Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Tomáš Jirout"

Mixing of inhomogeneous suspensions Mieszanie zawiesin niejednorodnych DOI:10.12916/przemchem.2014.1463


  Glass, poly(vinyl chloride), polyethylene and/or polypropylene beads were suspended in water by mech. stirring under lab. conditions to select the most efficient construction of mixers and shape of mixing blades in the case when both light and heavy beads were suspended. The optimum geometry showed a 2-turbine agitator with inclined blades which allowed for simultaneous down and up motion of suspensions (energy consumption below 200 W/m3). Rzeczywiste zawiesiny przemysłowe składają się najczęściej z cząstek o różnych wielkościach i różnych gęstościach. Badano układy mieszające zapewniające uzyskanie zawiesin cząstek polidyspersyjnych, z których część jest cięższa, a część lżejsza od wody. Określono optymalną geometrię układu mieszającego składającego się z 2 mieszadeł turbinowych o łopatkach pochylonych, który zapewnia uzyskanie dobrego rozprowadzenia obu faz ciała stałego w całej objętości mieszalnika przy nakładach energetycznych mniejszych niż 200 W/m3. Mieszanie w ciekłym środowisku jest jedną z często wykonywanych operacji w przemyśle chemicznym i spożywczym oraz w przemysłach przetwórczych. Z technologicznego punktu widzenia celem mieszania jest najczęściej homogenizacja całego wsadu, a w przypadku układu ciecz-ciało stałe uzyskanie możliwie jednorodnej zawiesiny w całej objętości mieszalnika. Na osiągnięcie tych celów wpływa wiele parametrów geometrycznych oraz parametrów pracy układu mieszającego, w szczególności typ oraz kształt łopatek mieszadła. Podczas mieszania rzeczywistych, a nie modelowych zawiesin, układy ciecz-ciało stałe są z reguły układami polidyspersyjnymi (np. osady ściekowe lub zawiesiny w procesach biotechnologicznych) i fakt ten powinien być zawsze brany pod uwagę przy projektowaniu geometrii układu mieszającego, jak również przy ustalaniu częstości obrotowych samego mieszadła. W większości przypadków literatura przedmiotu poświęcona jest optymalizacji układu geometrycznego mieszadło-mieszalnik do[...]

Wpływ modyfikacji mieszadła z łamanymi łopatkami na efektywność mieszania DOI:10.15199/62.2017.11.29


  Otrzymywanie zawiesin jest procesem często spotykanym w przemyśle1). Wytworzenie zawiesiny wymaga wykonania pracy mechanicznej w układzie ciecz-ciało stałe. Energia doprowadzana do takiego układu wytwarza przepływ burzliwy, w którym cząstki ciała stałego są podnoszone z dna zbiornika i rozprowadzane w całej objętości cieczy wypełniającej mieszalnik. Cząstki na dnie zbiornika najczęściej toczą się po nim i wirują, ale czasami są nagle unoszone przez wir (rys. 1). Rozkład i wartości średnich prędkości w mieszalniku oraz duże anizotropowe wiry wytwarzane przez dane mieszadło określają jaki stan jakościowy zawiesiny może być osiągnięty. Dlatego też stan końcowy zawiesiny (stopień zmieszania) zależy od konstrukcji mieszadła przy założonym nakładzie energetycznym1, 2). Na stan końcowy zawiesiny wytwarzanej przez dane mieszadło wpływają również inne czynniki, np. stosunek średnicy mieszadła do średnicy zbiornika D/T oraz prześwit mieszadła (odległość od dna zbiornika)3, 4). Najczęściej do wytwarzania zawiesin w mieszalniku stosowane są mieszadła o przepływie osiowym, np. śmigłowe lub turbinowe z pochylonymi łopatkami5). Jednak nadal prowadzone są badania mające na celu skonstruowanie do tego celu mieszadeł charakteryzujących się większą efektywnością6). W literaturze przedmiotu można znaleźć wiele modyfikacji mieszadeł wytwarzających osio- KIERUNEK PRZEPŁYWU PRZEPŁYW BURZLIWY CZASTKA WIR PUNKT STAGNACJI ROZWIJAJACY SIE Z CZASEM PRZEPŁYW LAMINARNY Fig. 1. Sudden pickup of solids by vortex1) Rys. 1. Nagłe uniesienie cząstki z dna przez wir1) 96/11(2017) 2365 Dr hab. inż. Jacek STELMACH - notkę biograficzną i fotografię autora drukujemy w bieżącym numerze na str. 2348. wy przepływ cieczy w mieszalniku7-13). Tego typu konstrukcją jest też mieszadło z łamanymi łopatkami M014, 15), które wykazuje dużą efektywność podczas mieszania zawiesin. Opracowane na Czeskim Uniwersytecie Technicznym modyfikacje mieszadła standardowego mają na[...]

Hydrodynamika cieczy w mieszalniku z ekscentrycznie umieszczonym mieszadłem w dyfuzorze DOI:10.15199/62.2019.3.23


  Przez wiele lat mieszadło Rushtona o średnicy ok. 1/3 średnicy zbiornika (fermentora) było uważane za optymalną konstrukcję do mieszania cieczy w fermentorach1). Tego typu mieszadło generuje intensywną burzliwość w pobliżu mieszadła i dlatego dobrze dysperguje gaz i rozdrabnia pęcherzyki. Jednak mieszanie w pozostałej objętości fermentora jest znacznie gorsze i może prowadzić do niejednorodności rozkładu pH lub stężenia tlenu2-4). Większość badań procesu mieszania w fermentorach skupia się na uzyskaniu dobrego rozprowadzenia tlenu i substancji odżywczych w całej objętości cieczy. Wymaga to dużej intensywności mieszania, która jednak może niekorzystnie oddziaływać na komórki mikroorganizmów, powodując nawet ich rozrywanie. Badania przeprowadzone w Katedrze Aparatury Procesowej PŁ5) wykazały, że mieszadło Rushtona o średnicy 125 mm pracujące w zbiorniku o średnicy 300 mm z szybkością obrotową 200 rpm nie powoduje dezintegracji komórek drożdży. Przy szybkości obrotów 260 rpm zaobserwowano zniekształcenia (zmiany kształtu) komórek oraz martwe komórki. Przy szybkości 380 rpm liczba komórek martwych zaczęła przewyższać liczbę żywych komórek. Dalsze zwiększenie szybkości obrotowej (do 440 rpm) spowodowało zwiększenie liczby martwych komórek. W przypadku mieszadła śmigłowego o tej samej średnicy zaobserwowano znacznie mniejsze efekty dezintegracji komórek drożdży. Obserwacje mikroskopowe potwierdzono przez badanie w zawiesinie zawartości uwolnionych 98/3(2019) 479 Dr hab. inż. Tomáš JIROUT, prof. CTU w roku 2000 ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Czeskiej Politechniki w Pradze (CTU) na kierunku Inżynieria Procesowa. W 2005 r. na tym samym Wydziale obronił pracę doktorską, a w 2008 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego w inżynierii procesowej. Od 2002 r. jest zatrudniony w tej uczelni obecnie jako profesor CTU. Od 2009 r. pełni funkcję dyrektora Instytutu i od 2012 r. jest członkiem Grupy Roboczej "Mieszanie" Europejskie[...]

 Strona 1