Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"BRONISŁAW ATAMAŃCZUK"

Badania procesu uwodornienia furfuralu do alkoholu furfurylowego w fazie gazowej DOI:

Czytaj za darmo! »

Badano proces uwodornienia furfuralu do alkoholu furfurylowego w fazie gazowej, w obecności katalizatora miedziowo-niklowego osadzonego na tlenku glinowym, w temperaturze 385 ч-415 K, pod ciśnieniem 1 ч- 2 MPa, przy obciążeniu katalizatora furfuralem 0,1 ^0 ,3 dm3/dm3 - h. Określono wpływ badanych parametrów na stopień przereagowania furfuralu oraz selektywność procesu. Alkohol furfurylowy jest stosowany w wielu gałęziach przemysłu, m.in. jako selektywny rozpuszczalnik w procesach ekstrakcji, dodatek uszlachetniający tworzywa sztuczne i naturalne14 6), półprodukt w produkcji materiałów wiążących o unikatowych właściwościach, np. materiałów do iniekcyjnej stabilizacji gruntów7 411}. Najczęściej alkohol ten stosuje się jako składnik żywic mocznikowo-formaldehydowych i fenolowo-formaldehydowych wykorzystywanych w przemyśle odlewniczym do wykonywania form i rdzeni odlewniczych12 4 16). Na skalę przemysłową alkohol furfurylowy otrzymuje się wyłącznie w wyniku uwodnienia aldehydu furfurylowego (furfuralu) w fazie ciekłej lub gazowej, w obecności różnych układów katalitycznych, w szerokim zakresie temperatury (313-1-503 K) i ciśnienia (0,1ч-30 MPa)17“ 26). W tym procesie stosuje się układy z nieruchomym złożem katalizatora, z katalizatorem zdyspergowanym bądź katalizatorem fluidalnym24’ 25,27^ 33). Na podstawie danych zawartych w literaturze na rys. 1. przedstawiono wykorzystanie furfuralu do produkcji alkoholu tetrahydrofurfurylowego, alkoholu furfurylowego i 2-metylofuranu, podając stosowane układy katalityczne oraz parametry procesowe dla reakcji prowadzonych w fazie ciekłej lub gazowej34). W zależności od stosowanych układów katalitycznych oraz od ciśnienia, temperatury i obciążenia katalizatora może zachodzić wielokierunkowe i kilkustopniowe uwodornienie furfuralu, np. uwodornienie pierścienia furanowego, uwodornienie grupy karbonylowej, hydrogenoliza wiązania węgiel-węgiel lub izomeryzacja pierście[...]

Badania rozpuszczalności chlorowodoru w węglowodorach aromatycznych DOI:

Czytaj za darmo! »

Zbadano rozpuszczalność chlorowodoru w benzenie, etylobenzenie i tzw. aikilobenzenie II oraz ich mieszaninach w temp. 303 -h 343 K. Otrzymane wyniki opisano równaniami empirycznymi. Wyznaczono zależność stałej Henry’ego od temperatury dla chlorowodoru w benzenie i chlorowodoru w etylobenzenie. W niniejszej pracy przedstawiono wyniki badań rozpuszczalności chlorowodoru w benzenie, etylobenzenie i tzw. aikilobenzenie II oraz w mieszaninach alkilobenzenu II z benzenem. W skład alkilobenzenu II wchodzą węglowodory zawierające łańcuchy alkilowe C9 -s- C ^ 1’ (56% dwufenyloalkanów, 9% dwualkilobenzenów, 2% alkilobenzenów oraz 33% pochodnych tetraliny). Celem badań było określenie zależności stężenia chlorowodoru (w stanie nasycenia) w fazie ciekłej od temperatury. Zakres tych badań wiąże się z warunkami prowadzenia alkilacji benzenu alkenami lub chloroalkanami w obecności chlorku glinowego jako katalizatora w skali technicznej (temp. 303 -f- 343 K i bezwodne środowisko). Można przyjąć, że w tym wypadku mamy do czynienia z fizyczną absorpcją gazu (chlorowodoru) w cieczy, bez chemisorpcji. Część doświadczalna Do badań zastosowano benzen i etylobenzen produkcji POCh - Gliwice oraz alkilobenzen II, z produkcji przemysłowej, o następujących właściwościach2*: gęstość w temp. 293 K - 905 kg/m3, lepkość w temp. 293 K - 15,9-10-3 Pa-s, zawartość wody - poniżej 0 ,2 % wag., zawartość substancji lotnych - poniżej 0 ,2 % wag., temperatura zapłonu - 453 K. Mgr inż. Henryk ŻOŁNA w roku 1958 ukończył Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii < Uniwersytetu Warszawskiego. Jest adiunktem, pracuje w Instytucie Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia" w Kędzierzynie-Koźlu. Specjalność - technologia chemiczna nieorganiczna. Dr Bronisław ATAMAŃCZUK w roku 1971 ukończył Wydział Matematyki, [...]

