Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"BOGDAN TOMASZEK"

Wpływ 1,2-dichloroetanu na przebieg utleniania etylenu do tlenku etylenu na katalizatorze srebrowym DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad utlenianiem etylenu do tlenku etylenu przebiegającym w reaktorze przepływowym w obecności stacjonarnego katalizatora srebrowego. Utlenianiu poddawano mieszaninę etylenu (3,5%) z powietrzem oraz mieszaninę zawierającą 5,7% etylenu i 7% tlenu. Określono wpływ 1,2-dichloroetanu na stopień konwersji etylenu i selektywność przemiany (stężenie wprowadzonego do mieszaniny reakcyjnej inhibitora wynosiło od tysięcznych części ppm do 4,55 ppm). Określono warunki zatrucia katalizatora i jego regeneracji. Utlenianie etylenu powietrzem lub czystym tlenem, przebiegające w temp. 180-^300°C pod ciśnieniem do 30 atn, jest powszechnie stosowane w praktyce przemysłowej. Występują jednak trudności związane ze znacznym efektem cieplnym zachodzących reakcji oraz ich tendencją do przebiegu kończącego się pełnym utlenieniem. Ponadto stosowane katalizatory ulegają dezaktywacji w czasie pracy. Użycie reaktorów o odpowiedniej konstrukcji oraz właściwie aktywowanych lub inhibitowanych katalizatorów skutecznie zapobiega tym trudnościom. Dotychczasowe badania nad omawianym procesem wykazały, że stosowanie katalizatorów przyrządzanych w różnych warunkach, używanie różnych aktywatorów i właściwie dobranych nośników nie zapewnia jednak osiągania zadowalającej selektywności przemiany. Konieczne jest bowiem użycie inhibitorów reakcji spalania etylenu do C 0 2 i H20. Dopiero one umożliwiają uzyskanie selektywności w granicach 70-^80%. Inhibitory mogą być wprowadzane zarówno do masy aktywnej katalizatora, jak i do strumienia mieszaniny gazowej kierowanej do reaktora. ^Fotografię Autora zamieściliśmy w bieżącym numerze w artykule pt. "Kierunki działalności Instytutu Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia" (red.). Mgr Bogdan TOMASZEK w roku 1979 ukończył Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskieg[...]

Węglan etylenu jako półprodukt do wytwarzania glikolu etylenowego DOI:

Czytaj za darmo! »

Na podstawie danych z literatury i wyników badań własnych przedstawiono metodę wytwarzania glikolu etylenowego opartą na hydrolizie węglanu etylenu otrzymywanego z tlenku etylenu i dwutlenku węgla. Spośród wielu możliwości przeprowadzania syntezy węglanów alkilenowych jedynie dwie metody można uznać za dogodne do zrealizowania w skali przemysłowej. Pierwsza, starsza metoda, obecnie raczej nie stosowana do syntezy węglanów cyklicznych, polega na reakcji 1,2 - lub 1,3-glikoli z fosgenem i przebiega według równania: R-CHOH R—CH-04 + C0C12 --------► I C = 0 + H C I . R-CHOH R-CH-C) / Ze względu na konieczność stosowania toksycznego fosgenu oraz wydzielanie się chlorowodoru metoda jest bardzo uciążliwa. Toteż gdy w 1943 r. został udzielony pierwszy patent (w Niemczech) na otrzymywanie węglanów alkilenowych z odpowiednich 1,2 -epoksydów i dwutlenku węgla, metodę tę uznano za najkorzystniejszą do wdrożenia przemysłowego z punktu widzenia technologicznego i technicznego. Synteza węglanu etylenu według tej metody przebiega zgodnie z reakcją1*: H2C v H2C ~0 Ч I 0 + CO2 -------► I С = 0 + 96 k j / k r n o l . H2c / H 2C ~ 0 / Reakcję katalizują związki powstające przez zmieszanie amin trzeciorzędowych i halogenków wapnia lub magnezu. Proces jest prowadzony w temp. 200°C pod ciśnieniem ok. 10 MPa. Stosuje się niewielki nadmiar C 0 2, który przeciwdzia[...]

Wpływ ciśnienia na szybkość desorpcji 1,2-dichloroetanu z powierzchni katalizatora srebrowego podczas utleniania etylenu DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad wpływem ciśnienia na selektywność przemiany etylenu w tlenek etylenu po wprowadzeniu na złoże katalityczne pewnej ściśle określonej ilości 1,2-dichloroetanu. Obserwacja zmian stopnia konwersji tlenu i etylenu umożliwiła określenie szybkości desorpcji inhibitora z powierzchni katalizatora. Otrzymane wyniki wskazują na występowanie na powierzchni katalizatora srebrowego dwu rodzajów aktywnych centrów, które biorą udział w reakcji powstawania tlenku etylenu. Wytwarzanie tlenku etylenu metodą katalitycznego utleniania etylenu w obecności srebra osadzonego na nośniku jest procesem powszechnie wykorzystywanym w przemyśle. Mimo to omawiany proces jest wciąż bardzo intensywnie badany, dzięki czemu obserwuje się systematyczny postęp w tej dziedzinie. W szczególności dąży się do poprawy jakości katalizatora srebrowego stosowanego podczas tej reakcji. Podstawowym parametrem określającym jakość katalizatora jest selektywność przemiany etylenu w tlenek etylenu1,2’. Ważnym czynnikiem wpływającym na tę selektywność jest ilość i sposób wprowadzenia3,4) inhibitora całkowitego utleniania (spalania) etylenu. Odgrywa to istotną rolę w procesach przemysłowych, ponieważ w optymalnych warunkach stosowanie inhibitora umoż[...]

