Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Arkadiusz Kloziński"

Ocena właściwości reologicznych kompozytów polipropylenowych z modyfikowanym i niemodyfikowanym węglanem wapnia w pomiarach typu off-line i in-line DOI:10.15199/62.2019.3.16


  Jedną z najczęściej obecnie stosowanych metod wytwarzania nowych materiałów polimerowych jest modyfikacja istniejących już substancji wielkocząsteczkowych. Dominującą rolę odgrywa modyfikacja fizyczna, polegająca na mieszaniu polimeru w stanie stopionym z napełniaczem (powstają w ten sposób kompozyty polimerowe) lub z innymi polimerami1, 2). Dodawane substancje pomocnicze można podzielić ze względu na funkcję, jaką pełnią w gotowym produkcie. Wśród nich wyróżnia się napełniacze, plastyfikatory, nośniki, środki poślizgowe, stabilizatory, barwniki i pigmenty oraz porofory3). Do powszechnie stosowanych napełniaczy proszkowych polimerów termoplastycznych należy węglan wapnia (CaCO3). Napełniacz ten oprócz czynnika ekonomicznego (obniżenie kosztów), polepsza właściwości termiczne, mechaniczne (sztywność), poprawia również jakość powierzchni wyrobów oraz przetwórstwo polimerów termoplastycznych4, 5). Ze względu na swoje dobre właściwości kryjące węglan wapnia stosowany jest również przy wytwarzaniu produktów 98/3(2019) 443 Table. Basic physicochemical properties of fillers Tabela. Podstawowe właściwości fizykochemiczne napełniaczy Właściwość CalPlex Extra CalPlex ExtraT Odmiana krystalograficzna kalcyt kalcyt Modyfikacja powierzchniowa brak kwas stearynowy Gęstość, g/cm3 2,70 2,70 Średni rozmiar cząstek (d50), μm 0,75-0,9 0,75-0,9 Powierzchnia właściwa (ABET), m2/g 9,210 7,814 foliowych, szczególnie w kolorze białym5) oraz produktów foliowych o specyficznych właściwościach (folie papieropodobne oraz paraprzepuszczalne) 6, 7). Wprowadzenie napełniacza do osnowy polimerowej, oprócz poprawy zaplanowanych właściwości użytkowych, pociąga za sobą samoistną zmianę właściwości reologicznych. O zmianie przetwarzalności kompozytów zawierających węglan wapnia, decyduje m.in. ilość napełniacza, wielkość cząstek, jak również modyfikacja jego powierzchni8-10). Dodatek CaCO3 nie zawsze powoduje pogorszenie przetwarzalności polimeru, szczeg[...]

Effect of filler modification on rheological properties of polyolefin-matrix composites highly filled with calcium carbonate. Wpływ modyfikacji napełniacza na właściwości reologiczne kompozytów poliolefin o wysokim stopniu napełnienia węglanem wapnia


  CaCO3 was modified with stearic acid (up to 3.5% by mass) and used for filling polyethylene and polypropylene-matrix composites (64%). The composites were studied for torque during homogenization, mass flow rate and viscosity at 230°C. The shear thinning behavior of the molten composites was obsd. Their rheol. properties were improved by the increased slippage on the polymer-filler interface. Określono wpływ modyfikacji napełniacza (węglan wapnia) na właściwości reologiczne trójskładnikowych kompozytów o wysokim stopniu napełnienia. Jako modyfikator zastosowano kwas stearynowy w ilości 0,125-3,5% mas., przy czym zawartość modyfikowanego napełniacza w kompozytach PE-MD/iPP/ CaCO3 wynosiła 64% mas. Właściwości reologiczne badanych materiałów określono za pomocą plastometru obciążnikowego oraz reometru obrotowego, odnotowując zjawisko rozrzedzania ścinaniem, obniżania lepkości kompozytów wraz ze wzrostem zawartości modyfikatora napełniacza oraz poślizgu stopionego układu na ściankach urządzeń przetwórczych.Materiały polimerowe odgrywają ważną rolę w społecznej, gospodarczej oraz ekologicznej aktywności cywilizowanych społeczeństw. Trudno jest wyobrazić sobie współczesny styl życia bez materiałów syntetycznych, które mają kluczowe znaczenie w każdym aspekcie ludzkiego życia (transport, komunikacja, ochrona zdrowia, codzienna praca, czas wolny). Szerokie zastosowanie materiałów polimerowych w produkcji gotowych wyrobów wpływa także na oszczędność zużycia energii oraz powoduje obniżenie emisji CO2 do atmosfery. Materiały te charakteryzują się wieloma zaletami, takimi jak odporność na korozję, niska gęstość, są dobrymi izolatorami cieplnymi i elektrycznymi; niestety mają też swoje wady, takie jak mała odporność na wysokie temperatury, długi czas rozkładu oraz gorsze właściwości mechaniczne w porównaniu z metalami. Często materiały te sprawiają także trudności przetwórcze. Dlatego też, dążąc do polepszania fizykochemicznych [...]

