Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Jerzy KARCZEWSKI"

Ocena ryzyka 4D.część 1


  Od dawna wiadomo, że w każdej firmie potrzebna jest dobra ocena ryzyka. Dobra ocena ryzyka oznacza prawidłowe oszacowanie poziomu ryzyka, dobór odpowiednich środków ochrony i podjęcie decyzji, czy są one wystarczające, aby zabezpieczyć pracownika przed niepotrzebnymi urazami i chorobami, a firmę przed ewentualnymi roszczeniami ze strony poszkodowanych osób.Druga strona medalu to informacja dla pracownika. Współczesne rozumienie bhp kładzie zdecydowany nacisk na świadomość oraz zachowania pracowników. Podstawą bezpiecznych zachowań powinna być rzetelna informacja o zagrożeniach: - występujących na stanowisku pracy (ryzyko zawodowe), - występujących w miejscach przebywania (ryzyko miejscowe), - występujących przy wykonywaniu danego zadania (ryzyko zadaniowe), - zewnętrznych (ryzyko zewnętrzne). Ocenę ryzyka obejmującą identyfikacje powyższych zagrożeń nazywać będziemy 4‑wymiarową oceną ryzyka lub oceną ryzyka 4D1. Podejście 4D pozwala na przekazanie pracownikowi wiedzy o poziomie ryzyka i potrzebnych środkach ochrony w kontekście jego zawodu, miejsca czy zadania. Od tego zależy jego prawidłowe zachowanie w danym miejscu czy przy wykonywaniu danego zadania. Zastanówmy się krótko, w jaki sposób informacja o poszczególnych zagrożeniach i rodzajach ryzyka jest przekazywana pracownikom. Różne rodzaje zagrożeń i różne rodzaje ryzyka Ryzyko zawodowe jest najczęściej najlepiej opracowane, szczególnie w przypadku stanowisk stacjonarnych. Widzimy jednak jeden mały problem: związanie zagrożeń z różnymi zadaniami wykonywanymi na stanowisku. W najczęściej spotykanych kartach oceny ryzyka na stanowisku czynności wykonywane na stanowisku są wymieniane, ale brakuje powiązania pomiędzy czynnościami a zagrożeniami, a tym samym adekwatnymi dla danej czynności środkami ochrony. Weźmy prosty przykład: praca na tokarce. Zadania, które pracownik może mieć do wykonania, to np.: - sprawdzenie stanu technicznego, - uzbrojenie[...]

Ocena ryzyka 4D część 2


  W pierwszej części artykułu (ATEST 10/2012) autorzy przedstawili m.in. koncepcję czterowymiarowej oceny ryzyka, obejmującej ryzyko zawodowe, miejscowe, zadaniowe, zewnętrzne. Poniżej omawiają te rodzaje ryzyka i proponują stworzenie wspólnej bazy danych o zagrożeniach. | Redakcja.Ryzyko miejscowe Zacznijmy od zagrożeń występujących w określonym miejscu. Ich cechą charakterystyczną jest to, że narażenie związane jest z obecnością w danym miejscu, a nie z zawodem czy wykonywaną pracą, np.: - jeśli na hali jest duży hałas, narażone są wszystkie osoby tam przebywające; - jeśli na placu budowy używany jest ciężki transport, zagrożenie związane z najechaniem, potrąceniem dotyczy wszystkich znajdujących się tam osób; - jeśli zjeżdżamy na dół w kopalni, jesteśmy narażeni na wszystkie występujące tam zagrożenia; - jeśli prace trzeba wykonywać na wysokości, zagrożenie dotyczy wszystkich obecnych tam osób z dozorem i kierownictwem włącznie; - jeśli na terenie są wykopy, do których można wpaść, dotyczy to wszystkich osób poruszających się po tym terenie. Zauważmy, że zagrożenia miejscowe mogą mieć dynamiczny charakter, co dodatkowo komplikuje proces ich analizy i zapoznania z nimi osób narażonych. Doszliśmy do przekonania, że sposób postępowania z takimi zagrożeniami powinien być następujący: 1. Ocena ryzyka jest robiona dla konkretnego zagrożenia w określonym miejscu. 2. Informacja o ryzyku powinna być udostępniona (wywieszona) w tym właśnie miejscu, tak aby była dostępna dla wszystkich osób, które się tam znajdują. 3. Zapoznanie z ryzykiem powinno odbyć się w tym właśnie miejscu, aby jak najlepiej odnieść się do "miejscowego" poziomu ryzyka i koniecznych właśnie tam środków ochrony. Przy takim podejściu unikamy pułapki, w jaką łatwo wpaść, informując o uśrednionym poziomie ryzyka (np. hałas, promieniowanie, transport pionowy [...]

Porównanie wyników badania zagęśzczenia gleby uprawnej metodą penetrometryczną i georadarową DOI:10.15199/48.2019.01.04

Czytaj za darmo! »

Identyfikacja anomalii w profilu glebowym w warunkach produkcyjnych pomimo wielu zaawansowanych metod pomiarowych nadal stanowi wyzwanie dla naukowców. Szczególnie dotyczy to nieinwazyjnych metod, które mogą być stosowane bez względu na stopień rozwoju roślin, również te wykonywane ze statków powietrznych. Wyodrębnienie obszarów na powierzchni pola jest bardzo złożone i wymaga zaawansowanych środków technicznych potrafiących realizować swoje funkcje w czasie rzeczywistym. Uwzględnić należy wiele czynników a dużym wyzwaniem jest jak największe uproszczenie wyznaczania granic tych obszarów na podstawie jednego czynnika i określenie jego korelacji ze zmiennością danego parametru produkcyjnego [1]. Niektóre parametry gleby są zmienne w czasie i przestrzeni i uchwycenie tej zmienności metodami tradycyjnymi jest czasochłonne, pracochłonne i kosztowne. Z tego powodu powstało wiele technologicznie zaawansowanych urządzeń, dzięki którym w trybie pomiaru ciągłego (on-the-go) z wykorzystaniem detekcji zbliżeniowej (proximal sensing) można w czasie rzeczywistym pozyskać duże ilości danych w warunkach polowych [2]. Procesy o charakterze przypadkowym są zasadniczo bardziej złożone niż procesy uwarunkowane [3], dlatego należy je traktować z większą uwagą. Bergeijk i in. [4] wykorzystali orkę do zbierania informacji o właściwościach gleby, natomiast Mouazen i in. [5] stosowali głębosz, jako czujnik zagęszczenia, a Sirjacobs i in. [6] zastosowali głębosz, jako narzędzie wzorcowe do mapowania pola. Bajla i in. [7] mierzyli opór penetracji gleby poziomym penetrometrem, konkludując, że zastosowana metoda może być wykorzystana do szybkiego określenia stanu gleby dla celów rolnictwa precyzyjnego oraz do prognozowania oporów roboczych narzędzi stosowanych w rolnictwie. Tóth i in. [8] zastosowali do badania zmienności glebowej nóż mierzący opór poziomy gleby, w kilku punktach profilu glebowego. Obecnie powszechnie stosuje się penetrometry stożk[...]

 Strona 1