Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Marek Kotowski"

MOŻLIWOŚCI MODYFIKACJI CZĘSTOTLIWOŚCI REZONANSOWEJ W ANTENIE MIKROPASKOWEJ Z FRAKTALEM MINKOWSKIEGO DOI:10.15199/13.2019.3.5


  Antena jest istotnym elementem w łańcuchu łączności telekomunikacyjnej, z tego powodu zapewnienie właściwej częstotliwości pracy anteny, jej zysku energetycznego oraz pożądanej charakterystyki promieniowania jest szczególnie istotne do realizacji dynamiczniej łączności bezprzewodowej [3, 5]. Kolejnym wyzwaniem stawianym antenie jest jej miniaturyzacja, umożliwiająca integrację w układach elektronicznych. Możliwości miniaturyzacji anten w zakresie niskich częstotliwości są trudne do realizacji, gdyż rozmiary anteny muszą być w odpowiedniej skali proporcjonalne do długości fali. W obecnych czasach można wykorzystać geometrię anten mikropaskowych w celu zmiany i poprawy parametrów elektrycznych. Anteny mikropaskowe oferują wiele atrakcyjnych właściwości takich jak niewielka waga, łatwość produkcji i integracji z układami elektronicznymi, jak również możliwości wypracowania wyrafinowanych geometrycznie kształtów dzięki dostępnym programom numerycznym. Mimo wszystko miniaturyzacja anteny, w tym również anteny mikropaskowej, dla niższych częstotliwości wciąż pozostawia wiele do życzenia. W pracy przedstawiono możliwości modyfikacji częstotliwości rezonansowej anteny mikropaskowej wykorzystując w tym celu geometrię fraktalną. Struktury fraktalne zaproponowane przez matematyków szybko znalazły zastosowanie w technice anten mikropaskowych poprawiając ewidentnie ich parametry elektryczne. Geometria fraktalna swój początek zawdzięcza wnikliwemu analizowaniu natury, a według pierwotnych definicji fraktal to złamany lub nieregularny fragment. Przez lata definicje oraz wykorzystywane do opisu właściwości fraktali ewoluowały ale najbardziej przekonywującym jest wykorzystanie geometrii kształtów nazywanych jako samopodobieństwo. Generalnie struktury fraktalne można podzielić na dwie grupy a mianowicie na fraktale losowe oraz fraktale regularne. W technic[...]

Odzyskiwanie chromu z odpadów DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono odzyskiwanie chromu z odpadów garbarskich, osadów pogalwanicznych oraz pyłów i żużli z przemysłu stalowego. Szczegółowo opisano procesy ługowania, u tle niania na mokro oraz utleniania w procesie kalcynacji. Przedmiotem niniejszej pracy są dwa podstawowe typy procesów odzyskiwania chromu z odpadów: — przeprowadzanie chromu zawartego w gromadzonych przez lata osadach z postaci nierozpuszczalnej w związki nadające się do powtórnego użycia; — odzyskiwanie chromu z odpadów garbarskich. Mokre metody odzyskiwania chromu z osadów Istnieją dwa sposoby odzyskiwania chromu z osadów. Metoda bardziej selektywna (rys. 1) obejmuje węzeł u tle niania (poprzedzający węzeł ługowania), w którym Cr (III) przeprowadza się w Cr(VI). Metoda mniej selektywna polega na bezpośrednim ługowaniu chromu kwasem nieorganicznym, najlepiej siarkowym (rys. 2). Bezpośrednie ługowanie kwasem siarkowym prowadzi często do uzyskania znacznych ilości siarczanu chromu oprócz znacznych ilości siarczanów innych metali, tym niemniej jest stosowana w przemyśle garbarskim. Większa selektywność metody obejmującej utlenianie wynika z przeprowadzenia Cr(III) w chromiany, które — jako rozpuszczalne w wodzie — można łatwiej i w czyściejszej postaci oddzielić od resztkowego osadu. Metoda ta ma coraz większe zastosowanie do odzyskiwania chromu z osadów pochodzących z procesów galwanicznych. Utlenianie można prowadzić w środowisku wodnym (utlenianie na mokro) za pomocą nadtlenków, nadsiarczanów lub nadmanganianów, kwasu nadchlorowego, chloru, ozonu lub fluoru. Najprostszym rozwiązaniem jest jednak u tlenianie powietrzem podczas kalcynacji osadów chromonośnych w obecności mieszaniny sody i wapna. Rys. 1. Ogólny schemat odzy- 1 skiwania chromu z osadów przez i utlenienie i ługowanie: 1 — osad 1 zawierający jony Cr; 2 — woda; r................ - ł -------------3 — nierozpuszczalna pozostai OBRÓBKA WSTĘPNA i łość; 4 — ro[...]

 Strona 1