Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Izabela MITURSKA"

WYBRANE ASPEKTY WYTRZYMAŁOŚCI POŁĄCZEŃ LUTOWANYCH I KLEJOWYCH BLACH MIEDZIANYCH DOI:


  Wprowadzenie Połączenia lutowane i klejowe są jednymi z rodzajów połączeń montażowych nierozłącznych, które występują w różnorodnych konstrukcjach [4]. Przynależą do grupy połączeń spajanych, w związku z czym mają pewne charakterystyczne właściwości. Jedną z zasadniczych zalet połączeń lutowanych i klejowych jest możliwość łączenia różnoimiennych materiałów. We współczesnej technice, mimo powstania i rozwoju wielu nowych technologii łączenia metali, lutowanie jest szeroko wykorzystywane, gdyż umożliwia rozwiązywanie najbardziej złożonych problemów materiałowo-konstrukcyjnych. Stosując tę metodę można łączyć elementy o różnym kształcie, wymiarach i właściwościach, wykonane z nowoczesnych materiałów, a więc metali, ceramiki, szkła, a także kompozytów [2, 8, 9, 10, 12]. Obecnie jednym z ważniejszych czynników decydujących o rozwoju tej technologii jest asortyment materiałów dodatkowych do lutowania. Dobór odpowiedniego lutu i topnika ma wpływ na wielkość zużycia tych materiałów, pracochłonność i energochłonność procesu lutowania, a przede wszystkim na jakość i własności uzyskanych połączeń. Klejenie stanowi cenne uzupełnienie innych metod łączenia materiałów konstrukcyjnych. Współcześnie technologia klejenia wykorzystywana jest w wielu gałęziach przemysłu: budownictwie, przemyśle samochodowym, przemyśle lotniczym, w budowie maszyn, produkcji opakowań oraz wielu innych [2, 9]. Łączenie metali za pomocą klejenia jest coraz częściej stosowane ze względu na dużą wytrzymałość połączenia, brak naprężeń w połączeniu oraz niskie koszty jednostkowe wykonania, wynikające głównie z ilości kleju użytego do wykonania pojedynczego połączenia. Zaletami połączeń klejonych są ponadto: zdolność tłumienia drgań, możliwość wykonania połączenia bez stosowania obrabiarek, a także drogich, specjalnych narzędzi i materiałów (choć koszty oprzyrządowania technologicznego mogą być w niektórych przypadkach wysokie), czy też brak zjawisk elektrochemi[...]

WPŁYW WARUNKÓW UTWARDZANIA I SEZONOWANIA NA WYTRZYMAŁOŚĆ POŁĄCZEŃ KLEJOWYCH DOCZOŁOWYCH DOI:


  Wpływ czynników technologicznych na wytrzymałość połączeń Wśród technologicznych czynników wpływających na wytrzymałość połączeń klejowych można wymienić [1,3,6,9,10]: - sposób przygotowania powierzchni łączonych materiałów, - rodzaj kleju (właściwości i skład chemiczny kleju), - metoda przygotowania oraz nakładania kleju, - czas żywotności kleju, - warunki tworzenia połączeń klejowych (wilgotność, temperatura, warunki sezonowania klejonych elementów), - utwardzanie spoiny klejowej (temperatura, docisk, czas, katalizator procesu utwardzania) - inne. Uzyskanie odpowiedniego połączenia klejowego, uwzględniając powtarzalność wymiarowo-kształtową i uzyskaną wytrzymałość, wymaga rozpatrywania zarówno czynników materiałowych, konstrukcyjnych, technologicznych, jak i warunkóweksploatacyjnych analizowanych rodzajów połączeń. Czynnikami materiałowymi badanymi podczas wykonywania połączeń klejowych są struktura powierzchni oraz właściwości fi zyczne materiałów łączonych. Czynniki te wymuszają specjalistyczną metodę przygotowania powierzchni materiałów łączonych. Struktura powierzchni bardzo istotnie wpływa na uzyskanie połączenia o wymaganej wytrzymałości. Związane jest to przede wszystkim z wnikaniem kleju w mikropory powierzchni oraz powstawaniem zakotwiczeń adhezyjno-mechanicznych. Rozwinięcie struktury geometrycznej przygotowanej powierzchni do procesu klejenia, korzystnie wpływa na jej rozwinięcie. Na właściwości połączenia klejowego, oprócz wymienionych czynników, wpływa również budowa chemiczna podstawowego składnika kleju (monomeru lub polimeru). Kohezja, adhezja, a także oddziaływanie czynników szkodliwych (np. promienie UV, ciepło), uzależnione są od składu chemicznego podstawowej bazy kleju. W zależności od budowy związku chemicznego, znajdującego się w składzie kleju, w trakcie utwardzania wytwarzają WPŁYW WARUNKÓW UTWARDZANIA I SEZONOWANIA NA WYTRZYMAŁOŚĆ POŁĄCZEŃ KLEJOWYCH DOCZOŁOWYCH The effect of curing and se[...]

