Wyniki 1-10 spośród 22 dla zapytania: authorDesc:"Jacek Kosno"

Imidazolines as modifiers of asphalts used in production of hydroinsulating materials Imidazoliny jako modyfikatory asfaltów stosowanych do produkcji materiałów hydroizolacyjnych DOI:10.15199/62.2016.4.21


  Three imidazolines were prepd. by conversion of diethylenetramine with distd. glycerol trioleate, rapeseed oil or lard and added to com. asphalt (0.5-5.0% by mass) to improve its applicability for production of roofing materials. The modification resulted in decreasing the brittleness and dynamic viscosity. After ageing at 60°C, the viscosity of the modified asphalt increased. Trwałość asfaltu obniża się na skutek jego starzenia. Wraz z upływem czasu cechy użytkowe papowego pokrycia dachowego ulegają pogorszeniu. W efekcie wzrasta częstotliwość wykonywanych remontów obiektów budowlanych oraz koszt ich eksploatacji. Przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych asfaltów modyfikowanych imidazoliną techniczną. Asfalt wprowadzono do użytku w budownictwie na początku XX w., ale do produkcji materiałów hydroizolacyjnych zaczęto go stosować powszechnie dopiero w latach pięćdziesiątych XX w.1). Szybko stwierdzono, że jako materiał budowlany ma on wiele wad. W wyniku oddziaływania środowiska (jako substancja pochodzenia organicznego) zmienia on swoje właściwości wraz z upływem czasu. Starzenie to proces fizykochemiczny zachodzący we wszystkich ciałach organicznych i nieorganicznych. Oddziaływanie czynników zewnętrznych, takich jak promieniowanie słoneczne, woda lub wysoka temperatura, prowadzi do zmian właściwości użytkowych materiałów i wyrobów2). Rozróżnia się 2 etapy starzenia asfaltów: starzenie krótkotrwałe, zwane starzeniem technologicznym (zachodzi podczas produkcji i układania materiałów hydroizolacyjnych), oraz starzenie długotrwałe (eksploatacyjne, istotny wpływ na jego przebieg mają warunki klimatyczne) 1, 3-5). W celu poprawy parametrów termoplastycznych i właściwości reologicznych lepiszczy oraz w celu spowolnienia procesu starzenia asfaltów stosuje się różnego rodzaju modyfikatory. Fizyczna oraz chemiczna modyfikacja asfaltu Pierwsze próby chemicznej modyfikacji asfaltu zostały podjęte już na początku XX w. Opracowano wó[...]

Badania fizykochemiczne gliny piaszczystej i bentonitów modyfikowanych kationowym środkiem powierzchniowo czynnym

Czytaj za darmo! »

Badano właściwości fizykochemiczne gliny piaszczystej i bentonitów po modyfikacji mleczanem diamidoaminy. Dodatek mleczanu powoduje zmianę charakteru badanego materiału na hydrofobowy. Na podstawie analizy widm w podczerwieni próbek po modyfikacji oraz po wymywaniu wodą i etanolem stwierdzono, że w przypadku bentonitów zachodzi wymiana jonowa kationów sodu i wapnia na kation organiczny pochodzący z mleczanu. Jednocześnie stwierdzono, że cząsteczki mleczanu, ulegają praktycznie całkowitemu wymywaniu pod wpływem wody, etanolu i gorącego etanolu z gliny piaszczystej. Świadczy to o nietrwałym charakterze wiązań cząsteczek mleczanu z gliną. Bentonite and sand clay were modified with dialkylamidoamine lactate to make the materials hydrophobic and then leached with H2O and cold a[...]