Próby opisu kinetyki procesu otrzymywania poliuretanu liniowego DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono model kinetyczny procesu otrzymywania poliuretanu liniowego. Na podstawie badań doświadczalnych stwierdzono, że model oparty na reakcji drugiego rzędu dobrze opisuje proces w początkowym okresie jego przebiegu; później obserwuje się odchylenie wyników obliczeniowych i eksperymentalnych. Przedstawiono możliwość zastosowania do opisu badanego procesu modelu kinetycznego reakcji następczo-równoległych. Poliuretany liniowe otrzymuje się z dwufunkcyjnych polioli i izocyjanianów. W zależności od rodzaju użytych substratów i sposobu prowadzenia procesu polimeryzacji mogą one być elastomerami o budowie blokowej, których łańcuch utworzony jest z ułożonych na przemian giętkich segmentów poliolowych i sztywnych segmentów karbaminianowych, stosowanymi jako materiały konstrukcyjne lub polimerami o statystycznym rozkładzie segmentów giętkich i sztywnych, używanymi m.in. do otrzymywania powłok ochronnych, kompozycji lakierniczych i klejów. Znaczne zainteresowanie możliwością stosowania poliuretanów liniowych zwróciło uwagę na problemy dotyczące kinetyki procesu poliaddycji diizocyjanianów i polioli l^ 4\ Znajomość kinetyki polimeryzacji jest pomocna przy syntezie polimeru o określonej strukturze, decydującej o jego właściwościach fizyko-mechanicznych oraz umożliwia sterowanie procesem polimeryzacji w warunkach technologicznych. Znaczna złożoność mechanizmu reakcji - wynikająca z wpływu katalizatorów, budowy reagentów oraz charakteru środowiska na szybkość reakcji między izocyjanianami a związkami z labilnymi atomami wodoru - nie pozwala na stosowanie uogólnień i wymaga na ogół przeprowadzenia badań kinetycznych określonego układu reakcyjnego5 ^9). Jednak na podstawie szeregu badań, przeprowadzonych z użyciem związków modelowych, można wyprowadzić pewne prawidłowości 10,1 Ч Przyjmuje się, że nukleofilowa addycja alkohol-izocyjanian jest reakcją drugiego rzędu. Daje to podstawy do zaproponowania modelu kinetycznego. Ze wzg[...]

Heksachlorowe produkty uboczne z procesu chlorolizy 1,2-dichloroetanu DOI:

