Wyniki 1-10 spośród 17 dla zapytania: authorDesc:"MAREK MAJDAN"

Adsorpcja fenolu na organoglinach

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono prace dotyczące adsorpcji fenolu na glinach modyfikowanych czwartorzędowymi solami amoniowymi. Z omówionych prac nie wynika jednak dość jasno, jaki charakter ma ta adsorpcja; czy jest to mechanizm podziałowy jak w ekstrakcji ciecz-ciecz, czy też mechanizm polegający na tworzeniu się specyficznych wiązań pomiędzy cząsteczkami fenolu a adsorbentem. A review, with 19 refs., of t[...]

Zastosowanie zeolitu CBV 10A do sorpcji jonów niklu

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań sorpcji jonów niklu (w obecności różnych ilości NaOH) na zeolicie CBV lOA w formie sodowej. Sorpcja jonów niklu jest rezultatem reakcji wymiany jonowej, adsorpcji i wytrącania na powierzchni zeolitu. Procesy te powinny być realizowane przy pH w zakresie 2-÷ 6, ponieważ wówczas obserwuje się najmniejszą migrację jonów Al i Si ze szkieletu do roztworu. ostatnich lat[...]

Zastosowanie adsorbentów zeolitowych do usuwania jonów uranylowych z roztworów wodnych


  Dokonano przeglądu danych literaturowych na temat różnego rodzaju adsorbentów stosowanych do usuwania jonów uranylowych z roztworów wodnych ze szczególnym uwzględnieniem naturalnych i modyfikowanych zeolitów. Omówiono wpływ czynników odgrywających istotną rolę w procesie sorpcji. A review, with 32 refs. Zanieczyszczenie naturalnego środowiska wywołane toksycznym charakterem jonów uranylowych stanowi znaczący problem zdrowotny. Ujawnia się on szczególnie w przypadku radioaktywnych ścieków i odpadów, powstających w trakcie eksperymentów z bronią jądrową, działania elektrowni atomowych oraz stosowania radioizotopów, np. w metalurgii1, 2). Migracja radionuklidów w naturalnych systemach wodnych pozostaje w dalszym ciągu jednym z ważniejszych zagadnień badań środowiskowych. Wiedza z zakresu transportu radionuklidów przez otoczenie pozwala oszacować ryzyko długofalowego składowania radioaktywnych odpadów, jak również opisać migrację naturalnych materiałów radioaktywnych w geologicznym środowisku położonym w bliskiej odległości od skupisk ludności3). W związku z tym, w wielu ośrodkach naukowych prowadzone są badania poświęcone procesowi separacji jonów uranylowych. Materiały stosowane do efektywnego usuwania tego rodzaju zanieczyszczeń to naturalne i modyfikowane glinokrzemiany, węgiel aktywowany lub tlenki metali4). W pracy dokonano przeglądu wyników badań doświadczalnych zamieszczonych w literaturze naukowej poświęconej tematyce sorpcji jonów uranylowych na adsorbentach zeolitowych. Stanowią one ważną grupę krystalicznych glinokrzemianowych mikroporowatych materiałów, obejmującą gatunki naturalne i syntetyczne, wykazujące specyficzne fizykochemiczne właściwości dzięki swojej strukturze5). Podstawowym elementem szkieletu zeolitu jest tetraedr z centrum obsadzonym atomami krzemu lub glinu i z narożami zawierającymi atomy tlenu. Każdy atom tlenu jest wspólny dla dwóch tetraedrów6). W ten sposób połączone tetraedry krzemianowe [SiO4[...]

Removal of uranyl ions from aqueous solutions by biosorption .Eliminacja jonów uranylowych z roztworów wodnych metodą biosorpcji


  A review, with 39 refs., of bacteria, fungi, yeast and seaweed used as an effective biomaterials for the biosorption of U(VI) ions. Dokonano przeglądu badań nad biosorpcją U(VI) z roztworów wodnych na różnego rodzaju mikroorganizmach. Zwrócono szczególną uwagę na bakterie, grzyby, drożdże i algi morskie jako efektywne biomateriały. Analizowano parametry wpływające na proces biosorpcji. Nowe metody oczyszczania ścieków pozwalające jednocześnie na odzysk metali ciężkich powoli nabierają coraz większego tempa rozwoju, głównie ze względu na świadomość toksycznego działania metali ciężkich na organizmy żywe. W ostatnich latach duże znaczenie zyskuje biosorpcja w porównaniu z tradycyjnymi metodami oczyszczania ścieków, takimi jak strącanie, odwrócona osmoza, wymiana jonowa, filtracja, adsorpcja i koagulacja, głównie z uwagi na ekonomiczność i brak negatywnego wpływu na środowisko1, 2). Początki odkrycia oddziaływań metal-materia organiczna sięgają 1960 r., kiedy to stwierdzono, że materia organiczna nie może "zniszczyć" metalu, natomiast może zmienić jego właściwości. Historycznie biosorpcja stała się jedną z dziedzin nauki i technologii od lat dziewięćdziesiątych XX w. Duży wkład w badania nad biosorpcją, jak i w jej przemysłowe zastosowania wniósł prof. Bohumil Volesky z Uniwersytetu McGill w Kanadzie3). Biosorpcja z definicji jest procesem sorpcji, w którym sorbent to szeroko rozpowszechniony w przyrodzie materiał pochodzenia biologicznego, a proces jest łatwy do przeprowadzenia i bardzo podobny do tradycyjnej metody sorpcji3). Jako sorbenty w procesie biosorpcji można stosować zarówno żywą, jak i martwą materię, a także materiały, których nie podejrzewano o wykazywanie właściwości sorpcyjnych, np. pokruszone skorupki jaj, kości, torf, odpady bawełniane i łuski ryżu. Ściany komórkowe wszystkich organizmów są zbudowane [...]

