Wyniki 1-10 spośród 14 dla zapytania: authorDesc:"ZDZISŁAW CZARNY"

Badania z użyciem mikroskopu skaningowego nad nanoszeniem soli aktywnych na nośnik DOI:

Czytaj za darmo! »

Za pomocą mikroskopu skaningowego przeprowadzono badania katalizatatorów typu CuCl2, KCl-nośnik otrzymanych metodą fluidalną. Katalizatory różniły się zawartością soli aktywnych (17ч-33%) i stosunkiem molowym CuCl2 do KC1 (0,6h- 0,9). Ponadto były preparowane w różnej temperaturze. Określono przydatność tych badań do optymalizacji warunków procesu fluidalnego nanoszenia soli aktywnych na nośnik. Katalizatory typu nośnik - sole aktywne z reguły otrzymuje się w wyniku impregnacji nośników roztworami wodnymi tych soli. W ostatnich latach obserwuje się wzrost zainteresowania fluidalnym sposobem nanoszenia soli aktywnych na nośnik1,2). W tej metodzie parametrami decydującymi o sposobie rozłożenia soli na nośniku są m.in. szybkość wkraplania wodnego roztworu soli na nośnik i szybkość odparowania wody z powierzchni, czyli temperatura impregnacji. Parametry te są ściśle związane z ilością soli aktywnych nanoszonych na nośnik oraz z proporcjami ilościowymi tych soli względem siebie. Sposób rozmieszczenia soli na powierzchni nośnika po impregnacji decyduje o wielkości powierzchni aktywnej pracującego katalizatora. W niniejszej pracy przedstawiono badania katalizatorów typu nośnik- - CuCl2, KC1 - różniących sie całkowitą ilością soli aktywnych, stosunkiem molowym obu tych soli oraz temperaturą preparacji - przeprowadzone za pomocą mikroskopu skaningowego w celu oceny sposobu rozmiesz[...]

Preparatyka katalizatorów w układzie pseudofluidalnym nośnika DOI:

Czytaj za darmo! »

Skonstruowano laboratoryjną aparaturę do preparowania katalizatorów metodą impregnacji w złożu fluidalnym nośnika. Zbadano wpływ prędkości dawkowania aktywnych soli i objętości roztworu tych soli na przebieg procesu impregnacji, przy założonej objętości nośnika. Określano jednorodność naniesienia i strukturę porowatą katalizatorów różniących się ilością naniesionej soli. W produkcji katalizatorów stosuje się kilka sposobów nanoszenia aktywnej soli na nośnik: — adsorpcja składników aktywnych, 2) najczęściej z wodnych roztworów 2); — impregnacja poprzez wprowadzenie do złoża nośnika ściśle określonej objętości roztworu zawierającego aktywne składniki, takiej aby cały roztwór został pochłonięty przez ziarna nośnika M); ~ zwykłe wymieszanie na sucho składników aktywnych z nośnikiem 5>6). W procesach, w których przewiduje się pracę katalizatora w układzie fluidalnym, korzystniej jest prowadzić impregnację również w układzie fluidalnym, stosując rozdrobnienie nośnika wymagane w samej reakcji k a ta litycznej. W tej pracy przedstawiono wyniki modelowego procesu impregnacji w pseudofluidalnym złożu nośnika oraz zaprezentowano proponowany zestaw aparatury. __________________ Część doświadczalna__________________ Nośnik Do preparowania katalizatorów zastosowano nośnik attapulgite clay pochodzący z naturalnych ziem bentonitowych występujących w USA. Wybrane właściwości fizyczne tego nośnika są następujące: — powierzchnia właściwa — 104 m2/g; — gęstość nasypowa — 0,56 g/cm3; —■ całkowita objętość porów — 0,520 cm*/g; ̵[...]

