Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"BARTŁOMIEJ IGLIŃSKI"

Zastosowanie elektrodializy z membraną bipolarną w przemyśle i ochronie środowiska

Czytaj za darmo! »

Obecnie wzrasta zainteresowanie elektrodializą z membraną bipolarną. Powodowane to jest upraszczaniem cyklów technologicznych, eliminacją odpadów oraz wytwarzaniem produktów wysokiej jakości. Technikę tę można zaliczyć do BAT (best available techniques) i przy obecnie obowiązujących trendach innowacyjności znajduje ona coraz szersze zastosowanie praktyczne. Przedstawiono najważniejsze przy[...]

Modyfikacje konwencjonalnej technologii wytwarzania kwasu cytrynowego

Czytaj za darmo! »

Konwencjonalna technologia wytwarzania kwasu cytrynowego niesie ze sobą wiele środowiskowych problemów, takich jak powstawanie silnie zanieczyszczonego CaSO4, wymaga również dużych ilości chemikaliów i pociąga za sobą duże zużycie energii. Przedstawiono alternatywne metody produkcji kwasu cytrynowego. W metodzie bezcytrynianowej eliminuje się mleko wapienne, wobec czego nie powstaje CaSO4. Yarrowia lipolytica i inne szczepy Candida są zdolne do wytwarzania kwasu cytrynowego z różnych substratów. Obiecującą alternatywą dla konwencjonalnego procesu jest ekstrakcja kwasu z bulionu fermentacyjnego. Elektrodializa, szczególnie z membraną bipolarną, jest środowiskowo przyjazną metodą pozyskiwania kwasu cytrynowego. A review, with 69 refs., of improved methods for recovering cit[...]

Zastosowanie elektrodializy z membraną bipolarną w produkcji kwasu cytrynowego

Czytaj za darmo! »

W ostatnim czasie wzrasta zainteresowanie elektrodializą z membraną bipolarną ze względu na możliwość produkcji związków, w tym kwasów organicznych. W przemyśle spożywczym najważniejszym kwasem jest kwas cytrynowy, wytwarzany w procesie fermentacji mikrobiologicznej. Przedstawiono różne warianty produkcji tego kwasu metodą elektrodializy z membraną bipolarną. A review, with 51 refs., of u[...]

Algi. Źródło energii i substancji chemicznych


  Algi postrzegane są jako jedne z głównych źródeł paliwa przyszłości oraz substancji chemicznych. Hodowla alg na skalę przemysłową odbywa się w stawach lub bioreaktorach. Biodiesel lub biometan z alg wydaje się być jedynym odnawialnym paliwem o potencjale mogącym całkowicie zastąpić paliwa ropopochodne bez negatywnego wpływu na dostawy żywności i innych produktów roślinnych. Glony jako organizmy autotroficzne wykorzystują promienie słoneczne, lecz robią to skuteczniej niż rośliny uprawne. Z alg można pozyskać biobutanol, chlorofil, β-1,3-glukan oraz wielonienasycone kwasy tłuszczowe. A review, with 32 refs., of farming algae and their processing to EtOH, biogas, biodiesel fuel and farmaceuticals. Gwałtowny wzrost populacji ludzi na świecie oraz kryzys gospodarczy zmusza naukę i przemysł do poszukiwania wydajnych i tanich źródeł pozyskiwania związków chemicznych, a w szczególności źródeł energii. Surowcem tym mogą stać się nadal niedoceniane algi (glony), które obecnie dostarczają wielu cennych substancji dla przemysłu kosmetycznego. Z alg otrzymywane są ekstrakty stosowane w kremach, tonikach i szamponach oraz mączki, które wykorzystuje się w maseczkach i kąpielach wyszczuplających. Algi to ogromne źródło bioenergii. Można z nich pozyskiwać bioetanol, biodiesel, biometan oraz biowodór. Glony asymilują ogromne ilości ditlenku węgla, gdyż na wytworzenie 100 Mg biomasy potrzebują one ok. 180 Mg CO2, dodatkowo rozkładają inne zanieczyszczenia Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń Bartłomiej Igliński*, Roman Buczkowski, Grzegorz Piechota Algi. Źródło energii i substancji chemicznych Algae. A source of energy and chemicals Dr hab. Roman BUCZKOWSKI w roku 1974 ukończył studia wyższe a w 1980 r. uzyskał tytuł doktora na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1994 r. obronił pracę habilitacyjną na Politechnice Szczecińskiej. Obecnie jest kierownikiem Zakładu Chemicznych Procesów [...]