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania procesu chlorolizy 1,2-dichloroetanu, których celem było ograniczenie ilości powstających heksachlorowych produktów ubocznych, głównie heksachlorobenzenu - składnika najbardziej uciążliwego w procesie przemysłowym. W wyniku doboru stosunku molowego reagentów^dzasu reakcji i temperatury znacznie ograniczono powstawanie 'heksachlorobenzenu (do 1,5 g na 1000 g otrzymywanych rozpuszczalników). W reakcji wysokotemperaturowego chlorowania (chlorolizy) powstają oprócz produktów głównych, tj. tetrachlorometanu i tetrachloroetylenu, produkty uboczne: heksachloroetan, heksachlorobutadien i heksachlorobenzen, które w procesie przemysłowym są uciążliwym odpadem. Nie ulegają one biodegradacji, a więc stanowią duże zagrożenie dla środowiska naturalnego, a ponadto wykazują skłonność do zestalania się nawet w podwyższonej temperaturze, w związku z czym są często przyczyną awarii i przerw w pracy instalacji. Najbardziej niepożądanym składnikiem wyżej wrzących odpadów jest heksachlorobenzen. Pozostałe - heksachloroetan i heksachlorobutadien - są ponownie kierowane do procesu, podczas którego w dużej części zostają przekształcone w rozpuszczalniki. Trudności związane z usuwaniem tych odpadów z procesu przemysłowego i ich utylizacją przedstawiono we wcześniejszych artykułach1,2). W niniejszej pracy na przykładzie reakcji chlorolizy 1[...]

Badanie uwodornienia kwasów tłuszczowych do nienasyconych alkoholi na stacjonarnym złożu katalizatora DOI:

Czytaj za darmo! »

Badano uwodornienie kwasów tłuszczowych do nienasyconych alkoholi tłuszczowych wobec stacjonarnego katalizatora Cr-Zn. W badaniach zastosowano matematyczne metody planowania doświadczeń i interpretacji otrzymanych wyników. Przedstawiono wpływ podstawowych parametrów na przebieg procesu uwodornienia. W kraju brakuje nowoczesnych środków powierzchniowo czynnych. Rozwój ich produkcji powinien obejmować wyłącznie substancje rozkładające się w wodach ścieków. Takimi właściwościami charakteryzują się związki otrzymane z alkoholi tłuszczowych. Są mało toksyczne1,2’, łatwo rozkładają się w wodach powierzchniowych oraz odznaczają się większą zdolnością piorącą w niskiej temperaturze i w kompozycjach piorących o małej zawartości fosforanów (czyli wykazują większą efektywność piorącą w twardej wodzie) niż alkilobenzenosulfoniany. Z informacji zawartych w literaturze wynika, że w ostatnich latach nastąpił na świecie istotny rozwój produkcji alkoholi tłuszczowych otrzymywanych z surowców pochodzenia naturalnego3*. W latach 1980 -H 1984 produkcja wspomnianych alkoholi w krajach zachodnich zwiększyła się rocznie z 360 tys. Mg do 500 tys. Mg1,4). Jest to związane m.in. ze wzrostem produkcji olejów roślinnych, ich dostępnością oraz z tym, że należą one do surowców odtwarzalnych. W Polsce są dobre warunki do rozwoju produkcji alkoholi tłuszczowych z surowców naturalnych, a w szczególności z oleju rzepakowego. Ponieważ zbiory rzepaku w 1985 r. były prawie dwukrotnie większe niż zbiory w 1980 r., w którym zebrano tylko 572 tys. Mg, zatem nie powinno być trudności z uzyskaniem 10-ь 20 tys. Mg oleju rzepakowego na potrzeby przemysłu środków powierzchniowo czynnych51. Nienasycone alkohole tłuszczowe produkuje się wyłącznie z surowców pochodzenia naturalnego, stosując różne warianty technologiczne6" 81. Od 1972 roku w Zakładach Azotowych "Kędzierzyn" są wytwarzane nienasycone alkohole tłuszczowe metodą opracowaną w Instytucie Ciężkiej Syn[...]

