Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"JÓZEF RICHERT"

Wpływ niektórych składników dodatkowych na udarność nanokompozytów polilaktydowych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań wpływu dwóch rodzajów nanonapełniaczy montmorillonitowych, dwóch rodzajów modyfikatorów (poli( metakrylanu metylu) i kopolimeru etylen/alkohol winylowy) oraz dwóch kompatybilizatorów (poli(e-kaprolaktonu) i poli(glikolu etylenowego)) dodawanych do polilaktydu, na udarność nanokompozytów polilaktydowych zawierających te składniki. Porównano udarność tych nanokomp[...]

Extrusion and thermoforming of polylactide


  The current state of knowledge in the field of extrusion and thermoforming of disposable containers in the packaging industry is reviewed. The survey covers mainly the topic technological assumptions on rigid film extrusion and thermoforming of containers made of PLA. Introduction Thermoforming consists in heating evenly a plate or film (above the softening temperature point Tm for an amorphous material or melting temperature Tt for a partly crystalline material) of the polymer material, mounted in the frame, then its deformation under external pressure reproducing the shape of the mould. During the thermoforming, material deforms under the stress (high elastic state). The state of deformation will be memorized during cooling. The thermoforming process has a significant impact on the tensile strength (or bending) and the maximum elongation at break at the temperature of formation. From the standpoint of the ease of forming the temperature as high as possible would be advantageous, however the deterioration of material strength and the possibility of the mould damage during the moulding process is a disadvantage. Therefore, it is necessary to determine the temperature range in order to provide the optimum conditions of forming. The nature of the hig[...]

Wytłaczanie i termoformowanie polilaktydu


  Termoformowanie polega na równomiernym nagrzaniu płyty lub folii (powyżej temperatury mięknienia Tm - tworzywa bezpostaciowe lub temperatury topnienia krystalitów Tt - tworzywa częściowo krystaliczne) z tworzywa polimerowego, zamocowanego w ramie napinającej, następnie jej odkształceniu pod wpływem ciśnienia zewnętrznego, odwzorowując kształt formy. Podczas termoformowania pod wpływem naprężeń tworzywo odkształca się (stan wysokoelastyczny), stan tego odkształcenia jest utrwalany podczas chłodzenia. Na proces termoformowania istotny wpływ mają: wytrzymałość na rozciąganie (lub zginanie) oraz maksymalne wydłużenie przy zerwaniu w temperaturze kształtowania. Z punktu widzenia łatwości formowania najkorzystniejsza byłaby możliwie duża wartość temperatury, ale byłoby to niekorzystne ze względu na pogorszenie wytrzymałości tworzywa i możliwość uszkodzenia kształtki w czasie procesu. W związki z tym zachodzi konieczność wyznaczenia zakresu temperatury, w którym będą zapewnione optymalne warunki formowania. Z samej istoty odkształcenia wysokoelastycznego wynika, że kształt jest nadany odwracalnie, tzn. po ponownym ogrzaniu przedmiotu powyżej temperatury zeszklenia i usunięciu naprężeń zewnętrznych nastąpi poodkształceniowy powrót oraz częściowe przywrócenie pierwotnych rozmiarów kształtki. Technologia termoform[...]

Wpływ nanocząstek srebra na niektóre fizykochemiczne i biologiczne właściwości nanokompozytów polietylenowych


  Przedstawiono wpływ nanocząstek srebra na niektóre właściwości fizykochemiczne i biologiczne nanokompozytów polietylenowych o zawartości tego napełniacza 0,2-1,0% mas. Badania właściwości mechanicznych wykonano metodą statycznego rozciągania, właściwości przetwórcze badano za pomocą masowego wskaźnika szybkości płynięcia MFR (melt flow rate), właściwości użytkowe określano metodami pomiaru przenikalności pary wodnej, a badania biobójczości przeprowadzono metodą badania stref zahamowania wzrostu. Ogólnie można stwierdzić, że nanokompozyty polietylenowe z napełniaczem w postaci nanocząstek srebra charakteryzują się mniejszą niż polietylen podatnością na odkształcenia wzdłużne zachodzące pod wpływem rozciągania oraz mają lepsze właściwości barierowe i biobójcze niż polietylen stanowiący ich osnowę. Ag nanoparticles were added to low.-d. polyethylene (0.2-1.0% by mass) to improve its biocide activity. The nanocompoaInstytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Toruń; bUniwersytet Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz Józef Richerta, *, Agnieszka Richerta, Marian Żenkiewiczb Wpływ nanocząstek srebra na niektóre fizykochemiczne i biologiczne właściwości nanokompozytów polietylenowych Effect of silver nanoparticles on some physico-chemical and biological properties of polyethylene-matrix nanocomposites Mgr Agnieszka RICHERT - notkę biograficzną i fotografię Autorki drukujemy w bieżącym numerze na str. 1617. Prof. dr hab. inż. Marian ŻENKIEWICZ - biografię i fotografię Autora drukujemy w bieżącym numerze na str. 1486. Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników w Toruniu, ul. M. Skłodowskiej-Curie 55, 87-100 Toruń, tel.: (56) 659-84-22, fax: (56) 650-03-33, e-mail: j.richert@impib.pl Dr Józef RICHERT w roku 2006 ukończył studia na wydziale Chemii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Jest adiunktem, dyrektorem (pełniącym obowiązki) Oddziału Instytutu Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników w To[...]

