Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"AGNIESZKA MARTYŁA"

Wpływ bezwodnej metody syntezy oraz czynnika templatującego na właściwości teksturalne adsorbentów tlenkowych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań mających na celu opracowanie nowych metod otrzymywania materiałów opartych na układach tlenkowych Al2O3-B2O3, przy zastosowaniu syntezy zol-żel z czynnikiem templatującym oraz ich porównanie z wynikami uzyskanymi dla syntezy prowadzonej bez czynnika templatującego, z perspektywą zastosowania takich układów jako magazynów wodoru. Binary Al2O3-B2O3 sorbents were p[...]

Badanie możliwości zastosowania materiału katalitycznego z nośnikiem syntetyzowanym na drodze zol–żel w ogniwach paliwowych

Czytaj za darmo! »

Zbadano możliwość zastosowania katalizatora platynowego naniesionego na tlenek glinu oraz układ binarny tlenek glinu-tlenek cyny(IV) w metanolowym ogniwie paliwowym stosując woltamperometrię cykliczną i rentgenografię. Zastosowana metoda zol-żel nanoszenia katalizatora pozwoliła na wyeliminowanie niepożądanej interakcji między prekursorem fazy metalicznej a powierzchnią nośnika oraz pozwol[...]

Wytwarzanie powłok z użyciem organofunkcyjnych silanów DOI:10.15199/62.2017.6.10


  Interesującym sposobem wykorzystania organicznych połączeń krzemu1-5) jest proces hydrofobizacji6), czyli nadawania powierzchniom, a niekiedy całym strukturom wewnętrznym, właściwości hydorofobowych, celem ochrony materiałów przed wnikaniem wody w głąb ich struktury. Zjawisko hydrofilowości i hydrofobowości jest powiązane z oddziaływaniem materii z wodą7). Hydrofilowość jest to podatność materiału na zwilżanie wodą, wynikająca z dużego momentu dipolowego cząsteczek. Kąt zwilżenia dla oddziaływania takiej powierzchni z wodą jest nie większy niż 90° (rys. 1).Hydrofobowość powierzchni to brak podatności na zwilżanie przez wodę, wynikająca z apolarnego charakteru tej powierzchni. Kąt zwilżania dla tego rodzaju oddziaływania powierzchni z wodą jest większy od 90o. Miarą stopnia hydrofobizacji jest zwilżalność. Im mniejszy kąt oddziaływania między materiałem a wodą, tym mniej zabezpieczony materiał chętniej wchłania wodę. Wyróżnia się też superhydrofilowość, jako szczególną skłonność do zwilżania wodą8). Kropla naniesiona na powierzchnię TiO2 (jako powierzchnię superhydrofilową) będzie miała kąt zwilżenia ok. 0o, co powoduje jej natychmiastowe rozmycie na powierzchni nośnika. Superhydrofobowość jest szczególnym przypadkiem hydrofobowości, gdzie kąt zwilżenia wynosi ponad 120° (rys. 1). Kropla jest trwała, sztywna, a po jej przemieszczeniu nie pozostaje mokry film. Na powierzchni hydrofilowej kropla jest nietrwała, nie ma zdolności do utrzymania się na powierzchni. W skrajnych przypadkach, gdy kąt zwilżenia jest bliski 0°, kropla od razu się rozmywa i jest wchłaniana przez materiał. Powierzchnie hydrofobowe pozwalają na utrzymanie stabilnej kropli, która ma kształt kuli i utrzymuje się w zadanej pozycji. Właściwości materiałów, które mogą znaleźć zastosowanie jako powłoki zależą m.in. od ich energii powierzchniowej, temperatury rozkładu (węglowodory < silany < fluorowęglowodory), właści- Agnieszka Martyłaa,*, Monika Osińska-Broniarza[...]

Wpływ dodatku silseskwioksanów o budowie klatkowej na elektrochemiczne właściwości membran opartych na kopolimerze poli(fluorek winylidenu)/heksafluoropropylen DOI:10.15199/62.2017.6.11


  Membrany polimerowe znajdują coraz szersze zastosowanie w obszarze chemicznych źródeł prądu jako jedne z głównych elementów składowych ogniw elektrochemicznych. Pełnią one funkcję zarówno separatorów, jak i coraz częściej stanowią integralną część elektrolitu polimerowego. Elektrolity polimerowe w ogniwach zapobiegają kontaktowi elektrycznemu pomiędzy elektrodami, zapewniając jednocześnie odpowiedni poziom wymiany jonowej, co umożliwia gromadzenie i oddawanie ładunku przy jednoczesnym zmniejszeniu masy i modyfikacji kształtu ogniwa. W zależności od sposobu wytwarzania i wprowadzania jonów przewodzących do struktury membrany polimerowej rozróżnia się żelowe i stałe elektrolity polimerowe1-6). W przypadku żelowych elektrolitów polimerowych w specjalnie wytworzonych porach membran zostaje uwięziony ciekły elektrolit, tworząc swoistą gąbczastą strukturę zdolną do pełnienia jednocześnie funkcji separacyjnej i przewodzącej dla wędrujących jonów w ogniwie. Pozbawione fazy ciekłej membrany polimerowe, do których w trakcie procesu wytwarzania wprowadza się związki zdolne do przewodzenia jonów (np. sole metali) oraz membrany zbudowane ze związków o budowie jonowej (np. cieczy jonowych) nazywa się stałymi elektrolitami polimerowymi7-11). Obecnie najczęściej używanymi na świecie chemicznymi źródłami prądu są baterie litowo-jonowe. Powszechność stosowania wynika z wielu ich zalet. Ogniwa litowo-jonowe charakteryzują się dużą gęstością energii, wysokim napięciem pojedynczego ogniwa oraz praktycznie nieobserwowalnym samorozładowaniem. Tego typu akumulatory są stosowane do zasilania urządzeń przenośnych oraz do zasilania różnego typu pojazdów elektrycznych. Zasilanie drobnego sprzętu elektronicznego niewymagającego zbyt dużych prądów pracy odbywa się z wykorzystaniem akumulatorów litowo-polimerowych, do których produkcji zamiast ciekłego elektrolitu wykorzystuje się elektrolit polimerowy, jak ma to miejsce w akumulatorach litowo-jonowych. To wł[...]

 Strona 1