Sorption of uranium(VI) ions on various adsorbents Sorpcja jonów U(VI) na różnych adsorbentach DOI:10.12916/przemchem.2014.1301


  A review with 103 refs., of adsorbents used for sorption of U ions. Effect of kinetics, pH, temp. and presence of other ions was taken into consideration. Zebrano i omówiono najważniejsze pozycje literaturowe dotyczące sorpcji jonów uranylowych na różnych adsorbentach. Zwrócono szczególną uwagę na kinetykę, wpływ pH, izotermy oraz obecność jonów towarzyszących i ich wpływ na sorpcję U(VI) z roztworów wodnych. Uran jest jednym z najbardziej niebezpiecznych dla organizmów żywych metalem ciężkim, zarówno ze względu na wysoką toksyczność, jak i radioaktywność. Zanieczyszczenie uranem obejmuje zarówno wody powierzchniowe, jak i głębinowe, a problem oczyszczania wód skażonych związkami uranu jest obecnie głównym zagadnieniem przemysłu jądrowego1). W środowisku naturalnym uran najczęściej występuje na VI stopniu utlenienia, jako mobilny w środowisku wodnym jon uranylowy(VI) UO2 2+ oraz w postaci takich kompleksów, jak UO2OH+, (UO2)2(OH)2 2+, (UO2)3(OH)5 +, UO2(OH)2, UO2CO3 i (UO2)2CO3(OH)3 -. Mobilność jonu uranylowego(VI) jest uzależniona od wielu procesów, takich jak utlenianie i redukcja, wytrącanie i rozpuszczanie oraz sorpcja i desorpcja. W ciągu ostatnich lat szczegółowo przeanalizowano sorpcję jonów uranylowych na tlenkach i minerałach glebowych1). Uran jako jeden z głównych radionuklidów pochodzących z przemysłu jądrowego jest bardzo groźnym zanieczyszczeniem kopalnianym i przemysłowym, które koniecznie należy usunąć. Wzrost skażenia uranem towarzyszy szybkiemu postępowi w rozwoju technologii jądrowych, stosowaniu nawozów fosforowych zawierających śladowe ilości uranu, a także związany jest z zanieczyszczeniami pochodzącymi z kopalni uranu. Na całym świecie kopalnie uranu produkują blisko 1bilion m3 odpadów kopalnianych zawierających uran w ilościach 40-4000 mg/kg. Popiół węglowy może zawierać nawet do 400 mg/kg uranu, a przeciętny poziom obecności uranu w skałach fosforanowych waha się w zakresie 50-200 mg/kg. Nawozy f[...]

Metody usuwania jonów Cr(VI) i Cr(III) z roztworów wodnych z wykorzystaniem naturalnych sorbentów

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono przegląd literatury dotyczącej usuwania jonów Cr(VI) i Cr(III) z roztworów wodnych na różnych sorbentach pochodzenia naturalnego (gliny, zeolity, trociny, łuski orzechów ziemnych). Obecność jonów Cr(VI) w środowisku stanowi poważne zagrożenie z uwagi na ich kancerogenny, mutagenny i teratogenny charakter. Z tego powodu konieczne jest poszukiwanie efektywnych metod usuwania jonów Cr(VI) ze środowiska, takich jak ekstrakcja, wymiana jonowa, adsorpcja na węglach aktywnych i naturalnych sorbentach. A review, with 50 refs., of methods for removing Cr(VI) and Cr(III) ions from aq. mediums by extn., ion exchange and sorption on activated C, mineral or organic sorbents (clays, zeolites, sawdust, groundnut husk) or aq. plant material and bacteria. Chemiczne zanieczyszczenie wody różnego rodzaju toksycznymi związkami, w szczególności metalami ciężkimi, związkami aromatycznymi i barwnikami jest obecnie bardzo poważnym problemem dla środowiska i zagrożeniem dla człowieka. Metale ciężkie, zwłaszcza chrom(VI), pojawiły się jako zanieczyszczenie środowiska w XX w. i pochodzą głównie ze ścieków przemysłowych. Chrom(VI) pojawia się w wyższych stężeniach w ściekach z galwanizerii, garbarni, przemysłu papierniczego oraz z zakładów produkujących farby i barwniki. Obecność jonów chromianowych w środowisku stanowi bardzo duże zagrożenie ze względu na ich kancerogenny, teratogenny i mutagenny charakter. Dopuszczalne graniczne stężenie Cr(VI) w środowisku wodnym wynosi 0,5 ppm, a w glebie 5 ppm1).. Dawka rozpuszczalnych chromianów(VI) śmiertelna dla człowieka wynosi 5 g, a kwasu chromowego( VI) 1-2 g2, 3). Z powodu dużej toksyczności jonów chromianowych konieczne jest opracowanie skutecznych i tanich sposobów ich usuwania ze środowiska, z wykorzystaniem takich metod, jak ekstrakcja4), wymiana jonowa5) i adsorpcja. Wśród metod adsorpcyjnych znana jest adsorpcja z wykorzystaniem węgli aktywnych i naturalnych adsorbentów, takich jak [...]

Właściwości adsorpcyjne sepiolitu

Czytaj za darmo! »

Dokonano przeglądu prac dotyczących właściwości adsorpcyjnych sepiolitu w stosunku do wielu substancji organicznych i nieorganicznych. Spośród substancji organicznych zwrócono szczególną uwagę na barwniki, zaś w przypadku substancji nieorganicznych wymieniono prace dotyczące jonów Zn2+, Pb2+, NH4 +, CrO4 - i NO3 -. A review, with 27 refs., of the adsorptive properties of sepiolite in r[...]

 Strona 1  Następna strona »