Wyniki 1-10 spośród 25 dla zapytania: authorDesc:"Grzegorz Ludwik Golewski"

Wykorzystanie programu T-FLEX do analizy rozwoju pęknięć w kompozytach betonowych

Czytaj za darmo! »

Zagadnienie powstawania i propagacji uszkodzeń w kompozytach betonowych jest zjawiskiem bardzo istotnym zarówno ze względu na nośność elementów i konstrukcji, jak i ich trwałość (odporność na korozję, karbonatyzację), stąd analiza trajektorii przebiegu pęknięć powinna być poddawana ocenie zarówno makroskopowej, mikroskopowej, jak i numerycznej. W "Materiałach Budowlanych" nr 12/2005 w [...]

Zmiany w zasadach ustalania wartości obciążeń w stropach po wprowadzeniu Eurokodów

Czytaj za darmo! »

Wprowadzenie norm europejskich EN, czyli tzw. Eurokodów do projektowania rozpoczęło się w 2002 r. i trwa do chwili obecnej. Zgodnie z informacjami Komisji Europejskiej i Europejskego Komitetu Normalizacyjnego po tzw. okresie przejściowym, w którymfunkcjonują jednocześnie normy krajowe i europejskie, nastąpi całkowite zastąpienie norm PN normami EN. Ostateczne zakończenie prac nad implem[...]

Znaczenie warstwy stykowej pomiędzy inkluzjami a matrycą w betonach cementowych

Czytaj za darmo! »

Wprocesach powstawania i rozwoju uszkodzeń wewnątrz struktury betonów ważną rolę odgrywa adhezja występująca pomiędzy poszczególnymi składnikami kompozytu. Zjawisko to określa bowiem powierzchniową współpracę matrycy cementowej z inkluzjami w postaci ziarn kruszywa oraz zjawiska fizykochemiczne, które zachodzą w obrębie kontaktu obu tych materiałów. Związane jest to z występowaniem oddziaływań chemicznych i mechanicznych na połączeniu wspomnianych dwóch faz kompozytu. Pierwsze z nich związane są z aktywnością chemiczną zaczynu i kruszywa, drugie natomiast z nierównościami występującymi na powierzchni ich kontaktu. Ze względu na rodzaj zastosowanego wypełniacza, WS kruszywa grubego z zaczynem może być rozpatrywana w następujący sposób. Jeżeli pomiędzy stykającymi się [...]

Zalecenia dotyczące kształtowania i zbrojenia belek żelbetowych wg PN-EN 1992-1-1

Czytaj za darmo! »

Zgodnie zwytycznymi Komisji Europejskiej i Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego w marcu 2010 r. nastąpiło zakończenie procesu wdrażania Eurokodów, czyli zbioru europejskich norm dotyczących projektowania konstrukcji. Proces ten trwał sukcesywnie od 2002 r., poczynając od wprowadzenia podstawowej normy do projektowania konstrukcji - PN-EN 1990 Eurokod oraz normy dotyczącej oddziaływań na konstrukcje - PN-EN 1991 Eurokod 1. We wrześniu 2008 r. została zatwierdzona przez Prezesa Polskiego KomitetuNormalizacyjnego ostateczna wersja normy dotyczącej projektowania konstrukcji żelbetowych i sprężonych - PN-EN1992-1-1, Projektowanie konstrukcji z betonu. Część 1-1: Reguły ogólne i reguły dla budynków, czyli tzw. Eurokod 2 (E2). Norma ta jest tłumaczeniem normy europejskiej EN 1992-1-1:2004. Zgodnie z zaleceniami Prawa budowlanego, dotyczącymi bezpiecznego projektowania nowych konstrukcji,wymaga się, aby w praktyce norma E2 była stosowana jako obowiązująca, zastępując tymsamymstosowaną dotychczas normę polską PN-B-03264:2002 Konstrukcje betonowe, żelbetowe i sprężone. Obliczenia statyczne i projektowanie (PN-B).Wzwiązku z tymprojektanci powinni być żywo zainteresowani zarówno zmianami, jakie nastąpiły w kształtowaniu i zbrojeniu konstrukcji żelbetowych, jak również nowymi rozdziałami, jakie pojawiły się w normie E2, do których zaliczyć można np. konstrukcje z lekkich betonów kruszywowych czy konstrukcje niezbrojone i słabo zbrojone. Niestety E2 w porównaniu z PN-B jest normą bardziej obszerną i wraz z załącznikami liczy ponad 200 stron, podczas gdy jej poprzedniczka ok. 60 stron mniej. Pokaźny materiał zawarty w E2 nastręcza czasami sporo trudności, aby z treści normy wyczytać to, co dla projektanta jest najistotniejsze. W zaleceniach znajdują się bowiem informacje, z których projektanci korzystają bardzo rzadko.Celemartykułu jest przybliżenie najważniejszych zmian, jakie nastąpiły w zasadach kształtowania i [...]