Cryogenic condensation as a method for removal of volatile silicon compounds from waste dump biogas utilized in combined heat and power units Metoda kriogenicznej kondensacji w usuwaniu lotnych związków krzemu z biogazu wysypiskowego w systemach kogeneracji energii elektrycznej i ciepła DOI:10.15199/62.2015.11.31


  Waste dump biogas (MeH content 54.19%) was purified by cooling down to -50°C , removing H2O by sorption on anhydrous MgSO4 and 3-stage absorption of the Si-compds. in Me2CO. Octamethylcyclotetrasiloxane and decamethylcyclopentasiloxane were the main impurities in the biogas according to the gas chromatog. anal. After 1st stage of absorption, over 99% of the Si compds. were removed from the biogas. Badano efektywność usuwania lotnych związków krzemu (LZK) z biogazu wysypiskowego przy wykorzystaniu specjalnie skonstruowanej instalacji kriogenicznej oraz specjalnie dobranego przenośnego absorbera płuczkowego. Efektywność usuwania LZK oznaczano metodą chromatografii gazowej z detektorem mas (GC-MS). Wyniosła ona ponad 97%. Oznaczenia ilościowe i jakościowe LZK prowadzono, wykorzystując aceton jako medium sorpcyjne. Zastosowanie biogazu jako paliwa w jednostkach kogeneracyjnych produkujących energię elektryczną i ciepło wymaga jego wcześniejszej szczegółowej analizy pod kątem jakościowych parametrów energetycznych surowca, jak również pod kątem zawartości zanieczyszczeń1). Biogaz wykorzystywany jako paliwo w jednostkach kogeneracyjnych musi spełniać ściśle określone kryteria utylizacji, zgodne z wytycznymi producenta jednostek kogeneracyjnych2, 3), w których bardzo szczegółowo opisano parametry biogazu kwalifikujące go jako paliwo odpowiedniej kategorii (low, medium lub high). Kwalifikacja ta ma bezpośredni wpływ na okres pracy kogeneratora pomiędzy obowiązkowymi przerwami technicznymi, wykazując jednocześnie pośrednio ekonomiczny charakter związany z kosztochłonnością serwisu, wymianą eksploatowanych części lub oleju smarnego. Częstość obowiązkowego technicznego serwisowania agregatu zależy głównie od producenta jednostki prądotwórczej, niemniej jednak większość producentów deklaruje, że obowiązkowa przerwa techniczna powinna być wykonywana raz na 4 miesiące nieprzerwanej pracy agregatu. W przypadku agregatów kogeneracyjnych b[...]

Study on regeneration of a spent sorbent from semi-dry flue gas desulfurization plant Badania i perspektywa zastosowania odpadów z instalacji odsiarczania spalin metodą półsuchą DOI:10.15199/62.2015.5.12


