Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"Robert Matyszkiel"

Demonstrator wzmacniacza mocy w technologii wysokonapięciowej DOI:10.15199/13.2015.2.16


  Pierwszymi na świecie wzmacniaczami mocy były wzmacniacze lampowe, przeważnie były one wykonane w układzie klasycznym tj. posiadają lampę w stopniu końcowym mocy a obwody wyjściowe zbudowane były w układzie PI filtra. Zakresy częstotliwości pracy filtrów wybierane były podaniem jedynki logicznej na złączu znajdującym się z tyłu wzmacniacza. Układ automatyki był tak zbudowany, że PA nie posiadało innych mierników, gdyż jest zabezpieczone przed przeciążeniami i przepięciami. PI filtr dostrajany był przełączaniem stałych kondensatorów oraz płynnie zmienianą indukcyjnością. Wzmacniacz lampowy dostrajał się automatycznie za pomocą układów automatyki znajdujących się w panelu wzmacniacza. Dostrajanie odbywało się w następujący sposób: wpierw podawany był podzakres częstotliwości, na którym będzie pracował wzmacniacz a następnie układ dyskryminatorów wypracowywał sygnały do dokładnego dostrojenia. Układy automatyki wzmacniaczy lampowych nie posiadały mikroprocesora. Układy chłodzenia, zasilania, obwodów wejściowych, żarzenia oraz obwodów siatkowych znajdowały się także w panelu wzmacniacza. Lampa w stopniu końcowym posiadała moc admisyjną 1,6 kW. Przykładowe rozwiązanie lampowego wzmacniacza mocy pokazane jest na przykładzie wzmacniacza R&S. Wzmacniacz ten jest od wielu lat eksploatowany w systemach łączności KF. Konstrukcja przedstawionego wzmacniacza mocy oprócz zalet p[...]

Nowoczesne Rozwiązania Zdalnego Sterowania Obiektami Walki Elektronicznej DOI:10.15199/13.2015.2.13


  Zakłócenia radiowe prowadzone w ramach systemu walki elektronicznej oprócz zamierzonego efektu mogą powodować negatywne skutki oddziaływania. Pierwszym jest oddziaływanie na własny system WE, drugim - oddziaływanie na otoczenie tego systemu. Przyczyn negatywnego oddziaływania można poszukiwać zarówno w niewłaściwym wykorzystaniu urządzeń zakłócających, jak również w niewłaściwych parametrach technicznych oferowanych przez te urządzenia. Do negatywnych skutków oddziaływania zakłócania radiowego na własny system WE należy zaliczyć przede wszystkim ujawnienie miejsca lokalizacji urządzeń zakłócających, a po rozpoznaniu przez przeciwnika powiązań informacyjnych, ujawnienie struktury i lokalizacji pozostałej części systemu WE. Świadomość istnienia zagrożeń powoduje, że stosuje się przedsięwzięcia organizacyjne i techniczne mające na celu zminimalizowanie negatywnych skutków prowadzenia zakłócania radiowego. W artykule skupiono się na przedsięwzięciach technicznych stosowanych w celu ograniczenia podstawowego negatywnego skutku oddziaływania, jakim jest ujawnienie miejsca lokalizacji własnych obiektów. Zagadnienie to ma szczególne znaczenie w systemach walki elektronicznych pracujących w zakresie częstotliwości KF (1 ÷ 30 MHz), które cechują się wysoką mocą promieniowanych sygnałów zakłócających. Podsystem zakłóceń W skład podsystemu zakłóceń systemu walki elektronicznej wchodzą SZ zazwyczaj w formie zabudowanego pojazdu kołowego lub gąsienicowego. Do podstawowych funkcji SZ zautomatyzowanego systemu WE (ZSWE) należy: - Prowadzenie zakłócania emisji radiowych zgodnie z otrzymanymi zadaniami, w tym w sposób automatyczny. - Utrzymanie łączności z podsystemem dowodzenia w celu odbioru rozkazów zakłócania, powiadomień, alarmów, przekazywania meldunków oraz innych informacji związanych z realizacją zadań i utrzymaniem stacji w gotowości do działania. - Prowadzenie rozpoznania radiowego z wykorzystaniem odbiorników i systemów ante[...]

