Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej Zalewski"

Nawierzchnie drogowe w strefach ruchu uspokojonego DOI:10.15199/33.2018.05.11


  Nawierzchnie stanowią integralny element kompozycji przestrzennej dróg i ulic. Pierwszym, który podjął to zagadnienie, byłWitruwiusz [12], rzymski architekt z I wieku p.n.e. Określił trójjedyną formułę architektury mającą uzasadniać dispositio, decor, distributio. Formuła ta wyraża oczekiwania ergonomicznego kształtowania obiektu oraz respektuje - również współcześnie istotne - normy techniczne, estetyczne i ekonomiczne. W XIX w. zagadnienie badał m.in. Sierakowski [6], a w XX w. - Wasiutyński [11], Wejchert [9, 10], Rzeczyński [5]. Na aspekt estetykiwkształtowaniu przestrzeni ulicznej zwrócili również uwagę Duda [1], Gaca i Tracz [2, 8], Szczuraszek z zespołem [7], a także Gehl [4]. Tworzenie przestrzeni atrakcyjnej dla pieszych (w tym również rowerzystów i kierowców wolno przemieszczających się samochodów) wymaga szczególnej uwagi, gdyż ich percepcja i oczekiwania w tym względzie są znacznie większe niż użytkowników samochodów. U pieszego, bądź innego użytkownika przestrzeni, podczas przemieszczania się następuje kumulowanie wrażeń wzrokowych, które narastają w miarę pokonywania [...]

Nowe tendencje w organizacji bezpiecznej infrastruktury dla rowerzystów - velostrady DOI:10.15199/33.2019.05.10


  Ostatnie kilkanaście latwPolsce przyniosło bardzo dynamiczny rozwój infrastruktury rowerowej. Jest to odpowiedź na zwiększający się szybko udział rowerów w ruchu drogowym zarówno w miastach, jak i na obszarach pozamiejskich. Pamiętać należy, że rower to nie tylko wygoda i atrakcyjny środek lokomocji, ale jest to środek podróżowania relatywnie niebezpieczny. Z danych Komendy Głównej Policji [4] wynika, że w 2018 r. na drogach w Polsce nastąpiło znaczne pogorszenie stanu bezpieczeństwa, gdyż zginęło 286 rowerzystów, co oznaczawzrost ofiar śmiertelnych tej grupy uczestnikówruchu aż o 30%wporównaniu z 2017 r.Kluczemdo poprawywarunkówbezpieczeństwa ruchu rowerowego jest realizacja takich rozwiązań infrastrukturalno-organizacyjnych, aby rowerzyści nie poruszali się w potoku ruchu o prędkości wyższej niż 30 km/h oraz w natężeniu innych pojazdów większym niż 2500 pojazdów/dobę. Obok rozwoju "lekkiej infrastruktury dla rowerzystów" w formie pasów dla ruchu rowerowego i ich odmian (kontrapasów, kontraruchu) oraz stref ruchu uspokojonego, jedną z głównych tendencji światowych są velostrady (rowerostrady). Zasady planistyczno-projektowe velostrad Velostrada jest to regionalna lub krajowa droga dla rowerów, o wysokimstandardzie technicznymusytuowana poza jezdnią, przeznaczona tylko dla ruchu rowerowego. Umożliwia odbywanie podróży rowerem na dłuższym dystansie (5 - 30 km) [1, 2]. Velostrady mogą być drogami nowo budowanymi lub powstałymi przez podwyższenie standardu istniejących. Wstrukturze sieci tras rowerowych velostrady są na szczycie, jako rozwiązania o najwyższym standardzie funkcjonalno- technicznym (rysunek 1). Muszą to być drogi spójne, bezpośrednie, bezpieczne, atrakcyjne i komfortowe, umożliwiać szybkie przemieszczenia rowerami i zapewniać minimalną prędkość podróży "od drzwi do drzwi" 25 km/h. Velostrada powinna być połączona z istniejącą infrastrukturą dla rowerzystów i innych środków transportu. Kluczem do efektywn[...]

 Strona 1