Wpływ rodzaju nośnika na aktywność katalizatorów w procesie oksychlorowania etylenu DOI:

Czytaj za darmo! »

Porównano aktywność przemysłowego katalizatora procesu oksychlorowania etylenu i katalizatorów sporządzonych w skali laboratoryjnej na różnych nośnikach. Jako nośniki stosowano naturalne ziemie bentonitowe pochodzenia krajowego: Chmielnik, Milowice, Dunino oraz nośniki syntetyczne: żel krzemionkowy SG i ALOs. Katalizatory osadzone na krajowej ziemi bentonitowej Dunino oraz na żelu krzemionkowym wykazują aktywność podobną do aktywności katalizatora przemysłowego. Dr Ma rta REPELEWICZ w roku 1972 ukończyła Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersyte tu Jagiellońskiego. Jest adiunktem w Zakładzie Chemii Fizycznej In s ty tu tu Chemii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach. Specjalność - kataliza heterogeniczna. W poprzedniej pracy scharakteryzowano przemysłowy katalizator procesu oksychlorowania etylenu. Celem obecnej publikacji jest porównanie właściwości katalizatora przemysłowego z właściwościami katalizatorów otrzymanych w skali laboratoryjnej na różnych nośnikach. Część doświadczalna Katalizatory sporządzono z użyciem krajowych nośników naturalnych i syntetycznych. Były to ziemie bentonitowe: Chmielnik, Milowice, Dunino oraz żel krzemionkowy SG produkowany przez Inowrocławskie Zakłady Sodowe i tle nek glinowy, otrzymywany z Al(OH)32>, produkcji Zakładów Chemicznych w Oświęcimiu. W tab. ~1 przedstawiono skład chemiczny nośników naturalnych. ■ Na odpowiednio przygotowane n o śn ik i3»[...]

Charakterystyka standardowego katalizatora procesu oksychlorowania etylenu DOI:

Czytaj za darmo! »

Zbadano wpływ temperatury, zmiany stosunków molowych reagentów i czasu ich kontaktu na aktywność i selektywność przemysłowego katalizatora procesu oksychlorowania etylenu do 1,2-dichloroetanu w reaktorze przepływowym całkowym z nieruchomym złożem katalizatora. Wykazano, że w obecności badanego katalizatora głębokie przereagowanie substratów osiąga się w stosunkowo wysokiej temperaturze. Katalizator praktycznie nic przyspiesza reakcji pełnego utleniania etylenu i katalizuje tylko nie~“ znacznie reakcję eliminacji HC1. Reakcja oksychlorowania e ty le n u 1^-15) prowadząca do 1,2-dichloroetanu: C2H, + 2HC1 + 1/2 Oa = C2H4C12 + H20 ; АН = -2 3 9 ,8 kj/mol. jest pierwszym etapem otrzymywania na skalę przemysłową chlorku winylu, monomeru do 'produkcji PCW. Powszechnie stosowanym katalizatorem tego procesu jest układ: CuCl2-KCl-nośnik. Reakcję prowadzi się w szerokim przedziale temperatury od 253 do 873 К ale najczęściej stosuje się zakres 5234-623 K. Ze wzrostem temperatury selektywność reakcji zmniejsza się na skutek zwiększenia się udziału reakcji ubocznych, a zwłaszcza procesu pełnego utleniania etylenu Stosunki molowe reagentów , charakterystyki standardowego katalizatora re akcji oksychlorowania etylenu do 1,2-dichloroetanu. Jako standardowy traktowano katalizator otrzymany w skali przemysłowej w ZA "Włocławek". Charakterystyka tego *) F o to g ra fię A uto ra z am ie śc iliśm y w nr. 3/86 na str. 131 (red.). **) F o to g ra fię A u to rk i z am ie śc iliśm y w nr. 10/86 na str. 534 (red.) katalizatora może być podstawą do badań porównawczych [...]

