Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"KAZIMIERZ PYŻALSKI"

Produkty oksyetylenowania o wąskiej dystrybucji homologów DOI:

Czytaj za darmo! »

Zaprezentowano zagadnienia związane z zawężeniem dystrybucji homologów w produktach oksyetylenowania alkoholi tłuszczowych. Przedstawiono dane dotyczące analizy składu frakcyjnego wspomnianych produktów, ich podstawowych właściwości fizykochemicznych i możliwości zastosowania. Produkty oksyetylenowania to główny typ niejonowych środków powierzchniowo czynnych. Są one stosowane jako półprodukty do wytwarzania m.in. środków przeznaczonych do prania i mycia. Produkty te otrzymuje się w wyniku addycji oksiranu do hydrofobowego substratu, którego molekuły zawierają ugrupowania z labilnym atomem wodoru. Duże przemysłowe znaczenie mają addukty oksiranu do takich związków, jak: alkohole tłuszczowe, alkilofenole, kwasy tłuszczowe, amidy kwasów tłuszczowych, aminy tłuszczowe i polipropylenodiole1,2). Produktami reakcji oksyetylenowania są zawsze mieszaniny adduktów oksiranu o różnym stopniu poliaddycji. Wartość liczbowa określająca średni stopień oksyetylenowania oznacza średnią liczbę moli oksiranu przypadającą na mol hydrofobowego substratu. Rzeczywisty skład mieszaniny można określić za pomocą analizy chromatograficznej. Ilościowy udział poszczególnych homologów w produkcie oksyetylenowania (dystrybucja homologów) przyjmuje na wykresie - w zależności od liczby przyłączonych cząsteczek oksiranu - kształt zbliżony do krzywej Gaussa. Na właściwości produktów oksyetylenowania można wpływać w trojaki sposób: - dobierając substrat hydrofobowy, - zmieniając wartość średniego stopnia oksyetylenowania, - kontrolując dystrybucję adduktów oksiranu w mieszaninie produktu. Dwa pierwsze sposoby są dobrze znane i szczegółowo opisane w literaturzel4_5). Konkurencja na rynku środków powierzchniowo czynnych i konieczność ochrony środowiska naturalnego sprawiają, że produktom tym stawia się coraz większe wymagania. W ostatnich latach duże zainteresowanie wzbudziło otrzymywanie oksyetylatów z ograniczoną zawartością homologów o stopniu poliaddycji zn[...]

Otrzymywanie metylomonoetanoloaminy

Czytaj za darmo! »

Zbadano wpływ stosunku molowego tlenku etylenu do metyloaminy w procesie oksyetylenowania metyloaminy na wydajność syntezy metylomonoetanoloaminy oraz określono warunki jej wydzielenia przez destylację. ostatnich latach obserwuje się szybki postęp w chemii związków powierzchniowo czynnych. Produkcja tej grupy wyrobów rośnie szybciej niż ogólna produkcja chemikaliów, ponieważ istnieją duże m[...]

Z badań nad syntezą i zastosowaniem niejonowych środków powierzchniowo czynnych DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono zakres badań prowadzonych w Instytucie Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia" w Kędzierzynie-Koźlu nad syntezą i stosowaniem niejonowych środków powierzchniowo czynnych. Opisano stosowane metody badawcze. Scharakteryzowano dotychczasowe osiągnięcia, omówiono zamierzenia. Zaprezentowano niektóre wyniki prac nad otrzymywaniem i właściwościami produktów oksyetylenowania alkoholi tłuszczowych o wąskiej dystrybucji homologów. Niejonowe środki powierzchniowo czynne, w odróżnieniu od anionowych, kationowych i amfoterycznych, nie dysocjują w wodnych roztworach. Ich aktywność powierzchniowa wynika z asymetrycznej budowy cząsteczki, w której część hydrofilową stanowią ugrupowania wodorotlenowe, estrowe lub łańcuchy polioksyetylenowe. Konsekwencją braku dysocjacji środków niejonowych jest ich duża odporność chemiczna. Dzięki temu mogą być stosowane w środowiskach silnie kwaśnych, silnie zasadowych oraz mocno zasolonych, gdzie aktywność środków typu jonowego znacznie się zmniejsza. Wszechstronność stosowania, wynikająca również z możliwości regulowania w szerokim zakresie właściwości otrzymywanych produktów, sprzyja dynamicznemu wzrostowi produkcji tej grupy środków powierzchniowo czynnych. Na przykład w Stanach Zjednoczonych w latach 1975 4- 1985 dynamika wzrostu produkcji środków niejonowych wynosiła 6% rocznie, podczas gdy produkcja środków anionowych - dominująca pod względem wielkości - wykazywała ok. dziesięciokrotnie mniejsze tempo wzrostu1*. W USA w roku 1986 środki niejonowe stanowiły 30%, a anionowe 60% całej produkcji środków powierzchniowo czynnych. Większość wytwarzanych środków niejonowych jest zużywana przez przemysł, natomiast zużycie wszystkich typów środków powierzchniowo czynnych dzieli się mniej więcej po połowie między przemysł i odbiorców indywidualnych2*. Szczególnie szybki jest rozwój produktów zawierających ugrupowania polioksyetylenowe. Są one otrzymywane przez addycję oksiranu do różnych substr[...]

 Strona 1