Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Anna Jaszkiewicz"

Aktywność powierzchniowa, pianotwórczość oraz biodegradowalność surfaktantów stosowanych w pianotwórczych środkach gaśniczych


  Dokonano porównania równowagowej i dynamicznej aktywności powierzchniowej w układzie woda-powietrze dla pięciu surfaktantów stosowanych w kompozycjach środków gaśniczych, w tym alkilopoliglukozydów (APGz). Ponadto porównano właściwości pianotwórcze oraz zdolność do biodegradacji rozważanych związków powierzchniowo czynnych (ZPC). Na podstawie aproksymacji równaniem Szyszkowskiego eksperymentalnie wyznaczonych izoterm napięcia powierzchniowego oszacowano wartości parametrów adsorpcji w badanych układach (swobodna energia adsorpcji, nadmiar powierzchniowy). Na podstawie krzywych czasowych oszacowano wartości współczynników dyfuzji. Stwierdzono, że rozważane ZPC charakteryzują się zróżnicowaną aktywnością powierzchniową w układzie woda-powietrze, natomiast zbliżoną zdolnością pianotwórczą. Najbardziej trwała piana tworzona jest w układzie z APGz, a największą biodegradowalność wykazują sulfonowane α-nienasycone alkohole C12-C16. Five com. surface-active agents used for fire extinguishing were studied for foaming power, surface tension and biodegradability in aq. solns. The free adsorption energy, surface excess concn. and diffusion coeffs. were calcd. from the kinetic curves. The most stable foam was produced in air-liq. system contg. alkylpolyglucoside, while the highest biodegradability was offered by the sulfonated α-unsatd. fatty alcs. Główną właściwością użytkową pianotwórczych środków gaśniczych jest wytwarzanie pian o cechach zapewniających skuteczność działania gaśniczego. Muszą więc one zawierać znaczne ilości ZPC o dużej aktywności powierzchniowej. Sporządzenie ciekłego koncentratu zawierającego kilkanaście procent substancji aktywnych wymaga na ogół, oprócz wody, obecności rozpuszczalników organicznych oraz środków hydrotropowych, których zadaniem jest ułatwienie wzajemnej rozpuszczalności wszystkich składników i zmniejszenie lepkości koncentratu1). Dzięki swojej specyficznej budowie amfifilowej ZPC c[...]

Wpływ anionowych związków powierzchniowo czynnych na właściwości preparatów przeznaczonych do usuwania ropopochodnych


  Przedstawiono wyniki badań zdolności emulgowania, wymywania anionowych związków powierzchniowo czynnych, preparatów handlowych oraz badanych kompozycji. Zdolność wymywania badano metodą wagową, i refleksyjną spektroskopii w podczerwieni. Określono wpływ stężenia i charakteru związku anionowego na właściwości kompozycji środka. Four com. surface-active agents were studied for oil emulsifying and leaching efficiency in aq. solns. The highest degree of oil removal (over 90%) was achieved when the mixed surfactants were used. Rozwój różnych gałęzi przemysłu i budowa nowych obiektów, takich jak rafinerie, stacje paliw, zakłady przemysłowe oraz porty lotnicze i morskie, stwarza zagrożenie dla ochrony środowiska. Najwięcej niekorzystnych dla środowiska naturalnego zdarzeń odnotowuje się z udziałem substancji ropopochodnych. Wycieki oleju powstające w wyniku uszkodzeń mechanicznych i awarii spowodowanych wypadkami i nieodpowiednim zabezpieczeniem transportu oleju zdarzają się coraz częściej1). Rozlany olej powoduje lokalne niszczenie życia biologicznego i hamuje proces biodegradacji ze względu na ograniczony dostęp tlenu. Jeden litr oleju jest w stanie zanieczyścić miliony litrów wód gruntowych. Najczęściej są to wody gruntowe pitne, przeznaczone dla ludzi i zwierząt. Naturalny proces rozkładu oleju przebiega w wyjątkowo wolnym tempie. W praktyce, do odolejania stosowano syntetyczne pianotwórcze środki gaśnicze i środki myjące, które ze względu na inne przeznaczenie są mniej skuteczne1, 3, 4). Wymagane wysokie stężenia oraz właściwości myjące i pianotwórcze dla tych preparatów nie spełniają oczekiwań w przypadku usuwania produktów ropopochodnych. Do wytwarzania kompozycji stosowanych do odtłuszczania powierzchni wykorzystywane są roztwory anionowych i niejonowych, syntetycznych związków powierzchniowo czynnych (ZPC) z ugrupowaniem arylowym, charakteryzujące się wysoką zdolnością emulgującą. Nie wszystkie z nich wykazywały dostatec[...]