Kinetyka reakcji odwodornienia alkoholu izopropylowego zachodzącej w bezgradientowym reaktorze ze wstrząsanym złożem katalizatora i w całkowym reaktorze przepływowym DOI:

Czytaj za darmo! »

Zbadano kinetykę odwodornienia alkoholu izopropylowego w obecności katalizatora miedziowego w reaktorze ze wstrząsanym złożem katalizatora i w reaktorze całkowym. W reaktorze ze wstrząsanym złożem szybkość tej reakcji była większa. Wyznaczono wartości stałej szybkości i pozornej energii aktywacji badanej reakcji. Przedstawione poniżej doświadczenia były częścią badań nad aktywnością i selektywnością katalizatorów stosowanych w reaktorze ze wstrząsanym złożem katalitycznym oraz w całkowym reaktorze przepływowym1,2) i dotyczyły reakcji odwodornienia izopropanolu w obecności miedzi. Innymi katalizatorami tego procesu najczęściej są: nikiel3*, german4', stopy metali5’ oraz ich tlenki6: 9). Według Kryłowa9’ reakcja odwodornienia izopropanolu przebiega w trzech etapach. Pierwszy z nich to adsorpcja alkoholu na powierzchni katalizatora i utworzenie aktywnego kompleksu, drugi obejmuje reakcję na powierzchni katalizatora i odszczepienie atomu wodoru, a trzecim jest desorpcja acetonu z powierzchni katalizatora. Równania opisujące szybkość tej reakcji prowadzonej w reaktorze [...]

Utlenianie połączeń organicznych osadzonych na powierzchni katalizatora żelazowego w reaktorze z i w reaktorze całkowym DOI:

Czytaj za darmo! »

Zbadano kinetykę reakcji utleniania tlenem wielkocząsteczkowych połączeń organicznych osadzonych na powierzchni katalizatora żelazowego w reaktorze z wstrząsanym złożem katalizatora i w reaktorze całkowym. Z otrzymanych danych wynika, że w reaktorze z wstrząsanym złożem katalizatora uzyskuje się większy stopień przereagowania do dwutlenku węgla niż w reaktorze całkowym. Reakcjom katalitycznym związków organicznych, prowadzonym w stosunkowo wysokiej temperaturze, towarzyszy zwykle powstawanie na powierzchni katalizatora wielkocząsteczkowych połączeń nazywanych "koksem" . Reakcja regeneracji polega zazwyczaj na wypaleniu koksu w strumieniu gazu zawierającego tlen. Proces spalania przebiega dwuetapowo1}: najpierw spalają się węglowodory znajdujące się na powierzchni katalizatora, a następnie te, które są wewnątrz jego porów. Zakłada się2), że na powierzchni ziaren katalizatora powstają wielkocząsteczkowe połączenia o masie cząsteczkowej większej od masy połączeń tworzących się wewnątrz ziarna. Pierwszemu etapowi spalania koksu w reaktorach przepływowych całkowych towarzyszy pojawienie się strefy o znacznie podwyższonej temperaturze. Strefa reakcji przesuwa się w miarę spalania koksu Prof. dr hab. Zdzisław CZARNY w roku 1952 ukończył Wydział Matematyczno-Przyrodniczy Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Jest rektorem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach. Specjalność - k[...]

Porównawcze badania kinetyki wybranych reakcji modelowych w reaktorach z wstrząsanym złożem katalizatora oraz w całkowym reaktorze przepływowym DOI:

Czytaj za darmo! »

