Wyniki 1-10 spośród 20 dla zapytania: authorDesc:"Bronisław Naraniecki"

Ciecze mikroemulsyjne - podstawy tworzenia i ważniejsze techniczne zastosowania

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono sposoby tworzenia mikroemulsji, niektóre parametry decydujące o właściwym doborze jej składników, głównie surfaktantów, oraz charakterystykę jakościową otrzymanych układów. Podano przykłady wykorzystania mikroemulsji w różnych dziedzinach gospodarki. iadomo, że wprowadzając odpowiedni surfaktant lub jeszcze lepiej mieszaninę surfaktantów do mieszaniny dwóch wzajemnie nie miesz[...]

Nowe kierunki badań technicznych układów rozproszonych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad nowymi koncepcjami cieczy roboczych typu emulsyjnych i mikroemulsyjnych układów olejowo-wodnych. W trakcie badań modelowego systemu opartego na emulgatorach niejonowych porównano rozrzut średnicy cząstek rozproszonych w emulsjach i mikroemulsjach oraz określono wpływ temperatury i dodatków środków anionowych na zakres stabilności mikroemulsji. Dążono do opraco[...]

Środki wspomagające działanie pestycydów - światowe kierunki rozwoju a sytuacja w kraju

Czytaj za darmo! »

Podano charakterystykę fizykochemiczną i technologiczną podstawowych grup środków wspomagających działanie pestycydów (tzw. adiuwantów) i na tym tle omówiono sytuację w kraju.Efektywne rolnictwo wymaga istnienia rozbudowanej infrastruktury przemysłowo-usługowej. W jej skład wchodzi przemysł chemiczny wytwarzający nawozy i różnorodne środki przeznaczone do niszczenia chwastów, grzybów, owadów[...]

Badania fizykochemiczne gliny piaszczystej i bentonitów modyfikowanych kationowym środkiem powierzchniowo czynnym

Czytaj za darmo! »

Badano właściwości fizykochemiczne gliny piaszczystej i bentonitów po modyfikacji mleczanem diamidoaminy. Dodatek mleczanu powoduje zmianę charakteru badanego materiału na hydrofobowy. Na podstawie analizy widm w podczerwieni próbek po modyfikacji oraz po wymywaniu wodą i etanolem stwierdzono, że w przypadku bentonitów zachodzi wymiana jonowa kationów sodu i wapnia na kation organiczny pochodzący z mleczanu. Jednocześnie stwierdzono, że cząsteczki mleczanu, ulegają praktycznie całkowitemu wymywaniu pod wpływem wody, etanolu i gorącego etanolu z gliny piaszczystej. Świadczy to o nietrwałym charakterze wiązań cząsteczek mleczanu z gliną. Bentonite and sand clay were modified with dialkylamidoamine lactate to make the materials hydrophobic and then leached with H2O and cold a[...]

Oksyetylenowanie nonylofenolu. Optymalizacja procesu i ocena produktów

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono porównawcze wyniki syntez i oceny analitycznej oksyetylatów nonylofenolu otrzymanych przy użyciu katalizatora wapniowego i NaOH. Stwierdzono, że oksyetylaty otrzymane przy udziale katalizatora wapniowego zawierają mniej produktów ubocznych oraz charakteryzują się wąską dystrybucją homologów oksyetylenowych. Po wykonaniu syntez w temp. 120-180°C oraz przy stężeniu katalizatora 0,1-0,7% określono optymalne stężenie katalizatora wapniowego i temperaturę procesu. Com. nonylphenol was ethoxylated with ethylene oxide at 120-180°C on a Ca sulfonate and carboxylate catalyst (content 0.1-0.7% by mass). NaOH was also used as catalyst for comparison. The reaction products contained mainly ethoxylates (av. ethoxylation degree 8) but also polyglycols (1.0-4.5%), 1,4-dioxane (1.5-4 ppm) and unconverted nonylphenol and ethylene oxide. The ethoxylates produced by using the Ca catalyst showed a narrow mol. mass distribution and contained less by-products than those produced with NaOH catalyst. Reakcja addycji tlenku etylenu do alkilofenoli wykorzystywana jest w przemyśle do wytwarzania środków powierzchniowo czynnych oraz polieterów stosowanych w poliuretanach, farbach i tworzywach sztucznych. Proces prowadzony jest zazwyczaj w obecności katalizatora, a powstające produkty stanowią mieszaninę adduktów, zawierających różne liczby grup oksyetylenowych. Monoetery alkiloarylowe glikoli polioksyetylenowych otrzymywane są najczęściej w reakcji alkilofenoli z tlenkiem etylenu w obecności katalizatorów alkalicznych. Reakcja przebiega wg schematu przedstawionego na rys. 1. W pierwszej fazie przereagowuje w całości alkilofenol, co w konsekwencji daje dystrybucję homologów typu Poisone’a. Tlenek etylenu przyłączony do jonu fenolanowego tworzy eter hydroksyaryloalkilowy. Z powodu większej kwasowości fenolu w porównaniu do kwasowości jego monoeteru oksyetylenowego, dalsza reakcja propagacji łańcucha polioksyetylenowego następuje d[...]