NAMIERZANIE WYBRANYCH ŹRÓDEŁ EMISJI RADIOWYCH Z WYKORZYSTANIEM BEZZAŁOGOWYCH PLATFORM LATAJĄCYCH DOI:10.15199/59.2017.6.88


  Ostatnie lata, zarówno na rynku cywilnym jak i wojskowym, przyniosły dynamiczny wzrost zastosowania bezzałogowych platform latających (rozumianych jako rodzaj lekkiego statku powietrznego) w oficjalnej terminologii klasyfikowanych jako Bezzałogowe Statki Powietrzne (BSP - UAV) [1]. Popyt na tego typu urządzenia został wyzwolony rozwojem wielu technologii, które poszerzyły spektrum ich wykorzystania, począwszy od zastosowań prywatnych (głównie rozrywkowych), przez komercyjne (świadczenie usług), po militarne (działania rozpoznawcze, ratownicze, likwidacja celów). W przypadku dużego nasycenia przestrzeni powietrznej ww. obiektami, głównymi problemami są: brak systemów informujących o położeniu innych obiektów latających w tzw. niesegregowanej przestrzeni powietrznej oraz naruszenia chronionych obszarów przez nieautoryzowane platformy latające. Dodatkowo należy wymienić trudność w zapewnieniu kompatybilnej pracy w stosunku do istniejących systemów łączności radiowej, jak również w stosunku do innych systemów łączności UAS (system UAS obejmuje platformę latającą wraz z naziemnym elementem/stacją kontroli i dedykowanym systemem łączności). W pierwszej części artykułu przedstawiono rozwiązania stosowane w zakresie detekcji UAS. Główną uwagę skupiono na detekcji emisji radiowych i analizie systemów radiokomunikacyjnych wykorzystywanych na potrzeby cywilnych UAS. Omówiono aktualny stan wykorzystania zakresów częstotliwości do zapewnienia łączności przez te systemy. W dalszej części zaprezentowano projekt architektury systemu wykorzystującego bezzałogowe platformy latające do wykrywania, namierzania i wyznaczania lokalizacji źródeł wybranych emisji radiowych. 2. SPOSOBY DETEKCJI UAS Parametry kluczowe z punktu widzenia detekcji UAS to maksymalna i skuteczna odległość wykrycia intruza. Na ich wartość wpływają zarówno sposób detekcji i parametry techniczne wykorzystywanych detektorów, jak również środowisko, w którym prowadzone[...]

PRZEGLĄD TECHNOLOGII STOSOWANYCH W WOJSKOWYCH SYSTEMACH ŁĄCZNOŚCI BEZPRZEWODOWEJ DOI:10.15199/59.2017.8-9.71


  Powszechna potrzeba realizacji usług szerokopasmowych (np. transmisja obrazu wideo) wymusza wykorzystanie środków łączności będących w stanie, z odpowiednią jakością, ją zapewnić powodując zwiększenie zapotrzebowania na pasmo częstotliwości, które jest zasobem rzadkim i które przy obecnej polityce statycznego przydziału częstotliwości szybko doprowadzi do powstania jego deficytu. Jednym z głównych problemów, który staje przed środowiskami regulatorów i zarządców widma, jest optymalny dynamiczny przydział częstotliwości zapewniający korespondentom sieci radiowych realizację usług z określonym poziomem jakości. Nasycenie urządzeniami emitującymi fale radiowe narasta, powodując przeciążanie widma częstotliwości, a zatem zwiększenie poziomu zakłóceń. Ilustracją tego zjawiska może być prognoza wzrostu wykorzystania fragmentu widma przeznaczonego dla szerokopasmowych systemów mobilnych, opracowana przez narodowego regulatora USA (FCC - Federal Communications Commision), przewidująca w niedalekiej przyszłości wystąpienie znaczącego deficytu widma częstotliwości. Stosowane dotychczas statyczne metody zarządzania i użytkowania widma prowadzą do drastycznie niskiej efektywności jego wykorzystania. Na podstawie pomiarów przeprowadzonych w różnych częściach świata stwierdzono, że w zakresie częstotliwości poniżej 3 GHz średni poziom wykorzystania widma nie przekracza 10% [1]. Spostrzeżenia te stały się przyczyną podjęcia badań z jednej strony nad zwiększeniem efektywności wykorzystania widma poprzez stosowanie tzw. dynamicznego dostępu do niego (ang. Dynamic Spectrum Access - DSA). Innym sposobem rozwiązania tego problemu jest zastosowanie innych alternatywnych środków łączności bezprzewodowych niewymagających przydziału częstotliwości (pracujących w innym zakresie częstotliwości nieobjętym regulacjami zarządcy widma (Wojskowe Biuro Zarządzania Częstotliwościami). Takim sposobem może być np. zastosowanie bezprzewodowej łączności [...]