Badano kinetykę reakcji eliminacji chlorowodoru z 1,2- -dichloroetanu na węglu aktywnym w reaktorze z wstrząsanym złożem katalizatora i w reaktorze całkowym. Skonstruowany bezgradientowy reaktor z wstrząsanym złożem katalizatora charakteryzuje się brakiem ruchomych elementów w przestrzeni reakcyjnej. Można stosować szklane reaktory o różnym kształcie i różnej objętości. Wyznaczono stałe szybkości i pozorne energie aktywacji badanej reakcji. Z otrzymanych danych wynika* że w reaktorze z wstrząsanym złożem katalizatora stan stacjonarny jest osiągany szybciej niż w reaktorze całkowym, większy jest też stopień przereagowania i większą wartość mają stale szybkości reakcji. W celu dobrania właściwej metody preparowania katalizatorów w skali laboratoryjnej i dokonania prawidłowej oceny ich aktywności, zgodnie z sugestiami zawartymi w pracy i), postanowiono porównać przebieg testowania katalizatorów w bezgradientowym reaktorze z wstrząsanym złożem katalizatora i w typowym przepływowym reaktorze całkowym. Do obu reaktorów wprowadzano taką samą ilość katalizatora o takim samym rozdrobnieniu i w identycznych warunkach prowadzono reakcję modelową. Następnie porównywano uzyskane wyniki. Zakładano, że w reaktorze z wstrząsanym złożem katalizatora" następuje (jak to sprawdzono w drodze doświadczalnej) likwidacja gradientów temperatury i stężenia. Stwierdzono, że różnice w pracy badanych reaktorów są związane wyłącznie z wyeliminowaniem dyfuzji zewnętrznej i likwidacją gradientów temperatury w reaktorze z wstrząsanym złożem katalizatora. Reaktor z wymuszonym ruchem złoża katalizatora nadaje się szczególnie, jak sprawdzono, do badania katalizatorów o znacznie rozdrobnionym ziarnie (np. używanych w reaktorach fluidalnych) oraz w wypadku reakcji silnie egzotermicznych. Zastosowany reaktor z wymuszonym ruchem złoża katalizatora ma kształt* kuli o średnicy 50 mm (rys. la). Substraty są doprowadzane przez szklaną wężownicę 2, w której podgr[...]

Porównanie katalizatorów procesu oksychlorowania etylenu DOI:

Czytaj za darmo! »

Zbadano właściwości standardowego katalizatora procesu oksychlorowania etylenu oraz katalizatora naniesionego na żel krzemionkowy zawierających porównywalne ilości składników fazy aktywnej. Stwierdzono, że katalizator na żelu krzemionkowym jest selektywnym i aktywnym katalizatorem procesu oksychlorowania etylenu. Reakcja oksychlorowania etylenu do 1,2-dichloroetanu przebiega zgodnie z równaniem: C2 H4 + 2HC1 + 1/2 O 2 = C2 H4 C12 + H2 0 . Otrzymany 1,2-dichloroetan jest substratem w produkcji chlorku winylu. Powszechnie stosowanym katalizatorem procesu oksychlorowania etylenu jest układ CuC^-KCl-nośnik1^ . Nośnikami mogą być zarówno substancje porowate pochodzenia naturalnego typu ziem bentonitowych, jak też nośniki syntetyczne, takie jak żel krzemionkowy czy A12 0 3. W poprzedniej pracy7) przedstawiono wyniki badań aktywności i selektywności katalizatorów osadzonych na żelu krzemionkowym, różniących się składem chemicznym, tzn. zawartością chlorku miedzi oraz stosunkiem miedzi do potasu. Żel krzemionkowy jako nośnik wybrano na podstawie wyników wcześniejszych badań8). W niniejszej pracy porównano właściwości katalizatora osadzonego na żelu krzemionkowym z właściwościami kataliz[...]

Porównanie fizykochemicznych właściwości zużytego i świeżego katalizatora syntezy octanu winylu DOI:

Czytaj za darmo! »