Badania belek żelbetowych z betonu modyfikowanego dodatkiem krzemionkowych popiołów lotnych

Czytaj za darmo! »

Nowoczesne betony konstrukcyjne to kompozyty, których skład jest często modyfikowany dodatkamimineralnymi i domieszkami chemicznymi. Wynika to przede wszystkim z coraz większych wymagań dotyczących głównie parametrów wytrzymałościowych betonów, trwałości oraz odporności na różnego rodzaju czynniki agresywne. Jednym z najczęściej stosowanych dodatków do betonu są krzemionkowe popioły lotne (pl) będące ubocznym produktem spalania węgla kamiennego w elektrowniach i elektrociepłowniach. Stanowią one cenny surowiec w przemyśle materiałów budowlanych, co jest związane zarówno z obniżeniem kosztów produkcji betonu przez zmniejszenie ilości cementu wmieszance, jak również z poprawieniem wielu cech stwardniałego kompozytu. Rola pl w kształtowaniu właściwości betonów konstrukcyjnych jest dobrze znana. W literaturze przytoczono wiele wyników badań opisujących wpływ tego dodatku na parametrymechaniczno-wytrzymałościowe materiału, jego reologię czy właściwości fizyczne. Nie ma natomiast zbyt wielu informacji o tym, jak zachowują się konstrukcyjne elementy żelbetowe wykonane na bazie spoiw cementowych z dodatkiem krzemionkowych popiołów lotnych, podczas obciążeń zewnętrznych. W artykule przedstawiono wyniki badań własnych belek żelbetowych z betonu zwykłego i betonów zawierających dodatek krzemionkowych popiołów lotnych w ilości 20 i 30% masy cementu. Analiza zachowania się elementów prętowych podczas doraźnych obciążeń zewnętrznychmiała na celu wykazanie, jaki wpływ ma modyfikacja struktury kompozytu betonowego na stany graniczne nośności i użytkowalności w belkach. Szczególną uwagę zwrócono na sposób odkształcania się betonu w strefie występowania stałegomomentu zginającego, oraz procesy zarysowania i ugięć w elementach badawczych. Podczas wykonywania eksperymentów zaobserwowano istotny wpływ aktywnych pucolanowo- krzemionkowych popiołów lotnych na analizowane parametry. Zakres badań Badania podstawowe. Zbadano [...]

Analiza procesów pękania w kompozytach betonowych z dodatkiem popiołów lotnych


  Od wielu lat przemysł cementowy jest jednym z głównych obszarów gospodarki, który na dużą skalę jest w stanie zagospodarować powstające w procesach spalania węgli kamiennych i brunatnych w elektrowniach i elektrociepłowniach uboczne efekty spalania, jakimi są popioły lotne (pl). Zabiegi tego typu są korzystne zarówno ze względów ekologicznych przez ograniczenie powierzchni złóż kłopotliwych odpadów przemysłowych, jak również ekonomicznych z racji możliwości zastąpienia części spoiwa cementowego w betonie popiołami lotnymi traktowanymi jako aktywne pucolanowomikrowypełniacze. Pod względem składu chemicznego pl klasyfikuje się na: krzemionkowe, glinowe i wapniowe [Giergiczny Z.: Rola popiołów lotnych wapniowych i krzemionkowych w kształtowaniu właściwości współczesnych spoiw budowlanych i tworzyw cementowych. Seria: Inżynieria Lądowa,Monografia 325, Politechnika Krakowska, Kraków 2006]. Najczęściej do produkcji betonów wykorzystuje się pl krzemionkowe lub wapniowe, które wg normy amerykańskiej ASTMC 618-03 Standard specification for coal fly ash and raw or calcined natural pozzolan for use in concrete oznaczane są odpowiednio jako F i C. Popioły lotne krzemionkowe powstają podczas spalania węgla kamiennego w temperaturze 1300 - 1450 °C, a ich główną cechą jest duża ilość związku SiO2 w składzie chemicznym (powyżej 40%) oraz występowanie tzw. fazy szklistej [Tkaczewska E., Małolepszy J.: Właściwości szkła w krzemionkowych popiołach lotnych. Cement Wapno Beton, 2009, 3, 148 - 153]. Obecnie dobrej jakości krzemionkowe pl stosuje się do produkcji zarówno betonów zwykłych, jak i wysokowartościowych, samozagęszczalnych, czy tzw. betonów wałowanych służących do wytwarzania nawierzchni drogowych. Korzystne parametry tego typu dodatków charakteryzują przede wszystkim: ● niskie straty prażenia poniżej 5% powodujące, że w strukturze pl znajdują się głównie ziarna sferyczne, ograniczona jest natomiast ilość nie[...]