THE INFLUENCE OF ADHESIVE TYPE AND SURFACE TREATMENT ON THE STRENGTH OF C45 STEEL SHEETS ADHESIVE JOINTS DOI:


  Introduction There are numerous methods of bonding different elements, e.g. parts of the machinery. They include: bonding with screw joints, welding, riveting, soldering, and pressure welding. It is of high importance to use the methods that ensure obtaining the bonds of the assumed properties without compromising the construction’s characteristics, i.e.: dimensions, shape, functionality, usability, reliability, aesthetics, modularity or versatility. Adhesive joints are one of the most often used bonding methods in various constructions [1, 5] and are categorised as permanent joints. Their most prominent advantages include, among others [5]: lighter weight of the whole construction, the possibility of joining the elements made of both the same and different materials and geometry, less elements used in relation to other types of joints and a uniform stress pattern thanks to the lack of holes on the surface that often occur in case of different joints, e.g. bolted or riveted ones. Apart from numerous advantages, the adhesive joints and the bonding process itself also have some disadvantages that need to be taken into consideration, e.g.: the ageing process caused by, among others, changeable weather conditions that have considerable negative impact on the adhesive joint’s strength [2, 3, 8] or the necessity of using various, often time-consuming, surface treatment methods in case of some materials [4, 11, 14]. As a result, the elements’ bonding method may need to be reanalysed or even changed. Numerous factors have impact on the bonding process and the properties of the adhesive joints. They include: constructional, technological, material and exploitation ones, which are subject to the experimental tests, whose results are presented in numerous works [3, 6, 7, 12, 13]. Taking into consideration the characteristics of this method, as well as the factors impacting the obtained joints’ strength, i[...]

WPŁYW WYBRANYCH CZYNNIKÓW TECHNOLOGICZNYCH I EKSPLOATACYJNYCH NA WYTRZYMAŁOŚĆ POŁĄCZEŃ KLEJOWYCH BLACH TYTANOWYCH DOI:


  Przedstawione w pracy badania doświadczalne dotyczyły wpływu wybranych czynników technologicznych oraz eksploatacyjnych na wytrzymałość połączeń klejowych blachy tytanowej. Przedmiotem badań były połączenia klejowe jendozakładkowe blachy tytanowej CP2 o grubości 0,64 mm, obciążone na ścinanie. Rozważanym czynnikiem technologicznym był rodzaj kleju, natomiast czynnikiem eksploatacyjnym - czas sezonowania połączeń klejowych w warunkach otoczenia. Zastosowano dwa rodzaje klejów epoksydowych dwuskładnikowych: Epidian 57/PAC/100:100 oraz Epidian 57/Z1/100:10. Przyjęto trzy warianty czasu sezonowania: 14, 21 i 28 dni oraz przygotowano próbki referencyjne, dla których czas utwardzania wynosił 7 dni. Utwardzanie przeprowadzono w temperaturze otoczenia 25±2°C. Analizowane połączenia klejowe poddano badaniom niszczącym - wytrzymałościowym, w których określono wytrzymałość na ścinanie, zgodnie z normą DIN EN 1465, na maszynie wytrzymałościowej Zwick/Roell Z150. Na podstawie wyników badań zauważono, że największą wytrzymałość na ścinanie charakteryzowały się połączenia blachy tytanowej CP2 wykonane za pomocą Epidianu 57/PAC/1:1. Ponadto w obu przypadkach wykonanych połączeń klejowych blachy tytanowej CP2 z wykorzystaniem klejów epoksydowych Epidian 57/ PAC/100:100 oraz Epidian 57/Z1/100:10, najwyższą wartość wytrzymałości tych połączeń osiągnięto po 7 dniach utwardzania. S ł o w a k l u c z o w e: połączenia klejowe, wytrzymałość, blachy tytanowe, klej, czas sezonowania A b s t r a c t: The paper presents the experimental research focused on the impact of selected technological and operational factors on the strength of adhesive joints of titanium sheet. The single-lap joints of titanium sheet of 0.64 mm thickness were tested, which were subjected to shear. The type of adhesive as technological factor and seasoning time in ambient conditions as operational factor were considered. Two types of two-component epoxy adhesives: Epidian 57/PAC/100:100 a[...]