Wpływ dodatku siarkowodoru na przebieg utleniania etylenu do tlenku etylenu na katalizatorze srebrowym DOI:

Czytaj za darmo! »

Badano przebieg utleniania etylenu w obecności katalizatora srebrowego i niewielkiej ilości siarkowodoru. Na podstawie zależności między ilością siarkowodoru wprowadzonego na powierzchnię katalizatora i selektywnością przemiany etylenu w tlenek etylenu stwierdzono, że w katalizatorze są obecne takie aktywne centra, w których zachodzi wyłącznie całkowite utlenianie etylenu. W wyniku reakcji utleniania etylenu prowadzonej z udziałem katalizatora srebrowego można otrzymać dwutlenek węgla, wodę, tlenek etylenu oraz - w mniejszych ilościach - aldehydy mrówkowy i octowy1,2). W skali przemysłowej najbardziej pożądany jest produkt niecałkowitego utleniania, tj. tlenek etylenu3), który w niekorzystnych warunkach reakcji może się spalać z wytworzeniem dwutlenku węgla i wody lub brać udział w przemianie w aldehyd octowy4*. Oprócz wymienionych reakcji, na katalizatorze srebrowym mogą zachodzić przemiany z udziałem innych związków (inhibitorów i trucizn katalizatora) obecnych w strefie reakcyjnej. Udział tych procesów może być niewielki, lecz nawet śladowe ilości trucizn nieodwracalnie zmieniają właściwości katalizatora5’. Jedyną trucizną, którą celowo wprowadza się do strefy reakcyjnej, jest 1 ,2 -dichloroetan odgrywający w reakcji utleniania etylenu rolę inhibitora. Może on doprowadzić do odwracalnego zatrucia katalizatora. Wprowadzenie do układu małych, ściśle określonych ilości tego związku nie powoduje zatrucia katalizatora, lecz jedynie hamuje gł[...]

Badania nad katalityczną izomeryzacją aldehydu izomasłowego DOI:

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono wyniki badań nad izomeryzacją aldehydu izomasłowego z utworzeniem metyloetyloketonu. Jako katalizatora użyto zeolitu Z SM -5 z wymienionymi jonami. Badano wpływ temperatury, stosunku objętościowego wody do aldehydu oraz czasu pracy katalizatora na stopień przemiany i selektywność tworzenia metyloetyloketonu. Największą selektywność tej reakcji uzyskano w temp. 455°C, przy czym stosunek ilości wody do ilości aldehydu wynosił 19:1. Zwiększanie się na świecie zapotrzebowania na wysoko przerobione surowce petrochemiczne skłania do poszukiwań nowych metod otrzymywania ich dzięki wykorzystaniu odpadowych produktów z różnych procesów technologicznych. Do grupy takich surowców należą m.in. ketony, a wśród nich metyloetyloketon (MEK). Jest on stosowany głównie jako rozpuszczalnik, a w mniejszym stopniu używany jako półprodukt do syntez chemicznych. Jest konkurentem octanu etylu, szczególnie jako niskowrzący rozpuszczalnik wyrobów i syntetycznych powłok nitrocelulozowych, butylooctanu celulozy, żywic akrylowych, polioctanu winylu, kopolimerów chlorku i octanu winylu. Coraz częściej stosuje się ten związek w charakterze ekstrahenta podczas odparafmowywania olejów smarnych. Jako półprodukt chemiczny je[...]

Wpływ dodatku 1,2-dichloroetanu na przebieg utleniania etylenu do tlenku etylenu w obecności katalizatora srebrowego DOI:

Czytaj za darmo! »

Badano proces utleniania etylenu w obecności katalizatora srebrowego oraz w obecności niewielkich dodatków 1,2-dichloroetanu. Stwierdzono, że w wyższej temperaturze reakcja desorpcji 1,2-dichloroetanu z powierzchni katalizatora ma znacznie większą energię aktywacji niż w temperaturze niższej. Otrzymane wyniki przemawiają za występowaniem dwóch rodzajów centrów aktywnych na powierzchni katalizatora srebrowego, decydujących o szybkości reakcji prowadzących do powstawania tlenku etylenu. Światowa produkcja tlenku etylenu wynosi ok. 8 min t na гокЧ Jedynym skutecznym katalizatorem reakcji utleniania etylenu do tlenku etylenu jest srebro naniesione na nośnik, najczęściej na tlenek glinowy odmiany a2). Jego aktywność zależy od wielu czynników: od struktury powierzchni nośnika, ilości osadzonego na nośniku srebra i wielkości jego krystalitów oraz od ilości i rodzaju wprowadzanych promotorów, a także od metody sporządzania katalizatora3 " 6). Warunkiem uzyskania wysokiej selektywności przemiany etylenu w tlenek etylenu jest wprowadzenie do strefy reakcji odpowiednich inhibitorów procesu spalania etylenu do dwutlenku węgla i wody. Według danych zawartych w literaturze korzystny wpływ wywierają dodatki węglowodorów aromatycznych, alkoholi, amin oraz halogenowych pochodnych węglowodorów alifatycznych i aromatycznych7,8). Największy przyrost selektywności uzyskuje się, stosując jako inhibitory pochodne chlorowcowe. W procesach przemysłowych są to zazwyczaj chlorek winylu i l,2-dichloroetan9,10). Mimo bogatej literatury o katalizatorach srebrowych, inhibitujące działanie stosowanych dodatków nie zostało dotychczas wyjaśnione. #) Fotografię Autora zamieściliśmy w nr. 5/89 na s. 197 (red). **) Fotografię Autora zamieściliśm[...]

 Strona 1