Heksachlorowe produkty uboczne z procesu chlorolizy przy zmiennym składzie surowców i rozcieńczalnika DOI:

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania nad minimalizacją ilości heksachlorowych produktów ubocznych powstających w procesie chlorolizy. Wykazano, że zastosowanie odpowiedniego składu surowców i rozcieńczalnika umożliwia znaczne ograniczenie tworzenia się heksachlorobenzenu, czemu towarzyszy wzrost ilości innych produktów ubocznych, takich jak heksachloroetan i heksachlorobutadien. W przemysłowym procesie niskociśnieniowej chlorolizy odpadów, pochodzących z różnych instalacji do chlorowania węglowodorów C1 +C31], stosuje się reaktory adiabatyczne ogrzewane ciepłem reakcji. Wymaga to użycia propylenu jako jednego ze składników surowca oraz rozcieńczalników w celu regulacji temperatury procesu. Jako rodzcieńczalniki stosuje się produkty chlorolizy: tetrachlorometan i tetrachloroetylen. Ze względu na wysokie koszty wytwarzania propylenu metodą pirolizy lekkich frakcji powstałych z odgazowania ropy naftowej zmniejszenie zużycia tego surowca obniża koszty produkcji samych rozpuszczalników. Stosowanie rozcieńczalników w procesie chlorolizy zapobiega miejscowym przegrzaniom prowadzącym do powstawania sadzy i węgla. Skład rozcieńczalnika w znacznym stopniu decyduje o proporcjach otrzymywanych rozpuszczalników, gdyż zwiększenie stężenia tetrachlorometanu w środowisku reakcji sprzyja powstawaniu tetrachloroetylenu i odwrotnie, co jest związane z dążeniem układu do ustalenia równowagi termodynamicznej2). W reakcji chlorolizy oprócz głównych produktów powstają heksachlorowe produkty uboczne: heksa[...]

Badania nad elektrochemiczną regeneracją ługów chromowych pochodzących z rafinacji wosków Montana w doświadczalnej instalacji przemysłowej DOI:

Czytaj za darmo! »

Badano elektrochemiczną regenerację ługów chromowych w doświadczalnej instalacji - kaskadzie trzech elektrolizerów połączonych z linią produkcyjną wosków twardych. Otrzymane wyniki zinterpretowano zgodnie z zasadami statystycznej oceny przeprowadzonych doświadczeń. W badanych warunkach uzyskano dobrą wydajność regeneracji (utleniania Cr (Ш) do Cr (VI)). cych kształt prostopadłościanu, z których każdy był złożony z dwóch komór katodowych (zewnętrznych) i jednej anodowej (środkowej), oddzielonych od siebie membraną jonowymienną typu Najlon 427 produkcji firmy Du Pont. Wanny elektrolityczne - wykonane ze stali węglowej i wyłożone ołowiem - wyposażono w ołowiane anody i katody ze stali kwasoodpornej. Jedną z głównych operacji w procesie produkcji wosków twardych jest chromianowa rafinacja surowego wosku Montana w roztworze kwasu siarkowego. Koszt używanego do tego celu dwuchromianu sodu, produkowanego z importowanego surowca, stanowi ponad 30% kosztów wytwarzania wysokogatunkowych wosków twardych. Ługi porafinacyjne powstające w procesie rafinacji, zawierające siarczan chromu, są obecnie stosowane do produkcji Chromopolu wykorzystywanego w garbarstwie. Elektrochemiczna regeneracja ługów chromowych, polegająca na utlenianiu chromu (III) do chromu (VI) z udziałem stałej ilości kwasu siarkowego w układzie, umożliwia zmniejszenie zużycia deficytowego surowca. Stosowane technologie elektrochemicznego utleniania Cr (III) do Cr (VI) mało się różnią między sobąI + 6). Proces prowadzi się zazwyczaj w elektrolizerach diafragmowych, a ostatnio coraz częściej używa się membran jonowymiennych. Ze względu na silnie agresywne i utleniające środowisko mieszaniny dwuchromianu sodu i kwasu siarkowego, wykorzystuje się membrany perchlorowane lub perfluorowane2), z tym że jedynie te ostatnie, na podłożu z włókna teflonowego, charakteryzują się zadowalającą chemoodpomością. Jako materiał anodowy stosuje się ołów lub jego stopy z dodatkiem antymo[...]

 Strona 1