Modyfikowanie adhezyjnych właściwości materiałów polimerowych


  Przedstawiono wybrane zagadnienia modyfikowania warstwy wierzchniej materiałów polimerowych za pomocą plazmy niskotemperaturowej. Omówiono główne cele i przyczyny modyfikowania warstwy wierzchniej tych materiałów. Scharakteryzowano krótko podstawowe metody modyfikowania. Przedstawiono właściwości i podstawowe efekty oddziaływania plazmy niskotemperaturowej na materiał polimerowy. A review, with 21 refs., of methods for low-temp. plasma and corona discharge treatment of polymer surface. Dynamiczny rozwój, zarówno pod względem masy, jak i liczby rodzajów wytwarzanych polimerów, trwa nieprzerwanie od połowy XX w. Efektem tego rozwoju jest coraz szersze zastępowanie tworzywami polimerowymi materiałów tradycyjnych, takich jak metale, szkło oraz drewno. Tym samym tworzywa te stały się jednym z podstawowych materiałów inżynierskich. Korzystne właściwości użytkowe oraz atrakcyjna cena doprowadziły do szybkiego wzrostu zastosowań materiałów polimerowych we wszystkich niemal dziedzinach współczesnej cywilizacji. Jednym z najważniejszych obszarów tych zastosowań jest opakowalnictwo, gdzie z materiałów polimerowych wytwarza się ok. 40% opakowań artykułów przemysłowych i prawie 50% opakowań artykułów żywnościowych. Prognozuje się, że w najbliższych latach nastąpi średniorocznie 3-proc. wzrost zapotrzebowania na polimery w Europie, oraz 5-proc. wzrost w skali całego świata1). aUniwersytet Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz; bInstytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Toruń Marian Żenkiewicza, *, Rafał Malinowskib, Józef Richertb Modyfikowanie adhezyjnych właściwości materiałów polimerowych Modification of the adhesion properties of polymeric materials Mgr Rafał MALINOWSKI - notkę biograficzną i fotografie Autora drukujemy w bieżącym numerze na str. 1596 Dr Józef RICHERT - notkę biograficzną i fotografie Autora drukujemy w bieżącym numerze na str. 1613 Katedra Inżynierii Materiałowej, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego, ul. [...]

Effect of selected smectites on some properties of poly ([epsilon] - caprolactone)-matrix composites. Wpływ wybranych smektytów na niektóre właściwości kompozytów o osnowie z poli( [epsilon] - kaprolaktonu)


  Four com. smectites were used (5% by mass) for reinforcing the poly([epsilon]-caprolactone)-matrix. The composites were studied for mech. properties, melt flow rate, H2O vapour and O2 permeability, thermal stability and crystallinity. Addn. of the smectites resulted in a decrease in the H2O vapour (up to 29%) and O2 (up to 18%) permeability and in an increase in crystallinity (up to 5.2%).Przedstawiono wyniki badań wpływu czterech smektytów komercyjnych, stanowiących fazę rozproszoną kompozytów o osnowie z poli(ε‑kaprolaktonu), na niektóre cechy tych kompozytów. Przedmiotem badań były właściwości mechaniczne określane w próbie statycznego rozciągania, udarność, masowy wskaźnik szybkości płynięcia, przenikalność pary wodnej i tlenu, stabilność cieplna oraz krystaliczność. Najistotniejsze zmiany, jakie zaobserwowano w kompozytach badanych, to zmniejszenie przenikalności pary wodnej (do 29%) i tlenu (do 18%) oraz zwiększenie zawartości fazy krystalicznej (do 5,2%). W ostatnich dwudziestu latach nastąpił powszechny wzrost zainteresowania środowisk naukowych, przemysłowych i handlowych polimerami biodegradowalnymi, a głównie otrzymywanymi ze źródeł odnawialnych. Stymulatorami tego zainteresowania są potrzeby zwiększenia ochrony środowiska naturalnego oraz nieuchronnie wyczerpujących się zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego. Dotychczasowe aUniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy; bInstytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Toruń Marian Żenkiewicza, *, Józef Richertb, Piotr Rytlewskia [...]