WYNIKI BADAŃ POLSKIEJ RADIOSTACJA POLA WALKI IMPLEMENTUJĄCEJ WAVEFORM SZEROKOPASMOWY DOI:10.15199/59.2017.8-9.89


  Współczesne systemy kierowania i dowodzenia w celu zapewnienia prawidłowej pracy wymagają użycia systemów łączności radiowej będących w stanie realizować usługi szerokopasmowe (np. transmisja obrazu wideo w czasie rzeczywistym). Systemy takie oprócz niewątpliwych zalet wynikających z wykorzystania radiostacji szerokopasmowych (większa przepływność kanału) posiadają również wady, do których możemy zaliczyć mniejszy zasięg działania w porównaniu do systemów bazujących na radiostacjach wąskopasmowych oraz mniejszą odporność na zakłócenia celowe (z uwagi na pracę w szerokim kanale i zwiększoną podatność na wykrycie i zakłócenie) [1]. W artykule zostanie przedstawiony aktualny stan prac nad powstaniem wojskowego waveformu szerokopasmowego pozwalającego na zapewnienie koalicyjnej pracy między radiostacjami dostarczanymi przez różnych producentów (obszary trudne do standaryzacji). W dalszej części artykułu zostaną przedstawione wyniki badań zasięgowych wybranej radiostacji szerokopasmowej polskiego producenta. Dzięki zastosowaniu zaawansowanego waveformu szerokopasmowego możliwe było w czasie rzeczywistym ocenić stan kanałów pracy radiostacji (SNR, RSNR) i wybranie kanału o aktualnie najlepszych parametrach pracy. Otrzymane wyniki przeprowadzonych testów pokazują na potencjalną możliwość wykorzystania tej radiostacji, jako radiostacji szerokopasmowej w systemach klasy BMS. 2. AKTUALNY STAN PRAC NAD WAVEFORMEM SZEROKOPASMOWYM Nowoczesny, horyzontalny sprzęt radiowy dla zastosowań taktycznych może, w zależności od obszaru zastosowania, implementować następujące rodzaje waveformu: PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY - ROCZNIK XC - WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE - ROCZNIK LXXXVI - nr 8-9/2017 1063 DOI: 10.15199/59.2017.8-9.89 1. Wąskopasmowy (ang. Narrow Band Waveform - NBWF), pracujący obecnie w zakresie od 30 do 512 MHz, wykorzystujący kanały radiowe o dotychczasowej szerokości 25 kHz (z możliwością wykorzystania dwóch kanałów sąsiednic[...]

WPŁYW WYBRANYCH MECHANIZMÓW DYNAMICZNEGO ZARZĄDZANIA WIDMEM CZĘSTOTLIWOŚCI NA ZWIĘKSZENIE BEZPIECZEŃSTWA REALIZACJI SZEROKOPASMOWYCH USŁUG SIECIOWYCH DOI:10.15.199/13.2019.2.3


  W ostatnim czasie obserwuje się szybki wzrost zajętości praktycznie wszystkich pasm częstotliwości radiowych. Zjawisko to spowodowane jest głównie zwiększeniem nasycenia środkami łączności radiowej oraz powszechnością stosowania szerokopasmowych usług czasu rzeczywistego. Jego skutkiem jest nadmierne obciążenie widma elektromagnetycznego prowadzące z kolei do deficytu dostępnych zasobów widmowych obserwowanego w większości zakresów częstotliwości. Dotychczas stosowana statyczna metoda dostępu do widma polega na przydzieleniu przez zarządcę widma zasobów widmowych na wyłączność, bez możliwości ich dzielenia z innymi użytkownikami, nawet w sytuacji, kiedy nie są one w pełni wykorzystywane. Na podstawie pomiarów przeprowadzonych w różnych częściach świata stwierdzono, że w zakresie częstotliwości poniżej 3 GHz średni poziom wykorzystania widma nie przekracza 10 ÷ 15% rys. 1 [3]. Obserwacja ta stała się podstawą do wprowadzenia pojęcia dynamicznego dostępu do widma, które dopuszcza możliwość współużytkowania zasobów widmowych na określonych zasadach. W literaturze przedmiotu przyjmuje się następujące trzy stany [1]: ● statyczne metody dostępu do widma (stan obecny); ● skoordynowany dynamiczny dostęp do widma oparty na infrastrukturze brokera częstotliwości;● oportunistyczny dostęp do widma (realizowany przez radio kognitywne). Metody skoordynowanego i oportunistycznego dostępu są realizacją filozofii dzielenia się widmem przez różnych użytkowników, co prowadzi do znacznego zwiększenia efektywności jego wykorzystania. Praktyczna implementacja idei DSA wymaga wprowadzenia odpowiednich metod zarządzania widmem, uwzględniających dynamikę zmian środowiska, mobilności systemów i uwzględnienie ewentualnego działania systemów walki elektronicznej. Bez względu na przyjętą filozofię zarządzania widmem, każda koncepcja prowadzi do częstych zmian (przeprogramowania) parametrów wykorzystywanych urządzeń [...]

