Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"MICHAŁ PERS"

Aldehyd hydroksypiwalowy i jego pochodne DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono właściwości aldehydu hydroksypiwalowego oraz jego ważniejszych pochodnych. Na podstawie wyników badań nad syntezą aldehydu hydroksypiwalowego z aldehydu izomasłowego i formaliny opisano opracowaną technologię wytwarzania tego półproduktu. Rozważono możliwości otrzymywania i stosowania pochodnych aldehydu hydroksypiwalowego. Aldehyd hydroksypiwalowy (AHP) otrzymuje się w wyniku kondensacji aldolowej aldehydu izomasłowego z formaldehydem w obecności alkalicznych katalizatorów1*. Jest on surowcem do wytwarzania wielu produktów stosowanych w przemyśle farb i lakierów oraz tworzyw sztucznych. Jest szczególnie cenny, ponieważ jego pochodne zachowujące strukturę neopentylową charakteryzują się zwiększoną odpornością termiczną na światło oraz trudno ulegają rozpadowi i hydrolizie2,3). Ze względu na interesujące właściwości AHP i jego pochodnych opublikowana literatura, szczególnie patentowa2,40, na temat wytwarzania tych związków i ich zastosowania jest bardzo bogata. W pracy Arpego3) zagadnienia te zostały ujęte w sposób syntetyczny. W niniejszej pracy omówiono właściwości AHP i jego ważniejszych pochodnych przedstawionych na rys. 1. Scharakteryzowano opracowaną technologię wytwarzania AHP oraz rozważono możliwości otrzymywania i stosowania pochodnych AHP. Właściwości aldehydu hydroksypiwalowego i jego pochodnych A l dehy d h y d r o k s y p i w a l owy (AHP) — 3-hydroksy-2,2- -dimetylopropanol (temp. topnienia 21 -^22°C, temp. wrzenia 83°C pod ciśnieniem równym 13 hPa) świeżo przedestylowany jest bezbarwną cieczą, która praktycznie samorzutnie dimeryzuje, przechodząc w trwały związek la (rys. 1) o strukturze 1,3-dioksanu (temp. topnienia 91 -^92°C). W roztworze ustala się równowaga między formą I i Ia5). Aldehyd otrzymuje się przez kondensację aldehydu izomasłowego i formaldehydu w obecności węglanu sodowego lub potasowego5*, trietyloaminy (TEA)4) lub anionitów6). Jest on używany do syntez przedstawionych na rys.l, a[...]

Oczyszczanie ścieków potrawialniczych na jonitach DOI:

Czytaj za darmo! »

Zaprezentowano jonitową metodę usuwania jonów miedziowych z wody pochodzącej z trawienia miedzi. Przedstawiono wyniki badań odmiedziowania wód potrawialniczych z użyciem kationitu Wofatit K S 10 oraz sposób regeneracji kationitu za pomocą roztworów kwasu siarkowego. Zastosowanie dwustopniowej regeneracji kationitu z użyciem kwasu siarkowego o stężeniu zwiększonym do 20% wag. umożliwiło dostosowanie technologii do warunków występujących w trawialni. Omówiono działanie instalacji uruchomionej w Śląskiej Fabryce Kabli w Czechowicach- Dziedzicach. Miedziane walcówki poddaje się przed dalszą obróbką trawieniu w celu dokładnego usunięcia zanieczyszczeń z powierzchni metalu. Proces ten jest prowadzony w roztworze kwasu siarkowego, w którym rozpuszczają się zanieczyszczenia tworząc CuS04 (zanieczyszczeniami są głównie tlenki miedzi). Regeneracja kąpieli trawialniczej polega na elektrolitycznym wydzielaniu miedzi oraz dodawaniu stężonego kwasu siarkowego dla utrzymania stężenia roboczego. Istotnym problemem jest utylizacja wód powstających podczas płukania miedzianej walcówki po wyjęciu jej z kąpieli trawialniczej. Wody potrawialnicze są kwaśne (pH = 2,5 -и 5,5), zawierają w 1 dm3 150 — 800 mg Cu. Skierowanie ich do ścieków wymaga więc obniżenia zawartości miedzi co najmniej do poziomu 0,2 mg Cu/dm3, określonego w przepisach dotyczących ochr[...]

Metody wytwarzania glikolu neopentylowego DOI:

Czytaj za darmo! »

Dokonano przeglądu metod otrzymywania glikolu neopentylowego. Wytypowano rozwiązania alternatywne dla różnych poziomów zapotrzebowania na produkt. Półproduktem w procesie wytwarzania żywic alkidowych, poliestrów, poliuretanów i polieterów1^ jest glikol neopentylowy (2,2-dimetylo- -1,3-propandiol). W skali przemysłowej otrzymywany jest przez kondensację aldehydu izomasłowego i formaldehydu, w której jako produkt uboczny powstaje mrówczan sodowy2,4,5). Produkcja glikolu neopentylowego jest jednym ze sposobów zagospodarowania aldehydu izomasłowego pochodzącego z syntezy alkoholi oxo. Dotychczas w Polsce nie produkowano glikolu neopentylowego, a zapotrzebowanie nań pokrywano importem. Ograniczało to zakres stosowania omawianego alkoholu jedynie jako komponentu do wytwarzania farb i lakierów. Uruchomienie w Zakładach Azotowych w Kędzierzynie produkcji alkoholi 0x0 umożliwiło podjęcie wytwarzania glikolu neopentylowego na podstawie krajowych surowców, tym bardziej że istnieje możliwość powiązania jego produkcji z podobną technologią otrzymywania pentaerytrytu, uruchamianą w Zakładach Chemicznych "Alwernia". Powyższe uwarunkowania były powodem podjęcia badań nad opracowaniem technologii wytwarzania glikolu neopentylowego w ramach CPBR 3.2, cel 71. Chemiczne podstawy wytwarzania glikolu neopentylowego Glikol neopentylowy otrzymano pod koniec ubiegłego stulecia w wyniku kondensacji aldehydu izomasłowego z formaldehydem w obecności katalizatora alkalicznego. Jest to podstawowa reakcja procesu technologicznego2,3) składającego się z dwóch etapów: - kondensacji aldolowej aldehydu izomasłowego i formaldehydu, w której wyniku powstaje aldehyd hydroksypiwalowy (aldol): (CH3)2CHCHO + H CH O ^+ (CH3)2C(CH2OH)CHO, i reakcji Cannizzaro pomiędzy aldolem i nadmiarem formaldehydu: (CH3)2C(CH2OH)CHO + H CH O ^+ (CH3)2C(CH2OH)2 + HCOOH, prowadzącej do powstania glikolu neopentylowego i kwasu mrówkowego neutralizowanego alkalicznym katalizatorem. Z[...]

 Strona 1