Effect of the surfactant type on its ability to extract oil-derived products from various substrates. Wpływ surfaktantu na zdolność wymywania ropopochodnych z różnych podłoży


  Powdered sorbent, clay and soil samples were polluted with gas oil and extd. with org. solvents (cyclohexane, C7H16) and H2O optionally in presence of com. and exptl. surfactants. The extn. efficiency was detd. by UV absorption spectrometry. Full removal of pollutants was achieved when org. solvents were used. The water was inefficient. The addn. of surfactants (esp. Na nonylphenolsulfonate and etoxylated C11-C13 fatty acids) resulted in increasing the removal degree up to 76% and 60%, resp. Przedstawiono wyniki badań zdolności wymywania zanieczyszczeń ropopochodnych z różnych podłoży (sorbent sproszkowany, glina, gleba). Proces wymywania przeprowadzono dla produktów handlowych, rozpuszczalników (cykloheksan, n-heptan, woda) oraz opracowywanych kompozycji. Zdolność wymywania badano opracowaną do tego celu metodą przy zastosowaniu spektrometrii absorpcyjnej w nadfiolecie (UV). Awarie przemysłowe należą do istotnych niebezpieczeństw, występujących przede wszystkim w państwach uprzemysłowionych. Sytuacje awaryjne w obiektach, w których znajdują się duże ilości niebezpiecznych produktów naftowych stanowią duże zagrożenie dla otoczenia1). Uwolnione do środowiska produkty naftowe mogą być źródłem zanieczyszczeń ujęć wody oraz wód powierzchniowych i mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia ludzkiego. Wpływ tego typu rozlewów na środowisko naturalne jest niebezpieczny. Do najczęstszych przyczyn występowania zanieczyszczeń środowiska naturalnego należą niezwykle uciążliwe rozlewy olejowe. Olej bardzo szybko rozprzestrzenia się na powierzchni wody, a tym samym uniemożliwia dostęp tlenu powodując zanik życia biologicznego oraz zahamowanie procesu biodegradacji2). Zanieczyszczanie środowiska gruntowo-wodnego może być długotrwałe (sukcesywne) lub awaryjno- wyciekowe. Niektóre wycieki ropy z rurociągów i zbiorników podziemnych łączą w sobie zanieczyszczenia sukcesywne z awaryjnymi3, 4). [...]

Studies on effect of the amidoamines-based hydrophobizing agent on freeze resistance and durability of cohesive soils Badania wpływu środka hydrofobizującego na bazie amidoamin na mrozoodporność i trwałość gruntów spoistych DOI:10.15199/62.2016.11.48


  A cohesive soils were stabilized by addn. of diamidoamine lactate (hydrophobizing agent). Compression strength and freeze resistance of the soils increased after the addn. Badano stabilizację gruntów spoistych za pomocą substancji chemicznych. Określono wpływ wybranego środka hydrofobizującego na wytrzymałość na ściskanie i mrozoodporność gruntów spoistych. Podłoże gruntowe to grunt rodzimy lub nasypowy, zalegający bezpośrednio pod warstwą nośną nawierzchni drogowej, posadzki przemysłowej lub fundamentu budynku/obiektu (maszyny). Jego podstawowym zadaniem jest przyjmowanie obciążeń przy zapewnieniu równomiernego osiadania na całej powierzchni drogi lub fundamentu, odpowiedniej nośności dla przeniesienia obciążeń oraz odporności na szkody mrozowe (w tym niewysadzinowość, mrozoodporność), a także odprowadzenie wód powierzchniowych i gruntowych (wodoprzepuszczalność). Bardzo często w miejscach, gdzie lokalizuje się obiekty budowlane lub drogowe występują grunty "słabe" lub "nienośne". Posadowienie budynków lub obiektów liniowych na takich gruntach może generować problemy eksploatacyjne i zagrażać bezpieczeństwu użytkowania. Ważne jest zatem, aby skoncentrować się na właściwym przygotowaniu gruntów do oczekiwań projektowych, przy wykorzystaniu odpowiednich metod, mając na uwadze sztukę budowlaną, czynniki ekonomiczne, nakład pracy i możliwości technologiczne. Skuteczną i ekologiczną metodą trwałego wzmacniania, utwardzania i zabezpieczania gruntu przed działaniem wody jest stabilizacja gruntów rodzimych lub nasypowych metodą in situ (w miejscu budowy z materiałów rodzimych). W zależności od rodzaju i stanu gruntu oraz projektowanych obciążeń stabilizację prowadzi się najczęściej przez odziarnienie gruntu lub za pomocą spoiw hydraulicznych (cement, wapno hydrauliczne, popioły lotne). Hydrofobizacja ma na celu nadanie materiałom hydrofilowym właściwości hydrofobowych. Dodanie środków hydrofobizujących do gruntu spoistego wpływa n[...]

 Strona 1