Niektóre właściwości kompozytów polilaktydu z szungitem


  Przedstawiono wpływ szungitu (zawartość 5-50% mas.) na niektóre właściwości mechaniczne, przetwórcze i użytkowe kompozytów polilaktydowych z tym napełniaczem. Badania właściwości mechanicznych wykonano metodą statycznego rozciągania i metodą udarności wg Charpy’ego, właściwości przetwórcze określano za pomocą pomiarów masowego wskaźnika szybkości płynięcia, przenikalność pary wodnej zbadano przy użyciu specjalistycznego aparatu membranowego, a badania rezystywności skrośnej i powierzchniowej przeprowadzono za pomocą elektrometru o dużej czułości. W zakresie zawartości szungitu do 20% mas. wytrzymałość na zerwanie i udarność kompozytu maleją nieznacznie, natomiast poprawie ulegają właściwości barierowe i antyelektrostatyczne. Cena takiego kompozytu jest o ok. 18% niższa od ceny polilaktydu. Polylactide was filled with shungite (5-50% by mass) to produce polylactide/shungite composites studied then for their mech., processing and functional properties. Tensile strength, elongation at break, impact strength and melt flow index decreased with increasing the shungite content, while Young modulus, barrier and antielectrostatic properties of the composites were improved. a) Uniwersytet Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz; b) Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Toruń Marian Żenkiewicz*a, Józef Richertb, Piotr Rytlewskia, Agnieszka Richertb Niektóre właściwości kompozytów polilaktydu z szungitem Some properties of polylactide/shungite composites Dr Józef RICHERT w roku 2006 ukończył studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Jest adiunktem, kierownikiem Laboratorium Technologicznego w Instytucie Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników w Toruniu. Stopień naukowy doktora nauk technicznych uzyskał na Politechnice Śląskiej w 2010 r. Specjalność - inżynieria materiałowa, przetwórstwo tworzyw polimerowych. Prof. dr hab. inż. Marian ŻENKIEWICZ w roku 1971 ukończył studia na W[...]

Wpływ wyładowań koronowych na zwilżalność i swobodną energię powierzchniową kompozytów polilaktydowych


  Przedstawiono wpływ jednostkowej energii wyładowań koronowych na zwilżalność i swobodną energię powierzchniową polilaktydu (PLA) oraz pięciu kompozytów o osnowie PLA. Pomiary zwilżalności wykonano metodą goniometryczną, a obliczenia swobodnej energii powierzchniowej przeprowadzono metodą Owensa i Wendta. Właściwe efekty modyfikowania uzyskano stosując jednostkową energię modyfikowania o wartości ok. 4 kJ/m2. Com. polylactide and 5 its blends with atactic poly(3- hydroxybutyric acid), poly(propylene adipate), 2 mixts. of a copolymer of 1,4-butylene adipate and terephthalate with a copolymer of hydroxybutyric and hydroxyvaleric acids (I) and the copolymer I with hydroxy butyl units were prepd. by film extrusion at 190°C, corona treated at 23°C (up to 6 kJ/m2) and studied for contact angle with H2O and CH2I2. Wettability measurements were performed by goniometry and calcn. of the surface free energy by the Owens‑Wendt method. The expected modification of the surface properties was achieved at the corona treatment energy 4 kJ/m2 (or above). Szybki wzrost produkcji polimerów syntetycznych powoduje coraz większe obciążenie środowiska naturalnego odpadami w postaci zużytych produktów, wytwarzanych z tych polimerów. Stwarza to poważne zagrożenia zdrowia ludzi i innych organizmów żywych1). Z tych względów duże zainteresowanie w nauce i w przemyśle wzbudzają różnego rodzaju polimery biodegradowalne1-4), a zwłaszcza poli(kwas mlekowy) (PLA)6, 7), który jest jednym z nielicznych polimerów biodegradowalnych wytwarzanych w polireakcji monomeru (kwasu mlekowego) otrzymywanego z surowców odnawialnych. Jako polimer biokompatybilny, jest on stosowany od wielu lat w medycynie. W ostatnich kilkunastu latach, dzięki opracowaniu nowej technologii polimeryzacji (z tzw. otwarciem pierścienia laktydowego), PLA stał się także perspektywicznym materiałem do wytwarzania przedmiotów jednorazowego użytku i opakowań, a w szczególności opakowań a[...]

 Strona 1