Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Dawid Lisicki"

Metody otrzymywania kwasu adypinowego o potencjalnym zastosowaniu przemysłowym DOI:10.15199/62.2017.7.7


  Globalną wielkość rynku kwasu adypinowego AA (adipic acid) wyceniono w 2014 r. na 6,4 mld USD i oczekuje się dalszego jej wzrostu do 7,7 mld USD w 2020 r.1). Światowa produkcja AA w 2014 r. wynosiła powyżej 2,3 mln t, z czego 58% zużyto do produkcji nylonu 66 oraz żywic, 5-10% wykorzystano jako dodatek do żywności, 8-12% do produkcji poliuretanów, 5-8% w plastyfikatorach, a 10-12% w innych zastosowaniach, w tym w produkcji wypełniaczy, wosków, dodatków do papieru i kosmetyków2). W skali przemysłowej AA produkowany jest z cykloheksanu lub fenolu3) (rys. 1). Najwięksi producenci AA to Rhodia (545 tys. t/r), Ascend Performance Materials (400 tys. t/r), BASF (260 tys. t/r) i Shandong Haili Chemical Industry (Bohui) (225 tys. t/r)4, 5). AA otrzymuje się głównie z cykloheksanu przez dwuetapowe utlenianie. W pierwszym etapie cykloheksan utlenia się powietrzem w fazie ciekłej pod ciśnieniem 0,5-2,0 MPa w temp. 140-180°C w obecności soli kobaltu, chromu lub żelaza6-10). W wyniku utleniania otrzymuje się mieszaninę cykloheksanonu i cykloheksanolu (K/A) w stosunku 1:111). Niedogodnością procesu jest spadek selektywności reakcji wraz ze wzrostem konwersji. Konieczne jest tym samym prowadzenie procesu z niskim stopniem przereagowania surowca, wynoszącym 4-8%, oraz odparowywanie i zawracanie znacznych ilości cykloheksanu. Światowa produkcja mieszaniny K/A wynosi obecnie ok. 7 mln t12). Ponad 90% otrzymanej mieszaniny K/A stosuje się jako półprodukt do otrzymania AA i kaprolaktamu. W drugim etapie syntezy AA cykloheksanon i/lub cykloheksanol utlenia się 50-60-proc. kwasem Methods for production of adipic acid of industrial importance Metody otrzymywania kwasu adypinowego o potencjalnym zastosowaniu przemysłowym DOI: 10.15199/62.2017.7.7 OH O + H2 HNO3 COOH COOH O2 OH C3H6 O2 OOH OOH H2 Fig. 1. Industrial methods for production of adipic acid Rys. 1. Przemysłowe metody otrzymywania AA 1486 96/7(2017) Prof. dr hab. inż. Jan ZAWAD[...]

Badania reakcji utleniającego rozszczepienia α-metylostyrenu tlenem wobec N-hydroksyftalimidu w alternatywnych rozpuszczalnikach DOI:10.15199/62.2019.4.19


  Reakcja utleniającego rozszczepienia alkenów odgrywa istotną rolę w syntezie organicznej, jak również w procesach realizowanych na skalę przemysłową1, 2). W reakcji, pod wpływem czynnika utleniającego, dochodzi do rozerwania podwójnego wiązania (rys. 1) węgiel-węgiel i utworzenia dwóch związków posiadających grupy karbonylowe (odpowiednich aldehydów i/lub ketonów). Aldehydy mogą następnie w warunkach reakcji utleniać się do odpowiednich kwasów karboksylowych. Jako utleniacze wykorzystuje się m.in. O3, KMnO4, RuO4, OsO4, NaIO4, NaOCl, wodoronadtlenek tert-butylu, H2O2 i O2 1-6). Na skalę przemysłową realizowany jest proces utleniającego rozszczepienia nienasyconych kwasów karboksylowych z wykorzystaniem ozonu2, 3). Tą metodą z kwasu oleinowego otrzymuje się kwasy pelargonowy i azelainowy, które znajdują zastosowanie odpowiednio + R3 R1 R2 R4 O R3 R4 O R1 R2 [O] Fig. 1. Scheme of alkenes oxidative cleavage reactions Rys. 1. Schemat reakcji utleniającego rozczepienia alkenów 98/4(2019) 611 Dr hab. inż. Beata ORLIŃSKA, prof. Pol. Śl., w roku 1993 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Jest profesorem nadzwyczajnym w Katedrze Technologii Chemicznej Organicznej i Petrochemii tej uczelni. Specjalność - technologia chemiczna organiczna, procesy utleniania związków organicznych. Mgr inż. Dariusz PYSZNY w roku 2013 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Jest słuchaczem studiów doktoranckich w Katedrze Technologii Chemicznej Organicznej i Petrochemii tej uczelni. Specjalność - technologia chemiczna organiczna, katalityczne procesy utleniającego rozszczepienia olefin. w produkcji estrów zapachowych i w preparatach kosmetycznych o działaniu przeciwbakteryjnym. Ozonoliza stwarza jednak poważne zagrożenie wybuchem, jak również wymaga użycia kosztownej aparatury. W przemyśle niepożądane jest też stosowanie takich nieorganicznych utleniaczy, jak KMnO4, RuO4,[...]

 Strona 1