Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"ALEKSANDRA FRANCZAK"

ANALIZA WYBRANYCH WŁASNOŚCI TECHNOLOGICZNYCH PROSZKÓW KOMPOZYTOWYCH NA OSNOWIE MIEDZI Z DODATKIEM FAZY ZBROJĄCEJ TiN DOI:10.15199/67.2018.8.4


  Dowolność w dobieraniu składników mieszanek proszkowych, szerokie możliwości kształtowania wyrobów, niewielkie jednostkowe zużycie energii przy produkcji masowej oraz minimalizacja kosztów wytwarzania materiału powoduje, że technologie metalurgii proszków budzą powszechne zainteresowanie w środowisku naukowo-technicznym [8]. Metalurgia proszków w procesie technologicznym wyróżnia następujące etapy: wytworzenie proszku metalu/mieszaniny proszków różnych materiałów, przygotowanie proszku, formowanie, spiekanie, obróbkę wykańczającą [1]. Zasadniczym elementem tej metody jest zagęszczanie proszków, które zależy od własności technologicznych, własności fizycznych proszków [5]. Rodzaj metody otrzymywania proszków metali determinuje ich charakterystyczne cechy, jak np. kształt cząstek czy też rozwinięcie powierzchni, co ma istotne znaczenie podczas kolejnych etapów wytwarzania materiałów. Wpływają one na gęstość i porowatość uzyskanego produktu, która posiada niebagatelny wkład na takie właściwości jak: wytrzymałość na rozciąganie, wydłużenie, udarność, czy wytrzymałość zmęczeniową spieku. W zależności od rodzaju obciążenia, którym mogą podlegać elementy wyrobu, jak np. obciążenia udarowe czy zmienne, dąży się do całkowitej eliminacji porowatości, którą traktuje się jako m.in. ośrodek koncentracji naprężeń, zarodkowania pęknięć. Kształt cząstek proszku wpływa na sypkość materiału, jak i podatność w procesach formowania. Cząstki o kształcie dendrytycznym, nieregularnym, charakteryzują się o wiele wyższym rozwinięciem powierzchni w stosunku do cząstek sferycznych, kulistych, które posiadają niższy indeks tarcia, dzięki czemu łatwiej "upakowują" się między sobą. Stwierdza się, że proszki o bardzo drobnych cząstkach charakteryzują się niższą gęstością nasypową w stosunku do proszków o cząstkach regularnych. Gęstość nasypowa proszku jest definiowana jako stosunek masy luźno zasypanego proszku do zajmowanej przez niego objętości w znorm[...]

KOMPOZYTY NA OSNOWIE MIEDZI – ANALIZA LITERATUROWA DOI:


  WSTĘP Kompozyty na osnowie metalowej należą do jednej z grup materiałowych, które charakteryzują się pewną swobodą podczas projektowania, umożliwiając tym samym tworzenie materiałów ukierunkowanych na szerokie spektrum zastosowań. Do jednych z kluczowych czynników, które wpływają na projektowanie takich materiałów należą: wybór materiału zastosowanego na osnowę; typ, wielkość, ilość fazy wzmacniającej, czy też dobór odpowiedniej metody wytworzenia. Wybór materiału stosowanego na osnowę kompozytu zależy przede wszystkim od przeznaczenia wyrobu końcowego - przykładowo kompozyty np. na osnowie magnezu czy też tytanu, znajdują zastosowanie w przemyśle motoryzacyjnym (z uwagi na lekkość konstrukcji), a także w inżynierii biomedycznej. Metody wytwarzania kompozytów uzależnione są od wielu czynników, począwszy od kształtowania mikrostruktury wpływającej na uzyskanie pożądanych właściwości materiału, skończywszy na kosztach produktu końcowego. Decydującym aspektem związanym z właściwościami kompozytu jest rozmieszczenie, rodzaj, wielkość, oddziaływanie zbrojenia z frontem krystalizacji, jak i sposobem połączenia z osnową [6]. Stosowanie materiałów w sektorze produkcyjnym i elektronicznym wymaga zastosowania komponentów, które nie tylko charakteryzują się wysoką przewodnością cieplną/elektryczną, wysoką odpornością na korozję, posiadaniem wysokich właściwości mechanicznych, ale także stabilnością mikrostruktury w wysokich temperaturach. Jednymi z najbardziej obiecujących materiałów, które spełniałyby wymagania są kompozyty na osnowie miedzi [1]. Najczęściej jako cząstki umacniające kompozyt stosuje się tlenki jak np. Al2O3, SiO2, ZrO2, MgO, BeO, Cr2O3, a także azotki i węgliki. Badaniom poddawane są również fazy międzymetaliczne, aluminiowo-żelazowe oraz miedziowo- -aluminiowo-żelazowe, które prawdopodobnie mogą charakteryzować się takimi właściwościami, jak w przypadku umocnień cząstkami ceramicznymi. Istotną rolę odgrywa wielko[...]

 Strona 1