Oksyetylenowanie nonylofenolu. Optymalizacja procesu i ocena produktów

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono porównawcze wyniki syntez i oceny analitycznej oksyetylatów nonylofenolu otrzymanych przy użyciu katalizatora wapniowego i NaOH. Stwierdzono, że oksyetylaty otrzymane przy udziale katalizatora wapniowego zawierają mniej produktów ubocznych oraz charakteryzują się wąską dystrybucją homologów oksyetylenowych. Po wykonaniu syntez w temp. 120-180°C oraz przy stężeniu katalizatora 0,1-0,7% określono optymalne stężenie katalizatora wapniowego i temperaturę procesu. Com. nonylphenol was ethoxylated with ethylene oxide at 120-180°C on a Ca sulfonate and carboxylate catalyst (content 0.1-0.7% by mass). NaOH was also used as catalyst for comparison. The reaction products contained mainly ethoxylates (av. ethoxylation degree 8) but also polyglycols (1.0-4.5%), 1,4-dioxane (1.5-4 ppm) and unconverted nonylphenol and ethylene oxide. The ethoxylates produced by using the Ca catalyst showed a narrow mol. mass distribution and contained less by-products than those produced with NaOH catalyst. Reakcja addycji tlenku etylenu do alkilofenoli wykorzystywana jest w przemyśle do wytwarzania środków powierzchniowo czynnych oraz polieterów stosowanych w poliuretanach, farbach i tworzywach sztucznych. Proces prowadzony jest zazwyczaj w obecności katalizatora, a powstające produkty stanowią mieszaninę adduktów, zawierających różne liczby grup oksyetylenowych. Monoetery alkiloarylowe glikoli polioksyetylenowych otrzymywane są najczęściej w reakcji alkilofenoli z tlenkiem etylenu w obecności katalizatorów alkalicznych. Reakcja przebiega wg schematu przedstawionego na rys. 1. W pierwszej fazie przereagowuje w całości alkilofenol, co w konsekwencji daje dystrybucję homologów typu Poisone’a. Tlenek etylenu przyłączony do jonu fenolanowego tworzy eter hydroksyaryloalkilowy. Z powodu większej kwasowości fenolu w porównaniu do kwasowości jego monoeteru oksyetylenowego, dalsza reakcja propagacji łańcucha polioksyetylenowego następuje d[...]

Effectiveness of modification of bitumens used for hydroinsulating masses with imidazoline Skuteczność modyfikacji asfaltu przeznaczonego do produkcji wyrobów hydroizolacyjnych przy użyciu imidazoliny DOI:10.15199/62.2015.3.1


  Com. imidazoline was added (1% by mass) to a soft bitumen (softening temp. 40-42°C) to modify its phys. properties before and after ageing at 163°C for 75 min. The addn. of the imidazoline resulted in a significant increase in resistance of the bitumen to aging. Przedstawiono wyniki wstępnych badań modyfikatora asfaltu. Analiza tych wyników wykazała istotny wpływ modyfikacji asfaltu imidazoliną na poprawę jego właściwości fizycznych. Nastąpiło wyraźne zwiększenie przedziału plastyczności asfaltu, zarówno przed i po starzeniu laboratoryjnym. Analiza wskaźnika starzenia wykazała, że efektem dodatku imidazoliny jest znaczny wzrost odporności asfaltów na starzenie. Asfalt jest substancją organiczną łatwo ulegającą destrukcyjnemu wpływowi zewnętrznych czynników atmosferycznych, głównie składowych promieniowania słonecznego: promieniowaniu podczerwonemu (cieplnemu) i ultrafioletowemu. Dlatego też praktycznie od początków stosowania asfaltu w budownictwie poddawano go różnego rodzaju modyfikacjom, mającym na celu zwiększenie jego trwałości poprzez poprawę odporności na ekstremalnie niskie i wysokie temperatury oraz starzenie. Początkowo były to proste zabiegi polegające na stabilizowaniu właściwości asfaltu poprzez dodanie mączki mineralnej, mieszaniu go z siarką, mączką gumową lub lateksem. Przełom w sposobach modyfikacji asfaltu nastąpił w latach siedemdziesiątych XX w. wraz z rozwojem chemii polimerów. Początkowo jako modyfikator stosowano głównie ataktyczny polipropylen (APP). W krótkim czasie okazało się, że ma on wiele wad. APP został zastąpiony przez kopolimer styren-butadien-styren (SBS). Do dziś jest on podstawowym modyfikatorem asfaltów wykorzystywanych do produkcji materiałów hydroizolacyjnych. W początkowym okresie wydawało się, że SBS jest idealnym materiałem do modyfikacji asfaltów, który praktycznie blokuje proces starzenia lepiszczy oraz zmniejsza jego podatność na zmiany temperatury. Obecnie, z perspektywy prawie[...]

