Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"Danuta Dojczew"

Ogólna charakterystyka oraz właściwości prozdrowotne gryki


  Gryka (Fagopyrum eculentum Möench L.) pochodzi ze Wschodniej Azji, tam zapoczątkowano jej hodowlę. Wraz z ekspansją plemion mongolskich i tatarskich na Europę trafiła do wielu krajów tego kontynentu. W końcowym efekcie zaczęto ją uprawiać w R osji, Holandii, Płn. Francji, Polsce, a także na Półwyspie Bałkańskim. Z czasem gryka pojawiła się w C hinach i Japonii. Na początku XVII wieku nastąpił największy rozkwit jej uprawy, po czym pod koniec zainteresowanie tą rośliną zmniejszyło się znacząco. Powtórnie wiele uwagi zaczęto jej poświęcać od połowy XX wieku. Obecnie gryka uprawiana jest w krajach Azji, Europie i A fryce Płd. oraz Kanadzie USA i Brazylii (13). W ostatnich latach Polska stała się jednym z czołowych producentów gryki na świecie. Gryka ma niewielkie wymagania w stosunku do podłoża wzrostu, można ją uprawiać na glebach lekkich i piaszczystych. Najkorzystniejszy odczyn gleby dla tej rośliny mieści się w przedziale 5,6-7,2 pH, czyli w środowisku lekko kwaśnym. W okresie wschodów i kwitnienia wymaga dużej wilgotności, ponieważ w tym czasie następuje największy przyrost jej biomasy. W tym samym okresie wzrasta jej zapotrzebowanie na azot, potas i fosfor. I pomimo, że gryka może wykorzystywać z podłoża trudno dostępne substancje mineralne, należy ją nawozić w celu uzyskania korzystniejszych plonów nasion (14). Mechanizm uruchamiania przez grykę w glebie substancji mineralnych trudno rozpuszczalnych polega na wydzielaniu przez korzenie do podłoża kwasów organicznych. Związki te przekształcają obecne w glebie nierozpuszczalne formy fosforu w substancje rozpuszczalne w wodzie, które mogą być pobierane i przyswajane przez rośliny (1, 15). Hodowla gryki na słabych glebach wymaga jednak odpowiedn[...]

 Strona 1