Utylizacja produktów ubocznych z instalacji kaprolaktamu DOI:

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono niektóre etapy badań nad identyfikacją składników, a następnie neutralizacją i częściową hydrolizą tzw. MEK-u - mieszaniny estrów i kwasów będącej odpadową frakcją z instalacji kaprolaktamu. Dobrano parametry procesu oraz czynnik neutralizacyjny. Otrzymane wyniki, potwierdzone w skali 1/4-technicznej, umożliwiły szybkie zastosowanie opracowania w praktyce przemysłowej. W trakcie utleniania cykloheksanu do cykloheksanolu i cykloheksanonu, będącego jednym z etapów procesu otrzymywania kaprolaktamu, powstają produkty uboczne zwane potocznie MEK-iem. Jest to mieszanina różnych związków zawierająca głównie kwasy o długości łańcucha węglowodorowego Cl ^ C 6 i ich estry. Jeszcze do niedawna MEK spalano w zakładowej elektrociepłowni. Nie był to jednak racjonalny sposób postępowania, choćby ze względu na ilość (z instalacji zlokalizowanej w Zakładach Azotowych w Tarnowie pochodziło ok. 5 6 tys. Mg MEK-u rocznie) i skład chemiczny tej mieszaniny. Na zlecenie tarnowskich Zakładów podjęto w Instytucie Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia" badania mające na celu racjonalniejsze jej zużytkowanie. W wyniku tych badań opracowano technologię otrzymywania środków pomocniczych zawierających w swoim składzie przetworzony chemicznie MEK. Część doświadczalna Surowce Podstawowy surowiec do badań stanowiła otrzymywana w procesie produkcji kaprolaktamu mieszanina kwasów dikarboksylowych i hydroksykwasów o długości łańcucha węglowodorowego Cx —C6 oraz ich estrów (głównie cykloheksanowych) zawierająca również niewielkie ilości nie zidentyfikowanych substancji polimeryzujących w wyższej temperaturze. Na podstawie wyników chromatografii gazowej stwierdzono, że łączna liczba lotnych składników obecnych w mieszaninie przekracza sto. Większość z nich występuje jednak w bardzo małym stężeniu, co utrudnia ich identyfikację. Za pomocą analizy elementarnej oznaczono zawartość głównych[...]

Badania trwałości biocydu izotiazol i nowego w emulsjach wodno-olejowych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad dynamiką rozkładu 2-metylo-4,5-trimetyleno-4-izotiazolin-3-onu (MTI) - biocydu stosowanego do zabezpieczania emulsyjnych układów wodno- -olejowych przed rozwojem życia biologicznego. Badano emulsje wodno-olejowe o stężeniach zróżnicowanych według planu badań, używane jako ciecze chłodzące do obróbki skrawaniem metali. Opisano metodykę wydzielania substancji akt[...]

Badania alkanoloaminowych pochodnych kwasu ortoborowego - dodatków funkcyjnych cieczy do obróbki metali

Czytaj za darmo! »

Omówiono przebieg syntez mono-, di- i trietanoloaminy z kwasem ortoborowym, przeanalizowano strukturę chemiczną otrzymanych produktów oraz zbadano ich właściwości jako dodatków do cieczy używanych w obróbce metali skrawaniem. Stwierdzono, że podstawowymi i konkurencyjnymi substancjami chemicznymi są: koordynacyjna sól alkanoloaminowa kwasu borowego, etery alkanoloamin oraz ester alkanoloamin[...]

