Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"ADAM SOKOŁOWSKI"

Wykorzystanie opracowanego modelu matematycznego węzła syntezy bisfenolu A do zwiększenia efektywności procesu produkcyjnego

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania laboratoryjne katalizowanej jonitowo kondensacji fenolu z acetonem do bisfenolu A w obecności produktów ubocznych tego procesu, zawracanych z węzła krystalizacji produktu końcowego. Proces prowadzono w połączonych szeregowo 2 reaktorach ze złożem stałym (80 cm3 każdy). Opracowano matematyczny model reaktora oraz procesu syntezy. Dane wyliczone z tego modelu zgadzały[...]

Właściwości powierzchniowe i emulgujące cieczy jonowych typu C4(CmIM)2-2Br i C12(MIM)Br

Czytaj za darmo! »

Wyznaczono izotermy adsorpcji dla zsyntetyzowanych dibromków 3,3’-butano-1,4-diyl-bis(1- alkilo-1-H-imidazol-3-owych), o sumarycznym wzorze C4(CmIM)2-2Br, w którym m = 6, 10 lub 12. Sprawdzono przydatność zastosowania izoterm adsorpcji Temkina, Freundlicha i Gibbsa. Wyznaczono podstawowe parametry, takie jak krytyczne stężenie micelarne, minimalna powierzchnia zajmowana przez cząsteczkę, nadmiar powierzchniowy i energia adsorpcji. Drugim celem było zbadanie stabilności emulsji wody dejonizowanej z parafiną ciekłą lub n-heptanem (o/w) z wykorzystaniem bromku 1-dodecylo-3-metyloimidazoliowego o sumarycznym wzorze C12(MIM)Br jako emulgatora z dodatkiem takich kosurfaktantów, jak CTAB (kationowy surfaktant), SDS (anionowy surfaktant), Triton X100 (niejonowy surfaktant) oraz NaBr (sól nieorganiczna). Określono wpływ jakościowego i ilościowego składu emulgatora na właściwe stabilizowanie emulsji. Three 3,3’-butan-1,4-diyl-bis(1-alkyl-1-H-imidazolium) dibromides (alkyl = n-dodecyl, n-decyl or n-hexyl) and n-dodecylmethylimidazolium bromide ionic liqs. were synthesized from resp. imidazol derivatives and alkyl bromides and studied for surface activity. The addn. of the ionic liqs. to the n-C6H14/H2O/ surfactant/NaBr emulsions resulted in their stabilization. Optimum concns. of the surfactants and ionic liqs. were detd. Ciecze jonowe są klasą organicznych związków, których fizyczne i chemiczne właściwości mogą być dopasowywane poprzez rozważny dobór kationu, anionu i długości podstawnika alkilowego. Mają specyficzne właściwości, dzięki którym stały się obiektem częstych badań1). Ich cechy powodują, że są one bardzo atrakcyjne jako elektrolity i rozpuszczalniki do reakcji i ekstrakcji. Stosowane są nie tylko w przypadku badań naukowych, ale również w życiu codziennym. Ciecze jonowe mają zastosowane np. w produkcji farb, w medycynie oraz w chemii środowiska2). Zastosowanie cieczy jonowych w produktach będących mieszani[...]

Właściwości oksyetylatów izomaślanu 3-hydroksy-2,2,4-trimetylopentylu jako niejonowych środków powierzchniowo czynnych

Czytaj za darmo! »

Otrzymano serię oligooksyetylenowanych pochodnych (zwanych często "oksyetylatami") syntetycznego hydroksyestru C12, będącego produktem kondensacji trzech cząsteczek aldehydu izomasłowego. Na wybranym przykładzie scharakteryzowano przebieg syntezy oraz skład polidyspersyjnej mieszaniny produktów reakcji. Przedstawiono parametry rozpuszczalności zsyntezowanych oksyetylatów w szerokim zakresie średnich stopni oligoaddycji (3-30). Porównano wartości krytycznego stężenia micelarnego, napięcia powierzchniowego oraz kątów zwilżania układów modelowych oksyetylenowanego hydroksyestru C12, oraz wybranych surfaktantów znanych z opisu stanu techniki. Stwierdzono parametryczne obniżanie rozpuszczalności badanych oksyetylatów hydroksyestru C12 wraz ze wzrostem temperatury i stężenia fe[...]

 Strona 1