Zbadano fizykochemiczne właściwości świeżego i zużytego katalizatora syntezy octanu winylu, będącego układem złożonym z węgla aktywnego i octanu cynkowego. Porównano parametry struktury porowatej katalizatorów oraz ich mechaniczną odporność na ścieranie. Przeprowadzono termograwimetryczną analizę katalizatorów oraz wybranych układów odniesienia. Przedyskutowano przyczyny spadku aktywności katalizatorów w trakcie ich eksploatacji. Typowy katalizator stosowany do otrzymywania octanu winylu z acetylenu i kwasu octowego to układ złożony z węgla aktywnego oraz octanu cynkowego. Zawartość octanu cynkowego waha się zazwyczaj od 28% wag. do 35% wag. (w stosunku do masy katalizatora). W przemyśle katalizator pracuje w ciągu 1 0 0 1 8 0 dni, po czym jego aktywność i selektywność zmniejszają się na tyle, że dalsza eksploatacja nie jest już opłacalna. Z informacji uzyskanych w zakładach produkujących octan winylu wynika, że zużyty katalizator jest traktowany jako substancja odpadowa. W niniejszej pracy porównano fizykochemiczne właściwości katalizatorów zużytego i świeżego. Otrzymane wyniki powinny być podstawą do określenia możliwości regeneracji zużytego katalizatora. Część doświadczalna dr — d" P = - -----1 -100%, 1 1 V = ---------, d" dr gdzie: dr - gęstość rzeczywista, dp - gęstość pozorna. Badania odporności mechanicznej na ścieranie prowadzono metodą opisaną wcześniej51. Stosowano zestaw sit o wielkości oczek: 2,5; 1,02; 0,6; 0,43 mm. Uzyskane wyniki przedstawiono na rys. 2. Próbki katalizatorów do badań (oryginalny holenderski katalizator firmy Norit) otrzymano z Zakładów Chemicznych w Oświęcimiu. Były to: katalizator świeży (oznaczony w pracy jako K-R3ex) i katalizator zużyty (K-Z-R3ex). Wykonano następujące pomiary: gęstości rzeczywistej, gęstości pozornej, powierzchni właściwej, objętości porów (w zakresie wielkości promieni 3,7 -h 2500 nm) oraz zawartości o[...]

Badania fizykochemiczne nośnika dla katalizatora oksychlorowania etenu DOI:

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania składu chemicznego, badania termograwimetryczne, spektrofotometryczne w podczerwieni i rentgenograficzne oraz badania struktury porowatej importowanego nośnika dla katalizatora oksychlorowania etenu, o nazwie handlowej Florida. Ustalono, że należy on do minerałów ilastych grupy sepiolitu-pałygorskitu i że podobnych ziem naturalnych nie odkryto na terenie naszego kraju. Od kilku lat otrzymuje się w Polsce w skali przemysłowej chlorek winylu z etenu1 + 31 w reakcji oksychlorowania etenu do 1,2-dichloretanu (1,2-DCE), a następnie jego rozkładu do chlorku winylu4" 6). Przemysłowym katalizatorem tego procesu jest mieszanina chlorków potasowego i miedziowego naniesiona na importowany nośnik o nazwie handlowej Florida1''. Obecnie prowadzone są prace badawcze nad zastąpieniem importowanego nośnika krajowym produktem. Wpływ rodzaju nośnika na wydajność katalizatora oksychlorowania etenu jest wyjątkowo duży8" 111. Do tej pory nie ustalono jednak kryteriów (np. parametrów struktury porowatej, charakteru powierzchni) doboru nośnika 12 + 15). W niniejszej pracy przeprowadzono fizykochemiczne badania importowanego nośnika w celu przypisania go do określonej grupy minerałów ilastych oraz wychwycenia tych jego charakterystycznych właściwości, które odróżniają go od innych minerałów ilastych i umożliwiają wykorzystanie jako nośnika katalizatora procesu oksychlorowania. Wykonano analizę składu chemicznego, badania termograwimetryczne, spektrofotometryczne w podczerwieni, rentgenograficzne, w mikroskopie skaningowym oraz badania porowatej struktury nośnika. *' Fotografie Autorów zamieściliśmy w nr. 3/90 na s. 109 (red.). Dr inż. Kazimierz ŻUROWSKI w roku 1973 ukończył Wydział Chemii Politechniki Warszawskiej. Jest adiunktem w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach. Specjalność — kine- 1 * tyka i kataliza. 1 PRZEMYSŁ CHEMICZNY 1 Э О 69/4 (1990) Część doświadczalna Nośnik, o[...]

 Strona 1  Następna strona »