Ciecze obróbkowe na bazie oksyetylatów frakcji glicerynowej z instalacji biodiesla


  Przedstawiono wyniki badań właściwości smarnych i funkcjonalnych cieczy obróbkowych wytworzonych na bazie oksyetylatów frakcji glicerynowej. Oceniono przeciwzużyciowe i przeciwzatarciowe właściwości wodnych roztworów cieczy. Przeprowadzono również badania fizykochemicznych właściwości roztworów i odporności na działanie mikroorganizmów. Uzyskane wyniki badań porównano do takich samych właściwości produktów komercyjnych. Wykazano, że oksyetylowane pochodne frakcji glicerynowej mogą stanowić składniki bazowe cieczy obróbkowych. Com. ethoxylates of glycerol fraction were studied for antiwear and seizure properties as well as for resistance to microorganisms in aq. solns. They met quality requirements for cutting fluids. Świadome i zorganizowane przeciwdziałanie degradacji środowiska naturalnego dotyczy m.in. zapobiegania powstawaniu niebezpiecznych odpadów1, 2). Powszechne w użyciu emulsyjne ciecze obróbkowe należą do produktów ekologicznie niebezpiecznych3-6), ze względu na ich skład chemiczny i starzeniowe zmiany podczas eksploatacji. Dlatego też zalecane jest ograniczenie lub wykluczenie ich obecności w środowisku, zwłaszcza tam, gdzie istnieje możliwość interakcji cieczy z otoczeniem. Ciecze obróbkowe przedostają się do środowiska naturalnego w wyniku parowania, podczas odprowadzania wiórów i przedmiotów obrabianych oraz poprzez wycieki z instalacji. Wielkość ubytków może sięgać 30% rocznego zużycia cieczy7, 8). Zagrożenie zdrowia ludzkiego istnieje też ze strony tworzących się podczas eksploatacji dymów i mgieł olejowych, przedostających się do organizmu poprzez układ oddechowy i trawienny oraz bezpośredni kontakt ze skórą. Negatywny wpływ emulsyjnych cieczy obróbkowych na otoczenie można zmniejszyć w wyniku zastępowania ich produktami o mniejszej szkodliwości ekologicznej, czyli produktami nietoksycznymi i biodegradowalnymi. Jako zamienniki naftowych baz wskazywane są oleje roślinne (także chemicznie modyfikowane) i p[...]

Badania oksyetylacji kardanolu oraz właściwości oksyetylatów


  Przedstawiono wyniki badań otrzymywania niejonowych surfaktantów z kardanolu metodą oksyetylenowania i nad właściwościami fizykochemicznymi oksyetylatów. Metodą GC określono skład frakcyjny produktów oraz niektóre ich cechy powierzchniowe i smarne (obciążenie zespawania). Cardanol was oxyethylated with oxirane in presence of alk. catalysts. NaOH and a Ca catalyst showed the highest catalytical activity. The oxyethylates were studied for fractional compn. and surface tension, foaming and emulsifying capacity as well as lubricity in aq. solns. They showed similar properties as com. nonylphenol ethoxylates used as surfactants. Do najbardziej rozpowszechnionych surfaktantów niejonowych na rynku krajowym należą rokafenole produkowane przez PCC Rokita. Są to produkty oksyetylenowania fenolu lub nonylofenolu (otrzymywanego w reakcji alkilowania fenolu trimerem propylenu) o średnim stopniu podstawienia tlenkiem etylenu 1-40, głównie w pozycji para. Są one szeroko stosowane jako emulgatory, dyspergatory, modyfikatory, zwilżacze i solubilizatory w recepturach środków myjących, piorących, odtłuszczających i cieczy obróbkowych. Charakteryzują się one bardzo dobrymi właściwościami powierzchniowymi i przystępną ceną. Ich mankamentem jest sklasyfikowanie w gronie tzw. "twardych emulgatorów", z uwagi na obecność fenolu w produktach rozkładu, co zawęża spektrum ich zastosowań. Oksyetylenowanie alkilofenoli jest procesem znanym. Reakcja addycji tlenku etylenu do alkilofenoli (m.in. frakcji C8-C11) jest wykorzystywana w przemyśle do wytwarzania środków powierzchniowo czynnych, polieterów stosowanych w poliuretanach, farbach i tworzywach sztucznych. Proces prowadzony jest zazwyczaj w obecności katalizatora, a powstające produkty stanowią mieszaninę adduktów, zawierających różne ilości grup oksyetylenowych. Monoetery alkiloarylowe glikoli polioksyetylenowych są otrzymywane najczęściej w reakcji alkilofenoli z tlenkiem etylenu w obecności[...]

 Strona 1  Następna strona »