Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Anna Dziechciarz"

Doświadczalne i numeryczne badania temperaturowych granic palności propanoli i ich mieszanin z olejem napędowym DOI:10.15199/62.2019.4.3


  Pojęcie "temperaturowa granica palności" niejednokrotnie bywa mylone z terminami "temperatura zapłonu" i "temperatura samozapłonu". Określenia te nie są równoznaczne1). Temperatura zapłonu, wg normy2), to minimalna temperatura cieczy, w której tworzy się atmosfera wybuchowa par cieczy z powietrzem, w pobliżu powierzchni cieczy lub wewnątrz urządzenia, w zależności od zastosowanej metody badania. Temperatura samozapłonu to najniższa temperatura, w której samoczynnie (bez udziału zewnętrznych źródeł zapłonu) może nastąpić inicjacja reakcji spalania par cieczy z powietrzem. Temperatura samozapłonu zazwyczaj jest znacznie wyższa od temperatury zapłonu3). Temperaturowa granica palności to taka temperatura cieczy palnej, przy której stężenie pary nasyconej w atmosferze powietrza znajduje się w granicach wybuchowości. Dolna granica wybuchowości to najniższe stężenie składnika palnego w mieszaninie z powietrzem lub innym utleniaczem, poniżej którego przestaje być ona wybuchowa lub powyżej którego możliwe jest samoczynne rozprzestrzenianie się płomienia. Odpowiednio definiuje się górną granicę jako najwyższe stężenie składnika palnego w mieszaninie z powietrzem, powyżej którego mieszanina przestaje być wybuchowa lub poniżej którego możliwe jest samorzutne rozprzestrzenianie się płomienia. Brandes i współpr.1) badali rozbieżności między dolną temperaturową granicą palności a temperaturą zapłonu poprzez zestawienie otrzymanych wyników badań doświadczalnych oraz obliczeń numerycznych. Zgodnie z tymi badaniami, z porównania temperatury zapłonu z dolną temperaturową granicą palności wynika, że ta druga 98/4(2019) 531 Mgr inż. Anna DZIECHCIARZ w roku 2013 ukończyła studia na Wydziale Technologii Chemicznej Politechniki Poznańskiej. Obecnie pracuje w Zespole Laboratoriów Procesów Spalania i Wybuchowości w Centrum Naukowo- Badawczym Ochrony Przeciwpożarowej - PIB w Józefowie. Specjalność - procesy spalania jest zazwyczaj niższa, co oznacza[...]

Experimental and numerical studies on detonation of hydrogen-air mixtures Badania eksperymentalne i numeryczne detonacji mieszanin wodorowo-powietrznych DOI:10.15199/62.2017.4.25


  H2-air mixts. (H2 content 15-60% by vol.) were detonated to det. the wave propagation rate and induction time. The exptl. data were used for validation of a numerical simulation. A good agreement of the data was achieved. Wyznaczono parametry detonacji mieszanin wodorowo-powietrznych w szerokim zakresie stężeń wodoru w powietrzu (15-60% obj.). Stanowisko eksperymentalne składało się z rury detonacyjnej o średnicy wewnętrznej 0,17 m i długości 9,0 m, zamkniętej z obu stron, sekcji napędzającej o długości 0,6 m, umieszczonej wewnątrz kanału, oraz systemu akwizycji danych (czujniki ciśnienia, sondy jonizacyjne). Do zmierzenia wielkości komórek detonacyjnych wykorzystano folię z naniesioną sadzą. Celem badań było znalezienie górnej i dolnej granicy spalania detonacyjnego, a także wyznaczenie charakterystycznych wielkości komórek detonacyjnych oraz prędkości propagacji fali detonacyjnej. Teoretyczne parametry detonacji (prędkość propagacji i czas indukcji) określono na podstawie modelu Zeldovicha, von Neumanna i Doringa (ZND). Badania eksperymentalne wykorzystano do walidacji symulacji numerycznej przeprowadzonej w programie OpenFoam. Wyniki obliczeń porównano z danymi eksperymentalnymi. Model bazował na równaniach Naviera i Stokesa uśrednionych metodą Reynoldsa (RENS) oraz równaniu transportu, w którym człon źródłowy odpowiadał za samozapłon mieszaniny. W każdej analizie oraz przy szacowaniu ryzyka deflagracja jest postrzegana jako najbardziej prawdopodobny przebieg procesu spalania. Biorąc pod uwagę dużą reaktywność mieszaniny wodoru i tlenu oraz szeroki zakres granic spalania, nie można jednak pominąć detonacji. Wystąpienie detonacji, czyli naddźwiękowej fali uderzeniowej generującej wysokie nadciśnienia i temperaturę, jest najgorszym możliwym scenariuszem. Detonacja jest złożoną strukturą fali uderzeniowej oraz frontu reakcji spalania. Prędkość propagacji detonacji zależy od stopnia sprężenia materiału przez falę uderz[...]

 Strona 1