Specyfika kształtowania i wykonywania monolitycznych kielichowych stóp fundamentowych


  Nowoczesne zakłady przemysłowe stanowią układ synergistycznie ze sobą współpracujących obiektów przemysłowych i obiektów specjalnych. Zasadnicze procesy przemysłowe odbywają się najczęściej w halach, czyli konstrukcjach parterowych charakteryzujących się przekryciami dużych rozpiętości i niewielką liczbą podpór. Najczęstszymi układami konstrukcyjnymi w tego typu obiektach są płaskie połączenia słupowo-ryglowe, ramowe bądź łukowe. W schematach statycznych hale najczęściej stanowią układ słupów sztywno zamocowanych w fundamentach i połączonych przegubowo (układ słupowo-ryglowy) bądź sztywno (układ ramowy) w części górnej hali. Podstawowymrodzajemposadowienia hal są monolityczne bądź prefabrykowane kielichowe stopy fundamentowe nazywane również szklankowymi. Fundamenty tego typu muszą być kształtowane i obliczane w taki sposób, aby były w stanie przenieść znaczne momenty zginające oraz siły pionowe i poziome, które występują przy połączeniu słupów z kielichami stóp. Konstrukcje te są na tyle istotne, iż w aktualnej polskiej normie do projektowania konstrukcji żelbetowych PN-EN 1992-1-1:2008 Eurokod 2. Projektowanie konstrukcji z betonu. Część 1-1: Reguły ogólne i reguły dla budynków pojawiły się zalecenia dotyczące ich konstruowania i obliczania, czego nie było we wcześniejszych edycjach normy. Fundamenty kielichowe są specyficznym typem posadowienia, w którym poza standardowymi obliczeniami dotyczącymi spełnienia stanów granicznych w podstawie stopy istotne są również problemy związane z odpowiednim wymiarowaniem jej ścianek w kielichu. Oprócz części analityczno-projektowej dużym wyzwaniem dla konstruktorów jest również dobór odpowiedniej technologii wykonywania stóp kielichowych zarówno jeżeli chodzi o przygotowanie zbrojenia, jak również prawidłowe ukształtowanie całej bryły fundamentu. Zagadnienie prawidłowego wykonania stopy jest bardzo istotne, ponieważ górna kielichowa część posadowienia stanowi [...]

Odporność na pękanie a mikrostruktura w betonach z dodatkiem popiołów lotnych


  Krzemionkowe popioły lotne (pl) to dodatki mineralne, które stosuje się jako zamiennik części cementu bądź kruszywa drobnego w mieszance betonowej [1]. Dzięki właściwościom pucolanowym wpływają korzystnie na wiele parametrów mieszanki betonowej oraz stwardniałego kompozytu. Z ich zastosowaniem można wykonywać betony zwykłe, wysokowartościowe, samozagęszczalne [2], a także kompozyty o szczególnym przeznaczeniu, np. betony wałowane [3]. Mogą być też wykorzystywane np. przy wytwarzaniu zeolitów [4] oraz do produkcji cementów żaroodpornych lub ceramiki szklanej. W publikacji [5] przedstawiono wyniki badań odporności na pękanie przy IImodelu pękania betonów zwykłych (P-00) oraz modyfikowanych 20% (P-20) i 30% (P-30) dodatkiem pl. Uzyskane wartości współczynników intensywności naprężeń KIIc wykazały wzrost odporności na pękanie po 28 dniach dojrzewania w przypadku kompozytów zmniejszą ilością dodatku i ich wyraźny spadek w przypadku betonów z 30% dodatkiem pl. Wyniki uzyskane w badaniach potwierdzono również w analizach numerycznych [6]. W celu ustalenia przyczyn różnic w analizowanych parametrach przeprowadzono badania mikrostrukturalne kawałków betonów pobranych ze stref zniszczenia podczas testów odporności na pękanie [5]. Szczególną uwagę zwrócono na mikrostrukturę warstw stykowych (WS) pomiędzy największymi inkluzjami betonów amatrycą cementową, gdyż te strefy kompozytów decydują o inicjacji oraz propagacji uszkodzeń wewnątrzmateriałowych. Ponadto przeanalizowano rodzaj, miejsca i natężenie faz występujących w zaczynie cementowym oraz szerokość uszkodzeń w obszarze WS. W badaniach starano się ustalić związekmiędzy składemfazowymi wielkością szczelin w strukturze kompozytów z dodatkiem pl a ich odpornością na pękanie KIIc.Wcelu dokładnego określenia wpływu ilości dodatku pl na mikrostrukturę analizowanych materiałów badano betony P-00, P-20, P-30 oraz kompozyty z 10% dodatkiem pl (P-10). Mikrostruktura i s[...]