SPOSÓB REALIZACJI SZEROKOPASMOWEJ ŁĄCZNOŚCI RADIOWEJ W ZAKRESIE KF DOI:10.15199/13.2019.5.2


  Dalekosiężna łączność radiowa KF użytkowana jest w wojskowych systemach łączności od początku lat 20 XX wieku. Szczyt jej wykorzystywania dla celów dowodzenia i kierowania przypadł na okres II Wojny Światowej i początek tzw. Zimnej Wojny [1]. Wraz z pojawieniem się łączności satelitarnej (SATCOM) w latach 60 XX wieku i jej rozwojem w kolejnych latach, nastąpiło stopniowe zmniejszanie roli dalekosiężnej łączności radiowej KF. Głównymi czynnikami wypierania dalekosiężnej łączności krótkofalowej była większa przepustowość łącza oraz względna łatwość nawiązania i utrzymania łączności z wykorzystaniem satelity. Z drugiej strony rozwój technologii w zakresie walki elektronicznej (WE) oraz niemożliwość pełnego pokrycia powierzchni Ziemi sygnałem satelity (Satellite Denied Environment) stanowią przesłankę dla występowania rejonów nieobsługiwanych przez łączność satelitarną, tzw. obszarów z wykluczeniem dostępu do satelity (Anti-Access Area-Denial (A2AD) environments), w których łączność satelitarna jest praktycznie niemożliwa [1]. Istnieje zatem naturalne ograniczenie wyznaczające zakres stosowania łączności satelitarnej, a tym samym zakres dalszego stosowania dalekosiężnej łączności radiowej KF. Duże znaczenie dla ustalenia zakresu stosowania łączności radiowej KF ma również stały rozwój tej techniki łączności. W szczególności istotne znaczenie miało wdrożenie koncepcji automatycznego zestawiania połączenia ALE, które znacznie ułatwia nawiązywanie i utrzymanie łączności radiowej KF. SPECYFIKA ŁĄCZNOŚCI RADIOWEJ W ZAKRESIE KF Łączność w zakresie KF nieodłącznie związana jest z jonosferą, górną warstwą atmosfery (od 50 do około 460 km) powstałą na wskutek oddziaływania Słońca. Jonosfera nie jest tworem jednorodnym i stabilnym. Główne warstwy jonosfery zostały pokazane na rys. 1. Fale zakresu KF oddziałują z jonosferą w sposób jak pokazano na rys.2. Dla łączności krótkofalowej górną granicą stosowanych częstotliwości jest maksyma[...]

NARZĘDZIA WSPOMAGAJĄCE PROCES PLANOWANIA FALOWEGO W ZAKRESIE KF WERYFIKACJA EKSPERYMENTALNA DOI:10.15199/59.2018.6.45


  1. WPROWADZENIE Opracowanie nowych sposobów kodowania i modulacji oraz opracowanie nowych waveformów wąskopasmowych pracujących w zakresie KF sprawiło, że transmisja danych może być realizowana z większą przepływnością niż w dotychczas eksploatowanych systemach łączności KF. Potencjalny wzrost przepływności nowo opracowanych urządzeń pracujących w zakresie KF pozwala na realizację nowych usług w tym usług opartych na protokole IP. Warunkiem koniecznym do prawidłowej pracy systemów KF jest prawidłowa konfiguracja warstwy fizycznej, a szczególnie dobór częstotliwości pracy. Gwałtowny wzrost zapotrzebowania na zasoby widmowe w zakresie łączności KF wymusza opracowanie specjalistycznego oprogramowania pozwalającego efektywnie wykorzystać dostępne zasoby widmowe oraz możliwości oferowane przez nowoczesne środki radiowe pracujące w zakresie KF. Opracowane oprogramowanie jest niezbędne dla osób odpowiedzialnych za organizację łączności radiowej w zakresie KF i z uwagi na modułowy charakter powstałego oprogramowania może stanowić jeden z modułów systemu zarządzania systemem łączności radiowej (KF, UKF). 2. ZALECENIA STANDARYZACYJNE Współczesne radiostacje pracujące w zakresie KF w celu zapewnienia prawidłowej pracy oraz uodpornienia radiostacji na zakłócenia własne i celowe muszą mieć zaimplementowane szereg zaleceń standaryzacyjnych. Tab. 1. Zalecenia standaryzacyjne - łączność KF Nazwa zalecenia standaryzacyjnego Opis zalecenia standaryzacyjnego STANAG 4285: 75-3600 bps Modem KF do pracy rozsiewczej STANAG 4529: 75-1800 bps Modem KF do pracy w radiostacjach o paśmie mniejszym niż 3kHz STANAG 4415: 75 bps Modem KF do pracy w silnie zakłóconym środowisku STANAG 4539: 75-12800 bps Modem KF do pracy w systemach ARQ MIL-STD-188- 110A/B/C: 75-19200bps Modem KF do pracy w systemach ARQ STANAG 4538: 75-4800 bps Modem KF do pracy w systemach ARQ ALE2G zgodny z MILSTD- 188-141B App.[...]

 Strona 1