BADANIA SKUTECZNOŚCI KLEJENIA I SPAWANIA STALI KONSTRUKCYJNEJ S235JR DOI:


  W artykule przedstawiono wybrane zagadnienia wytrzymałości połączeń spawanych i klejowych stali konstrukcyjnej S235JR. Wykonane połączenia porównano pod względem skuteczności, gdzie kryterium określającym była wytrzymałość na ścinanie. Przedmiotem badań były trzy rodzaje połączeń spawanych: doczołowych, zakładkowych z jednym spawem, zakładkowych z dwoma spawami, jak i dwa rodzaje połączeń klejowych: doczołowych i zakładkowych. Łączone próbki wykonano z blachy stalowej konstrukcyjnej S235JR o grubości 4 mm. Do wykonania połączeń spawanych wykorzystano spawarkę inwertorową ADLER MMA-200. Połączenia spawane przygotowano z zastosowaniem spawania łukowego elektrodą otuloną klasyfi kowaną wg PN-EN ISO 2560:2006-E38 A RC 12. Do wykonania połączeń klejowych zastosowano klej epoksydowy dwuskładnikowy Epidian 57/Z1/100:10. Przygotowanie powierzchni wszystkich próbek przeznaczonych do łączenia polegało na usunięciu nierówności krawędzi blach za pomocą szlifi erki kątowej, usunięciu zanieczyszczeń przy użyciu środka do czyszczenia i odrdzewiania powierzchni Fosol, a następnie odtłuszczeniu powierzchni preparatem Loctite 7063. Badania wytrzymałościowe przeprowadzono zgodnie z normą EN DIN 1465. Uzyskane wyniki badań wskazały na różnice w otrzymanych wartościach wytrzymałości w zależności od zastosowanej metody łączenia, a także geometrii wykonanych połączeń. Na podstawie wyników badań zauważono, że lepsze wyniki wykazały połączenia spawane, co wskazuje na ich większą skuteczność, jednak w połączeniach spawanych w większości próbek zauważono wyraźną korozję w miejscu złączenia, czego nie zaobserwowano w przypadku połączeń klejowych. S ł o w a k l u c z o w e: połączenia klejowe, połączenia spawane, wytrzymałość, stal konstrukcyjna A b s t r a c t: The article presents selected issues of welded joints and adhesive joints strength of structural steel S235JR. Joints were compared in terms of effectiveness, where criterion for determining was shear strength[...]

OKREŚLENIE NOŚNOŚCI WYBRANYCH POŁĄCZEŃ MONTAŻOWYCH BLACH ZE STOPU ALUMINIUM EN AW-5754 DOI:


  W procesach montażu występują połączenia różnego rodzaju, które najczęściej klasyfi kowane są ze względu na ich konstrukcję wykonania na rozłączne i nierozłączne [3]. Wybór określonego rodzaju połączenia uwarunkowany jest wieloma czynnikami, m.in.: cechami geometrycznymi połączenia, rodzajem łączonych materiałów, wymaganiami dotyczącymi rodzaju połączenia, warunkami eksploatacyjnymi i innymi [1, 7, 11, 12]. Przedmiotem analiz były połączenia klejowe, nitowe oraz klejowo-nitowe blach wykonanych ze stopu aluminium EN AW-5754. Klejenie jest jedną z wielu metod wykonywania połączeń nierozłącznych części maszyn. Postęp w dziedzinie doskonalenia jakości klejów pozwala na coraz szersze stosowanie tych połączeń w wielu odpowiedzialnych konstrukcjach lotniczych, morskich i budowy maszyn [8]. Połączenia klejowe mają wiele zalet [10] (tłumienie drgań, możliwość łączenia różnego rodzaju materiałów, uszczelnianie połączenia, itp.), obarczone są również wadami (np. małą odpornością na naprężenia normalne). Najkorzystniejszymi i najczęściej stosowanymi konstrukcjami wykonywania połączeń klejowych są połączenia zakładkowe, które uzyskują najwyższą wytrzymałość, kiedy pracują w warunkach ścinania [8]. Problemem, jaki często można napotkać podczas wykonywania takich połączeń, jest nieosiowe przyłożenie sił zewnętrznych, ale pomimo tego w takich konstrukcjach oprócz naprężeń stycznych występują dodatkowe naprężenia rozciągające, skierowane prostopadle do warstwy kleju. Rozwiązaniem wspomnianego problemu może być m.in. zastosowanie nitów jako elementów dociskających klejone elementy, dzięki czemu możliwe jest zmniejszenie negatywnego działania naprężeń odrywających. Jest to połączenie dwóch powszechnie stosowanych procesów łączenia: nitowania i klejenia. Dzięki temu wykorzystuje się zalety nitowania i klejenia, jednocześnie eliminując liczne wady towarzyszące każdemu z tych procesów OKREŚLENIE NOŚNOŚCI WYBRANYCH POŁĄCZEŃ MONTAŻOWYCH BLACH [...]

 Strona 1