Ekologiczny środek do stabilizacji gruntów spoistych zwiększający ich wytrzymałość i mrozoodporność DOI:10.15199/33.2017.02.06


  W nawiązaniu do problemu odpowiedniej nośności podłoża pod nawierzchnie drogowe, posadzki, a także fundamenty obiektów budowlanych przedstawiono problematykę stabilizacji słabego gruntu spoistego cementem, z zastosowaniem środka hydrofobizującego. Celem pracy było wykazanie poprawy parametrów gruntów spoistych pod względem wytrzymałości na ściskanie i mrozoodporności. Słowa kluczowe: grunty spoiste, stabilizacja cementem, hydrofobizacja, mrozoodporność.Podłoże gruntowe powinno przejmować obciążenia, zapewniać równomierne osiadanie na całej powierzchni pod konstrukcją drogową lub fundamentem oraz, szczególnie w drogownictwie, być odporne na szkodymrozowe. Obecnie na etapie realizacji przedsięwzięć budowlanychwystępują często grunty "słabe" lub "nienośne". Posadowienie budynkówbądź obiektówliniowych na takich gruntach może powodować problemy eksploatacyjne i zagrażać bezpieczeństwu użytkowania. Należy więc ulepszyć grunty, na których będzie realizowany obiekt i doprowadzić je do projektowanych parametrów [8] za pomocą odpowiednich metod wzmocnienia, jednocześnie mając na uwadze sztukę budowlaną, czynniki ekonomiczne, nakład pracy czy możliwości technologiczne. Katalogi zawierające typowe konstrukcje nawierzchni podatnych i półsztywnych [2] oraz sztywnych [3] podają możliwości wzmocnienia podłoża przez jego wymianę, stabilizację lub inny, indywidualny sposób wzmocnienia. Wzmacnianie gruntu przez jego wymianę jest bardzo kosztowne oraz nieekologiczne. Tańszą i równie skuteczną metodą trwałego wzmacniania, utwardzania i zabezpieczania gruntu przed działaniemwody jest jego stabilizacja za pomocą spoiw hydraulicznych [...]

Wpływ wybranych modyfikatorów pochodnych gliceryny technicznej na właściwości kompozytów polietylenu liniowego małej gęstości z wodorotlenkiem glinu


  Przedstawiono wyniki badań właściwości kompozytów polietylenu liniowego małej gęstości z wodorotlenkiem glinu i z dodatkiem produktów reakcji glicerolu z bezwodnikiem maleinowym, kwasem oleinowym lub kwasem adypinowym. Oznaczono gęstość, wskaźnik szybkości płynięcia, właściwości wytrzymałościowe przy rozciąganiu oraz palność próbek. Największy, korzystny wpływ zastosowane modyfikatory wykazywały w odniesieniu do wydłużenia przy zerwaniu. Nie obserwowano negatywnego oddziaływania na pozostałe właściwości. Określono układ, dla którego uzyskano najlepsze właściwości. Esters of glycerol and maleic, adipic and oleic acids were used as modifiers of Al(OH)3-reinforced 55% by mass linear low-d. polyethylene-matrix composites. The addn. of modifiers resulted in an increase in ultimate elongation of the composites but did not affect their tensile strength and flammability. The best results were achieved when oleic acid-based ester (acid content 10% by mass) was used as a modifier. Zapewnienie kompleksowego bezpieczeństwa użytkownikom wiąże się niejednokrotnie z koniecznością zmniejszenia stopnia palności stosowanych tworzyw sztucznych. Popularną metodą modyfikacji jest wprowadzanie do polimeru środków zmniejszających ich palność (antypirenów). Najpowszechniejszym z nich jest wodorotlenek glinu (ATH). W materiałach bez związków halogenowych jego zawartość wynosi 35-70% m/m i zależy m.in. od oczekiwanego stopnia palności i rodzaju modyfikowanej matrycy polimerowej. Właściwości kompozytów polimerowych [...]

