linie 400 kV z PF. Zrealizowane wieloscenariuszowe badania symulacyjne pozwoliły zidentyfikować parametry pracy otoczenia sieciowego PF, których wpływ na skalę negatywnych zjawisk [...]

 Strona 1