Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"JĘDRZEJ PIĄTEK"

OKREŚLENIE MOŻLIWOŚCI INTENSYFIKACJI PRODUKCJI MIEDZI KATODOWEJ W HM GŁOGÓW II DOI:10.15199/67.2019.4.1


  WPROWADZENIE Intensyfikacja produkcji miedzi elektrolitycznej wiąże się z podwyższeniem gęstości prądu na elektrodach (skróceniem cyklu katodowego) lub umieszczeniem dodatkowych elektrod w wannach, co można osiągnąć poprzez zmniejszenie rozstawu elektrod. Możliwy jest też wariant mieszany polegający na podwyższeniu gęstości prądu, przy jednoczesnym zmniejszeniu rozstawu elektrod. W niniejszej publikacji przedstawiono wyniki badań dążące do określenia sposobu intensyfikacji produkcji miedzi elektrolitycznej w warunkach laboratoryjnych. Przestawiono wyniki badań prowadzonych z zastosowaniem podwyższonej gęstości prądu i przy zmniejszonym rozstawie elektrod. Znaczące zwiększenie produkcji katod miedzianych najwyższej jakości, przy zachowaniu obecnej, istniejącej liczby wanien elektrolitycznych, jest możliwe również poprzez zastosowanie nowoczesnej, bezpodkładkowej technologii elektrorafinacji miedzi, znanej w świecie pod nazwą ISA-Process (ISA/KIDD). Według licznych danych pochodzących zarówno z literatury jak i bezpośrednio z przemysłu [3,4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12], w zakładach pracujących w oparciu o tę technologię, stosuje się katodową gęstość prądu w zakresie od 280 do nawet 350 A/m2, a jej średnia wartość wynosi 310 A/m2. Opisane badania zostały wykonane w warunkach laboratoryjnych przy podwyższonej gęstości prądu i zmniejszonym rozstawie elektrod. Dla porównania były również prowadzone elektrolizy przy obecnie stosowanym rozstawie elektrod - stosowanym przez krajowego producenta katod miedzianych. Jest oczywiste, że zmiana warunków prądowych procesu elektrorafinacji wymaga określenia pozostałych parametrów i warunków prowadzenia tego procesu. Dlatego w artykule zostały ustalone również optymalne dawki stosowanych inhibitorów, a także natężenie przepływu elektrolitu przez wanny elektrolityczne, umożliwiające produkcję katod miedzianych (odpowiadające założonym normom). Dodatkowo określono możliwości prowadzenia proc[...]

METODY RECYKLINGU ODPADÓW WOLFRAMOWYCH ZAWIERAJĄCYCH WĘGLIKI SPIEKANE DOI:10.15199/67.2017.9.4


  Wolfram - właściwości i zastosowanie Wolfram jest szarobiałym, połyskującym metalem zaliczanym do grupy metali trudnotopliwych tak jak molibden czy ren. Ma on najwyższą temperaturę topnienia 3420°C oraz jedną z wyższych gęstości spośród wszystkich metali, która wynosi 19,3 g/cm3 [22]. Średnia zawartość w skorupie ziemskiej wolframu jest niewielka i wynosi 0,0001%. Metal ten występuje w ok. dwudziestu minerałach, jednak dla przemysłu najważniejsze znaczenia mają: szelit - CaWO4 i wolframit (Fe, Mn)WO4, z których to wytwarza się na skalę przemysłową metaliczny wolfram. Proces polega na alkalicznym ciśnieniowym ługowaniu wolframu z tych minerałów, precypitacyjnym i jonowymiennym oczyszczaniu otrzymanych roztworów, które finalnie poddaje się odparowaniu, w wyniku którego wytwarzany jest wolframian( VI) amonu. W następnym etapie podlega on kalcynacji, a tak otrzymany tlenek wolframu(VI) redukuje się wodorem w temperaturze do 1100°C, do postaci proszku metalicznego wolframu. Ze względu na wysoką temperaturę topnienia, wolfram nie jest produkowany w postaci wlewków [15]. Mimo, że wolfram może występować w związkach chemicznych na kilku stopniach utlenienia +2, +3, +4, +5 i +6, tylko dwa ostatnie mają znaczenie praktyczne, ze względu na większą trwałość tego typu związków. Do ważniejszych związków wolframu należą: tlenek wolframu(VI), kwas wolframowy(VI), wolframiany(VI) (np. Na2WO4, CaWO4), heteropoliwolframiany (np. K4 [SiW12O40]) oraz związki kompleksowe typu K2[W(OH)Cl5]. Do głównych handlowych związków wolframu należą: kwas wolframowy( VI) oraz wolframiany(VI) sodu i amonu, często nazywany parawolframianem amonu (APT) [16]. W literaturze istnieje wiele doniesień na temat właściwości, szczególnie krystalograficznych i polimorficznych wolframianów( VI) [4, 5, 16, 24, 25, 27, 28, 29, 30, 31, 33, 41]. Znalazły one szereg interesujących zastosowań, np. stosuje się je jako katalizatory reakcji desulfuryzacji (NiWO4, CoWO4) [27], cz[...]

 Strona 1