Badania oksyetylacji kardanolu oraz właściwości oksyetylatów


  Przedstawiono wyniki badań otrzymywania niejonowych surfaktantów z kardanolu metodą oksyetylenowania i nad właściwościami fizykochemicznymi oksyetylatów. Metodą GC określono skład frakcyjny produktów oraz niektóre ich cechy powierzchniowe i smarne (obciążenie zespawania). Cardanol was oxyethylated with oxirane in presence of alk. catalysts. NaOH and a Ca catalyst showed the highest catalytical activity. The oxyethylates were studied for fractional compn. and surface tension, foaming and emulsifying capacity as well as lubricity in aq. solns. They showed similar properties as com. nonylphenol ethoxylates used as surfactants. Do najbardziej rozpowszechnionych surfaktantów niejonowych na rynku krajowym należą rokafenole produkowane przez PCC Rokita. Są to produkty oksyetylenowania fenolu lub nonylofenolu (otrzymywanego w reakcji alkilowania fenolu trimerem propylenu) o średnim stopniu podstawienia tlenkiem etylenu 1-40, głównie w pozycji para. Są one szeroko stosowane jako emulgatory, dyspergatory, modyfikatory, zwilżacze i solubilizatory w recepturach środków myjących, piorących, odtłuszczających i cieczy obróbkowych. Charakteryzują się one bardzo dobrymi właściwościami powierzchniowymi i przystępną ceną. Ich mankamentem jest sklasyfikowanie w gronie tzw. "twardych emulgatorów", z uwagi na obecność fenolu w produktach rozkładu, co zawęża spektrum ich zastosowań. Oksyetylenowanie alkilofenoli jest procesem znanym. Reakcja addycji tlenku etylenu do alkilofenoli (m.in. frakcji C8-C11) jest wykorzystywana w przemyśle do wytwarzania środków powierzchniowo czynnych, polieterów stosowanych w poliuretanach, farbach i tworzywach sztucznych. Proces prowadzony jest zazwyczaj w obecności katalizatora, a powstające produkty stanowią mieszaninę adduktów, zawierających różne ilości grup oksyetylenowych. Monoetery alkiloarylowe glikoli polioksyetylenowych są otrzymywane najczęściej w reakcji alkilofenoli z tlenkiem etylenu w obecności[...]

Nowa metoda oznaczania liczby hydroksylowej poligliceroli


  Przedstawiono nową metodę oznaczania liczby hydroksylowej poligliceroli stosując technikę odbiciową ATR-IR. Zastosowano do oznaczenia liczby hydroksylowej model kalibracji PLS (partial least squares), częściowej metody najmniejszych kwadratów. Porównano wartości liczb hydroksylowych otrzymane metodami IR i miareczkową uzyskując zbliżone wyniki pomiarów. Opracowana metoda stanowi alternatywną, prostą i ekologiczną metodę oceny stopnia polikondensacji gliceroli. Skrócenie czasu oznaczania liczby hydroksylowej umożliwia bieżącą kontrolę prowadzenia procesu polikondensacji gliceryny. Glycerol samples were analyzed by IR spectropscopy to det. their OH nos. from a calibration curve. The results agreed with those obtained by std. titrn. The new method was successfully used for following the progress of alk. polycondensation of com. glycerols. W ostatnim okresie zaobserwowano znaczny wzrost produkcji biodiesla w wielu krajach Europy, w tym również w Polsce. Głównym produktem ubocznym powstającym podczas produkcji biodiesla jest surowa gliceryna (glicerol), otrzymywana w ilości ok. 10%. Z uwagi na atrakcyjną, względnie niską cenę, jest to ciekawy surowiec do dalszego przerobu. Firmy produkujące biodiesel na dużą skalę mogą prowadzić rafinację surowej gliceryny otrzymując glicerynę o właściwościach farmaceutycznych. Tak otrzymany produkt może znaleźć zastosowanie w kosmetyce, farmacji lub przemyśle spożywczym. Procesy oczyszczania surowego glicerolu polegające głównie na Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia", Kędzierzyn-Koźle Izabela Semeniuk*, Jacek Kosno, Bronisław Naraniecki, Beata Koreń-Szwarc Nowa metoda oznaczania liczby hydroksylowej poligliceroli A new method for determination of hydroxyl number of polyglycerols Mgr Jacek KOSNO w roku 1996 ukończył studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie. Pracuje jako zastępca kierownika Zakładu Środków Powierzchniowo Czynny[...]