  Spent CaO sorbent was taken from a com. semi-dry flue gas desulfurization plant and regenerated either by oxidn. with air O2 under room conditions or by spontaneous air oxidn. during storage outside for 150 days. Every 30 days, samples of the sorbent were taken out from the surface layer and analyzed for elementary compn. (including the heavy metal content). The oxidn. degree of the spent sorbent was not satisfactory for its further use in prodn. of cement or fertilizers. Przedstawiono wyniki badań właściwości sorbentów powstających w procesie odsiarczania spalin metodą półsuchą NID (novel integrated desulfurization). Przeprowadzono analizę podatności zawartego w sorbencie siarczanu(IV) wapnia na utlenianie tlenem z powietrza. Wykonano analizy SEM-EDX oraz ICP-MS w celu określenia zawartości pierwiastków. Analiza SEM-EDX pozwoliła ponadto ocenić kształt i średnice aglomeratów. Uzyskane wyniki wraz z danymi literaturowymi pozwoliły wskazać potencjalne metody zagospodarowania zużytego sorbentu. W zakładach przemysłowych, w których są spalane stałe paliwa kopalne, konieczne jest odsiarczanie spalin w celu ograniczenia emisji ditlenku siarki do atmosfery. Metody odsiarczania można podzielić na odsiarczanie paliw, odsiarczanie w trakcie procesu spalania oraz odsiarczanie spalin. Metody odsiarczania spalin, ze względu na najwyższą wydajność procesu, znalazły najszersze zastosowanie w przemyśle wykorzystującym stałe paliwa kopalne. Biorąc pod uwagę zużycie wody, dzieli się je na suche, półsuche i mokre, z których pierwsza zaliczana jest do metod odsiarczania w trakcie procesu spalania, a pozostałe do odsiarczania spalin. Najpopularniejszymi stosowanymi sorbentami są tlenek wapnia i wodorotlenek wapnia1). Proces odsiarczania spalin metodą półsuchą wapienną polega na rozpyleniu wodnej zawiesiny sorbentu (o odczynie alkalicznym) w strumieniu spalin (rys. 1). Sorbent reaguje z kwaśnymi składnikami spalin, w tym z ditlenkiem siarki.[...]

Rozwój i stan przemysłu sodowego na świecie z uwzględnieniem rozwiązań przyjaznych dla środowiska DOI:10.15199/62.2018.3.2


  Węglan sodu, dostępny na rynku jako soda (lub soda kalcynowana), jest ważnym produktem o zasięgu światowym, a jego szerokie zastosowanie stwarza realne możliwości zwiększenia popytu. Z tego powodu światowa produkcja sody zajmuje istotne miejsce na mapie przemysłu nieorganicznego. W warunkach przemysłowych soda wytwarzana jest różnymi metodami. Ze względu na pochodzenie surowca można je podzielić na metody syntetyczne, które stanowią ok. ¾ produkcji, i metody naturalne (wykorzystujące surowce naturalne), stanowiące ok. ¼ podaży światowej. Przedstawiono wiodące metody produkcji sody oraz jej wykorzystanie i aspekty ekonomiczne. Podano wiele chemicznych, ekonomicznych i inżynierskich danych oraz informacji dotyczących produkcji sody tymi metodami. Podano także kompleksowe informacje na temat światowego rynku sody otrzymywanej metodą syntetyczną, jej aspektów środowiskowych i produkcyjnych, a także szans rozwoju. Celem pracy było opisanie światowej produkcji sody i jej aspektów ekonomicznych, ekologicznych i przemysłowych. Produkcja sody jest jedną z najważniejszych na świecie gałęzi ciężkiego przemysłu nieorganicznego. Soda jest surowcem dla wielu branż przemysłowych oraz produktem powszechnie stosowanym w gospodarstwach domowych. Soda jest białym, krystalicznym, higroskopijnym proszkiem i w zależności od metody wytwarzania1) otrzymuje się produkt o gęstości 560-1250 kg/m3. Soda syntetyczna Przed pojawieniem się i rozwojem procesów przemysłowych sodę otrzymywano ze źródeł naturalnych. Produkowana z popiołów niektórych roślin lub wodorostów znana była już w starożytności2). Historycznie sodę syntetyzowano w procesie Leblanca, wykorzystując reakcje (1)-(3)3, 4): 2NaCl + H2SO4 → Na2SO4 + 2HCl (1) Na2SO4 + 4C → Na2S + 4CO (2) Na2S + CaCO3 → Na2CO3 + CaS (3) Główną wadą tego procesu było oddziaływanie na środowisko poprzez emisję dużych ilości gazowego chlorowodoru i stałych odpadów w [...]

 Strona 1