Żelbetowe belki podsuwnicowe


  Belka podsuwnicowa to element konstrukcyjny hali przemysłowej, po którym porusza się suwnica. Przejmuje zarówno obciążenia pionowe od nacisku kół suwnicy oraz od równomiernie rozłożonego ciężaru własnego, jak i obciążenia poziome od poprzecznego hamowania wózka suwnicy i uderzeń bocznych kół suwnicy oraz od podłużnego hamowania mostu suwnicy. Jej zadaniem jest przeniesienie wszystkich obciążeń wynikających z pracy suwnicy na elementy konstrukcyjne hali, którymi są najczęściej: słupy z krótkimi wspornikami lub słupy pilastrowe oraz kielichowe stopy fundamentowe [1]. Przy doborze odpowiedniego rodzaju belki najczęściej uwzględnia się rozstaw słupów hali, na których będzie opierała się belka oraz udźwig suwnicy i jej ciężar, odległość między kołami wzdłuż toru podsuwnicowego, rozpiętość ramy suwnicy i cykle pracy, a także charakterystykę hali magazynowej bądź przemysłowej (panujące środowisko, klasę ekspozycji), przewidywany okres eksploatacji, prawdopodobieństwo wystąpienia dodatkowych obciążeń związanych np. z możliwością wybuchu lub pożaru oraz inne. Charakterystyka belek W halach produkcyjnych i magazynowych oraz na estakadach dosyć często stosuje się prefabrykowane żelbetowe belki podsuwnicowe o przekroju teowym(fotografia). Zalety tego typu belek to m.in.: ● duża masywność, bezwładność i sztywność, co sprzyja przenoszeniu obciążeń wielokrotnie zmiennych i dynamicznych; ● maławrażliwośćogniowai korozyjna; ● większa odporność na wykruszanie się betonu wokół śrub kotwiących toru jezdnego w porównaniu z żelbetowymi belkami ciągłymi; ● elastyczność w doborze sposobu wykonania; można je wykonywać na posadzce hali obok słupów bądź w zakładach prefabrykacji w wielokrotnie wykorzystywanych deskowaniach. Prefabrykowane belki podsuwnicowe o przekroju teowym, jako stypizowane elementy konstrukcyjne hal, zostały opracowane przez Centralny Ośrodek Badawczo-Projektowy Budownictwa Przemysł[...]

Ocena promieniotwórczości naturalnej krzemionkowych popiołów lotnych i betonów z ich dodatkiem


  W artykule przedstawiono wyniki badań promieniotwórczości naturalnej popiołów lotnych i betonów wykonanych z ich dodatkiem. Oceniano stężenie pierwiastków promieniotwórczych - potasu, radu i toru, wskaźniki aktywności f1 i f2 oraz moc dawki promieniowania. Badania wykonano na podstawie instrukcji ITB 455/2010 za pomocąmiernika promieniotwórczości naturalnej typuMAZAR-01.Wykazano, że krzemionkowe popioły lotne stosowane jako dodatek do betonówwilości do 30% masy cementu nie wpływają w istotny sposób na wzrost wskaźników radioaktywności w tych materiałach. Materiały te nie stanowią więc zagrożenia radiologicznego imogą być bez obaw stosowane w budownictwie. Słowa kluczowe: popiół lotny, beton, promieniotwórczość naturalna, wskaźniki aktywności.Przeszło 50% popiołów lotnych (pl) wykorzystywanych w budownictwie używa się jako dodatków do cementu [1]. Betony zawierające pl charakteryzują się m.in.: podwyższoną odpornością na chemiczne czynniki korozyjne i wysoką temperaturę. Dodatek pl w ilości do 20% masy cementu powoduje ponadto wyraźnie korzystne zmiany w mikrostrukturze matrycy cementowej oraz zmniejszenie uszkodzeń w obszarze warstw stykowych kruszywa grubego [2]. W efekcie betony wykazują podwyższoną odporność na pękanie przy I, II i III modelu pękania [2 - 4]. Promieniotwórczość popiołów lotnych Duże wykorzystanie pl w budownictwie wpisuje się niewątpliwie w strategię zrównoważonego rozwoju, ale pojawia się pytanie, czy ten uboczny produkt spalania jest surowcem bezpiecznym dla ludzi przebywających w budynkach, do zbudowania których użyto materiałów z dodatkiem pl. Wiele publikacji, np. [5], mówi o dużej ilości pierwiastków promieniotwórczych, głównie uranu i toru, występujących w węglu kamiennym oraz produktach jego spalania. Trzeba więc mieć świadomość, że pl jako materiał odpadowy, a jednocześnie surowiec budowlany pochodzenia mineralnego zawiera naturalne pierwiastki promieniotwórcze, których obecność [...]

 Strona 1  Następna strona »