Cutting fluids based on cardanol etoxylates. Zastosowanie oksyetylatów kardanolu do wytwarzania cieczy obróbkowych


  Cardanol was etoxyled with ethylene oxide at 160oC and 0,75-0,35 MPa in presence of NaOH, mixed with di-(2- ethylhexyl) adipate, diluted with water and used as cutting fluids. Antiwear and seizure properties, resistance to microorganisms and biodegradability of the fluids were studied. The cardanol etoxylates-based cutting fluids showed as good properties as the com. ones. Przedstawiono wyniki badań właściwości funkcjonalnych cieczy obróbkowych wytworzonych na bazie mieszaniny oksyetylatu kardanolu z syntetycznym estrem. Zbadano właściwości fizykochemiczne, mikrobiologiczne i smarne cieczy. W celu porównania oceniono takie same właściwości komercyjnych cieczy obróbkowych. Przeprowadzono również badania odporności opracowanych cieczy na działanie mikroorganizmów. Wykazano, że ciecze obróbkowe na bazie mieszaniny oksyetylatu kardanolu z syntetycznym estrem charakteryzowały się zbliżonymi właściwościami funkcjonalnymi do właściwości produktów komercyjnych. Obecnie stosowane ciecze obróbkowe wytwarzane są najczęściej na bazie olejów mineralnych i syntetycznych1, 2). Produkty te mają szkodliwy wpływ na środowisko3, 4). Ma to szczególne znaczenie wobec specyfiki eksploatacji, podczas której ciecze obróbkowe mają bezpośredni kontakt z otoczeniem i organizmem człowieka. Wielkość ubytków przedostających się do środowiska może sięgać 30% rocznego zużycia cieczy5). Dlatego też wzrasta zainteresowanie produktami nietoksycznymi i biodegradowalnymi o mniejszej szkodliwości ekologicznej. Jako komponeny cieczy obróbkowych mogą być wykorzystywane oleje roślinne. W porównaniu z olejami naftowymi i estrami syntetycznymi, oleje roślinne najszybciej ulegają biochemicznemu rozkładowi w środowisku naturalnym. Charakteryzują się one biodegradowalnością w granicach 80-100% (niezależnie od pochodzenia), i współczynnikiem szkodliwości dla wody WGK 0. W przypadku estrów syntetycznych biodegradowalność osiąga wartość 5-80%, a WGK 0-16-8). [...]

Właściwości smarne oksyetylatów frakcji glicerynowej z instalacji biodiesla

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań procesu oksyetylowamia frakcji glicerynowej z przemysłowych instalacji biodiesla, przy zastosowaniu dwóch katalizatorów. Zrezygnowano z etapu oczyszczania surowca (np. przez destylację) poprawiając efektywność procesu. Przebadano szybkość reakcji dla różnych stopni addycji, rozrzut homologów w produktach oraz właściwości smarne istotne z punktu widzenia przewidywanej aplikacji technicznej (dodatki i bazy smarne). Two com. glycerol fractions (by-products from biodiesel prodn.) were ethoxylated with ethylene oxide on NaOH and Ca catalysts at 160°C and 120-360 kPa. The ethoxylation degree was higher but ethoxylation rate was lower when NaOH was used as the catalyst. The ethoxylates showed good lubricating properties. Surowce odnawialne w postaci olejów roślinnych i tłuszczów zwierzęcych stanowią perspektywiczną bazę surowcową dla przemysłu oleochemikaliów. W Polsce głównymi surowcami tłuszczowymi są olej rzepakowy, łój i zwierzęce tłuszcze odpadowe. Ostatnio pojawiło się nowe źródło surowcowe w postaci frakcji glicerynowej z uruchamianych w kraju instalacji biodiesla. Źródło to można uzupełnić olejami posmażalniczymi. Początkowo dostępne były dwa zróżnicowane chemicznie strumienie frakcji: surowa nie destylowana frakcja, zawierająca mniej glicerolu a więcej mydeł, estrów, kwasów i glicerydów, pochodząca z instalacji biodiesla o mniejszej wydajności, nie wyposażonych w węzeł destylacji, i frakcja gliceryny technicznej z dużych instalacji, zawierająca powyżej 80% glicerolu, praktycznie pozbawiona innych składników tłuszczowych. Ostatnio pierwszy z tych strumieni stał się praktycznie niedostępny. W celu nadania pożądanych cech fizykochemicznych i użytkowych (np. aktywności powierzchniowej) oraz poprawy jakości (stabilności termiczno-oksydacyjnej i lepkości) surowce te poddaje się przeróbce chemicznej, w zależności od przeznaczenia, w kierunku otrzymania ich pochodnych, wykorzystywanych w wielu dziedzina[...]

 Strona 1  Następna strona »