Effect of reactive impurities in propane-1,3-diol on properties of intermediate polyesterdiol and polyurethane elastomer. Wpływ reaktywnych zanieczyszczeń propano-1,3-diolu na właściwości elastomeru poliuretanowego i wyjściowego poliestrodiolu


  MeCH(OH)CH2OH or glycerol-contg. CH2(CH2OH)2 (up to 2% by mass) was converted with adipic acid in presence of Ti(OCMe3)4 catalyst to poly(trimethylene adipate) polyesterdiol and then used for synthesis of polyurethane elastomers in reaction with CH2(CH2OH)2 (chain extender) and com. polyoxypropylenetriol in presence of SnBu2 dilaurate catalyst. The polyesterdiol was studied for m.p., hydroxyl no. and mol. mass whereas polyurethane for mech. properties, glass transition temp. and thermal decompn. The small amts. of impurities (below 1% by mass) contained in the polyesterdiol or in the chain extender did not deteriorate the mech. properties of the final polyurethanes. Na bazie propano-1,3-diolu (1,3-PD) zawierającego modelowe zanieczyszczenia (glicerol lub propano-1,2-diol do 2% mas.) pochodzące z procesu biokonwersji glicerolu do 1,3-PD, otrzymano poliestrodiol - poli(adypinian trimetylenu) oraz elastomery poliuretanowe (PUR). W syntezowanych PUR zanieczyszczenia znajdowały się w (i) przedłużaczu łańcucha (PL), (ii) poliestrodiolu (PED), lub (iii) jednocześnie w PL i PED (PED+PL). Celem pracy było zbadanie wpływu rodzaju zanieczyszczeń 1,3-PD na właściwości otrzymanego poliestrodiolu (temperatura topnienia, liczba hydroksylowa, masa cząsteczkowa) oraz poliuretanu (odporność termiczna, temperatura zeszklenia, właściwości mechaniczne). Wprowadzenie zanieczyszczeń 1,3-PD w ilości do 1% mas. w PL lub PED powodowało poprawę właściwości mechanicznych PUR. W ostatnich latach obserwuje się duże zainteresowanie odnawialnymi źródłami energii i paliw, do których należy m.in. biopaliwo [...]

Production and characterization of thermal insulation materials based on polyurethane and aerogels Wytwarzanie i charakterystyka materiałów termoizolacyjnych na bazie poliuretanu i aerożeli DOI:10.15199/62.2015.1.12


  Eight com. aerogels were used as fillers for polyurethane foams tested for their compression and tensile strength. The addn. of selected aerogel filler resulted in enhancing of the thermal insulating properties of the foam. Dokonano mikrostrukturalnej oraz fizykochemicznej charakterystyki aerożeli zastosowanych do wytwarzania pianek poliuretanowych. Określono najistotniejsze parametry dyspersyjne napełniaczy oraz ich charakter hydrofilowo- hydrofobowy. Kompozyty przebadano pod kątem wytrzymałości na ściskanie i rozciąganie. Bardzo istotnych informacji dostarczyły badania termoizolacyjnych właściwości otrzymanych kompozytów przeprowadzone metodą ścianki pomocniczej. Stwierdzono, że pianka z dodatkiem napełniacza PEX 40 jest najbardziej odpowiednia (w przyszłych badaniach aplikacyjnych) jako materiał o względnie dobrych właściwościach termoizolacyjnych. W dzisiejszych czasach bardzo ważną rolę odgrywają materiały termoizolacyjne o stosunkowo małym współczynniku przewodzenia ciepła. Do tradycyjnych materiałów tego typu należą: wełna mineralna, ekspandowany polistyren (styropian), polistyren ekstrudowany, celuloza, korek oraz poliuretany. Dane literaturowe wskazują, że wełna mineralna stanowi 60% rynku materiałów izolacyjnych, a ekspandowany i ekstrudowany polistyren wraz z poliuretanami 27%1, 2). Bardzo istotną rolę odgrywają materiały termoizolacyjne nowej generacji, które wykazują znacznie mniejsze przewodnictwo cieplne. Należą do nich przede wszystkim aerożele1), a także próżniowe panele izolacyjne, panele izolacyjne wypełnione gazem oraz materiały zmiennofazowe. W aspekcie alternatywnych materiałów warto również wyróżnić materiały bazujące na resztkach tekstylnych, odpadach elastomerowych, wełnie owczej, włóknach bawełnianych oraz porowatym tlenku glinu. Próżniowe panele izolacyjne składają się z mikroporowatego rdzenia (najczęściej stosowana jest pirogeniczna krzemionka z otwartymi porami) oraz wielowarstwowego filmu ba[...]

 Strona 1