Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"JANINA PTASZKOWSKA"

Prace nad ulepszeniem produkcji zapraw nasiennych w Polsce DOI:

Czytaj za darmo! »

Opisano prowadzone w kraju prace nad substancjami chemicznymi służącymi do zaprawiania nasion przed siewem. Zabieg ten stosuje się w celu zabezpieczenia roślin przed chorobami. Prace dotyczyły zarówno doboru i wytwarzania nowoczesnych składników aktywnych zapraw, jak i ulepszania ich formy użytkowej. Zaprawianie nasion stanowi w produkcji roślin jednorocznych pierwszy, podstawowy, a nieraz jedyny zabieg. Jest on mało pracochłonny, tani i bezpieczny dla środowiska naturalnego. W miarę rozwoju środków grzybobójczych coraz więcej chorób roślin można zwalczyć w wyniku zaprawiania nasion, a wyhodowane z tych nasion rośliny są przez dłuższy okres chronione przed chorobami. W Polsce zaprawianie nasion wiąże się z tradycjami przedwojennymi związanymi z Zakładami "Azot" w Jaworznie. Zaraz po II wojnie światowej przystąpiono do wznowienia produkcji zapraw i rozpoczęto prace zarówno nad ulepszeniem stosowanych składników aktywnych, jak i ich formy użytkowej. Prace nad unowocześnianiem składników aktywnych w zaprawach W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych dominowały w kraju zaprawy zawierające związki rtęci: Zaprawa nasienna R (octan fenylortęciowy), Zaprawa uniwersalna (/?-toluenosulfanilid-N-etylortę- *’ Referat wygłoszony na konferencji naukowo-technicznej Dziś i jutro przemysłu pestycydów (Jaworzno, 24-4-25 września 1987 r.) ciowy), a od 1970 r. Zaprawa płynna .0,8 zawierająca metylortęciocyjanoguanidynę. Ta ostatnia produkowana była w ZCh "Organika- -Azot" na podstawie technologii opracowanej w IP 0 1}. W procesie produkcyjnym otrzymywano najpierw roztwór octanu rtęciowego w kwasie octowym (z tlenku rtęciowego, kwasu octowego i bezwodnika octowego), a następnie - w wyniku reakcji wolnorodnikowej zachodzącej pomiędzy octanem rtęciowym i nadtlenkiem acetylu - uzyskiwano octan metylortęciowy. Związek ten (bez wyodrębnienia) poddawano reakcji z cyjanoguanidyną, po uprzednim zobojętnieniu, i otrzymywano gotową zaprawę nasienn[...]

Synteza, struktura i właściwości ditiokarbaminianów - pochodnych związków chloroalkanoarylowych DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono syntezę nowych ditiokarbaminianów, będących potencjalnymi pestycydami. Związki N,N-dietyloditiokarbamoiloalkanoarylowe otrzymywano w drodze kondensacji N,N-dietyloditiokarbaminianu sodu z chlorozwiązkami, dotychczas do tego celu nie stosowanymi. Niektóre z nowo otrzymanych związków wykazują interesującą aktywność grzybobójczą. Jak wynika z literatury, wiele pochodnych ditiokarbaminianów charakteryzuje się dużą aktywnością biologiczną. Pochodne te mają właściwości grzybobójcze, bakteriobójcze, insektobójcze, a także chwastobójcze1^ 4*. Stwierdzono, że aktywność biologiczna tych związków zależy od struktury cząsteczek5}. W miarę zwiększania liczby grup metylenowych w łańcuchu rodnika alkilowego aktywność się zmniejsza. W wyniku zastąpienia atomu wodoru przy azocie aktywnym podstawnikiem aromatycznym, np. zawierającym w pierścieniu atomy chloru, zwiększa się aktywność grzybobójcza6*. Szczególnie interesujące działania grzybobójcze i bakteriobójcze wykazują N,N-dialkano-S-fenylotiometyloditiokarbaminiany7). W związku z tym wydawało się celowe zsyntezowanie dotychczas nie znanych związków z grupy bis(N,N-dietyloditiokarbamoiloalkano)wę- 1 RO PRZEMYSŁ chemiczny IO * 70/4 (1991) Tabela 1. Charakterystyka bis (chlorometylo) węglowodorów Nazwa związku Temperatura topnienia [°C] Literatura 1,4-Bis (chlorometylo) benzen 102 - 103 8 1,4-Bis (chlorometylo)-p-ksylen 132 и-134 9 1,3-Bis (chlorometylo)-w-ksylen 96 9 1,3-Bis (chlorometylo) mezy tylen 106 9 1,4- i l,5-Bis(chlorometylo)naftaleny 132 -i-133,5 10 1,4-Bis (chlorometylo) tetralina 120-122 10 4,4-Bis (chlorometylo) bifenyl 135-136 11 4,4-Bis (chlorometylo) bifenylometan 108-110 12 4,4-Bis (chlorometylo) bifenylotlenek 6 1 -6 3 13 glowodorów i zbadanie ich biologicznej aktywności. Surowcami podczas otrzymywania pochodnych kwasu ditiokarbaminowego[...]

 Strona 1