Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Jolanta Kowalczyk"

Własności rezystancyjne powłok PVD ze stopów AlSi DOI:10.15199/13.2015.8.12


  Aluminium znajduje się na czwartym miejscu wśród metali o najlepszym przewodnictwie elektrycznym, za srebrem, miedzią i złotem. Przewodnictwo elektryczne aluminium, wynoszące 1,72×10-8 Ω ⋅ m (w 20oC), stanowi tylko ok. 60% przewodnictwa miedzi, mimo to jest ono również szeroko stosowne w urządzeniach elektrotechnicznych. Powodem tego jest mała masa właściwa (gęstość) aluminium 2,7 g/cm3, stanowiąca ok. 30% gęstości miedzi, a także lepsza odporność korozyjna. Również za sprawą tych korzystnych własności aluminium i jego stopy są szeroko stosowane w przemyśle motoryzacyjnym, lotnictwie i budownictwie [1, 2]. Wśród stopów aluminium do najbardziej popularnych należą siluminy - stopy odlewnicze, w których głównym dodatkiem stopowym jest Si. Dodatek Si poprawia lejność stopu, zwiększa twardość i odporność na ścieranie [3]. Si charakteryzuje się bardzo małym współczynnikiem rozszerzalności cieplnej (aSi~3×- 10-6/K) w porównaniu do aluminium (αAl~22,2×10-6/K) zatem sprzyja stabilizacji wymiarowej detali wykonanych ze stopów Al- Si, takich jak np. tłoki silników ze stopu AlSi20 [4,5] ale również obudowy urządzeń elektronicznych [6]. Ze stopów o mniejszym stężeniu Si wykonuje się m.in. odporne na ścieranie powłoki na blachach do produkcji tłumików samochodowych [7]. Odporność na ścieranie tym stopom zapewniają twarde kryształy Si rozmieszczone w osnowie aluminium. Z punktu widzenia własności plastycznych istotnym jest aby kryształy Si miały jak najmniejsze wymiary, co osiąga się na drodze szybkiego chłodzenia (odlewanie ciśnieniowe) i modyfikacji, czyli wprowadzenia sztucznych zarodków krystalizacji (modyfikatorów) [3]. W niniejszej pracy do wykonania stopów Al-Si zastosowano metodę PVD magnetronowego rozpy[...]

Pola magnetyczne magnesów trwałych jako efektywne źródło produkcji ekologicznej energii cieplnej DOI:10.15199/13.2015.9.24


  W obecnym czasie na całym świecie poszukiwane są nowe metody i rozwiązania w dziedzinie pozyskiwania energii w tym głównie energii cieplnej. Jednym z kierunków i źródeł takich poszukiwań była i nadal jest energia zmagazynowana w magnesach trwałych. Magnesy trwałe po raz pierwszy wprowadzono do produkcji masowej na początku ubiegłego stulecia. W ówczesnym podejściu do metody wytwarzania magnesów bazowano głównie na stalach, jako podstawowych materiałach do ich produkcji. Brak osiągnięcia zadowalających rezultatów związanych z ilością zmagazynowanej energii w pojedynczym magnesie był powodem intensyfikacji prac związanych z poszukiwaniem nowych stopów, które można by było wykorzystać w takiej roli [1-3]. Obecnie produkowane magnesy posiadają zróżnicowany skład chemiczny, a wśród można wyróżnić na cztery ich kategorie: - magnesy AlNiCo, - magnesy ferrytowe, - magnesy samarowo-kobaltowe, - magnesy neodymowe - najsilniejsze z obecnie znan[...]

 Strona 1